Naar de inhoud

2CARE and 4FUN

EEN ULTIEME & AVONTUURLIJKE IS REIS PER AUTO VAN BELGIE NAAR GAMBIA
akke.beakke.be
Wij,Anita en Tiny van 2CARE and 4FUN nodigen u van harte uit om met ons mee te reizen. Wij hopen dat u met veel plezier onze ervaringen en avonturen zult lezen. Een berichtje in het gastenboek wordt door ons erg op prijs gesteld.

Berichten van 1 januari 2007 tot 31 januari 2007

en nu wat goed nieuws



Joost uit Eindhoven heeft al geregageert op mijn mail van marktplaats en heeft een schoolkaart van Afrika gesponsord.
Daar Klaas morgen toch door Eindhoven komt, kan hij het ophalen en zal het niet nodig zijn om van zijn gul aanbod om ook de verzendkosten te betalen gebruik te maken.

Namens ons en de kinderen en leraren van Tujering hartelijk bedankt Joost.

Ook Marco uit Sittard bood spontaan aan om in zijn winkel o.a. kleding, schoenen enspeelgoed te komen uitzoeken en voor niets meenemen.  helaas kunnen we van zijn aanbod geen gebruik maken omdat we de weinig overgebleven plaats in de bus voor onszelf nodig hebben, maar voor zijn wereldbol vinden we nog el een gaatje.

Ik wil jullie nog iets leuks mededelen, tijdens mijn vorige reis heeft ook Kebba geld ontvangen voor zijn inzet bij de verkoop van de auto, het was de 1e keer dat hij zoiets deed en hij heeft dit zéér goed gedaan. Voor Gambiaanse begrippen heeft hij een groot bedrag gehad en omdat ik nieuwsgierig was wat hij ermee zou doen, heb ik hem dit op de man af gevraagd.

Hij vertelde een bakkerijtje te willen opzetten waar familie in kon werken, hijzelf werk n.l. al als timmerman.

Van Dikkie heb ik vernomen dat Kebba inderdaad al een bakkerijtje heeft opgezet,hij heeft een oud compound gekocht om de hoek waar zijn moeder woont.Op dat Compound staat het bakkerijtje.Er word 2 keer per dag tapalappa gebakken, dat is een stevig stokbrood
Onderstaand volgen enkele foto’s van de bakkerij.
 
 

pt.gif Cool Slideshows!
Geschreven door anita/tiny om 00:00

Vandaag is de grote dag, Dominique, Klaas en ik(Tiny) zijn al vroeg op weg naar het RDW in Elsloo voor de zo belangrijke keuring. Er mag maar 1 persoon mee in het keuringstation dus Dominique en ik ziten vol spanning te wachten, phhhhhhh…….wat duurt dit lang.

Als. Klaas op een gegeven moment met een big smile in de wachtkamer verschijnt, laten we een zucht van verlichting.

Thuisgekomen wil ik een mail sturen om de beambten  te bedanken voor hun goed advies en hulp en zie ik dat ik al een mail van Jos van het RDW binnen heb met die uitdrukt blij te zijn dat alles goed verlopen is en ons een goede reis wenst.lief hé.

 

Toen we naar de keuring reden zagen we dat het acculampje bleef branden, geen goede zaak zei Dominique dat wil zeggen dat de dynamo niet oplaad.

Dus klaas en ik naar de Renault garage waar de bus werd doorgemeten, inderdaad Dominique had gelijk, dan moet hij terug naar degene die de gereviseerde dynamo heeft ingebouwd zei Pierre, laat de bus maar hier dan gaat hij om 14.00 uur. O nee dat kan niet, we moeten hem nog helemaal klaarmaken en inpakken. Pierre denk even enja hoor we kunnen hem meenemen, een monteur komt hem vanmiddag ophalen.

 

Anita en ik beginnen de gordijntjes, die José , mijn buurvrouw gesponsord op te hangen, dan kunnen we rustig slapen zonder bekeken te worden.

Klaas en Dominique zijn bezig om de bankjes er weer in te zetten, we willen ze niet achterlaten omdat ze gewoon ideaal zijn voor in een bush-taxi.

We schuiven ze gewoon allemaal tegen elkaar, dan hebben we onder en op de zittingen opbergruimte en bovenop komt een bodem waar we een prima bed kunnen op maken.

We zijn heerlijk bezig als we gestoord worden door de monteur, breng hem s.v.p. zo snel mogelijk terug smeken we.

 

De monteur is net met de bus de straat uit als René aanbelt, hij wilde de bedbodem komen maken, helaas niets aan te doen dan maar koffiedrinken en brainstormen.

Anita zit ondertussen aardappelen te schillen,

pt.gif Cool Slideshows!

Zo rond 18.00 uur zit mijn huis vol met helpers die na hun buikje vol te hebben gegeten met Anita’s heerlijke zuurkool stampot met worst zitten te springen om de handen uit de mouwen te steken maar niks kunnen doen omdat de bus nog niet terug is.

 

Zo rond 18.30 komt de monteur terug met de mededeling dat de bus pas morgen klaar is, och arme, de arme man krijgt de volle lading over zich heen,  maar nadat iedereen zijn teleurstelling geuit heeft wordt het excuus aangeboden, hij kan er  tenslotte niets aan doen, hij heeft zelfs 4 uur van zijn vakantie opgegeven om op onze bus te wachten bij de auto-electro garage.

 

Wat nu gedaan, Mario en ik besluiten naar de zaak toe te gaan, Als we arriveren zijn de mannen net aan het afsluiten.
We hebben de bus echt vandaag nodig zeggen we, tegen de eigenaar Eddy Jackers uit Riemst, de bus is alleen vandaag verzekert. Dat lukt niet meer krijgen we als antwoord, we moeten in Luik nog een wagen ophalen.

We vertellen waarom het zo belangrijk is dat de bus vandaag terug is, dat het huis vol helpers zit te wachten, wat het doel is van onze reis.

En ja hoor de grote manen zijn te vermurwen, de bus wordt de garage ingereden en………  BONG we zitten vast met het luik op het dak.

Mario probeert nog of het luik eraf kan, maar nee hoor, o.k. dan maar de banden wat leeg laten lopen zegt een van de mannen,millimeter werk is het maar het lukt, hij staat boven de put.

De dynamo wordt verwijderd en Joost mag weten weet wat allemaal aan vernieuwd.

Ik wil niet dat ze onderweg problemen krijgen hoor ik Eddy zeggen, nog even doormeten, prima, Hup eronder, bus uit de garage en de banden oppompen. KLAAR!!

 

En nu de rekening vraag ik Eddy, hij maakt een gebaar van laat maar zitten en kom even mee, hij duwt me een doos pennen in de hand, nog een paar petjes en T-shirts en een mooi bedrag om  rijst te kopen en in Gambia te geven waar het nodig is. Had ik het maar eerder geweten zegt hij dan had ik kunnen zorgen meer hier te hebben, vergeet niet een volgende keer vroeger te komen .

 

Mario en ik stappen enthousiast mijn overvolle huiskamer in met ons verhaal, iedereen raakt eveneens enthousiast en Kris,Anique, Mario en Dominique en Klaas nemen zich voor om volgend jaar tijdens de school vakantie ook te gaan . Gaan jullie ook mee is de vraag, als jullie voor vervoer zorgen zijn we van de partij is het antwoord van Anita en mij.
 

Geschreven door anita/tiny om 00:00

eindelijk op weg

Eindelijk, een nieuwe wet brengt probleempjes mee, dat hebben we gemerkt. In nadat de bus was goedgekeurd is het kenteken met spoed aangevraagd in Veendam. Dus gisteren met spanning de post afgewacht, voor het zo belangrijke kenteken er zat niks bij de post, Anita zat meteen in de stress, en zag zich al ergens in Mauritanië afscheid van ons nemen omdat haar vakantie dagen op waren. Klaas was ondertussen flink met het kantoor in Veendam aan het bellen, die het ook niet wisten met het allereerste transitto kenteken van Nederland. Maar  net voor 17.00 uur kregen we het verlossende telefoontje dat het bewijs op de bus was.De overgebleven tijd is gebruikt om alles zo goed mogelijk in te ruimen, mijn plan om dit keer niet zo zwaar beladen te gaan heb ik maar in de bomen gehangen, er is  geen plekje onbenut gelaten.

Iedereen die ons zo flink geholpen heeft van harte bedankt!!

 

Vandaag was de post op tijd en…ja hoor het kenteken zat erbij. Nog even afscheid van nemen, de kentekenplaten laten maken en de bus verzekeren en om 14.00 uur……………we zijn eindelijk we.

Bey, bey…

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Ladies and Gentlemen, Start Your Diesel Engine!

We zitten allemaal te wachten op Mario. want weg rijden zonder uitgezwaait te worden door Mario kan niet, hij heeft zo hard gewerkt voor ons.
Dominique komt nog met een verrassing > een goede fles Sekt < om in Gambia de goede aankomst te vieren.
Jammer dat Rene er niet bij kan zijn, maar daarom rijden we even bij hem langs, het wordt een echte flyby. Nu zijn we echt op de grote baan  eindelijk onderweg
Annemie pinkt een traantje weg en Dominique loopt met een  raar gevoel in zijn buik naar "De Toekomst" Daar zal het een maandje wat stiller zijn, zonder Anita.

20:17  De Mobiel van Dominique begint met zijn deuntje: Bruttosozialprodukt (van Geier Sturzflug)   oeps  het is Klaas problemen?????
Hoi schat klinkt het   het is Anita  we zitten bij Parijs en de diesel is bijna op kan dat, is dat normaal?? moeten we mischien 100 km/h rijden??
 Ja het is een zware Renault Master en dat is vierkante doos en boven de Honderd gaat die zuipen Gewoon vrachtauto tempo rijden dan gaat het. Hehe gelukkig geen echte problemen.
Geschreven door anita/tiny om 00:00

Granada

21:33 het volgende bericht ontvangen per sms we zijn in Granada


Dominique

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Groeten uit Marokko

Na een voorspoedige reis door Frankrijk en Spanje zijn we om 15 uur op de snelle ferry gestapt die ons in een uur naar Tanger bracht.
Alwaar een mannetje klaar stond om de formaliteiten snel te regelen.
De douane vroeg of we nog een motorbike of gun bij ons hadden???
Natuurlijk ja gezegd, waarna we gelijk mochten doorrijden; wel nog een paar euro moeten dokken.
Hierna de kustweg naar Assilah genomen, de eerste kamelen tegengekomen en toen bij de bank geld gaan wisselen.
Klaas had zich meteen op een terras gevleid om te acclimatiseren en vroeg pils maar kreeg berberthee.
Al vlug mengden de locals zich in ons gesprek en wisten ons de weg naar een good family home te brengen.
Daar aangeland bij een Marrokaans gezin waar iedereen familie van elkaar was en wij de bovenste verdieping aangwezen kregen.
Kompleet met kippen op balkon,de minaret achter ons en de schotelantennes richting Mekka.
En met warm water na drie nachten gezamelijk overnachten in de door onze kanjers verbouwde renault.
Hierna weer door Jonas de local guide naar een authentiek visrestaurantje gebracht.
Waar we voor een prikje een heerlijke schotel verse vis verorberd hebben.
Na nog een wandeling in de Medina gemaakt te hebben zijn we nu hier beland en danken jullie voor jullie berichtjes.
Fotos volgen later daar we de kaartlezer vergeten zijn.

Kusjes aan alle familie, vrienden en kennissen.

Klaas,Tiny en Anita. 

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

zon,zee en 20 eC

Eergisteren vertrokken vanuit ons prive pension richting zuiden.
gedeeltelijl kustroute en snelweg genomen,Rabat links laten liggen en doorgekacheld naar Azemour.
Daar in Restaurant La Perle terecht gekomen met groots terras en genoten van prachtig uitzicht op atlantische oceaan.
Hier eerst een aperatief genomen en hierna weer de locale visschotel.
Overnachten op de parking was geen probleem, Tiny bleef de avond lekker lezend op bed.
Terwijl Klaas en Anita na een spannende taxi rit nog even de souks bezochten.
Na een korte strandwandeling vertrokken richting El Jadida, hier een koffie stop gemaakt en toen de mooie kustroute naar Essasouira vervolgd.
In Essasouria even een moeilijk moment overbrugt voordat we in de medina het tipisch marrokaans hotel met binnenplaats gevonden hadden.
Nu kunnen we weer relaxt jullie berichtjes lezen in het gastenboek en is het fijn wat van het thuisfront te horen.
Morgen zijn we van plan toch aardig richting westelijke sahara te geraken en minstens in Tiznit uit te komen.
Alleen de auto maakt in de bochten soms een ratelend geluid, Tiny en Klaas maken zich hier geen zorgen om.
Maar Anita vertrouwd het niet helemaal, Dominique/Mario wat zou dit kunnen zijn?

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Tiznit

Na een Marokaans ontbijt vertrokken uit Essaoira richting Agadir.

Een mooie route met prachtige panorama,s , een lunchpauze op het strand gehouden waar we nog bezoek kregen die Anita voorzag van een blikje ananas, even later was de gepensioneerde visser weer terug om ons een versteende schelp te geven.

Na dit bezoekje een stuk bergetappe afgelegd door de anti atlas, ons renaultje hield zich goed,  

Niet veel gekraak waargenomen. Onderweg een korte stop gehouden bij Tiznit en vriendelijk stadje omgeven door een mooie rode muur.

Daar nog een balletje getrapt met de local boys die graag met Anita op de foto wilde en blij waren met hun petit cadeau. We besloten door te rijden naar het dorp Abeinou vanwege daar aanwezige zwavelbaden van 40 graden Celsius.

Waar we rond 19 uur aankwamen, we reserveerden een kamer, namen een douche en terwijl we op het eten wachten, keken we op de flatscreem naar Appollo 13.

Na een overdadige maaltijd van verse salade,brochette en frites, namen Klaas en Anita nog een thermaal bad van 10 drh. P.p..

In de ochtend een langzame start gemaakt te hebben en uitgeslapen, behalve Anita die is hyper vanwege alle indrukken.

Na een karige ontbijt en afscheid van een Nederlands koppel plus praktische tips van een engels koppel die net terug waren uit Gambia rijden we richting westelijke sahara.

Na een voorspoedige reis door een droge zanderige omgeving met hier en daar dromedarissen landen we in Tan tan voor onze gebruikelijke thee pauze.

Bij terugkomst bij de auto merken we een benzinelek, dit bij het tegenovergelegen tankstation laten checken.

Bleek dit een kapotte benzineleiding te zijn, maar de handige automonteur kon dit in tien minuten tijd en voor 50 dhr. Even repareren.

En konden we weer op weg richting Tarfaya, waar Tiny ons kon overhalen om een stukje verder te rijden om onze eerste nacht in de woestijn onder een pikzwarte sterrenhemel door te brengen.Om negen uur vertrokken richting Dakhla en deze reis even onderbroken in Layoune om jullie nu even dit bericht te versturen.

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

appeltjes van oranje

Deze meneer wilde via zijn sinaasappelen laten zien dat hij wel bekent was met Nederland

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

 

Geschreven door anita/tiny om 00:00

zonsondergang

Na het zien van deze foto, begrijpen jullie vast wel dat we af en toe stil werden van de vele mooie en verschillende panorama's.
Geschreven door anita/tiny om 00:00

gestrandt in Dahkla

Een onverwacht dagje vrij; Anita had toch gelijk er is wat mis met de auto:
Gelukkig vonden we een garage die bereidt was ons op zondag te helpen:

Ik ga nu van dit ergelijke langzame internet cafe weg en genieten van mijn vrije dag:
Bey
Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

Geschreven door anita/tiny om 00:00

mauretanie

Na twee dagen wachten op de zoektocht naar orginele onderdelen van de renaultbus hebben we na druk op de ketel (mecanicien) met een profisorisch gemaakte homokeneet genoegen moeten nemen.

Uiteindelijk om 15 uur richting Mauretanie kunnen vertrekken, na drie uur rijden beland aan een mooi plekje aan zee.
Hier overnacht en is Anita nog snel voor het donker schelpjes gaan zoeken, wat een schatje hé!1
In de morgen afscheid genomen van drie locals die zich daar in de middel of nowhere gevestigd hadden en er leven van de goodwill van de toeristen..Hun voorzien van de nodige spullen die we konden missen waaronder Tiny's tent die we met geen mogelijkheid opgezet kregen.

Vandaag om 13 uur bij de grens van Mauretanie aangekomen net toen de middagpauze begon tot 15 uur moeten wachten.
Uit verveling een voetbal uitgehaald en een balletje getrapt met de gendarmerie, Anita uit baldadigheid trapte de bal tegen het raam van het douanekantoor.
Deze waren hier niet blij mee en begonnen geirriteerd te opmerkingen te maken, natuurlijk de schuld gegeven aan de gendarmerie.
Die dit lachend opnamen.
Door dit balspel werden we wel als eerste geholpen en vertrokken als eerste door de piste naar de douanepost van Mauretanie.klaas heeft zich zo goed hierdoor  gemanouvreer dat we de rijplaten niet eens nodig hadden. We zullen  proberen deze om te ruilen voor een orginele homokeneet in Nouchachott....
er volgde  een stuk of vijf douane/politiecontroles,die ons alleen aanhielden voor petit cadeaus.
Met pennen en petjes zijn ze niet tevreden znee ze willen harde Euro's hier gingen wij dus niet op in. waarop ze de auto doorzochten op alcohol.
Na alle troep gezien te hebben waren ze toch nog tevreden met een pen en een tas.

We zitten nu op een camping in Nouhadibou , waar Tiny herkend werdt door de knappe winkelier van de naast gelegen  winkel ze kreeg een zeer hartelijke ontvangst, hij kon er maar niet overuit dat ze teruggekomen was.
 tijdens een wandeling door de stad hebben we de plaatselijke dj leren kennen.
die ons dadelijk zijn eigengemaakte muziek en stem liet horen.

Bedankt voor jullie leuke commentaren in het gastenboek, whe love bey,bey
Geschreven door anita/tiny om 00:00

D.J.

Anita's nieuwe ontdekking, helaas is onze invloed in de muziekwereld maar erg beperkt en daarom de kans dat hij echt doorbreekt maar erg klein.
Geschreven door anita/tiny om 00:00

onze ijskast

dit werkt dus echt indien je regelmatig de sok nat maakt, probeer het zelf maar eens als jullie door de woestijn rijden
Geschreven door anita/tiny om 00:00

Meer van 2CARE and 4FUN

↑ Terug naar de berichten