D.J.

Een leuk weerzien tussen Tiny en deze knappe Mauritanier

Na twee dagen wachten op de zoektocht naar orginele onderdelen van de renaultbus hebben we na druk op de ketel (mecanicien) met een profisorisch gemaakte homokeneet genoegen moeten nemen.

Uiteindelijk om 15 uur richting Mauretanie kunnen vertrekken, na drie uur rijden beland aan een mooi plekje aan zee.
Hier overnacht en is Anita nog snel voor het donker schelpjes gaan zoeken, wat een schatje hé!1
In de morgen afscheid genomen van drie locals die zich daar in de middel of nowhere gevestigd hadden en er leven van de goodwill van de toeristen..Hun voorzien van de nodige spullen die we konden missen waaronder Tiny's tent die we met geen mogelijkheid opgezet kregen.

Vandaag om 13 uur bij de grens van Mauretanie aangekomen net toen de middagpauze begon tot 15 uur moeten wachten.
Uit verveling een voetbal uitgehaald en een balletje getrapt met de gendarmerie, Anita uit baldadigheid trapte de bal tegen het raam van het douanekantoor.
Deze waren hier niet blij mee en begonnen geirriteerd te opmerkingen te maken, natuurlijk de schuld gegeven aan de gendarmerie.
Die dit lachend opnamen.
Door dit balspel werden we wel als eerste geholpen en vertrokken als eerste door de piste naar de douanepost van Mauretanie.klaas heeft zich zo goed hierdoor  gemanouvreer dat we de rijplaten niet eens nodig hadden. We zullen  proberen deze om te ruilen voor een orginele homokeneet in Nouchachott....
er volgde  een stuk of vijf douane/politiecontroles,die ons alleen aanhielden voor petit cadeaus.
Met pennen en petjes zijn ze niet tevreden znee ze willen harde Euro's hier gingen wij dus niet op in. waarop ze de auto doorzochten op alcohol.
Na alle troep gezien te hebben waren ze toch nog tevreden met een pen en een tas.

We zitten nu op een camping in Nouhadibou , waar Tiny herkend werdt door de knappe winkelier van de naast gelegen  winkel ze kreeg een zeer hartelijke ontvangst, hij kon er maar niet overuit dat ze teruggekomen was.
 tijdens een wandeling door de stad hebben we de plaatselijke dj leren kennen.
die ons dadelijk zijn eigengemaakte muziek en stem liet horen.

Bedankt voor jullie leuke commentaren in het gastenboek, whe love bey,bey

Een onverwacht dagje vrij; Anita had toch gelijk er is wat mis met de auto:
Gelukkig vonden we een garage die bereidt was ons op zondag te helpen:

Ik ga nu van dit ergelijke langzame internet cafe weg en genieten van mijn vrije dag:
Bey

Na het zien van deze foto, begrijpen jullie vast wel dat we af en toe stil werden van de vele mooie en verschillende panorama's.

Anita bezig met haar allerliefste bezigheid het uitdelen van spullen

Na een Marokaans ontbijt vertrokken uit Essaoira richting Agadir.

Een mooie route met prachtige panorama,s , een lunchpauze op het strand gehouden waar we nog bezoek kregen die Anita voorzag van een blikje ananas, even later was de gepensioneerde visser weer terug om ons een versteende schelp te geven.

Na dit bezoekje een stuk bergetappe afgelegd door de anti atlas, ons renaultje hield zich goed,  

Niet veel gekraak waargenomen. Onderweg een korte stop gehouden bij Tiznit en vriendelijk stadje omgeven door een mooie rode muur.

Daar nog een balletje getrapt met de local boys die graag met Anita op de foto wilde en blij waren met hun petit cadeau. We besloten door te rijden naar het dorp Abeinou vanwege daar aanwezige zwavelbaden van 40 graden Celsius.

Waar we rond 19 uur aankwamen, we reserveerden een kamer, namen een douche en terwijl we op het eten wachten, keken we op de flatscreem naar Appollo 13.

Na een overdadige maaltijd van verse salade,brochette en frites, namen Klaas en Anita nog een thermaal bad van 10 drh. P.p..

In de ochtend een langzame start gemaakt te hebben en uitgeslapen, behalve Anita die is hyper vanwege alle indrukken.

Na een karige ontbijt en afscheid van een Nederlands koppel plus praktische tips van een engels koppel die net terug waren uit Gambia rijden we richting westelijke sahara.

Na een voorspoedige reis door een droge zanderige omgeving met hier en daar dromedarissen landen we in Tan tan voor onze gebruikelijke thee pauze.

Bij terugkomst bij de auto merken we een benzinelek, dit bij het tegenovergelegen tankstation laten checken.

Bleek dit een kapotte benzineleiding te zijn, maar de handige automonteur kon dit in tien minuten tijd en voor 50 dhr. Even repareren.

En konden we weer op weg richting Tarfaya, waar Tiny ons kon overhalen om een stukje verder te rijden om onze eerste nacht in de woestijn onder een pikzwarte sterrenhemel door te brengen.Om negen uur vertrokken richting Dakhla en deze reis even onderbroken in Layoune om jullie nu even dit bericht te versturen.