WINTERROOSJE
VERSLIEPT GIJ 'T ZOET DER LENTEDAGEN, TRAAG ROOSJE DAT GIJ NU NOG WAAKT ?
UW ZUSTERS TOEFDEN, IN HOF EN HAGEN, EEN RUST DIE GIJ ALLEEN NIET SMAAKT !
MOGE U DE STORM DER ZEFIR WEZEN ARM BLOEMETJE, SPREEK, WAT WINT GE ER BIJ ?
'T GENOT DER VREUGD, HOE UITGELEZEN, IS, ONGEDEELD, VAN GEEN WAARDIJ.
HET AANGEZICHT DER AARDE
NOG ZIJN MIJN SCHATTEN : LUCHT EN WOLK EN WIND
BOMEN EN BEKEN, BLOEMEN, PAARSE HEIDE;
ALLES WAT U BEHOORT IS VAN ONS BEIDEN
NOG ... MOEDER AARDE ... VOEL IK MIJ UW KIND !
DANK
DE DAG DOOR UWE GUNST ONTVANGEN IS WEER VOORBIJ, DE NACHT GENAAKT,
EN DANKBAAR KLINKEN ONZE ZANGEN
TOT U DIE 'T LICHT EN 'T DUISTER MAAKT.
DIE DAN ALS ONZE BEDEN ZWIJGEN , ALS HIER HET DAGLICHT ONDERDUIKT
WEER NIEUWE ZANGEN OP DOET STIJGEN,
GINDS WAAR DE NIEWE DAG ONTLUIKT.
ZODAT DE DANK U TOEGEZONGEN OP AARD NOOIT ONDERBROKEN WORDT,
MAAR STEEDS OPNIEUW DOOR MENSENMONDEN
GEZONGEN EN GESPROKEN WORDT.
VOORWAAR, DEEZ' AARDE ZAL GETUIGEN VAN U, DIE THANS EN EEUWIG ZIJT,
TOT AL UW SCHEPSELEN ZICH BUIGEN
VOOR UW LIEFD' EN MAJESTEIT.
ZONNEWEER
WELDADIG ZONNEWEER, HOELANG HEEFT ONS VERLANGEN
GEWACHT NAAR UWEN TROOST, GEVETERD EN GEVANGEN
IN 'S WINTERS LASTIGHEID !
ZAL 'T ZOMER ZIJN VOORTAAN OF ZULT GE, WEDERKEREN AL
ZONNE ...
U DUIKEN GAAN ?
HARTSGEHEIMEN
ZIJN STERKE MAAT, ZIJN RUISENDE RIJMEN HEEFT HET ZEELIED NIET MINDER DAN HET MENSENLIED
IK LUISTER ...
MAAR DE HARTSGEHEIMEN VAN DE ZINGENDE ZEE VERSTA IK NIET