WAT DE VRAAG OOK IS, LIEFDE IS HET ANTWOORD

 ALS WIJ NIET SAMEN DELEN IN DE STRAAT DAN ZAL DE WERELDVREDE NIMMER KOMEN

OMDAT DE VREDE IN ONSZELF ONTSTAAT IN WAT WIJ SAMEN DOEN EN NIET IN WAT WIJ DROMEN

toon hermans

 ALS MEN IN HET LICHT WIL STAAN MOET MEN EERST DOOR HET DONKER GAAN

DOOR HET DONKER MOET MEN LEREN HOE MEN HET LICHT DAN KAN WAARDEREN

 VOOR WIE IK LIEF HEB WIL IK LEVEN

WIE BEKROMPEN IS VAN VISIE KAN NIET RUIM ZIJN VAN HART

LAAT DEZE SCHOONHEID EVEN TOT JE DOORDRINGEN

DE SNOEZIGHEID DIE WIJ ZIEN BIJ VEEL JONGE DIEREN , LAAT DAN WEER EEN ONTROERENDE TEDERHEID ZIEN...

DE PROBLEMEN VAN MORGEN KUNNEN NIET WORDEN OPGELOST ZONDER DE ERVARING VAN VANDAAG 

HET LEVEN IS MOOI BEWONDER HET

HET BESTE GEBRUIK VAN HET LEVEN IS LIEFHEBBEN, DE BESTE UITDRUKKING VAN LIEFDE IS TIJD

DE BESTE TIJD OM LIEF TE HEBBEN IS NU

 EENZAAMHEID IS BLINDHEID

JE ZIET DE MENSEN NIET DIE OM JE GEVEN

JE SPIEGEL VERDUBBELT JE EENZAAMHEID 

EEN ZACHTE BLIK EEN BLIJ GELAAT EEN VRIENDELIJK WOORD EEN GOEDE RAAD

AL LIJKT HET SIMPEL WAT JE SCHENKT TOCH IS HET MEER WAARD DAN JE DENKT 

MEN WILDE HAAR VEILEN, DE OUDE VIOOL,

EN ALS JE HAAR ZAG, WAS'T BESLIST GEEN IDOOL,

BESCHADIGT EN STOFFIG, NIETS WAARD ZO TE ZIEN.

WIE BOOD ER TIEN EURO OF TWINTIG MISSCHIEN ?

TOTDAT ER EEN MAN OP HET PODIUM STOND.

EEN HEMELS MUZIEKSTUK DE TOEHOORDERS VOND.

DE HAND VAN DE MEESTER EEN WONDER LIET ZIEN.

WIE BIEDT ER TWEEDUIZEND, DRIEDUIZEND MISSCHIEN ?

ZO IS HET MET ONS OOK, GENADEPRODUKT,

ALS MENS ONVOLKOMEN, NIET ALTIJD GELUKT

MAAR PAS ALS DE MEESTER ONS ZACHTJES BESTRIJKT,

DE ZIEL DOOR HAAR SCHOONHEID VEEL EDELER BLIJKT !

frits deubel

DE TEVREDEN MENS IS ALTIJD GELUKKIG, VINDT VOOR IEDEREEN EEN VRIENDELIJK WOORD

OM TE STERVEN MOET JE LEVEN WANT DAAR ZIT HET EIND AL IN DAAROM BLIJF JE OOK MAAR EVEN

LÁNGER BLIJVEN HEEFT GEEN ZIN.

toon hermans

 WEES BEMINNELIJK ZODAT HET VOOR DE ANDER GEEN HEKSENTOER WORDT OM VAN JE TE HOUDEN

ERGENS LEEFT EEN WONDER IK WEET NIET HOE, NOG WÁÁR

MAAR DAT HET WONDER ERGENS LEEFT DAT ZIE IK ZONNEKLAAR.

SOMS GEURT HET IN 'N STILLE BOOM SOMS BLINKT HET IN DE LUCHT

SOMS STRAALT HET IN 'N OOGOPSLAG SOMS HOOR 'K HET IN 'N ZUCHT.

HET TINTELT IN 'N LIEVE HAND HET SCHITTERT IN 'N TRAAN

IK ZIE HET OP FIFTH AVENUE OF IN DE LINDEN LAAN.

HET BLIJFT EEN VREEMD OMVATBAAR IETS DAT ME OVERAL OMRINGD

HIER OP M'N STOEL OF OP M'N FIETS HET GLIMLACHT EN HET ZINGT.

IK WEET DAT ER GEEN WOORDEN ZIJN DIE MIJ HET DOEN VERSTAAN

EN DAT HET BOVEN MIJN PETJE GAAT DAT SPREEKT ME JUIST ZO AAN.

toon hermans

VRIENDSCHAP : DE ZON DIE MENSEN DOET OPENBLOEIEN 

GEEN ENKELE ZAAK IS EDEL GENOEG OM GEWELD TE VERANTWOORDEN

WAAR ÉÉN BLOEM WEER BLOEIEN KAN, ZULLEN OP EEN DAG DUIZEND ROZEN STAAN

SPINNEWEBBEN, NEVELSLIERTEN, DE GEHEIMEN VAN DE MIST

WIE DIT FEEST NIET MEE WIL VIEREN HEEFT ZICH IN DE HERFST VERGIST 

EN DE SNEEUW VIEL NEDER LIJK KERSEBLOESEM... EN DE WEGEN WERDEN WIT...

EN DE STILTE NAM ALS EEN BLANKE VOGEL, D'AARDE IN 'T BEZIT.

 GELOOF ZONDER TWIJFEL IS EEN DOOD GELOOF

JE HEBT SOMS VAN DIE DAGEN DAT ALLES TEGENZIT, MAAR HELPT HET DAN TE KLAGEN ?

NEE HOOR, .GEEN SIKKEPIT.

LAAT DUS HET HOOFD NIET HANGEN, ZET ALLES OP EEN RIJ, EN...SCHOUDERTJES ERONDER

OOK ZORGEN GAAN VOORBIJ !

 OP EEN BED VAN HERFSTBLADEREN STERFT LANGZAAM MIJN VERLEDEN

SCHENKT DE DOOD NIEUW LEVEN, BEGINT TOEKOMST IN HET HEDEN.

FIJNE KERSTDAGEN LIEVE MENSEN ALLEMAAL !

BLOEMEN MET EEN BLIJ BERICHT WANT KERSTMIS IS IN ZICHT !

MET KERSTMIS DOE JE KAARSJES AAN, LAAT JE NIEMAND BUITEN STAAN

VOOR IEDEREEN IS ER LEKKER ETEN, EN... GEZELLIGHEID MOET JE WETEN

IEMAND VERTELT EEN KERSTVERHAAL EN WE ZINGEN ALLEMAAL !

BESTE WENSEN !

GELUK IN GROTE EN IN KLEINE DINGEN, MAAR BOVENAL : GELUKKIG MET ELKAAR

LIEF KLEIN ZONNEKIND ...LIEF KLEIN WONDER ...VOOR VELEN ZO GEWOON ...

MAAR VOOR ONS ZO BIJZONDER.

NEEM JE DROMEN MEE DE DAG IN

HET GELUK DAT JE DEELT MET ANDEREN KAN HEEL WAT VERANDEREN

HET VERWARMT OOK HUN HART, EN DEELT HUN SMART

DE BLOEMEN HEBBEN HET WOORD GESPROKEN, DE WIND HEEFT HET MEEGEVOERD

HIJ STREELDE LANGS MIJN LIPPEN, IK HEB HET ZO GEVOELD

ZO BRACHT HET MIJ TOT SPREKEN ... DIT ... WOORD VOOR WOORD

DEZE GODDELIJKE ADEM, KOMT UIT DE BLOEMEN VOORT.

MOED IS HET LEVEN BEMINNEN

Wat, kan in 't Gooi, een schuldloos kind, met rozen op de frisse kaken, daar 't niets dan leven in zich vindt, van dood of sterven maken ?

Een meisje trippelde aan mijn zij van zes, of mooglijk zeven, jaren: wat schitterde dat oogje blij van onder 't zwart der haren.

Een aardig lachje,  zacht en schoon, ontblootte hagelwitte tanden, en vormde een kuiltje in iedere kroon, wat bruin van 't zonnebranden.

'K vroeg: 'Met hoevelen zijt  ge wel?' ze liet niet lang op 't antwoord wachten, maar vrolijk keek ze, en zeide snel: ' we bennen met zen achten.'

'Zo!' zei ik, 'dat's een heel gezin; dan zult ge de oudste wel niet wezen?'Neen, krek de jongste,' viel zij in; 'maar ik kan toch al lezen.'

'En wat doen de andren?'vroeg ik. 'Twee,'was 't antwoord (kort om tijd te sparen): 'twee onder dienst, en twee naar zee,' en een woont heel te Baren.

Twee liggen er op 't kerkhof neer, het ene een zusje 't andere een broertje; en alder-aldernaast, mijnheer! daar woon ik met mijn moertje.'

'Twee onder dienst, en twee naar zee, een heel te Baren-'t is geen reisje!... maar gij telt ze allemaal nog mee, niet waar mijn beste meisje?'

En dan die twee op 't kerkhof nog! want we zijn met z'n achten, weet u? u ziet die hoge bomen toch? de twee daaronder; die vergeet u'.

"K vergeet ze niet, maar aardig wicht! zo in de schaduw van die bomen,een broertje en een zusje ligt,is 't achttal dan volkomen?'

Hun grafjes zijn vlak bij malkar, en o ! zo dicht bij moeders huisje! laat zien een stap of twalef maar; op ieder staat een kruisje.

Ik zit er dikwijls 's morgens vroeg,of twaleven en tweeën; de kousen, die ik zondag droeg, die heb ik d'r gebreeën.

En zomers, als het avond wordt in 't hoge gras teneergezeten, brengt moeder daar mijn tinnen bord en schaft mijn avondeten.

Het eerste stierf mijn zusje Brech; wat lag ze lang in bed te klagen! God nam opeens haar pijnen weg; toen werd ze uitgedragen.

Toen kwam ze op 't kerkhof , kort bij 't hek, in 't graf; vlak naast een iep; zo'n dikke; we speelden dikwijls op de plek mijn broertje Jan en ikke.

''t Was zomer; maar toen 't winter werd, (de sneeuw lag dik op 'tdoornenhegje) kreeg Jantje ook de koorts, heel hard, en ging heel gauw naar Brechtje.'

' Maar daar hij nu naast Brechtje ligt, enn nimmermeer  met u kan spelen: tel nog reis over, aardig wicht! gij zijt-met u hoevelen?'

Het meisje sloeg haar ogen neer, en stond een poosje in gedachten; maar eensklaps riep ze, als de eerste keer:' wel heerschap , met z'n achten'.

'Maar zo Gods englen Brechtje en Jan bij Jezus in de hemel brachten?' 'ja daar praat mijn moeder ook wel van...' 'goed! met hoevelen blijft gij dan?'

'Wel ... ik zou menen... met zen achten!' 

TUSSEN TOEN EN NU GLANST HET EERSTE WOORD 

LIEFDE ...

IK KAN HET ZO OPRAPEN EN ER EINDELOOS IN WONEN

DIERENLIEFDE ...

EEN WERELD WAAR WE VOORZICHTIG  BINNENTREDEN !

HET HART EN HET VERSTAND ZIJN BUREN, ZE GROETEN ELKAAR, ZE BRENGEN ELKAAR BELEEFDHEIDSBEZOEKEN

MAAR VRIENDEN WORDEN ZE NOOIT

'T IS NIET ALTIJD MIJN STEM DIE ZINGT, MAAR MIJN GEHEILIGD WILLEN

DAT ZACHT MIJN ZIEL LAAT TRILLEN, EN SCHONER DAN AKKOORDEN KLINKT

EEN GLIMLACH MOMENT DAT KOST ZO WEINIG MOEITE ZONDER WOORDGEBRUIK

WAAR LIEFDE KAN BEGRIJPEN, KAN LIEFDE WEER SAMENBRENGEN.

VOOR ALLES EN VOOR ELK DOEL ONDER DE HEMEL IS ER EEN SEIZOEN EN EEN TIJD 

DE LIEFDE ZIET HET LICHT ÉN ... DE SCHADUW OORDEELT NIET OVER EEN ANDER !

HET IS NOOIT TE LAAT OM JE VOOROORDELEN OP TE GEVEN

ONZE GROETJES OP VRIJDAG ...

MOGEN WIJ U EEN MOOI EN PRETTIG WEEKEND TOEWENSEN LIEVE VRIENDEN ?

EEN BLOEIENDE BOOM SCHIET NOOIT IN ÉÉN KEER UIT DE GROND

DINGEN HEBBEN SOMS TIJD NODIG

EEN KLEIN GESPREK BRENGT DIKWIJLS WOND'REN  BIJ JOUW EN BIJ DE ANDER AAN

WELLICHT KAN DAARDOOR OP DE AARDE, ÉÉN TEL DE HEMEL OPENGAAN.

EENVOUD IS DE SLEUTEL TOT HET GELUK

VREDE MET JEZELF OPENT DE POORT NAAR LIEFDE, LICHT EN OVERVLOED IN JE LEVEN

EN IS HET GROOTSTE GESCHENK, VOOR JOU EN DEWERELD.

ALLES WAT VAN WAARDE IS IN HET LEVEN VERMENIGVULDIGT ZICH ALLEEN ALS HET WORDT GEGEVEN

GA NIET UIT JEZELF VANDAAN; RICHT JE NAAR HET BINNENSTE WANT IN DE INNERLIJKE MENS HUIST DE WAARHEID

 BEERTJE MET JE ZACHTE POOTJES EN JE PELSJE VAN FLUWEEL

BEERTJE MET JE ZACHTE POOTJES , OH , IK HOU VAN JOU ZOVEEL.

KOM JE BIJ MIJ IN MIJN BEDJE,OH , WAT BEN JIJ LEKKER ZACHT

GA MAAR SLAPEN AARDIG BEERTJE, WELTERUSTEN ... GOEDE NACHT.

ENGELEN ZIJN MENSEN ZOALS JIJ EN IK

MET HUN VELE WENSEN , HUN VERDRIET EN SCHIK

KIJK MAAR EENS JE NAASTE VOL ONTFERMING AAN

EN ZE ZIEN EEN ENGEL ZOMAAR VOOR ZICH STAAN.

 MEDEVREUGDE ... NIET MEDELIJDEN MAAKT DE VRIEND

VERSLIEPT GIJ  'T ZOET DER LENTEDAGEN, TRAAG ROOSJE DAT GIJ NU NOG WAAKT ?

UW ZUSTERS TOEFDEN, IN HOF EN HAGEN, EEN RUST DIE GIJ ALLEEN NIET SMAAKT !

MOGE U DE STORM DER ZEFIR WEZEN ARM BLOEMETJE, SPREEK, WAT WINT GE ER BIJ ?

'T GENOT DER VREUGD, HOE UITGELEZEN, IS, ONGEDEELD, VAN GEEN WAARDIJ.

NOG ZIJN MIJN SCHATTEN : LUCHT EN WOLK EN WIND

BOMEN EN BEKEN, BLOEMEN, PAARSE HEIDE;

ALLES WAT U BEHOORT IS VAN ONS BEIDEN

NOG ...  MOEDER AARDE ...  VOEL IK MIJ UW KIND !

 DE DAG DOOR UWE GUNST ONTVANGEN IS WEER VOORBIJ, DE NACHT GENAAKT,

EN DANKBAAR KLINKEN ONZE ZANGEN

TOT U DIE 'T LICHT EN 'T DUISTER MAAKT.

DIE DAN ALS ONZE BEDEN ZWIJGEN , ALS HIER HET DAGLICHT ONDERDUIKT

WEER NIEUWE ZANGEN OP DOET STIJGEN,

GINDS WAAR DE NIEWE DAG ONTLUIKT.

ZODAT DE DANK U TOEGEZONGEN OP AARD NOOIT ONDERBROKEN WORDT,

MAAR STEEDS OPNIEUW DOOR MENSENMONDEN

GEZONGEN EN GESPROKEN WORDT.

VOORWAAR, DEEZ' AARDE ZAL GETUIGEN VAN U, DIE THANS EN EEUWIG ZIJT,

TOT AL UW SCHEPSELEN ZICH BUIGEN

VOOR UW LIEFD' EN MAJESTEIT.

WELDADIG ZONNEWEER, HOELANG HEEFT ONS VERLANGEN

GEWACHT NAAR UWEN TROOST, GEVETERD EN GEVANGEN

IN 'S WINTERS LASTIGHEID !

ZAL 'T ZOMER ZIJN VOORTAAN OF ZULT GE, WEDERKEREN AL

ZONNE ...

U DUIKEN GAAN ?

ZIJN STERKE MAAT, ZIJN RUISENDE RIJMEN HEEFT HET ZEELIED NIET MINDER DAN HET MENSENLIED

IK LUISTER ... 

MAAR DE HARTSGEHEIMEN VAN DE ZINGENDE ZEE VERSTA IK NIET