.

Laat mij ... Ik ben een gelukkig mens!

Ik was een kind en wist niet beter ... dan DAT DIT ... nooit voorbij zou gaan!

O laat mij dwalen, laat mij dwalen, door akker, veld en dreef. Laat me onbekommerd ademhalen en voelen dat ik leef!

Laat mij de klare beek zien vloeien door dit vergeten dal, waar schoone bloemen eenzaam bloeien, en niets ze storen zal!

Nicolaas Beets

In de stilte van het moment ... hoor je het levenslied van je omgeving!

Liefde kwam tot mij zo zacht als Lentegeuren in Lentenacht

'k Voelde haar bloeien langs mij gaan, en alles in mij is bloeien gegaan

Alles in mij werdt Morgenblank, vogeltjes floten hunnen dank

Marie Boddaert

Smalle stille vogel gebogen aan de waterkant, de winter kaatst grijs uit je ogen

Eb en vloed schuiven fluisterend door eindeloze kreken

Een broze riethalm breekt

Vogel die half luisterend naar 't woelen van een verse vis

En half bevroren van gemis de snavel in de veren steekt

De zee breekt over de schuimende keien, de eeuwigheid luistert naar zijn lied...

Wanneer mijn liederen schreien, luistert de eeuwigheid niet

Jacob Israel de Haan

Verzamel je lichtgevende dagen ... en bewaar ze voor donkere tijden

Kaarslicht streelt met overtuiging de schaduw van de donkere nacht

Het verwarmt de koude kamer houdt in stilte kalm de wacht

Zou ik niet mijn moeder eren, 
ach, wat doet ze niet voor mij?
 Wat mij nut is, mag ik leren; 
ben ik vrolijk, zij is blij.


Ben ik ziek, ik hoor haar klagen;
 En wanneer zij bij mij zit
 met het oog omhoog geslagen, 
dan geloof ik, dat zij bidt.


Goede God! ach laat haar leven
 tot mijn voordeel, tot mijn vreugd; 
welk een droefheid zou 't mij geven,
 haar te missen in mijn jeugd.
 

hieronymus van alphen