Naar de inhoud

Wie niet dient, dient tot niets

Een diaken senior over diaconie en o.a. stambomen
akke.beakke.be

Archief

Braambos over de vallei voor God

Braambos over de vallei voor God

BRUSSEL (KerkNet/Braambos) - "We hebben vastgesteld dat, als de kerk in een zware, diepgaande overgangsfase zit, de mensen zich tot de abdijen wenden. De abdijen bieden waarden aan die niet veranderen: broederliefde, gebed, broederlijk leven, naastenliefde, handenarbeid en dienstbaarheid. Het essentiële verandert niet: leven in de geest van de apostelen van Jeruzalem zoals beschreven in de Handelingen van de Apostelen. We bevinden ons in een periode van verandering en de Kerk moet een nieuwe visie uitbouwen." Dat zegt Padre Cesare, in de Braambosuitzending van zondag 11 december a.s. om 9 uur op Eén en om 23 uur op Canvas.

Oriëntatiepunten
In 1984 bezoekt Padre Cesare een oude bidplaats in de boerenwijk Pra 'd Mill aan de voet van de Italiaanse Alpen. Dat is zowat het uiteinde van de wereld op een kleine honderd kilometer van Turijn. Hij is gezonden vanuit de Franse trappistenabdij van Lérins. In korte tijd wordt Pra 'd Mill een ontmoetingscentrum, een bidplaats, een creatieve denkruimte. Nu telt de gemeenschap 13 jonge monniken en twee nieuwe kandidaten. Het is een plek van stilte, regelmatig psalmgebed en intense vreugde. In de abdij 'Dominus Tecum' voel je dat God met mensen meegaat. Deze uitzending brengt het wondere verhaal van de start, de inspiratie en de vreugde van die jonge vitale communauteit, de betekenis van gebed, celibaat, leven in groep, werken, sober leven en de vraag wat er zal zijn na de dood.
"Christenen hebben nood aan oriëntatiepunten", zegt Padre Cesare. "Ik ben ervan overtuigd dat ze die nu in de abdijen kunnen vinden. Er was een grote heroplevi ng waarvan iedereen opkeek. Ik weet niet wat daarvan de oorzaak was. Ik weet wel dat de monniken in Lérins gedreven monniken waren, echte mensen van gebed. Ze hielden van het kloosterleven en waren eenvoudig. God heeft gewild dat er ineens verschillende jongeren uit de vier windstreken toetraden. Er zijn twee grote golven van intredende monniken geweest. De eerste in 1975 en de volgende in 1982. En in alle tussenliggende jaren is er telkens iemand ingetreden."

Vallei van God
"Wij wilden een stille uitstraling brengen in Piemonte. Monniken die bidden in stilte verborgen. Het was immers een godvergeten vallei. Er waren geen wegen, er was helemaal niets. Ze was ook niet bekend. We zijn de werken met een misviering begonnen. We vonden het een goed idee om biddend te beginnen. We hadden enkele vrienden uitgenodigd voor die misviering. Er daagden echter 400 mensen op. Dat was voor ons de bevestiging dat deze vallei, deze streek, behoefte had aan een abdij en aan een plek waar je uitgenodigd wordt tot gebed. We hebben vervolgens enkele gebouwen opgeknapt. Het waren toen nog boerderijgebouwen. De vallei was tot in de jaren '60 bewoond geweest. Nadien was iedereen er weggetrokken. In elke gemeenschap, ook in die van een echtpaar, moet aan de liefde gewerkt worden. Liefde komt niet vanzelf. Je moet ze willen, je moet ze met intelligentie opbouwen, met de intelligentie van je hart. Je moet ze willen. Je moet elke dag op nieuw beginnen. Als je jezelf niet geeft, als je niet de moed hebt om de andere voorrang te geven, dan wordt 'in gemeenschap leven' erg moeilijk. Beetje bij beetje riskeer je jezelf af te zonderen. Maar als je echt van je broeders wil houden, is dat heel mooi. Moeilijk, maar heel mooi. Ik denk dat dit tegelijk de meeste moed vereist en de meeste vreugde schenkt. U bent niet rijk, maar u leeft ook niet in armoede. Eenvoud is voor mij het belangrijkste. Benedictijnenmonniken kiezen niet voor armoede. Onze armoede is dat alles gemeenschappelijk is. We kiezen er ook niet voor om onder de armen te leven. We kiezen voor een eenvoudig leven, waarin we alleen het essentiële nastreven."

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Temmermannen om 19:58 Reageer op dit bericht

Een vallei voor God. Merkwaardig nieuws!

Merkwaardig nieuws: over de vallei voor God.
Een uitzending van Braambos deze avond rond elf uur!

Er is ook de reportage 'Een vallei voor God' over Padre Cesare. In 1984 bezoekt Padre Cesare een oude bidplaats in de boerenwijk Pra 'd Mill aan de voet van de Italiaanse Alpen. Dat is zowat het uiteinde van de wereld op een kleine honderd kilometer van Turijn. Hij is gezonden vanuit de Franse trappistenabdij van Lérins. In korte tijd wordt Pra 'd Mill een ontmoetingscentrum, een bidplaats, een creatieve denkruimte. Nu telt de gemeenschap 13 jonge monniken en twee nieuwe kandidaten. Het is een plek van stilte, regelmatig psalmgebed en intense vreugde. In de abdij 'Dominus Tecum' voel je dat God met mensen meegaat. De uitzending is een rendez-vous van Marc Roseeuw met Padre Cesare ter plaatse. Het gaat om het wondere verhaal van de start, de inspiratie en de vreugde van die jonge vitale communauteit, de betekenis van gebed, celibaat, leven in groep, werken, sober leven en de vraag wat er zal zijn na de dood?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Temmermannen om 19:49 Reageer op dit bericht

De economische globaliseing

DE ECONOMISCHE, CULTURELE EN SOCIALE GEVOLGEN VAN GLOBALISERING: EEN EVANGELISCH-ETHISCHE BENADERING

 

Nieuw document van de bisschoppelijke commissie 'Gaudium & Spes'
BRUSSEL (KerkNet) - In het Interdiocesaan Centrum in Brussel is vanmiddag 'De economische, culturele en sociale gevolgen van de globalisering: een evangelisch-ethische benadering', een publicatie van de bisschoppelijke commissie 'Gaudium et Spes', voorgesteld. De commissie, onder voorzitterschap van bisschop Aloys Jousten van Luik, is namens de Bisschoppenconferentie van België belast met kwesties rond de aanwezigheid van de christenen in de wereld.
Mgr. Jousten belichtte vooral de verantwoordelijkheid van de katholieke gemeenschap van ons land in een globaliserende wereld. Prof. dr. Johan Verstraeten, als moraaltheoloog verbonden aan het Departement Theologie van de Faculteit Godgeleerdheid van de K.U/Leuven, stelde de inhoud van de nieuwe publicatie voor. Michel Hansenne, oud-minister (PSC) en gewezen directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau (BIT) in Genève, stond stil bij enkele grote uitdagingen van de globaliserting en de rol die de actoren binnen de samenleving - waaronder de Kerken - daarin kunnen spelen. En Mgr. Van Looy, de bisschop van Gent, rondde de persvoorstelling af met een getuigenis over zijn persoonlijke ervaring met het fenomeen van de globalisering.

Enkele grote lijnen
Het proces van globalisering of mondialisering  is bezig onze samenleving radicaal te veranderen op het economische, sociale, politieke en culturele vlak. Bij nogal wat mensen veroorzaken de snelheid en de complexiteit van die veranderingen een gevoel van onmacht, onzekerheid en soms ook de neiging om op zichzelf terug te plooien.
Mensen hebben het moeilijk om die ontwikkelingen te begrijpen en om in het vandaag beschikbare overaanbod aan informatie hun weg te vinden. Dat schept meer dan ooit een behoefte aan zingeving en houvast, in het bijzonder bij de jonge generaties.
De Kerk staat aan de kant van alle mensen die weigeren de gevolgen van de globalisering passief te ondergaan en wil haar bijdrage leveren aan de geleidelijke vorming van een nieuwe ethiek van de globalisering. Vanuit dat perspectief hebben de bisschoppen van België met de hulp van een aantal deskundigen gewerkt aan een combinatie van een doorgedreven en k ritische analyse van het fenomeen van de globalisering met een vraag naar de betekenis van die ontwikkelingen in het licht van het evangelie.
Het document 'De economische, culturele en sociale gevolgen van globalisering: een evangelisch-ethische benadering' is daarvan het resultaat. De daarin voorgestelde analyse mondt uit in een drievoudige uitnodiging: leren oog te hebben voor alles wat kan bijdragen tot een toename van de planetaire solidariteit; durven te protesteren met luide stem tegen alles wat schade berokkent aan de mens en onrecht veroorzaakt; en ten slotte enkele concrete actiemodellen suggereren die bewegings- en manoeuvreerruimte bieden voor zowel individueel als collectief engagement.

'De economische, culturele en sociale gevolgen van globalisering: een evangelisch-ethische benadering' is een uitgave van de bisschoppelijke commissie 'Gaudium & Spes', 61 p., ISBN 90-6858-656-4, kost 3 euro en kan besteld worden bij: Licap, Guimardstraat 1 in 1040 Brussel, tel: 02 509 96 72, fax: 02 509 97 04, e-mail: info@licap.be en website: www.licap.be, en is verkrijgbaar in de liturgische centra en de religieuze boekhandels.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Temmermannen om 19:39 Reageer op dit bericht

Globalisering

DE ECONOMISCHE, CULTURELE EN SOCIALE GEVOLGEN VAN GLOBALISERING: EEN EVANGELISCH-ETHISCHE BENADERING

Nieuw document van de bisschoppelijke commissie 'Gaudium & Spes'
BRUSSEL (KerkNet) - In het Interdiocesaan Centrum in Brussel is vanmiddag 'De economische, culturele en sociale gevolgen van de globalisering: een evangelisch-ethische benadering', een publicatie van de bisschoppelijke commissie 'Gaudium et Spes', voorgesteld. De commissie, onder voorzitterschap van bisschop Aloys Jousten van Luik, is namens de Bisschoppenconferentie van België belast met kwesties rond de aanwezigheid van de christenen in de wereld.
Mgr. Jousten belichtte vooral de verantwoordelijkheid van de katholieke gemeenschap van ons land in een globaliserende wereld. Prof. dr. Johan Verstraeten, als moraaltheoloog verbonden aan het Departement Theologie van de Faculteit Godgeleerdheid van de K.U/Leuven, stelde de inhoud van de nieuwe publicatie voor. Michel Hansenne, oud-minister (PSC) en gewezen directeur-generaal van het Internationaal Arbeidsbureau (BIT) in Genève, stond stil bij enkele grote uitdagingen van de globaliserting en de rol die de actoren binnen de samenleving - waaronder de Kerken - daarin kunnen spelen. En Mgr. Van Looy, de bisschop van Gent, rondde de persvoorstelling af met een getuigenis over zijn persoonlijke ervaring met het fenomeen van de globalisering.

Enkele grote lijnen
Het proces van globalisering of mondialisering  is bezig onze samenleving radicaal te veranderen op het economische, sociale, politieke en culturele vlak. Bij nogal wat mensen veroorzaken de snelheid en de complexiteit van die veranderingen een gevoel van onmacht, onzekerheid en soms ook de neiging om op zichzelf terug te plooien.
Mensen hebben het moeilijk om die ontwikkelingen te begrijpen en om in het vandaag beschikbare overaanbod aan informatie hun weg te vinden. Dat schept meer dan ooit een behoefte aan zingeving en houvast, in het bijzonder bij de jonge generaties.
De Kerk staat aan de kant van alle mensen die weigeren de gevolgen van de globalisering passief te ondergaan en wil haar bijdrage leveren aan de geleidelijke vorming van een nieuwe ethiek van de globalisering. Vanuit dat perspectief hebben de bisschoppen van België met de hulp van een aantal deskundigen gewerkt aan een combinatie van een doorgedreven en k ritische analyse van het fenomeen van de globalisering met een vraag naar de betekenis van die ontwikkelingen in het licht van het evangelie.
Het document 'De economische, culturele en sociale gevolgen van globalisering: een evangelisch-ethische benadering' is daarvan het resultaat. De daarin voorgestelde analyse mondt uit in een drievoudige uitnodiging: leren oog te hebben voor alles wat kan bijdragen tot een toename van de planetaire solidariteit; durven te protesteren met luide stem tegen alles wat schade berokkent aan de mens en onrecht veroorzaakt; en ten slotte enkele concrete actiemodellen suggereren die bewegings- en manoeuvreerruimte bieden voor zowel individueel als collectief engagement.

'De economische, culturele en sociale gevolgen van globalisering: een evangelisch-ethische benadering' is een uitgave van de bisschoppelijke commissie 'Gaudium & Spes', 61 p., ISBN 90-6858-656-4, kost 3 euro en kan besteld worden bij: Licap, Guimardstraat 1 in 1040 Brussel, tel: 02 509 96 72, fax: 02 509 97 04, e-mail: info@licap.be en website: www.licap.be, en is verkrijgbaar in de liturgische centra en de religieuze boekhandels.

Klik hier met de rechtermuisknop om afbeeldingen te downloaden. Om uw privacy te beschermen, is het automatisch downloaden van deze afbeelding van internet verhinderd. top
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Temmermannen om 19:34 Reageer op dit bericht

Zoiets simpels

 

Het is vaak zoiets simpels, het is

gemis van je stem bijvoorbeeld, geen

verhaal over landschappen meer, geen

gedoe met je was, je kleren

 

onaangeroerd in de kast. Het is van je handen

op zoek naar houvast de afdruk nog weten

op leuning en deurpost en je voetstappen

op het parket en de trap, dat zo willen

laten, bedenken: poetsen en wrijven is

slinks de tijd verdrijven , jouw tijd

 

moet hier blijven. Het is

zo simpel en groot als huilen

bij meikersen, appelstroop in de schappen

en geitenkaas op het brood.

 

Hester Knibbe

 

(Groot verzenboek – J. Deleu, uitg. Lannoo/Meulenhoof)

 

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Temmermannen om 18:26 Reageer op dit bericht

Vroeger vertelde men aan de kinderen

 

dat het kleine zusje gebracht werd

door de ooievaar,

maar ze stonden mee

aan het sterfbed van hun grootvader.

Nu weten de kinderen zeer jong

hoe baby’s ontstaan en ter wereld komen

maar als grootvader sterft

worden ze op afstand gehouden

en men vertel ze

dat hij in een mooie tuin slaapt

tussen de bloemen.

 

Philippe Ariès, ‘Met de oog op de dood’.

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Temmermannen om 14:52 Reageer op dit bericht

Veel kleine beetjes sterven

 

Er zijn veel beetjes sterven die ons midden in het leven overkomen.

Dardoor voelt het leven soms pijnlijk aan.

Je sterft een beetje:

. als je gevoelens wegkwijnen

. als je onderdrukt wordt en geen adem ruimte krijgt

. als je vertrouwen beschaamd wordt

. als je geen levensmoed meer hebt

. als een vriendschap stukgaat

. als iemand achter je rug kwaadspreekt

. als je afscheid moet nemen van een mens die je lief is

. als je futloos en moe bent

. als je vereenzaamd leeft

. als er neits meer verandert

. al je het gevoel hebt te zullen sterven van angst

. als je…

Die kleine beetjes dood kan je al terugvinden in ons taalgebruik:

. je kan iemand doodzwijgen

. je kan over lijken gaan

. je kan iemand de dood op het lijf jagen

. je kan als de dood zijn voor iets

. je kan iemand dood verklaren

. je kan je dood vervelen

. je kan de tijd doden

. je kan iemand de doodsteek geven

. je kan…

 

Ui “Troost elkaar met deze woorden”, Averbode

 

 

 

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Temmermannen om 20:25 Reageer op dit bericht

Broeders van Oostakker en Dongen: onder de inspiratie van Glorieux

[index]Broeders van Oostakken en Drongen: onder de inspiratie van Stefaan Modes Glorieux
Inspiratie

Wij geloven dat God werkzaam is in onze wereld en ons roept om mens te zijn.

Als beweging leven wij vanuit het besef dat de Evangelische boodschap van bevrijding van mensen onder ons voorop dient te staan.

Wij vinden onze inspiratie in de waarden van het evangelie, de gezindheid van Jezus van Nazareth en in de gelovige, liefdevolle houding waarmee onze stichter de mensen nabij was.

Regelmatig bezinnen wij ons individueel of groepsgewijs (met religieuzen en / of niet- religieuzen) op het menselijk bestaan en de Bron van al wat leeft. Dit gebeurt aan de hand van "Knipoog".

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Temmermannen om 20:25 Reageer op dit bericht

Stenanus Modestus Glorieux

Glorieux in Ronse: Het verhaal.
3 mei 1802 (200 jaar terug in de tijd). In de hoeve "De Rode Duiventil", diep in Zuid-West-Vlaanderen weerklinkt het gehuil van een pasgeboren baby. De eerste zoon in het huis krijgt de naam Stefanus, Modestus Glorieux.

Hij groeide op in het dorp Sint-Denijs onder de goede en vrome zorgen van moeder en vader.

Net als alle andere kinderen ging de boerenknaap naar school. "Stefan is een flink leerling, hij moet verder studeren!" zei de leraar.

En zo komt Stefan terecht in de middelbare school van Roeselare. Niet vanzelfsprekend, want de school is duur en boerenjongens horen thuis op de boerderij te werken...

Maar Stefan werkt hard en goed en studeert verder in Sint-Niklaas. Daar leert hij priesters kennen en wordt hij geboeid door hun levenswerk. De beslissing ligt vast!

Tijdens de vakantie op de boerderij vertelt hij aan moeder: "Moeder, ik zou graag priester worden!".

mrglor.jpg

glor2.jpg
Met de zegen van zijn ouders vertrekt hij naar het seminarie in Gent en op zijn 23ste wordt hij gewijd tot priester. Direct na zijn wijding vertrekt hij naar de Sint-Hermesparochie in Ronse. Hij zag er de nood, de treurige ellende en de nijpende armoede. Elke dag ontmoette hij bedelende kinderen, wenende moeders en werkloze vaders. Hij moet en zou deze mensen helpen want hij voelt en lijdt met hen mee.

In de toen verlaten Sint-Pieterskerk richt hij een school op met de steun van een welgestelde juffrouw De Poorter. Zij voorziet de school van weeftoestellen. In zeer korte tijd wordt het gebouw een toevluchtsoord voor velen. Ze krijgen er soep, kunnen er verzorgd worden en de kerk biedt ook slaapgelegenheid voor daklozen.

De manier waarop broeder Glorieux werkte diende als voorbeeld voor vele anderen. Zo kwam het dat enige tijd later een orde voor broeders en zusters werd gesticht.

Ondanks de vele tegenslagen bouwt Glorieux verder aan zijn droom.

Samen met juffrouw De Poorter bouwt hij een nieuw en groter instituut. Deze school is nu nog gekend als het instituut De Poorter (TID).
Afgunst en geroddel dwingen de pastoor ertoe om te verhuizen naar het dorp Rozenaken en later ook Saint-Sauveur net over de taalgrens. Maar na enige tijd kan hij steeds terugkeren naar zijn vertrouwde parochies in Ronse.

Te oud voor het zware werk en gebukt onder tegenkantingen vindt vader-Glorieux onderdak als Directeur bij de Zuster Maricolen in Dendermonde.

Daar zet hij zijn werk verder. Hij bouwt aan nieuwe scholen voor kinderen en blijft vechten voor de armen. Na weer eens een tegenslag wordt hij naar Gent gestuurd.

Van daaruit verhuist hij naar de kleine plattelandsparochie van Smetlede en het is daar dat hij zijn laatste levensjaren doorbrengt.

Op 25 november 1872 sterft Vader-Glorieux.

Zijn ziel leeft echter verder en hij blijft voor altijd een voorvechter van de armen!

In 1972 krijgt hij een standbeeld in het Bruulpark. In de toespraak van de bisschop werd Gloriex geroemd om zijn inzet en geëerd als grondlegger van het hedendaags technisch onderwijs in de stad.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Temmermannen om 16:13 Reageer op dit bericht

Meer van Wie niet dient, dient tot niets

↑ Terug naar de berichten