Zaterdag 18 februari 2006


Vrienden waar mee ik kan delen
Mijn tranen van geluk en van verdriet
Nee zulke vrienden heb ik niet velen
Dat zijn er die je niet vaak ziet
De meeste zijn er alleen in tijd van plezier
Maar gaat het eventjes wat minder
Dan zie je ze niet hier
Dan ben ik niet meer nodig
Dan is mijn vriendschap overbodig
Die mensen noem ik geen vrienden meer
Die doen mij alleen maar zeer
Maar ik weet nu dat het ook anders kan zijn
Ik heb nu vrienden die niet weg lopen
voor mijn verdriet en pijn
Die weten mij te steunen
Geven mij een schouder om op te leunen
Staan mij bij met raad en daad
Ook wanneer het wat minder met mij gaat
Maar ook voor hun mag ik er zijn
Ze staan mij toe hun te helpen in tijden van verdriet en pijn
Samen met hun kan ik lachen en huilen
En wanneer het nodig is kunnen we bij elkaar schuilen .