Woensdag 30 april 2008
Politieke benoeming nieuwe Gouverneur
Hoera! Antwerpen heeft een nieuwe gouverneur: Cathy Becx, de CD&V ondervoorzitster. Gouverneur word je in dit Apenland niet na een vergelijkend examen, maar via een politieke benoeming. Politieke benoemingen in dit land komen wel meer voor. Het eigenaardige bij de benoeming van een gouverneur is dat het een benoeming voor het leven is, welja tot aan de pensionering. En dat is zeer bizar. De meeste politieke benoemingen zijn tijdelijk, denken we bij voorbeeld aan onze prachtige ministers die ieder 4 of 5 jaar naar verkiezingen moeten. Ook al wordt dit spel niet echt zuiver gespeeld, toch is er op zijn minst een indruk van democratie. Bij het gouverneurschap geldt dat dus niet. Terwijl de politieke wereld graag inbeukt op het kostelijke koningshuis, vergeten ze dat er almaar meer functies gecreëerd worden en geen enkele verdwijnt. Een relict uit de oude tijd is het gouverneurschap zeker en vast. Toch moet de Gouverneur in niets inboeten. Hij verdient meer dan 5000 euro netto per maand, heeft een wagen met chauffeur, allerlei voordelen etc. Het gouverneurschap dateert uit een periode dat België een unitair land was met als enig subniveau de provincies. Bovendien was men in het begin van de negentiende eeuw niet zo mobiel als vandaag de dag, zodat het het centrale niveau nood had aan een tussenniveau. De federalisering en de vooruitgang hebben de provincies overbodig gemaakt. Niets verhindert de Gewesten om de taken van de provincie over te nemen. Maar dat is natuurlijk buiten de politici gerekend. Zij strijden voor het behoud van hun postje als député of provincieraadslid. En soms kunnen nuttelozen elkaar bezig houden. Denken we maar aan de situatie van de "collega's". Als twee nuttelozen elkaar een brief schrijven dan hebben ze beiden werk. En België is een land van eindeloze paparassen en gezever.
Extreem is het eigenlijk gesteld met de functie van Arrondissementscommissaris. Iedere provincie telt meerdere arrondissementscommissarissen (volgens het aantal gerechtelijk arrondissementen). Hun functie is weinig duidelijk. Ze treden op als rechterhand van de provinciegouverneur, maar eigenlijk is hun functie nog meer achterhaald dan die van de gouverneur zelf. In praktijk vullen ze hun dagen in ledigheid in de hoop dat ze eens een opdracht krijgen toebedeeld die hun leven zin kan geven, zoals het bespioneren van gemeenteraadsleden die niet in de gemeente wonen waarvoor ze zijn verkozen. Een van de bekendste arrondissementscommissarissen was Koen Dassen, de voormalige baas van de staatsveiligheid. Ook de functie van arrondissementscommissaris is een zuivere politieke benoeming. In het geval van Dassen kwam de benoeming vanuit de "open" VLD.
Uit dit alles blijkt dat CD&V niet heiliger is dan hun broertjes "open" VLD en SPA. Zij spelen het politieke spel met inbegrip van politieke benoemingen net zoals hun collega's. Alle postjes worden eerlijk verdeeld. En dat gebeurt bij het gerecht, de semi-overheidsbedrijven, de overheidsbedrijven, de adminisatratie, de diplomatie, het leger etc. In de jaren negentig was er op een bepaald ogenblik een roep naar een "nieuwe politieke cultuur". Die is er nooit gekomen en zelfs het woord is in de vergetelheid geraakt. De traditionele partijen schamen zich er al lang niet meer voor. Ook de media, de zogezegde vierde macht van dit land, spuien al lang geen kritiek meer. Neen, deze avond gaan ze in VOLT nogmaals het koningshuis jennen. Daar hoeven ze niets van te vrezen...
Het ontslag is -naar eigen zeggen - een beslissing van Laloux zelf die niet langer wou meedoen aan de Star academie van de Belgische politiek.
