OKRA Desselgem viert Paasfeest

Op 18 maart was het voor de zesde maal dat het Davidsfonds de Nacht van de Geschiedenis organiseerde. Ook in Beveren-Leie kon men terecht voor een brok lokale volkscultuur. “Herbergen en cafés in Beveren-Leie van vroeger en nu” en waar kon men daarvoor beter terecht dan in de oudste café van Beveren ’t Leckerke.

Voorzitter Koen Lavens heette de talrijke aanwezigen welkom en kondigde daarbij een opwarmertje aan. Hilde Soens en Hilde Defoort twee gewezen café dochters vertelden enkele grappige anekdotes. Daarna was het de beurt aan Etienne Ducatteeuw die samen met Michel Debrouwere heel wat opzoekingwerk deden over o.a. de Beverse cafés.

Zo wist Etienne een kroegentocht te maken die in het eerste deel geïllustreerd werd dia’s. Het tweede deel werd voorgesteld aan de hand van kaarten. De twee Beverse heemkundigen zijn erin geslaagd om via documenten een eerste algemene kaart van Beveren te maken van in 1784. Daarop staan alle huizen en cafés en zijn ook de bewoners ervan gekend. Beveren kon in kaart gebracht worden tot het jaar 1920 en telde toen 58 cafés. Verdere kaarten zijn er niet meer, er mag immers niet meer in documenten gekeken worden van minder dan 100 jaar.

De kroegentocht ging dan maar tot op heden verder zonder kaarten. Een avond die voor velen onder de 75 aanwezigen heel wat herinneringen opriep.

Hieronder een klein opwarmertje van de anekdotes die Hilde en Hilde vertelden.
Schiet echter niet op de pianist want dit filmpje is niet compleet, het hostingprogramma laat maar 5 minuten hosting toe.  Als pro kan er natuurlijk heel wat meer, maar Beverse Weetjes is er op vrijwillige basis, dus.....
In ieder geval kijk, luister en geniet!!!

Het centrum voor collectieve autodialyse

Op 1 april 2008 zal het low care dialysecentrum in het O.L.V. van Lourdes Ziekenhuis Waregem functioneel zijn en zullen patiënten met zowel acute en chronische nierinsuffi ciëntie kunnen worden opgevangen op spoedgevallen/IZ, in het low care dialysecentrum of voor een raadpleging bij de nefroloog.

Als je nieren falen
Jaarlijks krijgen ±1.200 Belgen, waarvan meer dan de helft jonger dan 60 jaar, te horen dat hun nieren niet meer functioneren. Zij sluiten aan bij de totale groep van om en bij de 7.000 patiënten die met dialyse of niertransplantatie behandeld worden. Het totaal aantal nierpatiënten dat gedialyseerd wordt, bedraagt momenteel 4.500.
Nierfalen is een sluipende ziekte: de evolutie verloopt vaak zonder al te veel symptomen. Herkenbaar is wel dat - als de nieren niet meer werken - de patiënt moe en zwak wordt en zijn eetlust verliest. Giftige stoffen hopen zich op in het bloed en er wordt vocht vastgehouden waardoor weefsels opzwellen, wat zich dan eventueel uit onder de vorm van misselijkheid en overgeven, jeukende huid, gezwollen handen en enkels en verstoorde slaap. Indien vroegtijdig vastgesteld, kan het verloop van de ziekte gestabiliseerd of vertraagd worden. In een aantal gevallen kan nierfalen zelf vermeden worden. Nierinsuffi ciëntie kan onder andere veroorzaakt worden door diabetes, hoge bloeddruk, ontsteking, blokkade of chronische infectie.

Dagelijks worden ongeveer 200 liters bloed door de nieren gepompt. Nuttige stoffen worden terug naar de bloedstroom gevoerd; water en afvalstoffen worden uit het bloed gefilterd en uitgescheiden
als urine.
Naast de zuivering van het bloed en de afscheiding van water en vloeistoffen, zorgen de nieren voor het evenwicht van chemische stoffen in het bloed, zoals kalium en natrium. Zij helpen het zuurgehalte op peil te houden en produceren hormonen. Deze hormonen helpen het beenmerg bij de aanmaak van rode bloedcellen, ze produceren vitamine D in de actieve vorm voor sterkte en gezonde botten en ze reguleren de bloeddruk.

Acuut nierfalen
Iemand kan perfect gezond blijven met slechts één werkende nier. Als beide nieren zwaar beschadigd zijn door een acute nierziekte, letsel of medicatie, spreken we van acute nierinsuffi ciëntie. Die kan worden genezen met de juiste medicatie en verzorging; de functie van de nieren kan tijdelijk worden overgenomen door een “kunstnier”.
Chronisch nierfalen
Indien de nierfunctie echter niet kan worden hersteld of, wat vaker gebeurt, indien de patiënt al aan een chronische nierziekte lijdt, spreken we van chronische nierinsuffi ciëntie. Die kan dodelijk zijn als ze niet adequaat of snel genoeg behandeld wordt.
Mogelijke behandelingen voor chronische nierinsufficiëntie
Eens de nierfunctie verloren is, moeten water en afvalstoffen op een andere manier verwijderd worden. De mogelijke behandelingen voor nierfalen zijn: niertransplantatie, hemodialyse en peritoneal dialyse.
Niertransplantatie
Slecht 50% van alle dialysepatiënten voldoet aan de lichamelijke eisen voor transplantatie of opteert voor deze behandeling. De grootste hinderpalen voor een geslaagde transplantatie zijn de beperkte beschikbaarheid van geschikte donororganen, alsook het risico op afstoting of andere complicaties. Hemodialyse
Hemodialyse is één van de meest toegepaste behandelingen voor patiënten met nierfalen. De behandeling gebeurt in een dialysecentrum en in sommige gevallen thuis. De patiënt moet driemaal per week ongeveer vier uren verbonden zijn met een dialysemachine die het bloed zuivert. De verbinding met dit toestel gebeurt via een fi stel of catheter (toegang tot de bloedbaan).
Peritoneale dialyse (PD)
Bij PD wordt 2 tot 3 liter van een dialyseoplossing in de buikholte gebracht via een permanente catheter, die in de onderbuik wordt geplaatst en door de buikwand steekt. Afvalstoffen gaan uit het bloed en de omliggende weefsels in de dialysevloeistof over: het eigen buikvlies wordt als fi lter gebruikt. Deze behandeling kan thuis gebeuren.
Vroegtijdig opsporen en verwijzen voor een betere behandeling
Als patiënten met nierproblemen in een vroeg stadium van de ziekte ingelicht worden over de behandelingsmethoden, dan kunnen zij actief deelnemen aan een keuze van therapie en zichzelf vroegtijdig aanmelden voor de wachtlijst voor transplantatie. Dit gebeurt steeds in overleg met de huisarts.

^{bl 2008}Op donderdag 20 maart organiseerde de Stedelijke Basisschool een verkeersdag. De ganse dag was  ingedeeld in een doorschuifsysteem en stonden directeur Stefaan Dewaele, leerkrachten, verkeersouders, ouders, grootouders en agent Francky Hoste paraat om alle leerlingen te begeleiden naar- en tijdens de verschillende activiteiten.

In OC ’t Klokhuis die helemaal verduisterd was werd het belang van zichtbaarheid en reflecterend materiaal duidelijk gemaakt. Met de zaklamp was het zoeken naar de 6 verschillende opdrachten.

De voetgangerstocht toonde aan hoe een voetganger zich moet gedragen in het verkeer. Tijdens deze tocht werd er stilgestaan bij verschillende verkeerstekens, het oversteken van de rijweg met of zonder zebrapad, zien uit welke richting er verkeer komt en het risico bij geparkeerde wagens.

Op de speelplaats werd een fietsparcours aangelegd en werd er gewerkt rond fietsbehendigheid. Daar kwamen o.a. aan bod: rechtdoor fietsen, richtingsverandering, een hindernis nemen, rond fietsen (rotonde), kruisen op een tweerichtingsfietspad, stoppen en vertrekken, korte tijd met een hand fietsen: iets op- en neerlegden, afstand houden, omkijken en oefeningen aan de fiets.

Het materiaal uit de dodehoekkoffer was opgesteld in de inkomhal en via vraag en antwoord werden de gevaren van de dodehoek besproken. Daarna ging het naar buiten waar het dodehoekzeil van de VDAB uit Wevelgem was uitgespreid en de firma Belaen van Volvo Harelbeke stelde daarvoor een vrachtwagen ter beschikking. Van in de vrachtwagen konden de leerlingen in werkelijkheid zien wat een chauffeur wel en niet ziet en zo ervaren waar de gevaarlijke zones zich rond een vrachtwagen bevinden. Speciaal hiervoor volgden Valerie Maebe en Katrien Mahieu een cursus.

Tijdens de fietstocht met agent Francky Hoste ging de aandacht naar de verkeersregels voor fietsers. Plaats op de rijweg, algemene voorrangregels, bevelen van een bevoegd persoon opvolgen, wegmarkeringen en verkeersborden begrijpen.

Tenslotte stond er nog een kleinere fietstocht op het programma voor de leerlingen van de tweede graad in de omgeving van de Tomberg. De aandachtspunten werden daar toegespitst op de verkeersregels voor fietsers, veilig op- en afstappen, de verkeerstekens en wegmarkeringen begrijpen, voorrangsregels op een kruispunt en bij een pad, rechts en links afslaan.

Alle activiteiten waren aangepast voor zowel tweede als derde graad, maar…
ook de allerkleinsten werden niet vergeten, maar dat is dan weer een verhaal apart. (RS)

Op Pasen is het precies 40 jaar geleden dat de Sint-Gregoriuszanggilde
als gemengd koor voor het eerst de Hoogmis opluisterde.
^{(In 1968 viel Pasen op 14 april)}

Inleiding
Ergens in het jaar 1929 staken een paar mensen de koppen bij elkaar voor een bespreking die totaal buiten het gewone viel in het toenmalige Beveren. Ze zouden een kerkkoor oprichten. Een van die mensen was André Nolf, die toen sinds een paar jaar officieel koster van de parochie geworden was. Een andere was René Algoet, sinds 1919 hoofdonderwijzer ofte "oppermeester" aan de Gemeentelijke Jongensschool. Een derde en eerder raadgevende stem in het kapittel, zal die van pastoor Ernest Lebbe geweest zijn. Een ongewone bespreking dus. Inderdaad. Met zang en muziek was het toen nog erg primitief gesteld in Beveren. Zoals op de meeste dorpen trouwens. We spelen wel eens met de gedachte dat een zekere Peter Benoit Bevernaar had kunnen zijn, ware een der talrijke takken der Benoits een paar tientallen jaren langer op Beveren blijven wonen. Maar zou hij zich hier wel ooit van zijn groot talent bewust geworden zijn? Er was koster Carlier uit Desselgem, zijn leermeester. Zeker. Maar toch! In weerwil van die primitieve omstandigheden echter, is het koor er gekomen. Het Sint-Gregoriuskoor. Het ging zeer bescheiden eerst en vrij onhandig. Er zijn jaren van hard werken en toegewijde "liefhebberij" nodig geweest om het door al­lerlei kinderplagen en jeugdziekten heen te helpen. Tenslotte echter kon het uitgroeien tot de talentrijke ge­mengde zangvereniging die we thans kennen

---

Wat vooraf ging
Toen Andre Nolf in het jaar 1927 koster werd, was oppermeester René Algoet hier in Beveren de man die de touw­tjes van het muziekleven zo een beetje in handen hield. Muziekleven! Nou ja. Onderhand weten we wel dat we ons daarvan niet te veel moeten voorstellen. Meester Algoet kon echter zelf goed zingen, had in Torhout het nodige opgestoken over notenleer, en met een knapenkoortje trachtte hij de hoogmis toch iet of wat vertoon van plechtig­heid te geven. Daarmee raakte hij dan min of meer in concurrentie met Zuster Denise. Die had enkele "treffelijke jonge dochters" om zich heen verzameld, om ook al eens iets te zingen bij bijzondere plechtigheden.

---

Oppermeester Algoet was echter van mening dat er heel andere mogelijkheden waren, nu Beveren zulke jonge koster had. Ergens in 1929 kwam hij bij koster Nolf en pastoor Lebbe met een bijzonder voorstel aan boord. Ware het niet mogelijk in Beveren een echt kerkkoor op te richten? Zo een koor van mannen en vrouwen dat de gewone Gregoriaanse gezangen aankon, maar ook al eens een meer stemmige mis? Dat bestond elders wel. Waarom zou het dan in Beveren niet kunnen? Er werd niet lang over gepalaberd. André Nolf nam zijn fiets en reed het dorp af, op zoek naar goede stemmen. Over zijn beginperiode werd nooit iets opgetekend. Jammer. Hij weet er echter nog heel wat over te vertellen en vindt het alleen maar beroerd dat hij onvermijdelijk sommige mensen vergeten moet hebben. De memorie betert niet met het vorderen der jaren.

---

Volgende meisjes werden bereid gevonden om mee te werken aan het nieuwe koor: Alice Byttebier, Maria Christiaens, Rachel Delabie, Alice Christiaens, Madeleine Nolf, Agnes Verkaemer, Rachel Nolf, Rachel Samyn, Jeanne Vandeplassche, Louisa Vanhoutteghem en Mar­griet Devroe.
Bij de mannen waren het: Albert Desmet, René Algoet, Jozef Samyn, Marcel Coussement, Juul Duhou, Emeric Verplaetse, An­toon Follet, Antoon Nolf, Arthur Kerkhove en André Vandorpe.

---

Met dat gemengde koor was er echter een moeilijkheid. Mannen en vrouwen samen op het dokzaal? Om de drommel niet! Pastoor Lebbe was immers van oordeel dat men de kat niet in de kelder mag kwe­ken. Het vrouwelijke deel van het koor zat derhalve links vooraan in de kerk, terwijl de mannen 's Heren glorie moesten bezingen van­af het dokzaal. Op Kerstmis van het jaar 1930 werd zo de " Missa Sursum Corda" van De Hovre gezongen. Een tweestemmige mis eigen­lijk, maar dat was blijkbaar nog te ingewikkeld. Er werd dan ook beurtelings gezongen. Een zin door de vrouwen, dan een door de man­nen, en zo verder. Hoe pover dit ook mag lijken, voor de kerkgan­gers moet het zoiets geweest zijn als engelengezang in het para­dijs. Uit alles wat voorafgaat, weten we dat ze zeker niet verwend waren op dit gebied.

---

We hebben een kerstprogramma uit het jaar 1930 voor ons liggen terwijl we dit aan het schrijven zijn. Een al wat beduimelt en ver­kreukeld blad. Hoogst waarschijnlijk het eerste kerstprogramma dat ooit gemaakt werd in Beveren. Daaruit blijkt dat het Sint-Grego­riuskoor van bij het begin al de zaken flink aangepakt heeft. Naast de "Missa Sursum Corda" werd het volledige Gregoriaanse ei­gene uitgevoerd. Daar stonden de mannen voor in. Het moet avonden en avonden aan repetitie gekost hebben voor deze totaal onervaren zangers. Tijdens de twee gelezen missen die op de gezongen vroegmis volgden, werden kerstliederen voorgezongen door Arthur Kerkhove. Marcel Coussement en Jozef Samyn

---

Ook de vrouwelijke kant van het koor had zijn beste solisten naar voor geschoven: Alice Byttebier, Maria Christiaens, Agnes Verkaemer, Rachel Samyn, Rachel Nolf, Jeanne Vandeplassche en Margriet Devroe. Ook de kinderstemmen kwamen nog even aan bod met een kerstliedje. Voor hen was de oogst slechts mager, maar er lagen betere tijden in het verschiet.

---

De kerstprogramma's werden verkocht tegen de prijs van een frank. De opbrengst diende ter bekostiging' van de ver­siering aan de kerstkribbe. Achter die Aktie vermoeden we onmiddellijk de persoon van Elie Liefooghe. Die was hier in het jaar 1929 aangekomen als onderpastoor en, geboren knutselaar als hij was, moet hij zich al dadelijk aan het vervaardigen van een kerststal gezet hebben. Waarschijnlijk een van zijn eerste "preufstukken" hier in Beveren, maar het zou absoluut zijn laatste niet zijn.

---

Die eerste combinatie van mannen- en vrouwenstemmen was geen lang leven te bespeuren. Er kwam een kink in de ka­bel. Hoe en wanneer dit juist gebeurd is, hebben we niet kunnen achterhalen. Misschien was het omdat het zo moeilijk geweest moet zijn de vrouwen vooraan in de kerk in eenklank te laten zingen met de mannen op het dokzaal. Een dirigent heeft het vaak al moeilijk genoeg als de verschillende componenten van zijn koor naast elkaar opge­steld staan. Met Kerstmis 1931 waren de eerste sporen van het uiteenvallen reeds te merken. Er stond een nieuwe mis op het programma. De tweestemmige "Missa Quarta” van Alfons Moorgat. Ze werd gezongen door kinderen en manen. Aan de eigenlijke mis kwamen de vrouwen niet meer te pas. Wel mochten ze tijdens de gelezen missen nog enkele kerstliedjes zingen. Met Kerstmis 1932 was hun rol defini­tief uitgespeeld. Ze kregen zelfs geen kerstliedje meer toebe­deeld. Forse mannenstemmen zongen de "Missa Quarta" van Moortgat, terwijl enkel in het kleiner werk nog een kinderstem te horen viel. Hiermee had het Sint-Gregoriuskoor een plooi gekregen die het gedurende vijfendertig jaar behouden zou. Wanneer sopranen no­dig waren, werd beroep gedaan op kinderen. Vrouwen kwamen niet meer in aanmerking hiervoor. Als iemand hartzeer gehad heeft dat het allemaal zo gelopen is, dan moet het Zuster Denise geweest z i j n. Ze had uren tijd besteed aan het drillen van haar meisjes. Zelfs toen er van een eigenlijk koor nog geen sprake was. Maar ja, er was niet zoveel aan te doen. Geen mannen en vrouwen samen op het dokzaal. Voorzichtigheid voor alles!

---

Zo ging het mannenkoor verder met zijn hoogten en laagten.
We maken een sprong naar het jaar 1967.
Langzamerhand kwam er echter sleet op het koor. Steeds meer zangers bleven weg en het ergste was dat er geen mannelijke kandidaten meer gevonden werden, vooral de tenor partij brokkelde af. In het jaar 1967 stond het Sint-Gregoriuskoor dus voor de keuze: verder aftakelen door het steeds meer achterwege blijven van een deel der koorleden, of vrouwen inschakelen. Op meester Callewaert en een paar anderen na stonden de mannen huiverig tegenover deze remedie. Onze mannelijke ijdelheid speelde ons vermoedelijk parten. De vrouwen hadden het reeds voor het zeggen in heel wat gevallen en moesten ze het nu ook nog voor het zingen krijgen. Toch kreeg Gentiel Kalefatert de kogel door de kerk. Op het einde van dat jaar 1967 had hij een vrouwenkoortje gedrild om een feest van de plaatselijke K.A.V. op te luisteren. Dat koortje had echt niet zoveel om het lijf, figuurlijk dan. Slechts een paar leden van de feestende organisatie waren erbij betrokken. Hun optreden werd echter een geweldige meevaller. Er waren enkele koorleden aanwezig en die raakten zo enthousiast dat ze op slag omgetoverd werden tot vurige voorstanders van een gemengd Sint-Gregoriuskoor. Het hek was nu voorgoed van de dam. Wie liever het vrouwvolk buiten het koor wilde houden, moest zich noodgedwongen gewonnen geven onder druk van de meerderheid, vooral toen bleek dat ook pastoor Deltour het plan helemaal niet zo kwaad bleek te vinden.

---

Begin 1968 begonnen koster en dirigent hun wervingstournee. Ze hadden al spoedig genoeg meisjes en vrouwen bij elkaar om het erop te wagen. In de eerstvolgende repetities werden enkele meerstemmige Nederlandse psalmen aangeleerd en in de hoogmis van Pasen 1968 bracht het gemengd Sint-Gregoriuskoor zijn eerste opvoering. Het viel geweldig in de smaak bij de kerkgangers. We hoorden het al dadelijk na de mis aan het commentaar dat opklonk uit de napratende groepjes op het kerkbordes. Gentiel Callewaert glunderde toen hij even later zijn eerste pintje hief en "prosit" wenste.

---

Er lag weer een feest in het verschiet ondertussen. Het was twaalf jaar geleden toen dat er nog koorleden in de bloemen gezet werden voor jarenlange trouwe dienst. Dat waren Arthur Kerkhove, Andre Nolf en Jozef Stevens zaliger geweest. Dit keer zouden het Robert en Jacques Meersman, Andre Ostijn en ikzelf worden. Alle vier waren we meer dan vijfentwintig jaar lid van het koor. Pastoor Deltour werd over de kwestie aangesproken en knikte bereidwillig. Hij zou zorgen voor de eretekens van Sint-Donatianus en als het koor een toelage ge­bruiken kon om de onkosten wat bij te spijkeren .... Hij knipoogde eens.

---

Het feest ging door op zondag 28 april 1968. Een lentedag, maar geen lenteweer. Dat weet ik nog goed. Het deer­de echter niet zoveel. De hoogmis werd gezongen door het nieuwe gemengde Sint-Gregoriuskoor. Natuurlijk. Het was een indrukwekkende groep geworden intussen. Wij, de gevierden die vooraan zaten in de kerk en dus dicht bij de zangers, voelden het warm worden binnen in ons. Dat was nu ons koor! Wij hadden het helpen opbouwen al die ja­ren. En nu zaten wij hier vooraan en zij zongen. Voor ons! Maar was dat werkelijk ons koor? Zong dat zo? We hadden het nog nooit bezig gehoord. Altijd hadden we midden in de zingende groep gezeten. Pastoor Deltour spel­de ons tijdens de mis het ereteken van Sint-Donatianus op. We waren er zo blij mee als kinderen. Niet om de me­daille zelf. God nee! Wie hecht nog belang aan zoiets in onze tijd! Maar voor ons was ze het symbool van alles wat de voorbije jaren gebracht hadden aan vreugde en vriendschap. Ze ligt nu ergens in een lade van mijn schrijf­tafel. Vergeten, zoals zoveel dat naar de achtergrond gedrongen wordt met het vorderen der jaren.

---

We kunnen misschien even troepenschouw houden ter gelegenheid van dit jubileumfeest. Het koor bestond dan pas een paar maanden in zijn gemengde vorm en het is interessant eens na te gaan wie er bij waren toen. De verere­merkten waren dus Robert en Jacques Meersman, André Ostijn en Michel Debrouwere. Die waren dus zeker van de partij. Namen verder deel aan de activiteiten van dat feest: Marie-Thérèse Deleersnijder, Simonne Vercruysse, Ma­rie-Thérèse Benoit, Viviane Lavens, Maria Courtens, Solange Vermoere Marijke Dewitte, Mariette Verschuere, Magda Bazijn, Thérèse Debaere, Rachel Samyn, Agnes Kerkhove, Liliane Secember, Godelieve Flamee, Hubert Velghe, Gentiel Callewaert, Andre Nolf, Lucien Vancraeynest, Germain Vandorpe, Jozef Lagaisse, Arthur Kerkhove. Roland Decaluwe, PauI Debrouwere, Hubert Ameye, Marcel Himpe, Arseen Roobroeck, PauI De Smet, Lucien Meersman en Lucien Vereecke. Een paar vrouwelijke koorleden konden er onmogelijk bij zijn die dag. Dat waren: Annie Callewaert, Nicole Clapèron, Kristien Bebrouwere en Kristien Roose

---

Toen het feest voorbij was, gingen we met frisse moed verder en koster en dirigent hadden nu het plan opgevat om de oude "Missa in honorem Beatae Mariae Magdalenae" van Wiltberger weer eens uit de kast te halen. Het was jaren geleden dat we ze nog uitgevoerd hadden. Toen hadden de kinderen nog de sopraanpartij gezongen. Het werden moeilijke herhalingen. Vooral het vrouwelijk deel van het koor had er een harde dobber aan. Een meerstemmige mis geeft inderdaad heel wat meer problemen dan een doodgewone psalm. Onze moeite was echter niet voor niets. De middernachtmis van Kerstmis 1968 werd een van de mooiste die we ooit hadden.

---

Einde 1971 zag dat koor een sedert jaren gekoesterde wens in vervulling gaan. Orgelbouwer Loncke uit Diksmuide kwam met de eerste stukken voor het nieuwe pijporgel aandragen. Ook in die zaak kwam dus schot. Week na week heb­ben we de opbouw van dat orgel kunnen volgen. Het ging traag. Al die pijpen en leidingen die hun juiste plaats­je moesten krijgen! Het deed wel iets toen het stuk er eindelijk stond en we voor het eerst zijn rijke klanken door de kerk hoorden golven. Daarop hadden we bijna een half mensenleven moeten wachten! Op zondag 13 november 1971 kwam organist Vanhoutte van de Kortrijkse Sint-Maartenskerk het orgel dan plechtig inspelen.

---

Het lag in de bedoeling de oude vierstemmige "Missa pro Pace" van Remi Ghesquiere weer eens boven te halen voor Kerstmis 1971. Tijdsgebrek heeft het echter belet. Voor het grootste deel der koorleden was ze immers volslagen nieuw en zo een vierstemmige mis leer je niet in een paar weken. Er werd dus teruggegrepen naar het frisse "Madeleentje" van Wiltberger, zowat het lijfstuk van het Sint-Gregoriuskoor.
Agnes Kerkhove zong het 'Adeste Fideles' tijdens de nachtmis. Voor het eerst sinds veertig jaar dat het "kerstliedje" weer door een vrouw gezongen werd.

---

Vandaag zullen Ilse en schepen Pietro
elkaar hun jawoord geven om 18.00 u. in het gemeentehuis te Beveren-Leie.
Beverse Weetjes wenst hen van harte een liefdevolle toekomst. 

---

Op vrijdag 21 maart 2008 huwde jongste schepen Pietro Iacopucci (30) te Beveren-Leie met Ilse Dupont (25). Pietro is geboren te Kortrijk op 29 juli 1977, ook Ilse zag voor het eerst het levenslicht  te Kortrijk en dat op 10 november 1982.

Het huwelijk zou in intieme sfeer voltrokken worden door burgemeester Kürt Vanryckeghem (dat was althans wat Pietro dacht), in aanwezigheid van familie, vrienden en diverse collega’s uit het college. Er was echter een lek ontstaan (waar hebben we dat nog gehoord?) burgemeester Kürt wist naar eigen zeggen van niets, maar van intiem kwam in ieder geval niets in huis, de pers was alom aanwezig.
 
Burgemeester Kürt wist te vertellen: "het huwelijk werd georganiseerd onder strikt embargo en zou dan ook plaatsvinden in het grootst geheim. Helaas voor de trouwers zitten er enkele snoodaards in het schepencollege en daarbij, dat moest tenminste een helft van dit koppel geweten hebben, een huwelijk is altijd openbaar. Iedereen heeft het recht daarvan getuige te zijn" aldus de burgemeester.

Pietro en Ilse vormen al ruim zeven jaar een koppel en wonen al drie jaar samen in Beveren- Leie. Zij leerden elkaar twaalf jaar geleden kennen in het vroegere Jeugdkoor van Beveren-Leie.

Ilse studeerde kleuteronderwijs en lager onderwijs te Gent en geeft nu les in de stedelijke basisschool te Sint-Eloois-Vijve.
Pietro is advocaat en werd na een jaar gemeenteraadslid vorige legislatuur, vanaf januari 2007 jongste schepen, hij is bevoegd voor cultuur, bibliotheek, communicatie en informatica. 

Ilse en Pietro wonen nu  nog op Beveren Dries 63, maar hopen nog voor deze zomer te kunnen verhuizen naar hun gekochte woning in Beveren-Leie aan de Kortrijkseweg,
alwaar ze zich definitief zullen nestelen. 
U wilt dit jonge paar toch ook van harte feliciteren.
Mail uw gelukwensen naar Beverse Weetjes, 
alle felicitaties zullen gebundeld aan Ilse en Pietro overgemaakt worden.

Stuur uw gelukwensen door via 'E-mail uw bericht' zie linker marge,
of via reageer zie onder dit artikel.

Beste Bezoeker, gisteren (18 maart 2008) kreeg Beverse Weetjes onderstaande mail toegestuurd. Ik citeer: “Ik weet niet of u de site Find A Grave kent maar dat is een site waarin gegevens over begraafplaatsen worden opgenomen. De site is Amerikaans maar er kunnen gegevens van gans de wereld in worden opgenomen. De afgelopen maanden heb ik voor de begraafplaats van Beveren-Leie al de overleden personen, begraven op het kerkhof van Beveren-Leie ingevoerd in de site met geboortedatum en dag van overlijden indien beschikbaar. Er kan ook een biografie worden toegevoegd en er kan zelfs een foto geplaatst worden. Het is de bedoeling om de biografie van bepaalde meer bekende personen een beetje aan te vullen. Het adres van de site vindt u onderaan. U kunt het kerkhof van Beveren als volgt vinden: SEARCH CEMETERY, dan Beveren intikken maar wel BELGIUM aantikken bij landkeuze (anders zoekt hij op USA). U kunt ook rechtstreeks op een naam zoeken. De site wordt veel gebruikt door mensen die opzoekingen doen naar stambomen, familieonderzoek enz.…Misschien kunt u dit even vermelden op uw site zo wordt dit misschien een beetje bekend in Beveren-Leie. Ik heb geprobeerd alles zo juist mogelijk in te voeren maar een typefoutje is altijd wel mogelijk. Van een aantal grafzerken waren de gegevens wel niet meer leesbaar, die zijn ingevoerd als onbekend met een foto erbij. Ik heb ook al ongeveer een 12.500 namen ingevoerd van gesneuvelde soldaten uit WOI begraven op militaire begraafplaatsen. Mocht het u interesseren u moet maar eens kijken”. Aangezien de persoon die dit doorstuurde geen duidelijke naam vermelde stond ik er eerst wat wantrouwig tegenover, je weet maar nooit! Na wat geaarzel klikte ik toch op de meegestuurde link. En inderdaad, Beverse Weetjes kwam op het kerkhof van Beveren-Leie terecht. Omdat het een raadsel was wie die persoon eigenlijk wel was stuurde ik een RE en vandaag maakte die persoon zich kenbaar aan Beverse Weetjes. Ik citeer: “Ik ben ... en woon…, maar ik zou toch liefst anoniem blijven net als de vele andere deelnemers aan de site "FIND A GRAVE”. Dat zal Beverse Weetjes zeker respecteren, maar dankt de persoon in kwestie voor deze gegevens. Bij deze legt Beverse Weetjes dan ook graag een link naar deze site zo kan ieder die geïnteresseerd is eveneens een kijkje nemen, of meer nog, u kunt zelfs een bloemetje plaatsen bij een overledene, een foto toevoegen, of er een stukje biografie aan toevoegen. Om de site FIND A GRAVE te bekijken klik hier. Deze link zal ook een permanente plaats krijgen in de rechter marge waar u hem steeds zult kunnen bekijken. Wie wil reageren, mag dit altijd doen door een mail te sturen klik hier aan Beverse Weetjes

Op zaterdag 22 maart zal de nieuwe Kringloopwinkel te Beveren-Leie geopend worden.

^{_{We geven u al graag een eerste blik van de nieuwe Kringloopwinkel}}

Ter gelegenheid van de opening zal iedereen vanaf 09.30 uur van harte welkom geheten worden met een gratis welkomstdrankje.
U kunt de nieuwe winkel vinden langs de
Kortrijkseweg 346, 8791 te Beveren-Leie.

Om praktische redenen werd de winkel in Waregem gesloten, het was o.a. te omslachtig om goederen naar het magazijn (benedenverdieping) te brengen en vandaaruit terug naar de winkel te transporteren… “In de nieuwe winkel zullen 31 personen tewerk gesteld worden waarvan een overgroot deel halftijds” weet Eveline Dejonckheere te vertellen.
“De drie pijlers van de Kringloopwinkel hebben een sociale functie” gaat Eveline verder, “zo kunnen er via het OCMW mensen aan de slag met de bedoeling na een goed jaar door te stromen naar het gewone arbeidscircuit. Daarnaast is het de bedoeling van goederen goedkoop te kunnen aanbieden aan mensen die het nodig hebben, wat zeker niet weglaat dat iedereen in de Kringloopwinkel terecht kan. De derde pijler is het recycleren of hergebruiken van goederen. Iedereen kan in de Kringloopwinkel terecht voor de aankoop van tweedehands huisraad, speelgoed, curiosa, meubelen, tapijten, kaders en alle elektrische apparaten...” sluit Eveline.
 
Elektrische goederen worden eerst grondig gecontroleerd in het hergebruikcentrum te Menen die een kwaliteitslabel revisie hebben. Zo nodig worden de goederen daar eerst hersteld en dan pas kunnen ze in de winkel terecht komen. Het enige wat er niet te koop zal zijn is voeding en fietsen. Verder zal er ook een ruime winkel te vinden zijn met een groot aanbod van allerhande tweedehands textiel en dat zowel voor de heren, dames en kinderen.
De Kringloopwinkel zal van maandag tot en met zaterdag geopend zijn van 09.30 uur tot 17.30 uur.
^{_{Op de foto enkele van de 31 werknemers waarbij in de achterste rij, 2de van links Eveline Dejonckheere die samen met Wim Boone (ontbreekt) de winkel zal leiden. Ook Katrien Decaniere die het vele voorbereidende werk deed ontbreekt, Katrien is momenteel in zwangerschapsverlof.}}

Op 5 april 2008 organiseren KAJ Beveren-Leie, ACV Beveren-Leie en ACW Beveren-Leie, in samenwerking met JobExpo en Stad Waregem de derde editie van Job*Rock
in OC 't Klokhuis, Kerkdreef, Beveren-Leie

^{_{Op de foto v.l.n.r.:Op de foto v.l.n.r.: Bert Debrouwere: KAJ, Carlos Verkaemer: voorzitter ACW,
Dieter Lecluyse: KAJ, Tim Vandenberghe: KAJ en Wouter Nottebaert: ACV}}

Job*Rock heeft niet de ambitie om het grootste festival/evenement te zijn. 
Maar wel de ambitie om werkgevers en potentiële werknemers bij elkaar te brengen tijdens de jobbeurs én daarnaast de mensen voor de spotprijs van 3€ een leuke namiddag met fantastische optredens te bezorgen! 

Job*Rock 2008 alweer een schitterende editie!
Net als de voorbije 2 jaar vormt ook deze editie de unieke combinatie van een jobbeurs en een muziekfestival. Dat steeds meer werkgevers overtuigd raken van deze nieuwe benadering van solliciteren blijkt uit het aantal standhouders dat Job*Rock weeral mag verwelkomen. Net als vorig jaar zullen maar liefst veertien bedrijven, interimkantoren en werkgerelateerde organisaties aanwezig zijn! Dit biedt de werkzoekenden uit de regio Zuid-West-Vlaanderen dus een pak kansen om op zoek te gaan naar een job! Daarnaast kunnen ook jongeren zich aanbieden voor interim- en vakantiewerk.

STERKE AFFICHE
'Steak Number Eight' winnaar Westtalent 2007-2008 en
winnaar van Humo’s Rockrally 2008 op derde editie Job*Rock <

Op muzikaal vlak is Job*Rock 2008 een absolute voltreffer.
Met Triggerfinger, Janez Detd en Dirk Stoops (Studio Brussel) presenteert Job*Rock drie nationale toppers. Voor Triggerfinger en Janez Detd wordt Job*Rock zelfs het eerste festival in 2008! Daarnaast kunt u ook genieten van Steak Number Eight (winnaar Westtalent 2007-2008 en winnaar van Humo’s Rockrally) een band die op het punt van Nationale doorbraak staat.
Denk daarbij nog aan de lokale talenten Captain Compost (uit Kortrijk), Aia Hewick (uit Harelbeke) en The Vault (uit Waregem) en u begrijpt meteen dat de muziekliefhebber een bijzonder mooie affiche voorgeschoteld krijgt!

Job*Rock is een evenement met een bijzonder sterke sociale inslag en dat komt ook tot uiting in de lage inkomprijs. Een toegangskaart kost amper 3€ in vvk. Werkzoekenden krijgen net als de voorbije 2 jaar via de Werkwinkel zelfs gratis toegang!

Deelnemers Jobbeurs:
De volgende bedrijven / interimkantoren / werkgerelateerde organisatie nemen deel aan of ondersteunen de jobbeurs (in alfabetische volgorde):
Accent Interim - ACV - Ago Interim – Balta – Beaulieu International – Hamburg Mannheimer – JobExpo - Kadoboek.com - Konvert Interim - de Politie - Stadsbader- Flamand - Unilin – Vyncke - De Werkwinkel/VDAB

Muzikaal programma :
16:00 - 16:35 The Vault, 17:15 - 17:50 Aia Hewick, 18:30 - 19:15 Captain Compost, 19:45 - 20:25 Steak N8, 20:55 - 22:05 Triggerfinger, 22:35 - 23:50 Janez Detd, 00:00 - 02:00 Dirk Stoops

Voor nog meer informatie bekijk de site van Job*Rock  klik hier.

Eén project diende drie doelen in de Vrije Basisschool te Beveren-Leie

Godsdienstleerkracht juf Rita Sintobin en MOS-leerkracht juf Nancy Gabriëls werkten samen een project uit. Op 14 maart organiseerden ze een rommelmarkt in het kader van Broederlijk Delen, de ladder van Lansink: Hergebruiken, maar ook de Waregemse vierde wereld zal erin delen.

Voorafgaande aan deze rommelmarkt stonden de leerkrachten op vrijdag 22 en 29 februari en 7 maart van ’s morgens 08.00 tot 08.30 uur en ’s middags van 12.45 tot 13.10 uur klaar om alle binnengebrachte goederen te ontvangen.
Enkel goederen in perfecte staat kwamen daarvoor in aanmerking.

Ze werden genummerd, ingeschreven en voorzien van de prijs die de verkoper vooropstelde, wetende dat de helft van de prijs naar Broederlijk Delen zou gaan. In totaal konden er 700 artikelen te koop aangeboden worden, gaande van spelletjes, boeken, knuffels, puzzels … De niet verkochte goederen moesten terug opgehaald worden.

Maar… wisten juf Rita Sintobin en juf Nancy Gabriëls te vertellen: “heel wat goederen die niet verkocht raken mogen we sowieso houden. Deze zullen geschonken worden aan Jeannette Destoop die zich al jarenlang vrijwillig inzet voor de Waregemse vierde wereld”. Aan het standje ‘Koffiestop’ konden de talrijke aanwezigen, voor een vrijwillige bijdrage, eventjes halt houden en genieten van een heerlijk kopje verse koffie uit de Wereldwinkel eveneens t.v.v. Broederlijk Delen.

Het geriatrisch dagziekenhuis
Sinds 1 januari 2008 kunnen met de steun van een door de overheid goedgekeurd proefproject geriatrische patiënten terecht in een spe­cifiek dagziekenhuis. Het geriatrisch dagziekenhuis heeft zes behandelplaatsen waar diagnostisch proble­men, zoals valpartijen en geheugenstoornissen, vast­gesteld kunnen worden. Ook interventies, zoals bloed­transfusies en intraveneuze therapieën, worden er uitge­voerd. Voor geriatrische patiënten, die herstellen van een heupfractuur of CVA, wordt via een specifiek revalidatie­programma getracht de mo­biliteit, spierkracht en/of coördinatie te verbeteren. In overleg met de geriaters, dr. K. Mekeirele en dr. I. Van Duffel, kan voor een adequate begeleiding beroep gedaan worden op verpleegkundigen met bijzondere bekwaming in de geriatrie, een ergotherapeute, kinesithera­peute, diëtiste, logopediste en ontslagmanager.

 Ook het ziekenhuis is bekommerd om het klimaat
Op 15 februari 2008 ging de vierde editie van de Dikke-truiendag door. De bedoeling was om met z'n allen die dag de CO2-uitstoot te verlagen door in de dagelijkse activitei­ten thuis, op school en in de werkomgeving minder ener­gie te verbruiken. We beseffen het niet altijd, maar vanaf het ogenblik dat we opstaan doen we heel wat dingen die een invloed hebben op ons klimaat. We zetten de verwarming aan, maken koffie, zetten de afwasmachine of onze pc aan, maken koffie, ... Door deze dagelijkse activiteiten verhoogt de hoeveelheid broeikasgassen in de atmosfeer. Het resultaat is gemiddeld 7 ton CO2-uitstoot per Belg per jaar. We kunnen gerust met minder.

De Dikke-truiendag mikt vooral op eenvoudige maatregelen die we kunnen nemen zonder dat we aan comfort moeten inboeten. Zo moet rationeel energieverbruik een structurele verankering krijgen thuis, op school en op de werkvloer. In het O.L.V van Lourdes Ziekenhuis Waregem wordt heel veel aandacht besteed aan rationeel energieverbruik.

Reeds in 2005 werden de verwarmingsketels vervangen door energiezui­nige ketels die voldoen aan de strengste normen inzake de milieuwetgeving. Deze ketels zijn microprocessorgestuurd en zijn uitgerust met pre-mix gas­luchtkoppelingbranders die een uitermate hoog rendement halen. Doordat de CO2-uitstoot daalt, helpen wij ook voor een stukje aan het behalen van de Kyoto-norm!

16 februari 2005 was immers de dag waarop het Kyoto-protocol goedgekeurd werd. De bedoeling van dit protocol is om de uitstoot van broeikasgassen, die leiden tot klimaatsverandering, wereldwijd te verminderen. De Dikke-truiendag herinnert iedereen aan de afspraken.
Meer info over de Dikke-truiendag klik hier.

Op zaterdag 15 maart gaat de finale van het Groot Nederland Dictee door in het Halfrond van het Vlaamse Parlement te Brussel.
Voor Liselotte Vandenberghe, ( leerlinge uit de zesde klas van VBS Beveren-Leie) en Tim Deley (oud leerling van VBS) zal het een spannende dag worden. Beiden behaalden de eerste plaats in hun categorie tijdens de preselecties in Kortrijk. Op zaterdag mogen deze twee Beverse jongeren dus deelnemen aan de finale in Brussel.

Liselotte behoort tot de jongste categorie 'Miniemen' (laatste graad basisonderwijs)
Tim Deley is niet aan zijn proefstuk toe, hij presteerde het al om deel te nemen aan de finale in 2006.  In de categorie 'Miniemen' behaalde hij toen de derde plaats met amper 3 fouten. 
Nu neemt Tim deel in de categorie 'Cadetten' (eerste graad secundair onderwijs).

We kruisen onze vingers en wensen de twee Beverse kandidaten heel veel succes toe!!!