Benefietfuif     MOVE FOR HAITI

^{De negen vriendinnen in beweging voor Haïti: Veronique Vanderhasselt, Marleen Deman, Chantal Dejagere, Marijke Dejaegere, Linda Vervaeke, Claudine Denoulet, Eveline Mailliard, Gudrun Debrabandere en Nathalie Vandenberghe.}
Het idee om ‘iets’ te doen voor de ontelbaar veel getroffenen in Haïti is eigenlijk heel eenvoudig begonnen” vertellen negen enthousiastelingen. “Een nachtelijke ingeving bij een van ons die maar bleef nazinderen. Zo ging de bal aan het rollen, groeide onze groep uit tot negen vrouwen en werd dat ‘iets’ omgezet in de organisatie van een benefietfuif met kaliber.
 
Zo zullen we de zaal een Haïtiaans kleedje aantrekken. Naast de gangbare dranken, zullen er o.a. standjes opgetrokken worden waar Cava, rode en witte wijn van de Wereldwinkel, Mojito en food in ondergebracht worden. De muziek zal voor elk wat wils worden. Daarvoor staan 2 super gemotiveerde dj’s garant. Het zal dus een niet te missen evenement worden!”, beamen ze allen.

Project zusters Paridaens
“Met de opbrengst steunen we het project van de zusters Paridaens uit Leuven. Sinds 1913 zet de orde zich in voor de armste bevolking van Haïti. Voor de verwoestende aardbeving hielden ze in Port-au-Prince 3 ziekenhuizen, 4 lagere- en 2 middelbare scholen, en een instituut voor opvoedkunde open. Door de aardbeving zijn de scholen volledig ingestort en 15 van de 27 zusters zijn overleden”, sluit het team. De inkom bedraagt 5 euro, steunkaarten 2 euro. 
Wie wenst te storten kan dit op rek.nr. 736-4025370-31 met vermelding: Gift Haïti Beveren-Leie.
Vanaf 30 euro kan er een fiscaal attest bekomen worden.

De benefietfuif gaat door in ’t OC Klokhuis, Kerkdreef 23, Beveren-Leie. 
 Locatie zoeken klik hier  en ga naar markering 5
Deuren om 21.00 uur
Kaarten zijn te bekomen bij:     
*Bloemen Guirlande, Kerkplein 1, Beveren-Leie,     
*Optiek Hans Boury, Liebaardstraat 274, Beveren-Leie,      
*Vervaeke Decoratie, Kortrijkseweg 210, Beveren-Leie.     

Van lering en Plechtige Communie
Toen we zeven geworden waren - de jaren des verstands - hebben we onze Eerste Communie gedaan. Dat ging niet gepaard met grote plechtig­heid.

Op een bepaalde morgen in de week kwamen we allen met ons moe­der naar de kerk en mochten we voor het eerst ter Heilige Tafel naderen. Dadelijk na de mis was het feest al uit. We moesten zo rap mogelijk naar huis om een paar boterhammen naar binnen te spelen en daarna als de weerlicht naar school. Ons omkleden was niet eens nodig. Het zwarte kiel­tje dat we iedere dag droegen, was ook goed genoeg om onze Eerste Com­munie te doen. Zoals gezegd, geen enkele plechtigheid. We voelden ons voortaan echter wel een trapje hoger. Voortaan mochten we 's zondags naar de mis en de vesper zoals alle anderen.

Van heel ander kaliber was de Plechtige Communie. Dat was een ge­beurtenis van belang in het leven van een mens toentertijde. De tijd was nog niet zolang voorbij dat die dag zoveel als een grenspaal was tussen de school en het arbeidsleven. Dat de feesteling zijn communiepakje aan de haak mocht hangen om voor de rest van zijn leven in een werkplunje te kruipen. De herinnering daaraan zinderde nog sterk na toen wij onze Plechtige Communie deden.

Die Plechtige Communie was grondig voorbereid geworden. We had­den een jaar kleine lering achter de rug, een jaar grate lering en vlak voor de grote dag, nog een paar weken van intensieve training in alles wat bij de plechtigheid om het hoekje kwam kijken.

De kleine lering werd gehouden door onderpastoor Liefooghe. Hij moet al tegen de vijftig geweest zijn toen, maar hij was nog altijd de jonge geestelijke gebleven die zijn fiets onverdroten over grintwegen en zandpa­den duwde, om overal wat vuur en vernieuwing te brengen. Ze mochten van ver uit het ronde naar Beveren komen, zoals Elie Liefooghe waren er geen twee.
Pastoor Lebbe was de man van de grote lering. Hij was stokoud in onze ogen. Een profijtig ventje dat een beetje voorovergebogen liep, met voor­zichtige dribbelpasjes. De jaren hadden echter de guitige glinstering in zijn ogen niet kunnen doven. De oudere mensen hadden veel eerbied voor Lebbeke. Eerbied die met genegenheid doortrokken was. Had hij immers niet zo ongeveer alles in gang gestoken in Beveren wat het lot van de kleine man kon verbeteren?

Zowel pastoor als onderpastoor hadden hart voor de schooljeugd en ze maakten ons het leringleven absoluut niet zuur. Bijzonder meneer Lebbe liet nogal graag Gods water over Gods akker lopen. Hij kon best verdragen dat we bij een lastig antwoord al eens haperden en schuldbewust naar het hoge kerkgewelf keken. Dat haperen en stotteren was echter op zichzelf al geen pretje. Aan de andere kant zaten immers de rneisjes en die gingen di­rect vezelen en giechelen als een knechtejongen al eens een steek liet vallen. En het ergste was dat er bij die spotzieke wichten altijd eentje zat dat we liever en aantrekkelijker vonden dan de rest. Dat was trouwens ook de re­den waarom we ons voor de lering zo branieachtig aanstelden op het kerk­pleintje. We koersten en sprongen en schreeuwden, enkel maar om de aan­dacht te trekken van het maagdeke dat met ons jongenshart op de loop was.

Het kort begrip van hetgene christen menschen moeten weten of doen om zalig te worden, was vervat in onze Brugse katechismus. Kort was dat be­grip echter allesbehalve. We moesten vragen en antwoorden van de eenen­veertig lessen van buiten kennen. Begin daar maar eens aan! Toch hebben we het klaargespeeld, alhoewel we dikwijls maar half begrepen wat we aan het afratelen waren. Er stonden ook zoveel wendingen in die kant noch wal raakten voor ons kinderbegrip, zoveel woorden die zo uit een middel­eeuws reservaat weggelopen schenen.

We moesten bijvoorbeeld leren dat Christus zoveel pijnen had willen lijden en zulke smartelijke dood sterven om ons te toonen zijne zonderlinge liefde. Maar van onze lessen in moedertaal wisten we dat zonderling een niet al te flatterende betekenis heeft. We moesten ook leren dat de Heilige Kerk apostoliek genoemd wordt, omdat zij sinds de tijd der apostelen met ongebroken achtervolging altijd gestaan heeft en dat we moesten bidden met grote volstandigheid. Verder moesten we kunnen zeggen waarom men ge­meenlijk de Engelse groetenis bidt na het Onze Vader en we moesten ook weten dat een iegelijk mag dopen en dat men niet mag trouwen met dege­nen die maagschap zijn.
Weldra meer

Tijdens het afgelopen weekend bruiste het in Beveren-Leie van de activiteiten.
Zo was er op vrijdag 5 en zaterdag 6 maart de jaarlijkse kaarting bij  de Vinkenmaatschappij  'De Koninklijke Vlaamse Leiezangers' die alle kaarters en sympathisanten dankt voor de steun.  Hierbij de uitslag van de steunactie

Prijzen zijn af te halen bij Jean Deconinck, Koning Albertstraat 21 te Beveren-Leie tot 1 mei.
Dit op zaterdag de ganse dag, op zondag enkel in de voormiddag of op weekdagen in de namiddag.

---

Op zaterdag 6 maart was Chiro Leieland de ganse dag te vinden op de parking van OC 't Klokhuis Waar ze zoals reeds vele jaren een carwasch organiseerden tvv Broederlijk Delen.

---

Heer, hier ben ik
Samen met hun ouders en de parochiegemeenschap waren de eerste communicantjes op zondag 7 maart aan hun eerste instapviering toe. Met hun stemmetjes werd de eucharistie in de Sint-Jan de Doperkerk opgeluisterd. Tijdens deze viering brachten ze tevens hun voetafdruk aan. Deze zal, samen met hun foto, achteraan de kerk te vinden zijn.

10 jaar Ontbijt je fit en 85 jaar Gezinsbond Beveren-Leie

Al voor de tiende maal organiseerde de Gezinsbond een uitgebreid ontbijtbuffet ter bevordering van een gezond ontbijt. Dat voor het 7de jaar in samenwerking met de afdeling van Desselgem.
Samen mogen ze telkens om en bij de 400 vroege vogels verwelkomen. Na het ontbijt konden de liefhebbers een frisse neus halen op de uitgestippelde wandeling van 4 of 8.5 km. Na de wandeling was iedereen terug welkom in OC’ t Klokhuis om het glas te heffen op de 85ste verjaardag van de Beverse afdeling.

“Onze afdeling werd opgericht op 15 februari 1925 door toedoen van Henri Declercq”, wisten voorzitter Ronny Vandenbussche en secretaris Raf Verrue te vertellen.
“Veel aanknopingspunten uit die periode hebben we jammer genoeg niet. De prachtige en goed bewaarde afdelingsvlag is een stille getuige van de oprichtingsdatum.

In de loop der jaren evalueerde de naam van de indertijd Bond der Kroostrijke Gezinnen naar Bond van Grote gezinnen, Bond van Grote en Jonge Gezinnen tot op heden de Gezinsbond.

Een van de constanten van de Gezinsbond is het ijveren voor ondersteuning van alle gezinnen. Zo denken we aan het ouderschapsverlof, ondersteunde vorming, en de financiële ondersteuning in de vorm van kindertoeslag, de schooltoelage en nog meer. Verder kunnen we een aantal gezinseducatieve thema’s uitwerken in samenwerking met de beide schoolgemeenschappen. Ook de plaatselijke activiteiten die we jaarlijks organiseren kennen telkens heel wat bijval en dat hebben we te danken aan een gemotiveerde bestuursploeg”, legden beiden uit.

Ook nationaal secretaris Mevr. Annemie Drieskens deed tijdens haar toespraak de doelstellingen van de Gezinsbond uit de doeken en stak de vele medewerkers een spreekwoordelijke pluim op de hoed.

Daarnaast had zij ook de aangename taak om enkele Beverse medewerkers te huldigen.
Een bronzen ereteken ging naar Willy Baetens, Paul Depraetere, Luc Lierman, Annick Muys, Katrien Van Hulsen, Yolande Van Ryssel, Ronny Vandenbussche, *Sabine Vercruysse, Raf Verrue, *Leon Debaere, *Christine Dumoulein en *Johanna Hooghe.
Het zilver ging naar Maria Courtens, *Magda Cremelie en Marcel Timmerman.
Tenslotte mocht Christine Vandorpe het Eerste plaket ontvangen, zij was trouwens de allereerste vrouw die in het mannelijk bestuur trad. _{^{(*waren verontschuldigd)}} 

De volgende activiteit van de Gezinsbond is er terug een in samenwerking met de afdeling van Desselgem. Deze gaat door op paaszaterdag om 10.00 uur in de feesttent, op het Kerkplein te Desselgem. Naar aanleiding van de doortocht van Vlaanderens Mooiste kreeg de paaseierenraap het thema ‘De paashaas rijdt zijn ‘ronde’ mee.
Voor meer info over de Gezinsbond zie link in de rechter marge.

Hierbij dankt Beverse Weetjes de Gezinsbond voor de hartelijke ontvangst
en ja hoor  ...'t heeft gesmaakt!!!

40 kinderen uit de notenleer van Beveren-Leie in de Matthäus-Passie van Bach.

^{Enkele van de leerlingen notenleer samen met Katelijn Peirs en Marleen Annemans}
De Beverse afdeling, van de academie voor muziek, woord en dans Waregem, mag deelnemen aan de Matthäus-Passion in de Sint-Janskerk te Kortrijk.

"Wij zijn gevraagd geweest door het Kortrijks vocaal ensemble om met onze kinderen uit de notenleerklassen het koor "Soprano in repieno" te vormen in een meesterwerk van Bach: namelijk De Matthäus-Passion"
Het is een hele eer om met onze Beverse afdeling aan dit grote werk te mogen deelnemen. Het is tevens een hele uitdaging voor de kinderen en juf Marleen Annemans om de liederen aan te leren", wist Katelijn te melden. 

"De Matthäus-Passion of Matteüspassie is een oratorium gecomponeerd door Johann Sebastian Bach. Het is één van zijn bekendste composities en één van zijn langste.
De Matteüspassie vertelt het lijdens- en sterfverhaal van Jezus volgens: “Het Evangelie volgens Matteüs”.

Het concert gaat door op 28 maart in de St-Janskerk te Kortrijk.
Kaarten rang 2: 20 euro zijn verkrijgbaar via Katelijn Peirs 0479/63 16 41  
^{Met dank aan Katelijn Peirs}

Valerie Vervaecke mag zich voortaan bachelor in het kleuteronderwijs noemen
„Toen ik de cursus zag, dacht ik, oei…"
^{Achter v.l.n.r.: Arno, die zijn kunstwerk toont waaraan hij bezig is, Valerie Vervaecke, en Mieke, die een groepje kleuters uit de Vrije Basisschool ‘De Ranke’ Vichte rondleiden tijdens hun bezoek aan de kunstwerkplaats ‘De Zandberg’ te Harelbeke. Voorgrond: de kleuters Charlotte, Quenten, Neijlla, Jesse, Kyara, Milan, Lars, Manon, Renzo, Lara en Indra}

Het is nooit te laat om je leven een andere wending te geven. Dat bewijst Valerie Vervaecke uit de Poekelaan in Beveren-Leie. Zij werkte en werkt nog (*)steeds in de zorgsector maar kan nu solliciteren voor kleuteronderwijzeres nadat ze via afstandsonderwijs in minder dan drie jaar een nieuw diploma behaalde.

„Aanvankelijk was ik van plan om iets bij te studeren op het moment dat onze tweeling, Baptiste en Emile, een maand of zes oud waren”, opent de 31-jarige Valerie Vervaecke. „Maar dan vernam ik dat je aan het Katho in Tielt via Open Hoger Onderwijs een lerarenopleiding kan volgen. De keuze was dan ook snel gemaakt.” O.H.O. is de ideale oplossing voor mensen die het hoger onderwijs willen combineren met een job en het gezinsleven. „De opleiding die ik volgde neemt normaal gezien vier jaar in beslag maar ik deed het in minder dan drie jaar. Dat betekent dat ik elke avond, zeven dagen op zeven, en op elk moment dat mijn eigen kindjes in bed lagen, met mijn neus in de boeken zat.”

Bij afstandsonderwijs krijgen de lesnemers alle informatie digitaal doorgestuurd. Contact met lectoren gebeurt ook via mail waardoor eigenlijk enkel voor de stageperiodes en examens uithuizigheid vereist is. „Ik liep stage in Vrije Basisschool De Ranke in Vichte, Vrije basisschool Beveren Leie en Vrije basisschool Desselgem”, verduidelijkt Valerie.

Net zoals in het gewone onderwijs, maakt ook een eindwerk, deel uit van het leerplan. „Dat is in mijn geval gebaseerd op diversiteit in het kleuteronderwijs. Al langer zijn er plannen om meer kinderen met een beperking onder te brengen in het gewone onderwijs. Daar stel ik me dan onmiddellijk vragen bij. Hoe zullen de kleuters omgaan met een kind met beperking in de klas? Welke gevoelens komen boven? Moeten de kleuters hier niet op voorbereid worden? Hebben de kindjes met beperking extra ondersteuning nodig tijdens de gewone lesuren? Enz…

Ik probeerde deze situaties in realiteit te brengen door een uitwisselingsproject te realiseren tussen de kindjes van De Ranke en kunstwerkplaats De Zandberg in Harelbeke, waar kunstenaars met een beperking hun talenten kunnen ontplooien. Dat deed ik met de bedoeling een verbondenheid te creëren tussen de twee groepen.” Het was voor allen een leerrijke ervaring. Ook ik kon op die manier de reacties van de kleuters onderzoeken.

Omdat de minimumtermijn van de opleiding is vastgelegd op drie jaar en ze enkel nog haar eindwerk moet presenteren, zit er voor Valerie niets anders op dan wachten op haar diploma. ” Valerie Vervaecke raadt iedereen, die een andere weg wil inslaan, afstandsonderwijs aan.

„Vooraf wist ik helemaal niet waar ik aan begon en toen ik mijn cursus voor het eerst zag, dacht ik, oei…. Maar dit is gewoon een heel mooi initiatief voor wie verandering wil. Bovendien begin je hier pas aan, als je het echt wil en mits de nodige motivatie en steun uit je naaste omgeving, is dit perfect te doen. Ik werkte 19 uur per week en voor mijn stages nam ik educatief verlof. Het is trouwens ook mogelijk om je opleiding te verlengen. Ik deed het uiteindelijk in 2,5 jaar maar wie denkt dat hij/zij er zes of zeven jaar voor nodig heeft kan er ook aan beginnen want ook dat is geen probleem.”
(*ondertussen niet meer)
Met dank aan Benny Wouters voor de tekst

Wielerploeg Master Cycling Team voorgesteld bij Fietsen Verkaemer 
 
^{Achter v.l.n.r. Verkaemer Marc, Tack Helmut, Houthoofdt Joerie, Folens Thierry, Himpe Kurt, Michels Pedro, Vervaecke Jan, Vercouillie Kristof en Wielfaert Martino.  Gehurkt v.l.n.r. Vercruysse Sammy, Vercruysse Junior, Depotter Sven} Op zondagvoormiddag 28 februari was het rendez-vous in de zaak van Fietsen Verkaemer gelegen langs de Kortrijkseweg te Beveren-Leie. Daar werd omstreeks 11.00 uur de wielerploeg 'Master Cycling Team' voorgesteld.

"Ontstaan van de ploeg:
Reeds geruime tijd droomde Pedro Michels ervan een eigen ploeg op te richten, niveau nevenbonden. Eens daarover gesproken met Thierry Folens werd meteen de daad bij het woord genomen en werd de zoektocht naar de nodige sponsors gestart.
Al gauw werden de nodige gelden bijeengebracht en werd uitgekeken naar een ontwerp van onze kledij. Giovanni Debeyter en Thierry Folens schoven daarvoor samen de benen onder tafel en ook dit werd meteen een succes.

Aangezien de meeste renners onder ons reeds geruime tijd lid waren van Millenniumteam Ingooigem moesten wij natuurlijk breken met deze ploeg, waarvan Soetaert Yves de manager was. Dit gebeurde echter met spijt in het hart daar Yves veel voor ons heeft betekend. Daarvoor willen wij hem uiteraard van harte bedanken !

Een zestal renners van het Millenniumteam volgden echter de pionnen. Daarbij werden nog een aantal renners aangesproken onze ploeg te vervolledigen en al gauw werd onze ploeg 10 renners sterk.Nieuwe kledij wekt uiteraard nieuwe motivatie teweeg en elke renner is dan ook extra gemotiveerd er een prachtig seizoen van te maken.

2. Bestuur:
Folens Thierry : Management, PR, Financieel gedeelte.
Debeyter Giovanni & Vercruysse Sammy : Website

3. Teamleden MCT wielerploeg:
1. Michels Pedro OTEGEM, 2. Folens Thierry  VICHTE, Vercruysse Sammy DEERLIJK,  3.

Teamleden MCT wielerploeg:
1. Michels Pedro Otegem 2. Folens Thierry Vichte, Vercruysse Sammy Deerlijk 4. Himpe Kurt Waregem, 5. Debeyter Giovanni Otegem, 6. Houthoofdt Joeri Izegem, 7. Tack Helmut Izegem, 8. Wielfaert Martino Rumbeke, 9. Vervaeke Jan Waregem 10. Vercouillie Kristof Beveren-Leie
 
4. Programma 2010:
Aangezien de meeste renners onder ons een vergunning hebben bij WBV bij KSV Deerlijk-Gaverzicht worden alle wedstrijden op het niveau van Elite ZC en Amateurs/Masters betwist in de kleuren van Gaverzicht. De wedstrijden op het niveau nevenbonden worden in de kleuren van MCT bewedijverd. Het gaat hier over alle wedstrijden WAOD, OVWF, Amicale Cycliste, VWF, ICF… De meeste wedstrijden zullen dan ook verreden worden bij WAOD en OVWF.

5. Verwachtingen 2010:
Onze grootste betrachting is een goede ploeggeest en vriendschap binnen de ploeg. Wanneer iedereen goed met elkaar overweg kan wordt di automatisch omgezet in goede resultaten. Onze verwachtingen bij de nevenbonden zijn toch een 30-tal overwinningen behalen. Zowel de Belgische, Vlaamse en Provenciale kampioenschappen moeten binnnen ons bereik behoren, gezien de samenstelling van de ploeg. Op het einde van het jaar kunnen terugblikken op een prachtjaar !!" Aldus Folens Thiery

Textielontwerper Marc Van Hoe uit Beveren-Leie exposeert in Kortrijk
^{De damasten die Marc Van Hoe exposeert, zijn allemaal geweven in de Zuid-West-Vlaamse textielstreek.}

Ode aan Vlaamse damasten 
Textielontwerper Marc Van Hoe uit Beveren-Leie exposeert van donderdag 4 maart tot en met zondag 7 maart een reeks nieuwe damasten in de paardenstallen van het Broelmuseum in Kortrijk. Tegelijkertijd verschijnt ook de monografie van deze kunstenaar die met zijn werk de kennisproductie in de weverijen wil stimuleren.

Als internationaal erkende ontwerper van interieurstoffen heeft Marc Van Hoe, geboren in Zulte (1945) en met zijn vrouw Veerle Rouquart werkt in hun atelier aan de Grote Heerweg 35 in Beveren-Leie, zijn sporen verdiend door zich altijd te richten op vernieuwing van producten door gebruik van nieuwe materialen, beelden en kleuren. Op die manier heeft hij talrijke weverijen en spinnerijen in binnen- en buitenland een hedendaags imago gegeven. "Ik heb de contacten met spinnerijen en vooral de Vlaamse machinebouwers altijd belangrijk gevonden. Dat we in onze regio belangrijke constructeurs als Meerschaert, Picanol en Vandewiele terugvinden is tot op vandaag een grote troef."

Biënnale Lausanne
Van Hoe, die in zijn lange actieve carrière voor onder anderen De Verenigde Wevers in Kortrijk, Verstraete-Verbauwhede in Deerlijk en Ter Molst in Oostrozebeke werkte, raakte tijdens de textielbiënnale in Lausanne begin de jaren zeventig gepassioneerd door de vernieuwing in de wandtapijten. Prompt schreef hij zich aan de Universiteit Gent in voor de cursus tapisserie, een beslissing die bepalend was voor zijn verdere loopbaan .

De tentoonstelling Golden River Damasks eind volgende week in het Broelmuseum is niet alleen een ode aan de schoonheid van textiel maar ook aan Kortrijk dat in de zestiende eeuw het wereldcentrum van de damastproductie was. "De verfijnde damasten zijn op hun plaats tegen de ruwe muren van de paardenstallen", aldus Marc Van Hoe. "Stuk voor stuk zijn ze geweven in onze Vlaamse textielstreek, in een eigen beeldtaal en een eigen materialiteit. De gehanteerde 'gouddraad' is niet gesponnen op industriële maar wel op een nieuwe ambachtelijke wijze. De basisdraad zelf is linnen, omwikkeld met metaalgoud en zorgvuldig geweven op hoogtechnologische weefgetouwen."

Deze vernieuwing past in het kader van de kennisproductie waarmee Marc Van Hoe de weg wil tonen naar de rol die de huidige West-Vlaamse textielindustrie nog zou kunnen spelen. "Vroeger waren we sterk in massaproductie, maar die tijd is voorbij. We moeten in de toekomst meer dan ooit de kaart van de kennisproductie trekken waarbij we nieuwe ontwikkelingen in de hand werken. We hebben daar tenslotte de knowhow voor."

De monografie Marc Van Hoe, eigenzinnig grammaticus van materiaal- en beeldtaal, is de negende in een reeks van monografieën van Vlaamse ontwerpers uitgegeven door Design Vlaanderen en Stichting Kunstboek. Het is de Nederlandse textielhistorica Mireille Houtzager die de gevulde carrière van de designer-kunstenaar neerpende. Het boek is geïllustreerd met een zestigtal foto's.

 De damastententoonstelling is van donderdag 4 maart tot en met 7 maart elke dag te bezoeken van 10 tot 18 uur in de paardenstallen van het Broelmuseum in Kortrijk.

De monografie van Marc Van Hoe (isbn 978-90-5856-318-7) is geschreven door Mireille Houtzager en is tijdens de expo te koop tegen 15 euro.
De damasten die Marc Van Hoe in Kortrijk exposeert, zijn allemaal geweven in de Zuid-West-Vlaamse textielstreek.
^{(Bron KW editie Gaver, tekst TVW, foto RSB)}

Storm grote spelbreker tijdens 36ste VACBL veldloop

^{Enkele sfeerbeelden van de 36ste veldloop}

De omloop lag er de afgelopen week al heel drassig bij. Op zondag 28 februari kwam daar nog een pak regen bovenop en stak er een hevige wind de kop op. De eerste cross, de KBC Bedrijvencross, was net achter de rug toen de tent waaronder het podium was opgesteld het begaf door de felle wind. In allerijl werd het schavotje dan maar naar de kantine gebracht. Achter de hekkens, waarvan er ondertussen ook een aantal omver werden geblazen, waren ook zo goed als geen toeschouwers te bespeuren. De tribune die bij het begin van de veldloop vrijwel vol zat, liep heel vlug terug leeg. In de kantine daarentegen was het dan algauw over de koppen lopen.

De vooruitzichten om het record aantal deelnemers te breken zat er nochtans dik in. Doch de storm gooide roet in het eten. Vorig jaar had VACBL 265 voorafinschrijvingen, dit jaar waren er dat 460. Alles wees er dus op dat het record van voor enkele jaren met 645 deelnemers zou gebroken worden. Marc Vercruysse, die er al al die jaren bij is, had ook nog nooit een dergelijke cross meegemaakt. Noodgedwongen korte het bestuur enkele reeksen in. Noch de crossers, noch de officials treurden erom. Sommigen onder hen bibberden van de kou na afloop. Het nuttigen van een warm soepje kikkerde menigeen dan ook terug op. Rekening houdend met het extreme weer was iedereen toch tevreden en kon voorzitter Sammy Declerck na afloop meedelen dat er toch nog 571 aankomsten genoteerd werden.

Jammer dat het weer hier de grote spelbreker was. Ook dit jaar was alles tot in de puntjes geregeld. Er was een vernieuwde prijzentafel die extra aangevuld werd door stad Waregem. Naar aanleiding van 10 jaar stad mochten de winnaars van o.a. de senior(e)s, veteranen en sportiva’s een dozijn van het Desselgems biertje ‘t Koerseklakske in ontvangst nemen. Daarnaast nam Waregem ook als bedrijf deel aan de veldloop. Pietro Iacopucci, Eddy Delange en Ann-Sophie Kindt wisten hun parcours van 2,2 km in de reeks gemengd vol te lopen. De damesploeg van Thermote en Vanhalst uit Waregem werden de uiteindelijke winnaars van de tweede KBC Bedrijvencross.

Samen met de organisatoren waren alle deelnemers en toeschouwers ervan overtuigd dat 36ste veldloop de analen met stip zal ingaan en als uitzonderlijk worden aangeduid.

Ouderraad Vrije Basisschool Beveren-Leie organiseert mosselfestijn
^{Enkele sfeerbeelden van zaterdag}
‘Mieleke Melleke Mossel’
In het weekend van 27 en 28 februari organiseerde de ouderraad van de Vrije Basisschool hun jaarlijkse mosselfestijn onder het thema ‘Mieleke Melleke Mossel’.

Het prachtig versierde OC ’t Klokhuis liep op deze dagen terug helemaal vol. En zowel op zaterdagavond als op zondagmiddag werd er in twee shifts gewerkt. Net zoals de vorige jaren was er keuze tussen mosselen of balletjes in tomatensaus met frietjes.
Deze keer was de ouderraad ook aan hun tinnen jubileum toe. Voorzitter Chris Callens kon ook nog meegeven dat ze dit jaar een record opkomst mochten noteren met ruim 700 inschrijvingen. De vele helpende handen zorgden er echter voor dat de bediening vlot verliep.
 
De kinderen, die het met de voetjes onder tafel zitten eventjes niet meer zagen zitten, konden de beentjes strekken en zich naar het podium begeven. Daar konden ze naar hartenlust knippen, plakken, kleuren ….

Op zaterdagmorgen 27 februari was het terug vroeg uit de veren voor de vormelingen en catechisten van de parochie Sint-Jan de Doper te Beveren-Leie.
Omstreeks 07.45 stond het Sint-Janszaaltje klaar om terug Samen onderweg te gaan naar het H. Vormsel. Net zoals altijd werd er van start gegaan met het ‘Onze Vader’ waarna de verschillende groepjes in vijf verschillende locaties terecht kwamen.
 
Zo kwamen ze in de sacristie, waar E.H. Luc Suys uitleg gaf over de kleuren van de gewaden, het Oude en Nieuwe testament…, In de sacristie van de misdienaars gaf Theo Coussement uitleg over de attributen die gebruikt worden in een eucharistieviering. Marcel Himpe gaf uitleg over het altaar, de biechtstoel, het tabernakel…Bij Rita Sabbe kwam de doopkapel, de rouwkapel…aan de beurt en Mariette Verschuere legde aan de hand van het schilderij dat in de zijkapel hangt de onthoofding van Sint-Jan de Doper uit.

Na dit alles kwamen alle groepjes terug samen in het zaaltje. Daar begon Rita Sabbe met de bekendmaking van de top tien die de vormelingen vorige keer hadden gemaakt. En ook deze keer was Carine Viaene terug de drijvende kracht om enkele liedjes aan te leren. Deze beurt werd iets over 10.00 uur afgesloten met het ‘Onze Vader’.
Ben je tussen 8 en 12 en wil je op een leuke manier leren en lezen over Jezus, God, geloven, kerk, bijbel. klik hier.

Wie het niet over het hart krijgt om oude spullen weg te gooien, kan die schenken aan de Kringloopwinkel. Daar staat een team van gemotiveerde mensen klaar om de spullen een nieuw leven te bezorgen. 

Ook in Beveren-Leie is er een Kringloopwinkel vinden. Die is gelegen langs de Kortrijkseweg. Carmen Neyrinck uit Kuurne is een van de werkneemster die er sinds de opstart, nu zo'n twee jaar geleden, aan de slag is.

Na haar echtscheiding wilde ze terug instaan voor haar eigen inkomen. Op een werkeloosheidsuitkering kon ze geen aanspraak maken. "Ik ben dan maar gaan aankloppen bij het OCMW", vertelde ze. "En nee, ik wilde geen geld van de instelling maar een job. Zo ben ik hier terecht gekomen en dat heeft mij nog geen minuut gespeten. Ik ben er de mensen, die me de kans gaven om me hier te bewijzen dan ook erg dankbaar voor. Er heerst hier een positieve sfeer. Iedere werknemer krijgt meteen het gevoel aanvaard te worden als mens. Daarbij komt nog dat we de spullen een tweede leven kunnen geven , maar vooral dat er mensen mee geholpen worden." 

"Mijn taak bestaat erin om mensen te ontvangen die hun spullen hier komen afgeven en te controleren of ze nog wel bruikbaar zijn. Dat gaat van huisraad, kleding, curiosa, meubilair, speelgoed, enz... De zaken die hersteld of ter controle moeten nagekeken worden, gaan eerst naar ons hoofddepot in Marke om nadien terug  in de Kringloopwinkels terecht te komen."

Ook over de collegialiteit is Carmen heel opgetogen. "Op regelmatige basis koken we voor elkaar 
en leren we ook elkaars culturen kennen. Vorige week kregen we soepgroenten van  iemand die hier in de buurt woont en daar heb ik een portie soep van gemaakt voor al  het personeel. En ze moet in de smaak gevallen zijn want ze is op."

Carmen die er 56 is, hoopt dat ze in de Kringloopwinkel aan de slag kan blijven tot ze met pensioen kan gaan. Het is een fantastische job, ik kom graag werken en ik wil hier echt niet weg", sluit een opgewekte Carmen.
^{(Naar Benny Wouters, foto RSB,  KW editie Gaver)}

Af en toe krijgt Beverse Weetjes een oude foto of een krantenknipsel in de hand gestopt. Zo ook onderstaande aankondiging die verschenen  is op 23 februari 1957. In welke krant of weekblad dit was, was niet te achterhalen. Wie er meer over weet mag dit steeds melden.
 
Toneelgezelschap "Meester Stevens"
Op zondag 24 februari om 17.00 u. en maandag 25 februari te 19.30 u., in de zaal "De Leie" voert het toneelgezelschap van Meester Stevens het bekende blijspel op:

"Deining om de Dorpsdokter"
Wie met Kerstmis geweend heeft bij het zien van het hartroerende drama "Het Lied van alle Tijden", zal nu ook deze kans niet willen missen om eens hartelijk te lachen, want lachen zal men er doen.

'Een oude vrijster, die het vrijgezellenhart van de dorpsdokter tracht te veroveren, de oude huishoudster die deze verhouding met een kwaad oog ziet, een student die gefuifd heeft en in ongehoorde schulden zit, een dove tuinknecht die zijn aartsvijand... de kat van de oude vrijster zou radbraken, een verliefd meisje, een verliefde jongeling, een bakker die vader is geworden van een ferme tweeling, een woedende geldschieter, een jong dienstmeisje dat zeer nieuwsgierig is, zullen daarvoor zorgen.

Het geheel staat onder leiding van Meester Gentiel Callewaert.
Treden op: Mevrouw Lea Meesseman-Bostoen, de juffrouwen Thérèse Rijsman, Godelieve Rigolle, Thérèse Vanhoutte, de heren: Maurice Vanhoutte, Vandeplassche Robert, Lagaisse Jozef, Berton Walter, Decaluwé Roland, Vandenberghe Nicol.

Kaarten zijn te verkrijgen bij de koster, in de Gilde en bij alle spelende leden.
Dit is de laatste vertoning, van het seizoen.
Oude krantenknipsels en /of foto's zijn steeds welkom bij Beverse Weetjes

^{Ook in 't Beverlaadje die zopas terug verscheen kunt u heel wat meer te weten komen over het Beveren-Leie van toen en van nu. Zie link in de rechter marge onder Software Aplications.}

Op vraag publiceert Beverse Weetjes het overlijdensbericht van Mevr. Lea Van Der Schueren.
Lea was jarenlang lerares in de Vrije Basisschool te Beveren-Leie

---

Dankbaar om wat zij voor ons is geweest,
melden wij u het overlijden van
mevrouw
Lea Van Der Schueren
weduwe van de heer Gustaaf Roose
onderwijzeres op rust
Geboren te Schendelbeke op 4 december 1922
Zachtjes ingeslapen te Waregem op 19 februari 2010
De plechtige uitvaartdienst waartoe wij u vriendelijk uitnodigen zal plaatshebben
in de parochiekerk Sint-Jan de Doper te Beveren-Leie op zaterdag 27 februari 2010 om 10 uur.
Samenkomst in de kerk.
Er is gelegenheid tot condoleren na de kerkelijke plechtigheid.
Daarna volgt de teraardebestelling in de familiegrond
op de begraafplaats te Beveren-Leie.
Een groet aan Lea kan gebracht worden in Uitvaartcentrum Amez,
Olmstraat 15 te Waregem op weekdagen van 15 tot 18.30 uur,
zaterdag van 15 tot 17 uur en gesloten op zondag.
Elektronisch condoleren kan op amez@dela.be

Dit melden u:
haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen:
Luc en Mie ROOSE - VROMAN, Hippodroomstraat 103, 8790 Waregem
Nick en Veerle VAN DE VELDE - ROOSE,
Fran en Staf,
David en Fien CUVELIER - ROOSE,
Wout,
Johan en Thea ROOSE - MESTDAGH, Gruuthusestraat 24, 8791 Beveren-Leie
David ROOSE,
Karen en Caroline ROOSE - SIX,
Maarten en Tine ROOSE - WYFFELS,
Jef en Greet WIERCKX - ROOSE, Saksenboomstraat 20, 9890 Dikkelvenne
Vincent en Elke CLAUS - WIERCKX,
Guust en Lola,
Gijs en Ann GEENARD - WIERCKX,
Pieter WIERCKX,
Kim en Katrien VAN MELCKEBEKE - WIERCKX,
Jos en Mieke BROWAEYS - ROOSE, Oostmeersdreef 62, 9800 Deinze
Jan BROWAEYS,
Ann-Sophie BROWAEYS,
Filip en Marie-Paule ROOSE - DEKEYSER, Liebaardstraat 220, 8791 Beveren-Leie
Thomas ROOSE en Lies TURPYN,
Luth ROOSE en Joachim GYS,
De neven en nichten van de familie VAN DER SCHUEREN
haar schoonbroers, schoonzussen neven en nichten:
† Jules en † Agnes ROOSE - BEHEYDT en familie,
† Jerôme en Godelieve ROOSE - VERCAMPT en familie,
† Gentiel en † Margriet DE WINTER - ROOSE en familie,
Lucien en Nelly MEERSMAN - ROOSE en familie,
Met oprechte dank voor de liefdevolle zorgen aan:
het personeel van Woon- en Zorgcentrum ’de Meers’ te Waregem.

Vandaag, maandag 22 februari 2010, starten de bouwwerken voor het crematorium te Kortrijk.

Deze start moet meteen een definitieve stap betekenen naar het aanbieden van een hoogwaardige dienstverlening voor crematie- en uitvaartdiensten in het zuiden van West-Vlaanderen. Het geplande crematoriumgebouw biedt ruimte uitvaartceremonies en voor de eigenlijke crematie. Het omvat een grote en een kleine aula, enkele onthaalkantoren en familieruimtes, en tevens een technische zaal met drie crematieovens met alle nodige milieutechnieken en filtering.

Vanaf eind 2011 wil het crematorium “Uitzicht” zijn onthaaldiensten aanbieden aan de families uit het zuiden van West-Vlaanderen. De totale investeringskost voor het crematorium wordt begroot op 9,8 miljoen euro. De eerste fase, de ruwbouw/betonwerken voor het crematoriumgebouw, is geraamd op 3,3 miljoen euro. De bouwwerken starten vandaag, en duren normaliter 18 kalendermaanden. Hoofdaannemer is de Bvba Furnibo uit Veurne. Deze firma is gespecialiseerd in het bouwen met hoogwaardig zichtbeton, en is dus goed geplaatst om dit bouwwerk dat hoofdzakelijk uit architecturaal beton bestaat tot een goed einde te brengen.

De eerste werken omvatten een aantal voorbereidingen en veiligheidswerken: plaatsuitzetting, werfinrichting, terreinafscherming, voorbereidende grondwerken. Binnenkort starten de eigenlijke grondwerken, met de uitgraving van een grote bouwput. Het crematoriumgebouw zal immers grotendeels in het terrein ingewerkt worden. Gedurende de bouwwerken wordt de ambassadeur Baertlaan ter hoogte van de bouwwerf deels ingenomen. In samenspraak met de diensten van de stad Kortrijk en met de politiediensten wordt een tijdelijke verkeerscirculatie ingesteld, die ook de veiligheid voor fietsers en voetgangers maximaal moet garanderen. Het fietspad wordt tijdelijk verlegd. Er geldt een algemene snelheidsbeperking tot 30 km/uur.

Psilon, de intergemeentelijke vereniging met 22 gemeentebesturen uit het zuiden van West-Vlaanderen, waaronder ook Waregem, is er van overtuigd met dit project een waardige dienstverlening aan te bieden aan de lokale gemeenschap. Het nieuwe crematorium moet in elk geval een oplossing bieden voor de huidige overbelasting – met lange wachttijden en logistieke problemen – bij de huidige crematoria.
Meer weten over de Intergemeentelijke Vereniging voor Crematoriumbeheer in Zuid-West-Vlaanderen klik hier.

Langs de Grote Heerweg 67,  Beveren-Leie is Typhoon Industriële Ventilatie gevestigd. Vorig jaar werd een lang aanslepende verhuis het milieutechnologie bedrijf bijna fataal maar nu maken de 38 werknemers een positieve evolutie mee. Dat merkt ook Carl Ameye, die al 25 jaar tewerkgesteld is in de firma, op. Tot over een jaar was de positieve sfeer binnen Typhoon eventjes zoek.

Reden was de verhuis van de oorspronkelijke vestiging in Izegem naar de vroegere site van Pieters Textiel in Beveren-Leie. "Ten midden crisistijd bracht dat inderdaad een gevoel van onzekerheid teweeg bij het personeel”, verduidelijkt Carl Ameye, die benadrukt dat die periode voor goed verleden tijd is".

De verhuis bracht een pak praktische verbeteringen met zich mee.
"Vroeger kon er niet 100% efficiënt gewerkt worden omwille van het te lage plafond in de productiehal en de machines die door elkaar stonden. Ons nieuw atelier hebben we volledig op maat kunnen maken zodat de productie nu veel efficiënter kan georganiseerd worden en zodat we geen enkele stap meer moeten uitbesteden. Dit scheelt waarschijnlijk in de verkoopprijzen want ik merk dat meer en meer klanten de weg naar ons magazijn in Beveren-Leie vinden voor de aankoop van wat losse materialen. Bovendien werken we nu met ook moderner materiaal". Toch ligt het uiterst modern materiaal niet aan de basis van expansie. „Het is wel degelijk een belangrijke bijkomstigheid maar het voornaamste is dat het personeelsbestand bestaat uit stuk voor stuk bekwame vakmensen en dat geeft de doorslag, weet Carl Ameye”

---

Typhoon Industriële Ventilatie NV werd opgericht in 1959 door Lucien Vangroeneweghe en os op vandaag in handen van Frederic Bulcaen, Kris Devidt en Luc Dhondt, die samen het management vormen en het bedrijf overnamen van de familie Santens uit Oudenaarde.

Het is een milieutechnologiebedrijf dat actief is in luchttechniek, meer bepaald in Industriële ontstoffing en pneumatisch transport. Typhoon is marktleider in België op gebied van industriële ontstoffing voor de houtverwerkende industrie.  Aanvankelijk was het bedrijf actief in de houtverwerkende industrie maar op vandaag is dat in bijna alle sectoren (recyclage, voedingssector, cementsector,…) voor zowel grote ondernemingen als voor KMO’s. Typhoon is gekend bij de klanten voor zijn uitmuntende kwaliteit en innovatieve oplossingen naar slijtvastheid en energie-verbruik.

Typhoon verkoopt volledige installaties in Europa en individuele onderdelen van installaties, zoals bijvoorbeeld ventilatoren en filters, wereldwijd. In de streek is Typhoon ook gekend voor de losse verkoop van allerlei materialen zoals buisleidingen, flexibels, rechtstreeks vanuit zijn magazijn.  Bij Typhoon werken 38 mensen, 10 bedienden en 28 arbeiders. De gemiddelde anciënniteit van de werknemers bedraagt 13 jaar en in de productieafdeling is dat zelfs 18 jaar. Ondanks de verhuis van Izegem naar Beveren-Leie, bleven de meeste werknemers de firma trouw.
Meer weten over Typhoon Industriële Ventilatie NV klik hier.  
Naar Benny Wouters, foto Rita Sabbe

Vooraan in de kerk was er wat meer sieraad. Links stond het altaar van O.L.Vrouw met haar mooie beeld en daarboven een schilderij dat de over­handiging van de Rozenkrans voorstelde. Rechts had Sint-Jan de Doper, onze patroon, zijn hoekje. Zijn houten beeld stond daar en ook een plaas­teren konterfeitsel van Sint-Jozef. De mannelijke heiligen stonden dus, zo­als het hoort, aan de kant van het mansvolk. Boven dit zijaltaar hing het schilderij waarop de onthoofding van Sint-Jan afgebeeld stond. Een gru­welijk geval eigenlijk. We begrepen maar niet hoe de vent met zijn zwaard in de hand, het afgehouwen hoofd zomaar bij de haren durfde vasthouden. Begrijpelijk dat de in sluiers gedrapeerde deerne zich een beetje afwendde terwijl ze de schaal aanreikte om dat hoofd in otvangst te nemen.

Het koor met het hoogaltaar was een vrij donkere ruimte, waar het ro­de godslampje en het kaarslicht altijd goed tot hun recht kwamen. Links en rechts stonden de houten koorbanken waar de priesters gingen zitten om de vespers te zingen en vlak voor het altaar stond de bidstoel waar pas­toor of onderpastoor op knielden tijdens het lof. Het altaar zelf was niet bijster groot, maar toch wel mooi. Natuurlijk dat het helemaal tegen de achterste muur aangebouwd stond, zo ver mogelijk van de gelovigen a£ Het zou nog jaren moeten duren vooraleer die een onbelemmerde kijk op het voornaamste misgebeuren kregen. Voorlopig hadden ze er geen zaken mee.

In de koormuur links zat een deur die toegang gaf tot de sacristie waar de kerkgewaden, de boeken en de heilige vaten bewaard werden. Daaruit kwam de optocht van misdienaars en priesters en om mis of vespers te be­ginnen en daardoor trokken de trouwers na de huwelijksmis, om de boe­ken te tekenen en hun sermoentje in ontvangst te nemen. Er zat ook nog een deur rechts. Ze gaf uit op de hulpsacristie, die eerder een soort rom­melkamer was voor koster en misdienaars.

Het kerkhof lag als een grote tuin omheen het kerkgebouw. Een tuin die heel wat vriendelijk was aan de zuidelijke en oostelijke kant dan aan de noordelijke. Op de noordkant groeiden immers lang gras en brandnetels. Geen mens die er veel naar omkeek. Daar werden arme drommels begra­ven die geen recht hadden op gewijde grond. Het kwam er echter op neer dat daar enkel een paar graven van onbekende vreemdelingen lagen. Voor zijn eigen ongelukkige parochianen vond de pastoor altijd wel een achterpoortje om de strenge voorschriften ter zake te ontduiken.

Omheen het kerkhof, dat met een oude beukenhaag van de buitenwe­reld afgesloten was, liep een asseweggetje. Tussen dat weggetje en de graven stond een rij cypressen die met hun zwaarmoedig groen een scherm om de dodenakker optrokken. Binnen dit scherm was het, vooral in lente en zo­mer, heel wat levendiger dan heden ten dage. Om en op de graven stonden immers palmhaagjes en groen en bloemen van allerlei soort.

Op de noordkant van het kerkhof, op de rand van de Beaulieu-akkers, stonden de vertrekken. Smeriger gebouwtje had men moeilijk kunnen vin­den in Beveren. Aan de voorkant zaten twee vertrekken met een bril. De toestand moest echter volkomen onhoudbaar geworden zijn vooraleer ie­mand zich daar op waagde. Toegegeven dat we toentertijd helemaal niet zo kieskeurig waren, maar toch! Aan de achterkant van het reumatiek ge­bouwtje had je de plasplaats. Een ondiepe arduinen geul, waarin altijd si­garetteneindjes en uitgespuwde tabakspruimen te soppen lagen. Van die piscine werd heel wat meer gebruik gemaakt. Je hoefde immers niet te gaan zitten bovenop al die vieze rommel!

Voor de kerkdeur lag een open pleintje, juist groot genoeg om een paar groepjes kerkgangers een babbeltje te laten slaan voor en na de mis. Daar was het ook dat jonge manen en de dobbele jongens de meisjes inspecteerden als ze één voor één uit de kerk kwamen. Wij schoolkinderen werden echter geacht dat niet te zien!

Tegen de zuidelijke hoek van de kerkgevel stand de roepsteen. Een gemetseld halfrond verhoogje van een halve meter of zo. Oudere mensen vertelden ons dat de tijd nog niet zolang voorbij was dat daarop de veldwachter ging staan als hij iets aan te kondigen had, of de postbode om zijn brieven en gazetten aan de man te brengen.

Naast de kerkdeur tenslotte, een voet of zo boven de grond, zat een schreper. Een halfronde ijzeren lat, die met haar uiteinden in de muur vastgemetseld zat. Daarop konden we de modder van onze schoenen of klompen schrepen vooraleer we de kerk binnengingen. In die tijd was zo een schreper beslist niet overbodig. Heel wat mensen kwamen hoofdzake­lijk over aardewegen en dito wegeltjes naar de kerk.

Weldra meer over lering en Plechtige Communie.....

Toekomst van Philip Saelens in een klap aan diggelen geslagen.

Philip Saelens bij zijn dossiers die maar niet opgelost raken

Europese dag van het Slachtoffers
Naar aanleiding van de Europese dag van het Slachtoffers (22 februari) wil de vroeger zo sociaal geëngageerde Philip Saelens (46) de gerechtelijke procedures aan de kaak stellen. "We horen meestal dat het in ons landje goed leven is”, zegt Philip, "maar dan moogt ge niet onder de categorie slachtoffers gerangschikt staan”.

In de nacht van 25 op 26 februari 2004 werd hij bij het verlaten van jeugdhuis De Skjève Recht’n in Heule, in elkaar geslagen. Dat kostte hem zijn gezondheid, zijn gezin en de mooie vooruitzichten van zijn boeking- en organisatiekantoor Kaft Producties met een dertigtal artiesten op de worklist zoals Kamagurka, Gunther Lamoot, Ivan de Vadder en Wouter Deprez.

Voor 82 procent invalide
"Na 15 dagen coma, vier maanden ziekenhuis en een lange periode van revalidatie ben ik voor 82 procent invalide verklaard”, verteld Philip. "Dagelijks moet ik een resem medicatie slikken die mij tot voor kort 120 à 140 euro per maand kosten, en dat alles van mijn uitkering. Het is dus iedere maand weer de eindjes aan elkaar knopen, want ik heb nog geen cent gezien”, weet Philip.
De dader Kristof D. (41) uit Brugge, die na 9 maanden de feiten bekende en pas in 2008 veroordeeld werd beschikt immers niet over de middelen om zijn slachtoffer te vergoeden.

Waarom moet alles zolang aanslepen in België
"Nieuwe procedures en uitstel ervan zorgen er telkens voor dat ik nog altijd niet weet waarop ik financieel aanspraak kan maken en dat na zes jaar. Op 9 maart komt mijn zaak terug voor de rechtbank en hopelijk wordt de zaak niet opnieuw naar een latere datum verschoven. Hoop op een schadevergoeding van de dader heb ik niet echt. Een definitieve uitspraak geeft mij echter wel zicht op hoe het verder moet. Wellicht zal de financiele vergoeding van het steunfonds slachtofferhulp moeten komen, in België begrenst tot max 65.000 euro. Ik heb echter al heel wat hulp gekregen van slachtofferhulp (CAW Stimulans) en het OCMW. Ze staan altijd klaar om te luisteren en te helpen waar het kan met de rompslomp van paperassen die je in een dergelijk situatie te verwerken krijgt.

Niet alleen voor mezelf
"Maar ondertussen moet ik wel zelf alle kosten betalen en ze lopen hoog op. Advocaten, onderzoeken, medicatie, en dat alles naast de vaste kosten die iedereen verschuldigd is. Dat ik de trage werking van het gerechtelijk systeem op de korrel wil nemen doe ik niet alleen voor mezelf. Er zijn heel wat mensen die met hetzelfde probleem te kampen hebben. Ze durven er echter gewoonweg niet voor uitkomen, want ook onbegrip uit de omgeving is een niet te miskennen probleem. Moest alles vlugger gerechtelijk kunnen opgelost worden, dan had ik nu misschien nooit mijn huis moeten verkopen”, stelt Philip.

Hij hoopt dan ook dat er op 9 maart een definitieve beslissing zal vallen zodat hij eind april zijn huurwoning kan betrekken en met een nieuw hoofdstuk kan van start gaan.  

 LET IT SHINE te Zwevegem
Op dinsdag 16 februari was het voor 41 vormelingen en de catechisten van Sint-Jan de Doper om 16.00 uur verzamelen geblazen in het Sint-Janszaaltje. De vormelingen werden er in groepjes verdeeld om er in een wagen van een catechist te stappen die richting Zwevegem voerde. Rond 17.00 uur mochten ze de Sint-Amanduskerk binnen en kort daarna begon het inzangmoment.
Onderstaande fragmenten laten we u meeproeven van de sfeer die er heerste.

Om 17.30 uur was het dan zover en werd Let it shine met een druk op de knop officieel in gang gezet door Mgr. Roger Vangheluwe. Het werd terug een spetterende avond vol muziek, sterke getuigenissen en gebed. De jongste priester van ons land, Pieter De Lanoy wist ook dit jaar vormelingen en catechisten in vlam en vuur te zetten.

 
 

Deze avond ging ook nog door, in de Sint-Maartenskathedraal te Ieper op 15 februari, in de Sint-Martinuskerk te Ardooie op 18 februari en in de Sint-Margaretakerk te Knokke gaat deze avond door op 19 februari

Beverse Weetjes te gast in Kinderateljee van Mieke Vanderhauwaert
Op maandagnamiddag 15 februari was Beverse Weetjes te gast bij Mieke Vanderhauwaert in Kinderateljee Eigen-Wijs, Kortrijksesteenweg 352, Beveren-Leie.

Mieke geeft plastische opvoeding aan de eerste graad in de Pleinschool te Kortrijk. Ze verzorgt ook creatieve feestjes: familiefeesten, verjaardagsfeesten, braderie, .... en geeft in haar eigen atelier creatieve workshops voor kinderen van 5 tot 12 jaar. In de krokusvakantie werkte Mieke een workshop van 2 dagen uit rond het thema: Geronimo Stilton, de krant, journalistiek, onderzoek, kortom Media.

Zo werd Beverse Weetjes er uitgenodigd om er het reilen en zeilen van dit blog, Kerk en Leven en Het Wekelijks Nieuws even uit de doeken te doen. Na het een en ander te hebben uitgelegd kwamen de kinderen met hun eigen vragen op de proppen. Vragen die ze voordien hadden op papier gezet. Nadat deze gesteld en beantwoord waren, mochten ze de perskaart om hun hals doen en als echte journalisten bestookten ze Mieke met allerhande vragen waarop ze graag antwoordde.

Op de vraag welk thema er tijdens de paasvakantie zal aangesneden worden in het Kinderateljee wilde Mieke nog niet veel kwijt. Misschien iets rond Pasen, of iets met koken, of rond fotografie, want voor het maken van een foto om bij dit verslag te plaatsen zaten de kinderen niet verlegen. Afwachten dus wat Mieke voor de paasvakantie in petto zal hebben!

Meer info is te vinden op website van het Kinderateljee klik hier.
In de rechter marge kunt u voortaan een permanente link vinden naar de website.