Hulp als vrijwilliger

                   In de tijd dat mijn vrouw in het verpleeghuis lag,heb ik haar verzorgd met het eten en drinken ook in het weekend.En als ik andere mensen hielp,was ze kwaad op mij,ik moest alleen haar verzorgen. Maar dat werd opgelost door het hoofd van de afdeling,die vond haar samen met het personeel zeer lastig.Ik had al gewaarschuwd maar ze wilden mij niet geloven,thuis was het al heel zwaar.Dus als zij niets wilde ging ik anderen helpen EL kwam ook vaak mee in het weekend.Mensen die zeer slechtziende waren hielpen we het vaakst.Het eten van mijn vrouw moest ik uit de keuken halen omdat het gemalen werd met het oog om verstikkingen te voorkomen.Ook werd speciaal drinken gegeven met veel vitaminen en mineralen. Nadat helpen al twee maanden had geduurd kwam ik A tegen eerst twijfelde ik omdat er van de oude A Niets meer over was.Haar man had een nieuwe vriendin en had tegen haar gezegd ik wil scheiden.En Het ergste was hij had de nieuwe vriendin maar meegenomen om het haar te vertellen.De afdeling waar ik hielp was voor mensen die het moeilijk hadden en zichzelf niet konden helpen.Ik heb haar vaak geholpen en ze vond het fijn(maar ook anderen die hulp nodig hadden)Later heb ik haar meegenomen naar buiten zodat ze ook een sigaret kon roken later shag,en dus moest ik leren om een goede sigaret te maken.Ze zag als vrouw er niet zo verzorgd meer uit.En daar hebben mijn dochter en ik wat aan gedaan. Ze voelde zich weer een vrouw worden.De familie liet haar links liggen,ze had zelf er schuld aan samen met haar man ,ze maakten   er liever een feestboel van dan aan de familie te denken ofwel aandacht te schenken.De euthanasie van mijn vrouw maakte dat ik een tijdje stopte met helpen.Door een gesprek met de arts over A had ik besloten om weer te helpen.De mensen en A waren heel blij en EL kwam me helpen in het weekend.Tot 3x toe hadden de verzorgers een zaal met mensen vergeten,maar die werden door ons beiden verzorgd(en het personeel was dankbaar)en de bewoners waren vol lof,en EL kreeg een mandarijn van een bewoner die al uitgedroogd was.De bewoonster was heel zuinig op de dingen die ze kreeg.EL vroeg mij wat moet ik doen?weg gooien,mijn raad was neem hem aan en gooi hem buiten weg.Na een tijdje vroeg A of ze mee mocht komen naar mijn huis,wel samen met mijn dochter overlegd en ze kwam(heel blij) en we hebben haar geholpen om weer vrouw te voelen.Make Up was ik al gewend,dit ook bij mijn vrouw gedaan en het haar door mijn dochter. Oordeel zelf aan de hand van foto’s.Ook was ze peettante en die ging trouwen en ook daarvoor hebben we gezorgd.Alles vertellen is veel,maar heb wel gezorgd dat de familie weer op bezoek kwam. Alles wat er tussen ligt is al bijna een boek van diepe ellende tot eindelijk weer een beetje vreugde als je de ziekte even weg denkt.Het ontstaan of eigenlijk het versnellen ervan heeft mij diepgeschokt,ook bij haar moeder die Alzheimer had gekregen met versneld tempo.Ook bij mijn vrouw waren symptomen die wij niet gemekt hebben ofwel niet bij stilgestaan.B.v bij het samen wandelen met de kinderen viel ze in een keer op de grond en was verbaasd dat ze op de grond lag,later met fietsen,fietste ze zomaar door coniferen in iemands tuin.En bij iets vastpakken ,viel het haar zoweer uit de handen.Maar daar sta je niet bij stil.