Dinsdag 17 februari 2009
De gevallene.
Zeepsteen, zacht als
een gladgeschorene.
'De gevallen engel.'
(een kennismaking en probeersel)
Na vele jaren haal ik de beelden,keramiek, foto's , tekeningen, poëzie en andere experimenten uit de kast. Ze zijn het resultaat van een onweerstaanbare drang om te creëren. Een artistiek spel, waarin de handeling op zich al 'genieten' is en de creatie een nieuwe ervaring wordt.
Zeepsteen, zacht als
een gladgeschorene.
'De gevallen engel.'
(een kennismaking en probeersel)
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 17 februari 2009
I had a dream.
Potten draaien, een oude droom.
Maar wel eentje met inzakken
en wegvliegen.
The blue dream.
(3de jaar keramiek.
Academie Berchem. Antwerpen )
Dinsdag 17 februari 2009
Against walls
Een mens heeft een project nodig.
Een uitdaging om de grensen te verleggen.
'De pen' (mijn fotoproject : 'Against walls')
Dinsdag 17 februari 2009
Humor
Humor, een heerlijke saus.
Mijn dank aan 'Ma' en 'Pa' voor deze gift.
'Pa Gustaaf' ( in nagedachtenis.).
Maandag 16 februari 2009
The King and the Queen..
Ontwerpen, knippen en plakken,
dan de oven in en afwachten.
Je leert met mislukkingen te leven.
'The King and the Queen'
(Academie voor beeldende kunst. Berchem (Antwerpen))
Maandag 16 februari 2009
Kareltje
Eens begonnen wordt
stoppen moeilijk.
Je boetseert als in een trance.
Simpel Kareltje. (fantasie)
Maandag 16 februari 2009
Ontmoeting
Het leven moet een zoektocht zijn.
Laat me proeven, ruiken, betasten ...
me verwonderen en genieten van de .
onverwachte ontmoetingen.
'De ontmoeting' in houtskool.
(Artistieke werkgroep: K -platform (vzw. Samen))
Zondag 15 februari 2009
De Toscaanse schone.
Marmer,de steen van de maan.
Een nieuwe uitdaging wachtte mij.
Beeldhouwen in Carrara marmer
op een heuvel in Toscane
onder de olijfbomen van een oude refuge.
.
(Santa Maria. (Firenze))
Het zingen van de steen onder de hamer
klinkt nog steeds als in een droom.
Zaterdag 14 februari 2009
Kleur
Met de ochtend komt er
kleur in de wereld.
Mijn schoenen in pasteltinten.
Gemaakt in teken- en schilderatelier Gill.
De aanloop naar een creatieve periode.
Zaterdag 14 februari 2009
het drupje
het drupje aan de kraan
aarzelt even voor het
in het water duikt.
Uit mijn bundel : 'Keitjes'
Zaterdag 14 februari 2009
Valentijn
Je mag dit platonisch noemen.
Haar naam ben ik vergeten.
Maar ik vind haar een beeld van een vrouw.
( ontmoeting in het Egyptisch museum in Caïro )
Vrijdag 13 februari 2009
George
De mens, een uitdaging
waaraan ik niet kan weerstaan.
Gemoedelijke George, een fictieve butler
en alzo mijn eerste fictieve model.
(Toen besloot ik ook beeldhouwen te volgen,
al zou dat nog even duren)
Vrijdag 13 februari 2009
slapeloze nachten
onrust broeit in mij
nog een nacht zonder inspiratie
verslaafd dat ik ben
(de kwaal van een zoekende)
Vrijdag 13 februari 2009
mizar
Fantasie speelt me parten.
Toch wil ik ze niet missen.
Het is mijn pit, mijn inspiratie.
Hier heb je Mizar, mijn zielsverwant en lotgenoot.
(Ik kreeg zin om met animatiefilm te beginnen.
Maar kon dat er nog wel bij ? Want ook schilderen
en schrijven wou ik graag doen.
En wat met muziek en ... ? Ik moest wel kiezen)
Vrijdag 13 februari 2009
Licht
licht,
de bron van het leven.
ik probeer het te grijpen
en te bewaren.
Duin (project : Poëzie in het landschap)
Donderdag 12 februari 2009
Klei
Klei, het geheugen van de handen.
Een eerste primitief resultaat.
Maar het was leuk.
Ik besloot toen om scholing te volgen.
Woensdag 11 februari 2009
Prelude.
Als kind reeds was ik gefacineerd door tekenen, boetseren en schrijven. Ik kreeg er nooit genoeg van. Nu ligt een en ander ergens op zolder en ik vind het niet direct terug, maar misschien toon ik het later nog wel. Vele jaren na mijn jeugd heb ik opnieuw een penseel in de hand genomen en in de oost-indische inkt gedoopt. Het werd een nieuw begin waarbij ik de smaak van het creëren opnieuw te pakken kreeg. In dit eenvoudige werkje ligt een klein verhaal van een blaadje dat op een dag zijn vertrouwde tak verliet.
Dinsdag 10 februari 2009
De eerste lijn.
De eerste lijn op een blanco blad is altijd moeilijk. Je weet nog niet precies waar ze heen gaat. Zo is ook deze nieuwe blog, al is het niet mijn eerste, een nieuwe uitdaging. Maar ik verheug me op deze tocht met zijn onverwachte ontmoetingen. De weg is immers dikwijls boeiender dan het resultaat dat meestal slechts een kort euforisch moment is. Enfin, de eerste stap is hier gezet en dra volgt alvast meer. Nog even geduld beste bezoek(st)er.
(Ook de beslissing om het laatste punt te zetten en je werk af te maken, vind ik moeilijk.)