Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Groote machien
Het detail
vertelt soms meer dan het grote geheel.
Groote machien (digifoto's).
uit mijn project: De groote machien.
Het zelfportret
De Jeroentjes
| Compositie in klei kneden op de muziek in je hoofd. < De Jeroentjes Een 'plaisanterie' in klei. Gedenkend Jeroen Bosch. |
Naakt
| Naakstudie zoeken tot je op je tekenblad ergens de juiste lijn meent te vinden om deze dan met een zekere souplesse weer te geven < Roos potloodschets (workshop modeltekenen acad. Berchem) |
Zijn dag.
vrieslucht
van 't puurste blauw
uit de kleurendoos
maar toch wel echt.
'cool !'
mizar
Trillingen
| Trillingen een teder spel van licht en schaduw. |
Rugby
De academie voor schone kunsten.
een stap in een andere wereld.
Rugby (Gebakken aarde.)
Schets voor een beeldengroep.
(1ste jaar beeldhouwen Academie Oudenaarde)
De aprilvis
Even bij buurman..
Op de balk
De biscuitbrand,
voert de klei naar de steentijd.
Daarna is het wachten op het glazuur en de glasbrand,
en dat kan hier ten huize 'Stoforno' zeer lang duren.
De wachtenden (Biscuitbak)
Draaiwerk met een licht frivole toets.
de knuffel
de avond dekt de dag toe
nog even een zonneknuffel
dan mag het licht uit
mizar
De Dagpauwoog.
Restless mind
The fishmen
Fantasie
Rugul (achtergrond)
Rugul , het schorrenspook. ( info, voor wie wat meer wil weten )
In de jaren 60 kampeerden we ieder verlof met gans het gezin in de schorren van het Verdronken land van Saeftinghe.( nabij de Ouden Doel.) Buitengaats in de wildernis van schorren en slikken ! Ons water en voedsel dienden we over de Scheldedijk te voet (600m enkel) aan te dragen. Met een gezin van zes en gewoonlijk een paar extra gasten (neven en nichtjes) was dat een hele opgave. De eerste jaren sliepen we gedurende weken in een tent met slechts een enkel zeil. Bij regenweer mocht je dat niet aanraken. En bij springvloed dienden we op de dijk te vluchten. Heel onze inboedel diende dan op de dijk gelegd. De muurtjes van de canadese tent, die extra tegen stormwinden verankerd was, werden dan opgerold en het water liep gewoon door onze open tent. Terwijl wij (groot en klein) op de dijk wachtten tot het water terug trok en we weer alles naar de tent droegen en verder konden slapen. Vader die onderwijzer was, kookte iedere avond voor ons havermoutpap op een alcoholvuurtje (Primus) . Onze lepel bleef er vanzelf recht in staan. Terwijl wij op een rijtje aan de ingang van de tent onze pap lepelden, vertelde hij ons zijn verhalen. Ook het verhaal van Rugul was er een van. Ik schrijjf dat nog wel eens op.

