bij de grens

Inspiratie

   
       Het filmscenario.
           een stoet van beelden.
   

Black and white.  (scenario)

 

        Plaats : voetgangerstunnel  Antwerpen..

Shot 1  

Een blanke man komt met een witte stoel in de handen de roltrap af.

Shot 2  
De man loopt verder de lege tunnel in en passeert  de camera.
 
Shot 3 
De camera volgt achter de rug van de man terwijl deze door de tunnel stapt.

Shot 4
De camera neemt de plaats van de man in en toont de tunnel.
In de verte nadert een persoon   (een vreemdeling) tot duidelijk wordt dat die ook  een stoel (een zwarte) draagt.

Shot 5
De twee mannen lopen op elkaar toe.

Shot 5a
De tweede persoon komt tot voor de camera. Ze plaatsen hun stoel . Geven elkaar de hand en gaan in het midden van de tunnel tegenover elkaar zitten.

Shot 6:
Er wordt niet gesproken. Ze zitten daar onbeweeglijk tot ze beiden elkaars bewegingen beginnen spiegelen. Eerst sporadisch dan opbouwend.

Shot 7:
Beiden staan tegelijk op . Draaien zich om . Nemen hun stoel op en wisselen hun stoelen.

Shot 8:
Ze lopen ieder verder in de richting waaruit de andere kwam. 

Shot 9:

De tweede persoon loopt voorbij de stilstaande camera en deze ziet de persoon verder in de tunnel stappen.  Generiek verschijnt.

Ik zou dit wel eens willen gerealiseerd zien.

  
     Raku 
       een spel met vuur, stro en geluk.

    
   

Pot met kei              Naked raku

gejaagd tikt de klok.

ze dient toch zo lang te gaan.

tot ook h’aar tijd komt.

   Animatiefilm
   als gedachtenspinsels beeld worden. 
   
   The borderline.  
   een eerste oefening in de filmanimatie.
   dit filmpje van 1 minuut zonder voorafgaand scenario, werd met z'n
   drieën gemaakt . 
   (workshop : introductie in de filmanimatie. vzw WISPER.)  

   biezonderleuk om doen, maar toch wel een hele klus (+- 10u) van
   schuiven en klikken,schuiven en klikken ...
  
    
   mijn      (worms)  hebben hier niets te zoeken.
  
    klik wel op onderstaande link 
    http://www.youtube.com/watch?v=Yco7LE3FvGo&feature=channel_page

  
   Het gevallen hoofd.    (aflevering 3 of 4)
     
      Er is niets moeilijker dan zonder schema een chaos creëen.
      En in drie dimenties kom je in pas echt in een labirint.
               

   
voor en na weer heel wat uurtjes . 
Ik geraak letterlijk in de war. Je zou er je hoofd bij verliezen. 
Nog ben ik er niet. Uit frustratie zou je met klei gaan gooien. 
Bij deze mijn dank voor jullie morele steun.
Hier dus toch weer een tussenstand en vanavond boetseren
we alweer verder. 

Het beeldhouwwerk 
de resterende buil van het vele keren vallen.
er bestaan ook minder frustrerende bezigheden dan beeldhouwen  
   

het gevallen hoofd                                het nieuwe (een tussenstand)

Bij het herstelwerk (nu al 8u) mis ik aan spontaniteit. Ik moet, zoals een schilder met paletmes, met zwier kunnen doorwerken, zodat mijn werk expressiever wordt. 

Nog even probeer ik het nieuwe gezicht en de haren goed te krijgen.
Maar misschien maak ik toch beter een totaal ander hoofd en vergeet ik het vorige dat ik weken lang voor me zag en dat me toch wel vertrouwd was geworden. 
                                 
Hoe dan ook ik voel het als een groot verlies.    En het was af hé!

 er zijn van die dagen om van te balen. 
 mijn eerste grote beeld was klaar om
 een mal van te gieten, maar het hoofd 
 is er afgevallen. 
 
 ook al tracht ik uren werk te herstellen
 het beeld wordt nooit meer hetzelfde.  

 vrdmme  hé !

Y-space  >>                                   my-space

Het idee. 

Een kleine ontmoetingsplaats waar iedereen welkom is voor een babbel.
Ook te gebruiken als meditatieruimte of relaxatieruimte.

Opmerking : Momenteel enkel te gebruiken op warme dagen of in
warme streken want het zal er wel tochten.    
Dus zeker nog verder technisch uit te werken. Moest ik het tenminste
maar ergens kunnen realiseren.