Dageraad. (Het meisje op de springbal)

eee



voor mijn blogmaat en mentor  ;-)

     

        

       De zeeschildpad. 

Het zou met wat fantasie een sculptuur kunnen zijn. Maar dat is het niet.   Het gaat hier om een losgeslagen turfblok uit de bodem van het Verdronkenn Land van Saefthinge. Vroeger werd die turf als brandstof gebruikt. De turfstekers hebben er met hard labeur hun brood verdiend.  Er werd beweerd dat de deurdorperls van hun huizen met goud waren bekleed.   Maar je kent de mensen.

 
  
          Waarom volgens mij de haas van de schildpad verloor.




                         Als je gehaast bent, staan de lichten op rood.
                 Heb je de tijd, dan geven ze allen groen.  

                                                     

                                                                                                           mizar 2002

"Icarus, maar jongen toch!"

      Soms vraag ik me af : "Waarom fotografeer ik dit nu? Er zijn mooier dingen."
        En toch  krijgt het voor mij iets moois van zodra ik er een verhaal bij verzin     . 
  Het is maar hoe je de dingen bekijkt om hun schoonheid te ontdekken.       

Het leven, een bijna onmogelijkheid.
hoe wonderlijk toch is het onstaan.

de strakke vierkanten symboliseren hier de dode stof waaruit het leven,
  een vloeiend lichaam, is gevormd. Het lijkt wel een onmogelijkheid. 
(Je moet daartoe wel héél héél goed kunnen vouwen.)       

  Het zijn soms sterke benen die de buik moeten dragen !


mizar                                                                                       1998

   





the loveletter-machine

 Polehenge