Natuurlijk abstract.

Het beeld zit in zijn eindfaze. De mal lag er meer dan een jaar en uiteindelijk is het definitieve beeld eruit gehakt.  Rest de retouche nog. Ik wreef het smoeltje alvast met water en spons schoon. (zie foto) Het gezicht doet me aan de eerste geluidsfilm  'The Jazz Singer' denken. Waarin een blanke een negere vertolkte.  .Als kind vond ik dat gedoe met die zwarte schoensmeer  maar niets.

Je voelt een verkwikkende tinteling als je je nog eens, na jaren baden en douchen, met een washandje en harde zeep buiten aan de pomp wast, en je blote bovenlijf met een ruwe handdoek droogwrijft;    
                            
                                                        (Ik weet het ! Dit is niet voor mietjes.) 

Ik waagde me ooit aan
de muziekstudie. 

2 jaar piano mét 1 jaar blokfluit omdat ik het ook eens op een blaasinstrument wilde proberen. Het bleef bij een schuchtere poging.  Ik had moeite met de combinatie van mijn zenuwen en het publiek. Ook het dreunend resultaat van de workshops djembe die ik volgde, kon mijn toehoorders niet bekoren.

Hier (onder bijlage) dan toch met enige schroom een van mijn oefeningen op de altblokfluit. Een menuet van Mozart opgenomen met een simpel dictafoontje.

                                                              Hou jullie vast ! ;-)

  Abstract
  voor

  landrotten