Archief

Ook dit  hoekje van de kamer bergt een stukje van het verleden.

De foto van de jonge articosa werd 
in de tuin van oma gemaakt. Vader
hield van zijn foto's. Hij ontwikkelde
ze toen nog in het "kleinste kamertje".

Ook de blokfluit behoorde hem toe.
Hij stond ermee voor zijn klas en
 leerde zijn leerlingen de liefde
voor muziek.

De roos komt  uit  zijn geliefde rozentuin. 


Terwijl  de schietspoel anderzijds  mijn onverklaarbare passie voor
oud gereedschap onderstreept.

En daar is ook nog die potloodlijn op het behang. Zij volgde ooit de contour van mijn schaduw toen ik in een 
onnozele bui met opgeheven handen
en  met hoed  door de woonkamer danste *. 


* Een carriere-man of zorgzame huisvrouw begrijpt dergelijke gekheid  wellicht niet.

Op een dag brachten mijn zonen van het driekoningzingen een paar kanjers van noten mee naar huis. De noten uit mijn tuin leken daarbij vergeleken wel  "muizennoten."
De muizen moeten toen echter mijn woorden gehoord hebben..

Vader was al vrij vroeg geboeid
door de magie van de fotografie.
Hij ontwikkelde zijn foto's zelf
en drukte ze ook af op harde film.

Dit jeugdig zelfportretje op film met
zijn lief (later ons moeder) in zijn
arm, toont ons hoe slank hij toen nog       
was en hoe het dus kan verkeren.

Sorry Pa .
Vergeet mijn commentaar nu maar,
je zoon kreeg met de jaren ook van
die zware genen