291 Voor de onuitputbare mildheid

290 ’t Was sprokkelmaand en grauw en guur

 De sneeuw stoof voor de wind
’t Werdt avond. - - Wee den onverlaat
Die verre van zijn haardstee vuur
Zich nog op straat bevindt.

 En erger nog wanneer de man
Vergat bij pot en pint.
Dat na een goede zuippartij
Men soms wel verdolen kan
Dat men zijn weg niet vindt.

 Doch driemaal wee ! - - met zulk een weer
Wanneer de goede maat.
Zich zoo vergeet, dat hij verkiest
Het effen vlak van vaart of meer
Spiegel voor ’t hobbelig pad der straat

 Zoo, ging het Jan de Leugenaar.
Toen hij zich in de stad
Bij vrienden had zo goed gedaan
Aan ’t lekker biertje ’t welk men daar
voor hem geschonken had.

 ’t Was sprokkelmaand en koud en guur
’t Was ijselijk weer dien dag
’t Werd avond, en …daar lag hij nu
door d’ onverwachte waterkuur
ontnuchterd op den slag.

 Hij riep en schreeuwde uit alle kracht
En kletste in het rond
Doch wat hij zich ook roeren mocht
Hij zou toch niet door eigen krachten
terug op vasten grond.

Dat voelde Jan, … en ’t klamme zweet
brak ondanks kou en wind
Langs al zijn ledematen uit
Het zwoele water had hem beet
Hij dacht aan vrouw en kind

Doch onverwijld was eene schaar
van menschen op den boord
vergaderd, die het droef geval
bespraken met een breed gebaar
en zeer luidruchtig woord

Zeg brave lieden, op den boord
Schreeuwde Jan, zoo gij wist
Wie dat gij hier verdrinken laat.
Ge zoudt het u beklagen want
Ik ben een alcoholist

Hij zonk…maar toch niet zo rap
Want eer hij gansch verdween
grepen hem twintig handen vast…
en sleurden hem langs ’t donker pad
naar de politie heen.

 

289 Rond Brussels natte tafel.

 

Klaas een letterkundig mens, zou een studie schrijven
Waarin hij ook spreken zou over zekre wijven.
Was ‘t uit louter tijdverdrijf, of om aan te tonen,
Dat er achter Charel nog, veel vulgairs kan komen ?
Neen, maar ‘t Belgisch parlement eindelijk bewogen
Met den toestand in het land, zou heldhaftig pogen.
Aan het volk in plaats van brood veel vermaak te geven.
Volgens oud Romeins gebruik : “ Feesten dat is leven. “
Klaas op zoek naar ‘t fijnst plezier, in de goede stede
Nam als practisch man met zich, vier ,vijf vrienden mede.
Erg is ‘t er niet toegegaan, ‘k zweer het op mijn leven.
Bij een vriendelijk onderhoud is het er gebleven.
Doch helaas ! Des anderendaags...was het erg om horen.
Klaas had in gezelligheid een manchet verloren!
Groot misbaar in ‘t parlement, wetsvoorstel en boeken.
Alles werd van kant gezet. Iedereen wou zoeken
‘t Volk zal moeten wachten nu, want dank aan die manchet.
Zijn al d’ huizen van plezier, door ‘t parlement bezet.                     

 Jef Lettens Meysse, 1923

288 Gelijk de kikkers in de sloot,

Zo werden hier de jongens groot
Met heelder hopen, machtig vele
Heikant, is de boom van Zele !   

Zo sprongen ook de drie kornuiten
Die wij nu vieren eens naar buiten.
En jongens van de eerste broek,
Ze gingen dadelijk op zoek.

Ze zochten, net als grote bazen
Een instrument om op te blazen
Van Acker, Kerckhove en De Coen
Wilden gelijk de kikkers doen.

Weldra weerklonken heldere tonen
‘t Bewijs dat deze werkerszonen
Voor kunstgevoel zo rijk, zo fijn
In hoge mate vatbaar zijn.

Ze bliezen hard, ze bliezen vele
“ Kunst adelt “, werd de roem van Zele
En ‘t drietal hier nu bij mekaar,
Daarvan een grote steunpilaar.

Al is hun blaaspijp lang versleten
Ze hebben steeds hun plicht gekweten
En ware ‘t nog eens te herdoen
We deden ‘t zelfde zegt De Coen

De glaasjes boordevol geschonken
Op ‘t lustig drietal ferm gedronken
Ze leven lang nog alle drij
Tot heil van onze maatschappij !

 9 juni 1932

 nonkel Jean, man van Barbara zus tante Belô, was bakker van Zele

287 Welkom mannen van te lande

 

Welkom op het gildefeest
Hoger op ! Gij boerenstande
Hoger op, naar ziel en geest

 

9 september 1928 
Vlagge - inhuldiging

Beiaardconcert op 7 juli om 11.15 u. n.a.v. 11 juli vierhandig met thomas Lee(USA) en Eddy Mariën

286 In de wilde wijde wereld

Ver van wat men mensen noemt
Is er een rein geluk te vinden
Tussen planten en gebloemt.

 Meysse,25 juni 1932

285
Gisteren 16.6 was het nationale beiaarddag.  Er had voor deze gelegenheid een beiaardconcert mogen zijn.  Wij gingen dan maar genieten van het harprecital van Andrea Voets in de Muze van Meise.  

Oude liefde, oude wijn
Zijn de beste medicijn.

Trouwe liefd’ aan eigen aard
Is de grootste schatten waard.

Alleen gelukkig hij die mint
En trouwe wederliefde vindt.

Nooit vraagt God U wat gij waart,
Maar wel wat gij deed op aard.

Jef Lettens

Het beiaardconcert van gisteren gebeurde in een gemoedelijke sfeer.  De vrienden van de beiaarden van Meise groeien.  Volgend concert op 7 juli : Vlaamse beiaardmuziek.

284 Aan tante Barbara    (Rosseels uit Zele)

 Tante heden is ‘t uw feestdag.
‘k Heb het in de school geleerd.
En mijn wens is, dat u alles.
Gaat, zoals gij het begeert.

Dat U ‘t leven enkel vreugde
Bieden zou en rein genot.
Is mijn bede, beste Tantje,
Zorg dat gij het niet verbrodt.

 Meysse, 4 december 1924  
Jozke

De beiaardfeesten met beiaardconcert waren een gigantisch succes!

283 Aan tante Marie( II5 Holvoet - Lettens)

Men zegt mij dat Sint Nikolaas.
Veel door uw strate gaat.
En dat gij met die kinderbaas,
Nogal vertrouwelijk staat.

Wilt gij, als hij zich nog vertoont
Eens zeggen dat in Meys.
Een kleine brave jongen woont
En zo bijzonder wijs.

Dat ‘t jongetje zo gaarne zou
Rollen met trotinetten
En of hij hem een brengen wou
En in de schouwe zetten.

Zie tante Mieke als gij ’t doet
dan zijt gij mijne beste !
En Tant Pateeke Suikergoed.
Komt dan misschien de leste.

Jozke   Meysse 4.11.1924

Op zondag 2 juni houden wij onze jaarlijkse beiaardfeesten in het centrum van Meise onder de toren van St.-Martinus.
Om 11.15 speelt onze beiaardier een concert.

Wij vrezen u niet, o akelige dood.

Gij levenslange stille genoot.
Gij die in uw rusteloze bezigheid,
De laatste hartenklop, des levens verbeidt
En niets uw onverbiddelijke greep

Jef Lettens

Voor Jeanno Bogaerts

 

(gestorven op 7 jaar, zuster van Maria, Irène, Céline Bogaerts (Limbos)

 

God gaf, God nam, het is geschied
Zoals het God de Heer gebiedt.
We morren of we klagen niet.
Gezegend zij zijn name.

 

O Lieve ! Gij die voor altijd
Nu bij de goede Jezus zijt.
U met Gods Engelen verblijdt
En looft Zijn Heilige naam.

 

Zo Lieve ! Daal onzichtbaar neer;
Troost vader, moeder, zusters teer
En leer hen lijden in de Heer,
Al zegenend Zijn Name.

 

Gij schenkt hun sterkte, steun en kracht !
Gij zegt welk heil bij Gode wacht !
En hoe de grootste smart verzacht,
Gedragen in zijn name.

 

God gaf, God nam, het is geschied.
Zoals het God de Heer gebiedt.
We morren of we klagen niet
Gezegend zij zijn name.                       30 november 1926

280 Beste Frans,

 (Frans Van Steenbergen, zoon van Eliane)

 Wat is ‘t nu toch lang geleden.
Dat wij Fransje, alle twee
Aan het spel ons beste deden
Met de golfjes, aan de zee

 Wat een vreugde te dien tijde
Aan die onbegrensde plas.
Weet ge ‘t nog, hoe schoon en blijde
Hoe plezierig ‘t ginder was ?

 ‘k Wenste dat het Nieuwe jaar , weer
Zulke schone dagen bracht.
En wij bij elkander, veel meer
konden spelen, zoals ‘t placht.

 Breng aan vader en aan moeder,
aan uw meter welbemind.
Aan uw zusje, aan uw broeder
Al mijn beste wensen, vriend.

 Jozke, Meysse 1 Jan 1929

St.-Martinuskerk beiaardbanken voor de bib. :
donderdag 9 mei beiaardconcert om 11.15 u.

279 Gij politiekers, groot en klein

Voor wie geen middels schandig zijn,
om aan ‘t bewind te komen.
Gij die van ‘t lieve vaderland
de eer en toekomst hebt verpand,
de voorspoed hebt ontnomen.

 

Gij woekeraars van alle slag.
Die voor een weinig winstbejag.
Uw ziel zoudt verkopen
aan wie gevoel en hart ontbreekt.
Die enkel voor uw cijfers spreekt
en stapelt goud op hopen.

 

Gij kankers van ’t Gemenebest
verschuil u in uw roversnest.
Uw ster is aan ‘t verbleken !
Bras op ! Voldoe uw eerloos lijf
of stop u bij een hoerenwijf.
‘k Wil tot de werkers spreken !

 

Treed nader, gij werkers, gij wroeters der aarde.
Treed nader, bezichtig en oordeel naar waarde.
De ellende waarin al deze edele heren
de voorspoed der volkeren deden verkeren.
En hoe zij de heiligste rechten verkrachtten,
de haat en de nijd onder broederen brachten.
Vernielden ‘t geluk van de huiselijke aard
als was het een zake van mindere waard.

Jef Lettens

278 Brand uw huis, begin te blussen

Doch vind gij het al dooreen
Bouw opnieuw en ondertussen
Staak gejammer en geween

Jef Lettens 1929

Vrede, Vreugde, Liefde, Zegen,

Zij uw deel op ’s levenswegen
Bloemengeur en vogelzang
Vergezel’ U, levenslang

Jef Lettens 1.1.1926

276 Dat beiaardspel en klokkenklank

Een eeuwig lied van lof en dank
Van liefde en vree verspreiden
Het klinke door het luchtruim heen,
Dat voortaan, “ Allen hier voor één”
En “ Een voor allen” strijden.

7 sept 1928

275 Eloignée de ce qu’on appelle les hommes.

Dans le monde lointain et sauvage
Le vrai bonheur se trouve en somme
Parmi les fleurs et les plantes, pour le sage

Meysse 25 juin 1932 Joz Lettens

274 Het recht van de sterkste

En glimlach ontglipt, m’ onwillekeurig de mond
Als mensen mij van wet of rechter gewagen.
En als zij denken dat, hetgeen vroeger bestond.
Niet meer kan gebeuren nu op onze dagen.
Dat de dwang en willekeur,-voor eeuwig zijn prijs.
Gegeven ; aan d’ heilige rechten der volken.
Sinds dat de beschaving en het onderwijs.
Zo machtig het recht van de burger vertolken.

De beiaardbespelingen gaan in het vervolg op een vast uur door : 11.15 u. na de mis in de St.-Martinuskerk.

273 ’t Is mei !

Woorden : J.Lettens
Muziek : L.Joos

Jan kreeg het mei-weer op zijn lijf,
En sprak, ’t is uit met vrijen.
Zeg moeder ; kreeg ik ook een wijf
Niets zou me meer verblijen.
Ik voel een ongewone kracht
Een drang naar vreemde dingen
Een lust naar zomer-weelde-pracht,
En Jan begon te zingen.
Hij zong het liedje van de mei
Jochij, jochij, jochij.
’t Is mei.

En moeder zuchtte ongerust,
- Zo zijn die goede vrouwen –
“ Gij hebt nog nooit een meid gekust,
En spreekt ineens van trouwen.”
Bedenk u wel, mijn beste Jan,
Doof toch die malle grillen.
Geen meisje ‘k ben er zeker van
Geen meisje zou u willen.
Al was het nu nog driemaal mei
Jochij, jochij, jochij.
’t Is mei.

L.Joos is de broer van Jan Joos, koster in Meise (foto) en van Jef Joos.

Toen kwam Katrientje langs de baan
En Jan-man liep ze tegen.
Hij zag haar zo beteuterd aan
Zij keek entwat verlegen.
En geen van beide sprak een woord.
Doch Jan zegt en met rede :
Hij heeft het duidelijk gehoord,
Het klonk als ene bede.
Zij zong mij kwelt de zoete mei
Jochij, jochij, jochij.
’t Is mei.

Geen mens weerstaat zo’n ogenpaar
Geen sterveling kan daartegen.
“ Geheimnisvol en wonderbaar
Op aard zijn Godes wegen.”
Zucht moederlief en welgezind
Dansen zij ’t naaste meie,
Rond ’t wiegje van hun eerste kind
Met luite en schalmeie.
En zingen ’t liedje van de mei
Jochij, jochij, jochij.
’t Is mei.

272 Heden rollen onze bollen

Burgemeester Jan ter eer ! (Jan Van den Eynde)
Geen zorgen
meer voor morgen.
Hij zal borgen
Dat geen lasten drukken meer,
‘t Lustig spel van weg en weer.
En dan rollen
Wij ons bollen.
Zonder zorgen
weer voor morgen
over ‘t groene laken weer,
Burgemeester Jan ter eer !