
Een van mijn eerste verzamelbeertjes is
PADDINGTON. Ik kreeg hem in '86 van mijn oudste dochter. Waarschijnlijk niet in een originele uitvoering, maar daarom niet minder vertederend.
Volgens de schrijver Michael Bond is
Paddington geen speelgoedbeer, maar een Zuid-Amerikaanse honigbeer die op een magische wijze tot leven kwam. Hij leefde met zijn tante Lucy in Peru. Toen zijn tante niet meer voor hem kon zorgen - ze was te oud en ging naar een rusthuis voor "oude beren" - zond ze hem de wereld in, maar niet voordat ze hem al haar levenswijsheid had bijgebracht.
Paddington voer met een schip de wereld rond en eindigde in Engeland.
Hij zat er een beetje zielig en verlaten bij, in een hoekje in Paddington Station, in de buurt van het "verloren goederen" kantoor.
Op zijn lederen koffertje de tekst "nodig voor op reis" en aan zijn nek een kaartje met "Please look after this bear"..."zorg aub voor dit beertje"
Door zijn eigenaardige kleding - de lange jas met houtjessluiting en zijn grote hoed - viel hij al snel op en werd liefdevol meegenomen door M. Brown en zijn dochter Judy.
Zij noemden hem naar de plaats waar hij gevonden werd.
Paddington is een onschuldig, goedaardig en vertederend beertje - vreselijk onhandig en klungelig.
Marmelade is zijn lievelingseten.
Wordt vervolgd.
(vrij vertaald van www.teddy-bear-uk.com)
1 reactie op dit bericht
Mooi
Groetjes!