Donderdag 22 februari 2007
OPERATIE VANDAAG
Deze morgen terug uit te veren om te gaan kijken naar de kliniek of ze Imma al gehaald hadden om te opereren.Ik ben daar tot half 12 gebleven en ze waren haar nog niet komen halen.Daarvoor moet ge van 12 uur s'nachts nuchter blijven.Ik ben dan maar naar huis gegaan om te gaan eten want om half 2 bracht Wim de kleine Luca.Ze heeft geslapen tot half 3 en dan was het etenstijd.Ze heeft haar flesje bijna helemaal opgegeten.Maar ze heeft altijd last van krampjes,ocharme.Tante Lina loopt er nu mee rond in haar armen om haar een beetje te sussen.Hopelijk geraakt ze vlug van die vervelende krampjes af.Het is nu half 4 en Imma is nog steeds niet terug op haar kamer.Dat duurt zo lang.Ze zijn haar naar het schijnt om 12 uur komen halen.T'is te hopen dat we vlug een telefoontje krijgen dat alles goed gegaan is en ze op haar kamer ligt.Na het avondeten gaan we terug naar de kliniek om te kijken of alles ok is met Imma.Nog een fijne namiddag aan iedereen.
Geschreven door BERTINA om 15:40
Reageer op dit bericht
Brrrr wat was het koud s'morgens op de rommelmarkt.Zoveel volk dat er was en veel kramen dat er stonden.Om 13 uur kwamen we thuis en haalden afhaalchinees;Mmmm lekker !!!!Om half 2 kregen we telefoon van mijn dochter Imma haar schoonmoeder,dat Imma weg was naar spoed.Ze had hevige buikpijn en moest overgeven.Ik telefoneerde en haar man zei dat het galkolieken waren.Sinds de geboorte van Luca heeft ze daar al verschillende keren last van gehad.We zijn haar op spoed gaan bezoeken en morgen word ze onderzocht.Ze had zo een verdriet dat ze haar kleine lieveling al moest achterlaten na 6 weken.Morgen zullen we meer weten.Hopelijk loopt alles goed af en mag ze vlug naar huis bij Lucaken.
Wat een namidagje zeg .Thuisgekomen van mijn werk,at ik vlug een boterhammeke want ik en mijn man Giuseppe gingen een wandelingetje maken langs de dijk om te genieten van het prachtig weertje.Toen we thuis kwamen kwam onze jongste dochter Lina toe.Ze was heel zenuwachtig.Ik vond dat ze raar deed.Opeens begon ze te wenen en ik vroeg haar wat er scheelde.Ze zei dat ze sinds gisteren na de suikertest in de kliniek niets meer voelde bewegen in haar buik.Ik maakte me ongerust en zei dat ze de dokter moest bellen.Ondertussen kwamen ook mijn oudste dochter Imma binnen.Die vond ook dat ze onmiddellijk moest bellen.Na 2 keer tevergeefs te bellen nam de dokter de derde keer op en zei dat ze direct mocht langskomen.Na een echografie bleek alles dik in orde.Ze zagen de baby goed bewegen en zijn hartje bonkte.Toen onze 2 dochters thuiskwamen vernamen we dat alles di in orde was.Amaai,was me dat even schrikken.Nu kan ze weer lachen.
Na het bezoekje aan de kliniek, gingen we mijn man Giuseppe oppikken om een bezoekje te brengen aan ons kleindochterje Luca en dochter Imma. We mochten op Lucaken babysitten, want Imma en mijn man gingen boodschappen doen. Luca had reuzehonger en Lina gad ze haar papflesje. Van slapen kwam er niks in huis. Het wordt al een grote meid. Morgen wordt ze al 6 weken. Om half 5 reden we naar huis, want Lina moest alles nog klaarzetten om Bengtje te verrassen voor een romantisch Valentijnavondje. 
Wat heeft ze toch een mooi leventje! Eten, slapen, knuffeltjes krijgen. Af en toe is het toch ook moeilijk want ze kunnen het niet zeggen als ze ergens pijn hebben! En dan laat ze haar goed horen ze.
