Nieuwjaarsgedicht

Langzaam tikken de uren, naar het einde van het jaar.
Ik zet nog even alle gebeurtenissen op een rijtje achter elkaar.
Als ik daarover nadenk dan schrik ik toch wel even.
En ik ga nadenken over de zin van het leven.

Een verschrikkelijke brand, een bom en denk eens aan al dat dierenleed.
En moorden..om een mensenleven geven sommige mensen echt geen reet.

Dan sluit ik mijn ogen en droom mijn droom
Dat alle mensen meer respect hadden voor elkaar.
Dat er vrede was en iedereen lief was voor elkaar.

Ben bang dat mijn ogen open zullen gaan
en dan weer in deze kei harde wereld zal staan
Laten we lief zijn voor elkaar wie doet er met mij mee

Misschien word het dan wel een fantastisch en spetterend 2006


Ontvangen in mijn mailbox!

24 December...vertrekken we naar Duitsland (Attendorn)
Samen met mijn schoonouders vieren we Kerst,
in het mooie Sauerland!
OP 26 december rijden we dan verder naar den Harz,
waar een zuster van mijn schoonmoeder woont, die ze al 4 jaar niet meer gezien heeft.
Dat word dus een vrolijk weerziens!
Zij kan overnachten bij haar zus en wij hebben een gezellig hotelleke geboekt.
Op 28 december brengen we haar dan terug naar "Opa" ;-)
Wij komen de 30ste dan terug naar huis,
om met onze kids oudejaarsavond te vieren.
We wensen iedereen fijne en gezellige kerstdagen toe
en alvast een heel gelukkig nieuwjaar.

Liefs
xxx
*BiBi*

Kerst en Nieuwjaar

Als 's morgens het licht maar traag komt
de zon zich zelden toont
het duister van avond en nacht lang blijft,
dan is het tijd voor Kerstmis, voor een nieuw jaar.
Als de kleuren in de tuin verdwijnen
het bruin en kaal de tonen zijn
het gras verzopen en verstopt door blaren,
dan is het tijd voor Kerstmis, voor een nieuw jaar.
Als binnen het vieren wordt voorbedacht
muziek van feest en vroeger klinkt
rust gezocht en soms gevonden wordt,
dan is het tijd voor Kerstmis, voor een nieuw jaar.
Als uitkijken verwachten is
en hopen al eens zekerheid schijnt,
we samen dichter komen mekaar belangrijk zijn,
dan is het Kerstmis, dan wordt het Nieuwjaar.

Donderdag 14 juli 2005
Deelnemers:

Wij zullen wel in de schaduw zitten.

Alhoewel open bloesjes mogen
korte broekjes ook
minirokjes zijn toegelaten
blote borstjes (van ons mannekes) ook
een goed humeur breng je mee van thuis
groten dorst en eetlust ook
bij Désiré in 't stad
kun je naar hartelust eten en drinken
terwijl je oogjes van de pret zullen blinken
een duvelltje staat al opzij voor mij
enkele flesjes leffe staat er bij, zij aan zij
een wit wijntje of een rood
een pannekoek of liever een stukje brood?
spaghetti? het wordt alles voor jullie opgediend
omdat jullie zijn mijn beste vriend.

zonneke

Het verslag volgt...

Het is al een hele tijd geleden...
maar als ik terug denk aan het "bijna" afgelopen jaar 2005,
was dit toch een dag om nooit te vergeten!
Zomaar een spontane gedachte van me, die ik in de babbelbox plaatste!
Gelukkig kwam Zonneke me gauw te hulp!
Misschien had niemand van ons getweeën alleen die stap gewaagd.
Maar "samen" zijn we sterk!
Alle deelnemers maakten er een onvergetelijke dag van.
In het begin een beetje zenuwachtig...maar dat duurde niet lang ;-)
De begroeting was al "van harte"...iedereen kreeg een "knuffel"
van de Antwaarpse dames ...tja is gewoon zo in Antwerpen!
Iedereen is een "schatje" en "bijna iedereen" krijgt een kuske
Er werd wat getaterd en gelachen...geen groepjes,
maar een grote gezellige groep.
Stuk voor stuk leuke en vriendelijke mensen.
De mooie locatie maakte de meeting kompleet!
Lekker eten en heerlijke drankjes!
Een hele afrekening op het einde...
en het klopte voor geen "cent"
Zekers drie keer alles nagerekend...
en het was zo eenvoudig...
toen Zonneke ook haar deel betaalde ;-)
Ik hou deze dag in mooie herinnering
en ik denk dat ieder van jullie mijn mening deelt! ;-)
Allemaal samen maakten wij er een
PRACHTIGE DAG van.

Inmiddels is de volgende meeting op komst...
en het is fijn dat iemand anders uit de babbelbox
dit op het forum bracht.
Moge ook deze meeting een succes worden ;-)
Ik ben zekers weer van de parij ;-)

Weekje aan zee.
Park: breezand1, in Vrouwenpolder.
Zeeland/Nederland.
http://www.breezandvakanties.nl/bvk/
Zaterdag tot zaterdag
Weekend samen met mijn ventje
en dinsdags kwam mijn chatvriendin uit Apeldoorn.
Tessa, haar puppy was er ook bij.
Hadden echt geluk met het weer...
soms een beetje fris, maar het bleef droog!
Donderdags kwamen Mandy en Tim ons bezoeken.
Veel gewandeld...en genoten van de heerlijke zeelucht.
Alleen spijtig...dat ze zoveel vragen voor een gewone
bugalow, zonder veel comfort...en in \"voorseizoen\"
350€...hond extra...toeristenbelasting extra en
gas en stroomverbruik komt er ook nog eens bij!
En eigenlijk mag je de bungalow zelf niet opkuisen
als je huisdier mee had!
Was dan nog eens 45€ extra.
Door een foutje bij de aanmelding...
kon ik toch zelf de opkuis doen!
En het was \"netter\" toen ik het verliet
als dat ik erin kwam.
Heb dat ook gezegd!
Maar goed...200meters wandelen
en je hebt een prachtig stuk natuur!
Groot breed strand...mooie zee...
leuke strandpaviljoenen
(waar ze veel soorten Belgisch bier hadden!)
Tegenwoordig betaal je voor een mooi stukje natuur
veel geld...als je geen \"dagtoerist\" wilt zijn!
Maar de prachtige zonsondergang...
die ik kon vastleggen met mijn digitale camera
kreeg ik er gratis bij!

Waar Brabant trots op is…
Wie kent de reclame van de televisie niet?
“PALM” gekenmerkt door de oersterke Brabander.
Prachtige paarden, waarvan er enkele in onze buurt vertoeven.
Als eigenaar moet men toch gewoonweg trots op zo’n dier zijn.
Wat er op een maandag in februari’95,
nog geen 100 meter verderop gebeurde is zeker niet
om trots op te zijn.
Het doet me rillen en ik weet dat ik zeker niet de enige ben.
Ik klaag niemand aan,
zoiets zou een dierliefhebbende rechter moeten doen.
Namen noemen, heeft geen zin,
Zou misschien alleen nog last krijgen wegens”laster” of zo.
Maar mijn hart voor dieren,
respect voor al wat leeft
en wat menselijke gevoelens zou moeten heten, 
geven mij wel het recht dit op papier te zetten,
het is mijn manier van verwerken!
Een Brabander, eens zo sterk en mooi, was oud. 
Zij lag in de weide en kwam niet meer overeind. 
Of er een dierenarts gebeld is, weet ik niet zeker. 
Sommigen zeggen”nee” andere weer”ja”. 
Er werd verteld, dat de dierenarts alleen iets wou doen,
als het Vilbeluik verwittigd was om het”kadaver” te komen ophalen. 
Die hadden “hun toer” al gedaan en haalden niets meer op. 
Gevolg: dierenarts keek ook niet meer om!
De Brabander lag in het nat en in haar uitwerpselen,
stilletjes en alleen weg te kwijnen.
Sommige mensen uit de buurt, met een hart voor dieren, 
kwamen met handdoeken het paard afdrogen. 
Een andere vrouw bracht zelfs een bedsprei en legde ze over het paard. 
Iemand anders bracht hooi naar haar muil en zij at iets. 
Er vielen woorden zoals:”hij moest hier liggen”
Een ander zei:”had ik maar een pistool of geweer,
kon ik dat arme dier deze nacht verlossen en rust geven”
De nacht kwam en het paard bleef liggen.
Ze had pech, zelfs de dood liet haar in de steek.
Het dier werd aan haar lot overgelaten. De dag brak aan. 
Er kwamen verscheidene telefoons bij de politie en rijkswacht binnen.
Ook de dierenbescherming werd gebeld.
Tussen 12u30 en 13u30 werd het zware dier aan haar benen vastgebonden
en werd ze met een tractor uit,
wat eens haar lievelingsweide was geweest, getrokken,
bij levende lijve en als een waardeloos stuk roest op een vrachtwagen gedeponeerd. 
Geen waardig afscheid,
geen lieve  en geruststellende woorden,
geen streling over haar hoofd,
van de mensen die eens zo fier met haar voor de huifkar door het dorp trokken.
Wie weet hoe lang “de verlossing uit haar lijden” nog duurde?
Hoeveel pijn en op welke manier werd ze dan uiteindelijk”gedood?”
Het nadeel van sterk en robuust te zijn.
Waar waren op dat ogenblik haar”vrienden?” 
Waarom vielen de woorden”ik zou 20.000Bfr. geven,
als iemand haar uit haar lijden verlost???”
Hoe komt het dan, dat ze nu nog 2500Bfr.opbracht?
Levend natuurlijk.
Hoe kan men zo harteloos zijn, het geld ontvangen,
op de fiets stappen en weg  rijden, zonder om te kijken!
De mensenpraat:”maar hij is altijd goed voor zijn dieren!” 
Geeft hem dat het recht een dier zo af te geven?
Nog mensenpraat:”als u voor uw oude roestige wagen 2500Bfr.kunt krijgen, 
gaat u die dan naar het autokerkhof brengen of  het geld aannemen?”
Sorry hoor, maar ik vind niet dat men een roestige auto met een levend wezen mag vergelijken.
Er waren heel wat mensen verontwaardigd  en roddelden zich te pletter. 
Andere zagen toe en zwegen.
Deze beelden en nog veel vreselijker zijn alledaags. 
Lees maar de artikels over het verkeerd houden van dieren,
de dierentransporten, het handelen met dieren,
laboratoriumonderzoeken met dieren,
noem maar op…een lijst zonder einde!
De televisiebeelden erbij maken er de reinste horror van. 
Ik vind het “barbaars gedrag” van de mens ondraaglijk.
Beschaamd soms een mens te zijn.
Het zijn beelden die me bijblijven,
die me triest maken en me zo machteloos doen voelen.
Als er iets na de dood bestaat, 
als we als iets mogen terugkomen, 
dan zou ik graag als machtige beschermengel van al de dieren willen terugkomen.
Op zo’n moment vind ik alleen troost bij mijn eigen dieren thuis. 
De eerlijkheid en vriendschap die ik van hen krijg, 
doen me heel even het leed van alle andere dieren,
veroorzaakt door de mensheid, vergeten.
Ik aai mijn lieve hond, die op mijn voeten ligt te slapen, 
terwijl ik schrijf en denk aan die arme, eens zo trotse Brabander, 
die ik niet heb kunnen helpen, waardig en trots, 
zonder lijden te  sterven. Vergeef me.
Met het schrijven van deze gebeurtenis, 
wil ik  tot nadenken aansporen of het wel gerechtvaardigd is
hoe de mensen met dieren omgaan
en tot nagedachtenis van  één BRABANDER.

Vakantieverslag
01 tot 13 mei 2005
Welnesshotel Riedlberg in Drachselsried
www.riedlberg.de

Op 01 mei,
4uur30 vertrek Brasschaat!
Het was een goede rit, zonder filles en prachtig weer.
13u15 Aankomst Riedlberg
Een vriendelijk onthaal van de bazin,
die ons herkende van vorig jaar.
Kamer 25,\"Kuschelkamer\"(knuffelkamer )
helemaal vernieuwd in zachte geel/oranje kleuren.
Balkon met zicht over het hele dal.
We konden onmiddelijk aanschuiven
aan de koffietafel!
Vanaf 20 maart tot 13 november
is Kaffee en Kuchen incl.
Elke namiddag vanaf 14 uur tot 16u30 uur
kan je kiezen uit koffie, cappuccino, thee, enz.
en uit een tal van verschillende taarten!
En à volonté hé ;-)
Vanaf 18 uur tot 20 uur
word het avondeten opgedient.
Je hebt dan de keuze uit 4 verschillende hoofdmaaltijden:
twee warme(meestal vis of vlees), een vegetarisch gerecht
en een koud gerecht!
Vooraf voorgerechtenbuffet, saladebuffet
een soep en nog een dessert.
Dus honger lijden doe je er zekers niet ;-)
Vanaf 8 uur kan je ontbijten
(ook buffet)
Keuze genoeg...vers fruit(mondjesgerecht gesneden)
müsli\'s, gebakken en gekookte eitjes, chacuterie en verschillende kazen,
cornflaks, quark, jughurt, teveel om op te noemen.
De eerste morgend waren we al wakker om 6u30
...vanaf 7 uur is het zwembad geopent.
Dus voor het ontbijt, gaan zwemmen!
Badmantel en handdoeken, ook voor de sauna,
liggen op de kamer.
Na het ontbijt, rond 10 uur een geleide wandeling
met de baas. Naar Scharebenen!
Tegen 15 uur waren we terug aan het hotel.
Kaffee und Kuchen
2 Saunaakes gedaan en gezwommen.

03 mei:
7u30 WEKKER maakt ons wakker
Op het programma staat vandaag Nordic Walking!
De bazin legt het even uit en leent gratis stokken
aan die jenige die zelf geen hebben.
Alles over deze sport kan je lezen op deze site:
http://www.sportwandelen.nl/
Het was de eerste keer dat we die Nordic Walking deden
maar is echt wel leuk.
Om 9 uur smaakte het ontbijt nog eens zo goed ;-)
Na het ontbijt, twee uren gaan wandelen met onze Simba.
Naar Hochfall...een waterval.
Namiddag: sauna en rust

Op 04 mei  Wisselvallig weertje
en besloten naar Bodenmais te rijden!
Een gezellig dorpje met allerlei winkels!
Vooral veel zaken met glasblazers,
die dingen maken terwijl jij kan kijken.

Ook op 05 mei...regen!
Een kleine wandeling met Simba en
toen doken we het saunacomplex in!
Zwemmen, sauna, rusten...zalig!
Op donderdagavond: \"SCHMENKERLBUFFET\"
Gerechten uit de streek.
s\'Avonds: muziek en dans
In het hotel worden ook modeshows gehouden.
Zelfs van badpakken en lingerie ;-)
Mocht aan de receptie even mijn mailbox nakijken ;-)

Ruggymnastiek en aquarobics,
ook die Walking en wandelingen,
worden gratis aangeboden.

Je kan \"arrangements\" boeken in het hotel,
waar oa bepaalde behandelingen zijn inbegrepen.
Verleden jaar boekten we het
\"Riedlberger-ontspannings-arrangement\"
omdat we 25 jaar gehuwd waren ;-)
Nu kozen we zelf drie behandelingen:
Een klassieke aroma massage 60 min.
Een AromErgy-massage 60 min.
En de La Stone ontspanningsmassage 45 min.
Informatie over die La Stone massage,
http://www.hotstone.be/

De laatste week leerden we een heel
sympathiek koppel kennen.
Hij verjaarde tijdens zijn verblijf op Riedlberg
Zijn \"vriendin\" waar hij  nu 2 jaar mee samen leeft,
wordt in augustus 65!
We vierden samen zijn 70 ste verjaardag
Maar dat zag je hem niet aan hoor.
Als je verjaardt tijdens je verblijf,
word je tafel \"feestelijk gedekt\"
en krijg je een waardebon
om in de bar een van hun lekkere cocktails
te drinken.

Op 08 mei wandelden wij nog eens
rondgang: 8 en 3
Weer richting Bodenmais-Hochfall,
want de eerste keer hadden we ons fototoestel
niet bij. ;-)

Het waren weer prachtige ,zalige en ontspannende
vakantiedagen! Die zijn altijd te snel voorbij.
Voor volgend jaar...hebben we weer een kamer gereserveerd ;-)
Bij goed weer kan je heerlijk wandelen,
het bos begint voor de deur.
Is het weer minder,
maakt eigenlijk niet zoveel uit,
want dan vertoef je heerlijk in het saunagedeelte
en zwembad!
Honden zijn toegelaten
Prijs:6€ per nacht.
Al de andere prijzen en informatie
kan je vinden op mijn link naar hun site.
S.Ingrid

Waar kan je je eigen blog het best mee beginnen?
Misschien even voorstellen...
de meeste kennen me hier onder de naam
*BiBi*
Ik ben actief in de babbelbox,
waar ik probeer elke dag even langs te gaan.
Bij poëzie...vind je mijn gedachten-gedichten
in *BiBi's korfje*
Ik wandel bijna elke dag verschillende forums af
en lees...en soms reageer ik ook.

Mijn echte naam is Ingrid en ik ben geboren in Duitsland
op 17 mei 1957. Mijn vader was beroepsmilitair
en gestationeerd in Duitsland.
Ik volgde Belgische school en later het
secundair onderwijs in Bensberg!
Drie jaar ging ik op internaat.
De Belgische kinderen van beroepsmilitairen
in Duitsland,
hadden geen andere keuze!
Na drie jaar zag ik het voor "bekeken"
Ik leerde mijn man kennen in 1973
en had geen zin meer heel de week
van thuis(van hem ;-) ) weg te zijn!
Toen begon ik als leermeisje in een textielzaak
verkoopster op de gordijnenafdeling.
Drie jaar, het laatste jaar was bureauwerk.
Tweemaal in de week ging ik naar een beroepsschool.
Nu was het allemaal in het Duits te doen
en had daar wel zo mijn problemen mee!
De liefde tussen mij en mijn man,
bloeide en groeide...
die van mijn ouders stierf beetje bij beetje.
Na bijna 25 jaar lieten ze zich scheiden.
Een zware klap...vooral voor mijn ma.
Ze wou terug naar België, waar haar familie woonde.
Ik ben enig kind en volgde haar,
ze had het erg moeilijk, woog nog maar 45kg.
Het moet echt wel "LIEFDE" zijn,
Hartmut (mijn man dus!)
 zegde zijn werk op en volgde me naar België.
Samen met mijn ma huurden we een huis in
het Gooreind/Wuustwezel.
In feb. 1979 kon mijn man beginnen
bij GM.(Opel) en op 19 mei 1979 huwden we.
Onze dochter, Mandy, werd bijna een jaar later geboren!
15 mei 1980.
Een tijdje nadien gingen we een eigen nestje zoeken!
We verhuisden naar Brasschaat.
Daar wonen we nu nog,
we verhuisden binnen de gemeente
nog 4 keer.
De laatste keer in 1992 naar ons eigen appartementje.
Een beneden met tuintje,
waar we heel graag in vertoeven.
Onze trouwe viervoeter trouwens ook.
Hij werd geboren op 24 december 1994
en maakte ons gezinnetje kompleet!
Onze dochter, inmiddels een grote en flinke meid,
studeerde af in 2002.
Ze volgde rechtspraktijk
op de hoge school Plantijn in Antwerpen.
Ze vond vrij snel werk en begon op de KBC,
waar ze haar vriend leerde kennen.
Ze woonde een jaar alleen op een studio
in Berchem. Een hele verandering...
voor haar, maar ook voor "mama" thuis.
En sinds maart 2004 woont ze samen
met haar vriend, Tim, in Kontich.
Nu werkt ze in een fitness-centrum
en volgt een cursus fitness-coach!
Het bureauwerk zei ze "vaarwel"
Niets voor haar, ze moet onder de mensen zijn
en kunnen praten. Helemaal de mama
Maar het is een keileuk stel
en ze zijn erg gelukkig samen...
en wij met hen.
Wat wil je nog meer ;-)

Schrijven is mijn "uitlaatklep"
Dat merk je nu al...
even voorstellen schreef ik...
en wat doe ik???
Een hele levensloop
En ik kan jullie verzekeren,
dit is maar een heel klein stukje
over mijn leven ;-)
Maar daar moeten jullie het voorlopig maar mee doen ;-)

Ik wil graag mijn blog gebruiken,
om mooie dingen met jullie te delen.
Maar af en toe zal hij misschien
ook wel op een soort dagboek gaan lijken!
Hopelijk vinden jullie het fijn om
hier af en toe eens te komen lezen!
Want dat is natuurlijk ook de bedoeling.
Veel plezier en leesgenot op
*BiBi's* blog