Terug!

Het is weer voorbij maar het was een mooi weekend! 

Zaterdag zijn we gaan eten ten voordele van de wielertoeristenclub van Rudy, “De Einse Trappers”. Het was heel lekker en mijn ouders, Emmily en Koen en ….ons Joséphientje zijn mee geweest. Dat alleen was al plezant. Het is zo een schatje!

Vandaag was het weer “otepitotendag”.  Wassen, opruimen, eens stofzuigen, kastjes uitkuisen, enzovoort…. Het was echt droogweer! Geen droogkast voor mij als mijn wasje kan fladderen in de wind ze!

Ik heb ook wat in het zonnetje gelegen, en het deed deugd ze, dat eerste zonnestraaltje!

Morgen mijn nagelkes laten verzorgen en daar kijk ik ook al naar uit. Als je dat gewoon zijt om verzorgde handen te hebben kan je niet meer zonder hoor. En dan is het weer woensdag, werkdag. En zo gaan de dagen en weken voorbij. Dus….genieten, genieten, genieten van de kleine dingen van het leven! Dat is de kunst om gelukkig te zijn!

Normaal is het werkdag  maar vandaag heb ik mij eens laten verwennen! Eerst mijn nagelkes en daarna een gezichtsverzorging! Wat was dat goed zeg!

Ik moet zeggen het is de beste verzorging en gezichtsmassage die ik ooit gehad heb, echt waar! Voor herhaling vatbaar en dat ben ik dan ook van plan. Om de zes weken is genoeg want ik verzorg mijn gezicht zelf ook heel goed ze.
Beter relaxen dat bestaat niet denk ik! Zalig was het!
En het resultaat mag gezien zijn hoor. Ge ziet dat mijn huid eens goed verzorgd is en extra gevoed. Mijn lachrimpelkes dat krijgen ze niet weg, maar daar zit ik niet mee in want liever lachrimpels dan een omlaag getrokken lip van ellende!!!

Spijtig van het slechte weer hé. Ik had gedacht om eens goed buiten te kuisen en ons tuinmeubels uit te halen, maar daar is het echt veel te koud en te slecht voor. Maar niet getreurd, ik amuseer mij binnen ook wel. Dat ik eens niet moet werken, daar geniet ik ook van hoor! Een mens moet er zo nu en dan eens uit zijn en dat mag gewoon thuis zijn.



Ge weet wel hé....gewoon blij zijn met hele kleine dingen maakt een mens gelukkig en tevreden!

Maandag, wasdag en de eerste keer buiten gedroogd dit jaar. Ge ziet de natuur ontwaken, elke dag een beetje meer.
De lente is het mooiste seizoen vind ik!
Alles komt terug tot leven. De struiken en de bomen, de bloemen steken hun kopje boven en de vogeltjes fluiten er op los.

Zaterdag op zondag gaat het zomeruur weer in en dan "mogen" we één uur minder slapen. Ik heb daar geen last van, maar kleine kindjes die voelen dat toch denk ik. En hun mama's en papa's ook! Die kleintjes worden wakker zonder naar het uurwerk te kijken en dat kan voor de ouders wel de eerste dagen een beetje ambetant zijn, is het niet? Een beetje goed organiseren zal de kunst zijn!

Volgend weekend ga ik eens met ons Emmily en Joséphientje op stap. Eerst eens winkelen en zondag zijn we uitgenodigd om te eten. Koen gaat koken! Emmily zegt dat hij dat goed kan, dus ik ben benieuwd. Ik kijk er natuurlijk naar uit want hoe meer ik die gasten zie, hoe liever ik ze zie! Echt waar!

Deze week moet ik maar twee dagjes werken en volgende week neem ik dagen op van verleden jaar, dus een klein congeetje!
Ik heb al afgesproken met mijn maatje uit Leuven om nog eens op stap te gaan en een dagje shoppen in Gent zien we wel zitten. We spreken af in het station, heel vroeg hoor, om negen uur. Dan kletsen we wat bij bij een koffie en daarna duiken we de stad in! Heel gezellig want wij winkelen met twee, als je begrijpt wat ik bedoel. Als Anneke iets ziet of wil passen, wacht ik en kijk ik en als ik iets zie, doet zij dat voor mij ook en zo is dat heel plezant!

Ik heb weeral veel om naar uit te kijken, is het niet! Ik weet het, ik ben ne gelukzak!

 Ruffyke zijn haar was lang en dik! Nu ze beter weer geven mag het eindelijk af. Ik heb er mijn werk aan gehad!  Maar hij is hoe langer hoe meer op zijn gemak als ik er aan bezig ben. ‘t Is nu weer een klein hondje ze.


Voor ....en na!

Gisteren zijn we bij mijn schoonmoeder geweest en ik ben blij dat het wat beter gaat met haar. Ze kan niet goed meer stappen en ze zat een beetje in de put. Ik heb haar haar eens geknipt en ze zag er al veel beter uit. Ik woon veel te ver van haar. We bellen wel regelmatig, maar dat is hetzelfde niet hé. Maar allez, het is wat beter met haar en dat is het bijzonderste. Nu nog het zonnetje en alles komt goed!

Iedereen verlangt naar de zon zeker? Laat ons a.u.b. een mooie zomer krijgen, we hebben het verdient!

Ik ben er weer helemaal door! Morgen ga ik terug werken.

Vandaag boodschappen gedaan want onze frigo was ver leeg .

Door ziek te zijn had ik de wekelijkse boodschappen niet gedaan , maar nu is het weer kermis als we het deurtje openen.

Eigenlijk zijn wij toch rijke mensen hé. Ik bedoel niet kapitaalkrachtig, maar gewoon zo alles kunnen kopen waar we goesting in hebben en nu en dan een folieke. Meer moet da nie zijn hé!  Ik heb ook mijn nagels weer laten doen. En bij Nancy gaan is altijd feest, dat is een echte vriendin geworden. Zo een lieve! En ze kent haar “stiel” ze. Mijn nagelkes zijn weeral heel mooi en dan voel ik mij altijd goed, proper en verzorgd. Typisch vrouw zeker???
 

 Och, als we maar gelukkig zijn hé!

Ik noem maandag mijn "otepitotendag"en dat wil zeggen een dag om zo een beetje op te ruimen, te wassen en zo allerlei klusjes te doen.
Dan komt het er ook eens van om mijn blogske eens bij te werken, en dus ben ik hier weer!

Van weer gesproken...wat was da gisteren zeg! Wij zijn er weeral goed vanaf gekomen, maar elders was het echt noodweer!
Ik had voor alle zekerheid alles wat kon wegwaaien binnen genomen of in ons stalleke gezet. Zeker is zeker hé!
En dan de koers jong! Ocharme die renners! Toch nen "hondenstiel" ze!
Ben blij dat ik kassierster ben!
Kassierster bij Delhaize hé, want onze collega's van de concurrentie die zitten er niet zo goed voor! Wij zouden ook eens "zagen" over hoe alles verandert is sedert vroeger en dat is wel waar, maar wij mogen eigenlijk niet klagen ze. Ge moet overal werken en luisteren naar de bazen en als je dat niet kunt, dan moet ge maar zelfstandig worden! Ik heb daar niet zo veel problemen mee, maar dat is toch omdat ik maar drie dagen werk hoor. Moest ik nu nog in de visafdeling zitten, ik zou het ook lastig hebben, zeker weten!
Ik weet het, ik ben ne gelukzak die mijn job graag doet en tevreden is met wat ik heb!

Winter 2010 zullen we niet vlug vergeten denk ik!

Het lijkt er nu wel op dat het op zijn laatste dagen loopt, als het waar is wat ze zeggen natuurlijk. Ik hoop het van harte want sedert vrijdag rijden we met ons nieuw autootje en het is toch altijd gevaarlijk op de baan met zo een weer. Zelf ben ik voorzichtig, maar als je ziet hoe sommigen hier door onze (gladde) straat rijden...ge begrijpt het soms niet hé!
Ik ben er zo blij mee met ons wagentje. Het is kleiner dan onze vorige maar wij hebben geen grote nodig. Wij werken alle twee vijf minuten van ons huis, dus...Echt een luxe is dat!

Rudy had voor een verrassing gezorgd! Hij had afgesproken met onze garagist om er een sportief bakske van te maken. Een spoiler er op, baguettes aan de zijkant en zwarte aluminium wielen. Echt mooi vind ik het. Een tof bakske! 
Later voeg ik wel eens een foto op mijn blogske.

Ik ga de vogeltjes ook nog wat eten geven want ze weten waar er voor hen gezorgd wordt ze!

Morgen wordt Rudy 55 jaar! Dan zijn we terug "even oud" (of jong!!!!)!
Gelukkig is alles in orde met zijn schouders en nek. We houden ons vast aan de nummers van de huizen hé!




Ik ben deze namiddag terug gaan fitnessen alleen, want zo lang Rudy thuis was gingen we met zijn tweetjes en dat was plezant ze.
Maar ik ga zowiezo, alleen of niet! Ik ben altijd heel blij als ik geweest ben, ik voel me er echt heel goed bij. Het is nu al 5 maand dat ik ga, dus ik vind wel dat ik goed bezig ben. Vermageren doe ik er niet van hoor, maar ik voel me heel goed en dat is het bijzonderste!

Ons Emmily en Koen wonen sedert zaterdag in hun huisje! Ik ga er zo vlug mogelijk eens naartoe, maar ze werken alle twee en ik wil die mensen niet te veel storen.

Morgen ook werkdag. Eerst mijn vader zijn haar knippen en na de middag naar "den Delhaize"!

Het komt er weer niet van om te “bloggen”! Rudy is thuis en dan ligt heel mijn dagindeling overhoop hé. Niet dat ik niet graag heb dat hij thuis is ze, maar ik moet het gewoon worden! Goede training tegen dat hij met pensioen gaat! Hahahaha! Morgen moet hij terug bij de dokter die zijn schouders behandelt heeft en volgens de dokter van de echografie is alles goed aan het genezen, dus dat is goed nieuws! Volgende week zal hij terug mogen gaan werken!

Deze avond komen Emmily en Joséphientje eens af. Ben weeral blij dat ik ze nog eens zal zien. Koen is volop aan het werken in hun huis. Volgende week verhuizen ze! Weeral een stap in hun leven hé!

Morgen ga ik terug fitnessen! Het gewone leven begint terug goed op gang te komen, gelukkig maar!

Driekoningen gisteren en dat is voor ons eerst en vooral de verjaardag van ons ma, mijn schoonmoeder! 79 is ze geworden!
Spijtig dat ze zo ver woont. Ik zou er zo graag wat meer bij gaan maar het is meer dan een uur rijden en dan springt ge niet zo maar eens in de auto om goeiedag te gaan zeggen hé!

Na driekoningen doe ik ook ons kerstversiering weg zoals hier op mijn blogske. Alles terug de dagelijkse kost en zo heb ik het graag.

Mijn fitness hou ik nog altijd met veel plezier vol. Ik ga nu na mijn oefeningen ook naar de sauna en ik kom herboren thuis!
Ik ben nog geen kilo afgevallen maar ik voel me stukken beter en strakker en nu ik een beetje op mijn voeding let zal het wel vlugger gaan dan zonder oefeningen, daar ben ik zeker van!

Gisteren ben ik met mijn ventje naar Deinze geweest om een dagske opgenomen te worden in de kliniek. Hij zat met twee “frozen shoulders”, dat is een stijfheid van de schouders die heel pijnlijk is. Hij sukkelt al een hele tijd met pijn in de schouders en in de nek. Na heel wat behandelingen en inspuitingen, kiné enz… hoop ik dat hij nu geholpen is. Hij is bij de dokter geweest die mij geopereerd heeft aan mijn tenniselleboog. Ook na twee jaar alles proberen heeft hij mij eindelijk geholpen. Opereren zei hij, zonder aarzelen en bij Rudy was het weer zonder aarzelen, dit heb je en ik ga u helpen! Hij heeft die schouders nu zo behandeld dat ze nu kunnen genezen. Het was wel onder volledige verdoving, het zou anders te pijnlijk zijn!

Ik heb er veel vertrouwen in en spijtig dat Rudy niet vroeger naar daar is gegaan!Hij zal het nog wel leren… eens wat vroeger luisteren naar zijn  vrouwke! Alhoewel..na al die jaren doet hij het nog altijd niet, dus…

Morgen vliegen we er terug in, werken voor de laatste twee dagen van het jaar.

En ons Joséphientje wordt morgen één jaar! Niet te geloven dat dat al een jaar geleden is!Ik wens ze dan ook een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel gelukkige verjaardag en ik heb iets heel leuks voor haar verjaardag hoor!!!