Een paar mopkes van Baziel, om het week-end al lachend in te zetten. Ik ga eerst nog een dag of twee werken hoor!

Baziel

• Baziel moest naar Brussel bellen. Aan de andere kant zei de telefoniste: 'J'écoute'. 'Ik ook', antwoordde Baziel, ' 'k hen zelfs stief koed '.
  
   
• Zei de dokter: ' Baziel, gij hebt gij zeker dikwijls dorst? ' ' Ba neen 'k meneere den dokteur ', antwoordde hij, ' 'k en loaten ik dat nooit zo verre kommen '.
  
   
• Toen Baziel thuis kwam vroeg Zulma: ' Hoeveel heb je d'er nu weer gedronken? ' Baziel: ' Zulma, 'k gon ik ip café vor e pientje te drinken en nie vo te leren tellen '.
  
   
• Baziel zag een pastoor met een 'col romain'. ' Wa wil da zeggen, zo'n averechtse col? ' vroeg hij. ' Dit wil zeggen dat ik Vader ben ' antwoordde de priester. ' 'k Zien ik ook voder ', zei
  Baziel, ' mo'k dragen ik mien kol nie averechts. ' ' Ja maar ', lachte de pastoor, ' ik ben Vader van duizenden '. Zei Baziel: ' Zoe je ton nie beter je broek averechts andoen? '
  
   
• Zulma lag op sterven. De verpleegster had een brandende kaars in haar handen gestopt. Zei Baziel: « Zulma, os je wil dood goan, je zoed er beter e gedacht van maken, want anders go je nog je' n pooten verbranden ».
   
• Baziel liep zo zat als een kanon door de nacht. Hij strompelde van lantaarnpaal tot lantaarnpaal. Aan een late voorbijganger vroeg hij: « Menere, zoe je e ki kunnen tellen hoeveel buulen da'k ip m'n voorhoofd hèn? » « Drie » antwoordde de voorbijganger. « 't Is goed » zei Baziel, « nog twee lanteirens en 'k zien thuus
   
• Baziel, je kiek zo rare. Wa schilt er? » Baziel: « 'k Hen juuste e boekstje gelezen met e gheel triestig ende ». Zulma: « En waffer boekstjie is da? » Baziel: « Ons spoarboekstjie ».
  
  

Ik heb deze morgen al een hele dikke kus gekregen van mijn ventje! Dat is Valentijn sé. Gewoon, elkaar graag zien zonder poeha!
Als je jong bent, ben je verliefd. Als je ouder wordt dan kan je elkaar niet missen, ook al hebben we fouten en gebreken, en die hebben we allemaal, is het niet?

Ik heb ons moeke haar haar al gedaan en deze namiddag ga ik met haar naar de fotograaf om pasfotokes te nemen. Zo krijg je haar eens mee, als het echt moet. Anders is het een echt huismusje hoor. Een potje koffie, een snoepje en haar puzzelboek of haar tv, meer moet zij niet hebben.Onze va is gaan petanquen, daar heeft hij zijn grootste plezier in. Toch goed hé, als je zo kan doen wat je graag doet!

Dat is echt de kunst om gelukkig te zijn! Tevreden zijn met wat je hebt! Ik val in herhaling, maar het is zo!
Nog een gelukkige Valentijn voor iedereen die ik graag zie!