30 december 2005

Vandaag ben ik wat vroeger aan het"bloggen" daar ik om 14 uur begin te werken. Hat is de eerste dag deze week dat ik werk, dat is toch een onbetaalbare luxe, is het niet? Thuis is al mijn werk gedaan, mijn huisje blinkt en ik ben tevreden. Plezant hé.

Ik heb mijn beste vriendin laten weten dat ik een blog heb en ben nu heel curieus wat ze er van denkt. Ik wil ook iedereen bedanken die in mijn gastenboek een berichtje achterlieten, dat doet deugd! Er zitten echt mooie blogs bij hoor, maar ik ga niemand naapen en van mijn blog, echt mijn blog maken. Dat is toch de bedoeling!

Ik kan nog zo veel vertellen over de sporten die ik gedaan heb, namelijk eerst boogschieten, daar werd ik Belgische Kampioene in en behaalde tal van andere titels. Dan petanque, waar ik de tweede plaats eens gehaald heb in Provinciale kampioenschappen voor doubletten, vrouwen, en ten laatste bowling, wat ik ook niet slecht gedaan heb. Als ik iets doe, dan ga ik er voor en wil ik het goed doen hé. Ik zet hier een fotoke bij met al mijn trofeeen die ik eens gewonnen heb in de club op één jaar (bowling)! Ik heb die sport moeten opgeven daar ik geopereerd ben aan een tenniselleboog en van toen af ging het niet zo goed meer. Mijn ventje is een gedreven wielertoerist en die amuseert zich daar nu mee. En ik, ik heb mijn hondje die ik vertroetel en mijn computerke, waar ik ook zeer veel plezier aan beleef!

Zoals jullie kunnen zien staan er al fotokes bij. Met de hulp van mijn echtgenoot kan ik nu ook fotokes comprimeren, zodat ik ze op de site kan plaatsen.
Ik heb al naar andere blogs gekeken en ik moet zeggen er zitten er mooie bij hoor. Hoe doen ze het toch? Hoe laat je het bijvoorbeeld sneeuwen op je blog! Prachtig is het!
Wat mijn fotokes betreft, het zij er van mijn familie, beste vriendinnen en natuurlijk mijn grote schat, Ruffyke! Dat hondje heb ik gekocht toen ik gestopt ben met full-time te werken. Ik vind, als je hele dagen werkt, moet je geen hond aanschaffen! We hebben 9 jaar geleden ons Yorkske verloren, hij is 17 jaar geworden. Door het grote verdriet die we toen gehad hebben, wilden we geen hondje meer, maar nu werd het verlangen naar zo een kleine kameraad mij toch te groot. En ik heb er nog geen second spijt van. De liefde die ik krijg van dat beestje, dat is niet te beschrijven. Ik zou hem niet meer kunnen missen, voor niets dat er is!
Mijn beste vriendin, Anneke, heeft er ook eentje aangeschaft, een Havanezerke. Ge ziet ze op de foto, samen met mij en Ruffy. Het is ook zo een lief beestje. Ze heet Ella en is onze Ruffy zijn beste vriendinnetje! En Anneke, ja, dat is ook een schatje hoor. Ze is het nichtje van mijn man en mijn aller-allerbeste vriendin. Ze is nog lang geen senior, ze is pas vooraan in de dertig, maar de vriendschap die wij hebben is  niet stuk te krijgen. We kennen elkaar al zo lang, maar hebben mekaar pas gevonden toen we samen op reis zijn geweest. Het leven kan raar zijn hé, maar mooi. Je moet natuurlijk van de kleine dingen kunnen genieten en tevreden zijn met wat je hebt, dan ben je een gelukkig mens!