BIG_BLOGJE ======De Coen Fernand==
Ik denk dat dat alles is gezegd. Een
dunne draad van onzichtbare stuwkracht.
Wij zijn over het algemeen niet verbonden.
En daarom zou het zo moeten zijn.
n
b
We begrijpen niet dat de waarden van
de aarde ze nooit met zich meedragen.
Alleen het goede dat we in onze ziel hebben
bewaard, zal voor altijd rijkdom blijven.
Ik zal geen spijt krijgen van de rozen,verdord
met een makkelijke lente.Ik ben zoet en druiven
aan de wijnstokken.In de handen gerijpt onder de
berg.De schoonheid van mijn vallei is verraderlijk.
De vreugde van de herfst is goudkleurig.Langwerpig
en transparant,als de vingers van een jonge maagd.
Iets nodig voor jou blog?
Mijn blog staat ook voor jou en iedereen open.
Met een warme, ietwat verlegen glimlach.
Je kijkt me weer aan ...
En je zegt: "Dit is een vrouw!"
En je voegt toe: "Niet van mij.
In momenten van verdriet,zie je alles
zwart wit,in een draaikolk van verdriet,
wanneer ze een belegering van wrok nemen.
Onthoud de drie regels vanaf het begin:
geef niet de schuld.Wees niet boos.
En benijd niet.
De zee, als een vrouw met tederheid,
gecharmeerd van uitgestrektheid, de ziel tranen,
als een zeemeeuw tijdens de vlucht,
als ik de zee hoor zingen ...
v
Lente zeg? Helemaal niet zo. Nadat hij een halsband had
opgetild, was de voorbijganger verrast. Sneeuw is een
dichte muur, de wind trekt een paraplu tevoorschijn.
Maar is de lente echt zo?
v
>
Vogelkers bloeit rijkelijk en prachtig.
Met haar hart verheugt zich, met haar hart zingt.
Kersenvogel is geweldig voor het oog
van geurige mei, een opwindend uur.
Het bloeit van inspiratie en geeft liefde.
We voelen, het leven gaat weer door .
b
,
Ik zing,vrij als een vogel.
Leven zonder liedjes zal donker
voor me worden,en een trieste geurige lente.
En het avondlicht
van de nacht is bleek.Hoe zonder liedjes
zal het donkere bos ontwaken.
Hoe zal hij de opgaande dag ontmoeten?
Zonder liedjes zal de lila bloeien,
en zal de lelie van de vallei glimlachen.
Mei wind is gevuld met de geur van bloemen.
We wisten niet wat liefde is.Jij en ik zeilden onder
de lila rook.Jij en ik hebben kersen in onze kleur ontmoet.
Het aroma van wilde appelbomen, bloemblaadjes op
de schouders.Jij en ik waren verloren in deze mei-nachten.
En vandaag,wakker in deze vroege ochtend van mei.
We kijken terug op de jaren.
Laat de dag helder zijn,
en de sfeer alleen maar mooi.
Moge ontwaken vreugde brengen,zonder
poespas,zonder zorgen en zorgen.Laat de
dageraad eendroevige schaduw wegdragen.
Gelukkige glimlach,ontmoet een nieuwe dag.
De zee, als een vrouw met tederheid,
gecharmeerd van uitgestrektheid,de ziel tranen,
als een zeemeeuw tijdens de vlucht,
als ik de zee hoor zingen ...
Ik leer verrast te worden door het simpele,
als in de kindertijd,een lieveheersbeestje,
zittend op een tak.
Rainbow,lelies van de vallei,een nieuwe dag.
De nacht snuiven van die,waar ik van hou.
Een minuut "van vrijheid" "bij een kopje thee.
Veldbloemen,zomerplassen, waarin de lucht
" op de aarde viel ".
