Stroming

Sterren

‘k zag reeds enige tijd geen enkele ster

niet van dichtbij, ook niet van ver

al zie ‘k ze nu even niet aan ’t firmament

ze hebben mij voordien enorm verwend

net zoals Luna, mijn vriendin de maan,

zag ik naast haar steeds vele sterren staan

en al ben ik dan geen astroloog

‘k loop telkens met m’n kop omhoog

indien Laura ’t beste van zichzelf geeft

en iedere wolk verdreven heeft

naast de Poolster zoek ik keer op keer

de Kleine en de Grote Beer

de meeste andere van de dierenriem

blijven verder voor mij anoniem

kortom: dat schitterende sterrengeflonker

is ’t mooiste wat er te zien valt… in het donker

Ludo Bisschops

Ironbridge, 19 augustus 2017

Sterke schouders.

zó benieuwd naar al dat prachtige

zo dankbaar voor al dat machtige

wat zich aan de horizon bevinden mag

wat ik eerder nog niet zag

niet enkel het mooie van de natuur

waaraan je toch niet went op den duur

nee, het zijn de locals, de gewone mensen

zonder kapsones maar met terechte wensen

zij hopen gelukkig en gezond te blijven

niet om fortuinen binnen te rijven

zorg om hun kinderen, zorg om hun ouders

geen mietjes maar sterke schouders

ik geef veel om zulke mensen

‘k zou me zelfs zo’n buren wensen

Ludo Bisschops, Jodpur India, 14 maart 2020

Slechts 24 uren

ons wereldje is klein

en ’t leven is hier fijn

doch spijts af en toe ook pijn

moet ik toch echt dankbaar zijn,

iedere nieuwe mooie zonsopgang

brengt bij mij immers iets op gang

ik wil de verste hoekjes verkennen

 mensen hier en ginder leren kennen

krijgt m’n leven weer eens gekke kuren,

blijf ik niet aan m’n raam zitten turen

ik heb het eerder nog al eens verteld:

jammer dat een dag slechts 24 uren telt  !!

Ludo Bisschops, 29 maart 2020

Schrijven, schrijven, schrijven.

‘k moet nog even wakker blijven

‘k wil immers schrijven, schrijven, schrijven

gewoonweg zinnen laten rijmen

woordjes aan elkander lijmen

de ene is verslaafd aan sport

die traint en doet zichzelf wat te kort

de ander gaat op café en zuipt er liters bier

nu goed, zo heeft die ook weer z’n plezier

deze vent doet geen van beide

maar dit geheel terzijde

geef mij wat schrijfgerief en een blad

en ‘k heb m’n pleziertje ook alweer gehad

soms vind ook een ander ’t fijn, dat is bewezen

want ik stel hier vast dat ook jij het hebt gelezen

Zuid-Engeland, 7 augustus 2017

Schrijfsels

kan je ’n onbeschreven blad gauw vullen?

is ’t verantwoord zomaar wat te lullen?

daartoe heb ik toch het volste recht

gedachten ventileren is heus niet slecht

vooral wanneer niemand het kan horen

en je ’r niemand mee gaat storen

zo’n hoopje onzin op een blad

daarmee strijk ik soms m’n plooien glad

zelfs frustraties raak ik er op kwijt

en komt er dan toch niks uit m’n kopje

dan verandert zo’n blad in een propje

maar meestal ben ik toch content

ben ik weer die gelukkige vent

die wil schrijven ten allen prijzen

over al z’n toffe reizen

want dát is nu eenmaal mijn aard

en dan was het weer het schrijven waard…

Admont, 28 augustus 2016

Scherven

‘k had een werkje wat scheefjes staan

eventjes later was het ‘naar de maan’

‘k was immers weer over-enthousiast

oh, wat ben ik toch een domme gast!

’t was na flink wat gezwoeg

er was nochtans plaats genoeg

na vele uren werk met soms wat gevloek

mocht het drogen op een doek

maar nog vóór ik het bakte

ging m’n werkje tegen de vlakte

héél even maar was ik van m’n stuk

want ik weet: scherven brengen mij geluk!

Ludo, 11-02-2020

Schatrijk

‘k geef je de garantie:

dit is geen vakantie!

het is wat ik noem ‘reizen’,

iets willen zien ‘ten allen prijze’

zien hoe mensen leven

is wat ik wil beleven

de onmacht en gebrek aan geld

doet mensen hier leven op ’n vuilnisbelt

het vegen voor z’n eigen deur

maakt deel uit van de dagelijkse sleur

vele kinderen gaan naar school,

evenveel zijn op de dool

ontdek je hier die armoe en die pijn

dan pas besef je hoe schatrijk wij zijn !!

Ludo Bisschops, India  12-3-2020

Rust

zalig toch die ene plek

heerlijk toch deze mooie stek

zonder dat ik ernaar zocht

plotseling na die laatste bocht

‘k zag in de verte een kalme zee

de rest van ’t uitzicht viel ook ontzettend mee

wolkjes rood door d' ondergaande zon

‘k geloof dat de maan niet voller kon

de rust hier maakt me gelukkig en stil

da’s wat ik toch zo gaarne wil

vrijwel niets brengt me zo tot rust

behalve dan mijn vrouwtje dat me teder kust

Ludo Bisschops    Abbotsbury,   5 augustus 2017

Reizen

‘k heb een huis op wielen met grote banden

‘k reis daarmee door verre landen

‘k ben nog lang niet uitgekeken

op fraaie plekken, mooie streken

‘k ben zo blij dat ik nog reizen kan

‘t maakt van mij een gelukkig man

maar deze kerel is nog ’t meest content

dat jij dan alle dagen bij me bent!

Ludo Bisschops,   Kingstone   17 augustus 2017

Regenbogen

’t was tussen regen en zon

dat het spektakel begon

’t was tussen nat en droog

’t begin van de regenboog

nog niet lang geleden zag ik er eens twee

ze vormden zich symmetrisch boven zee

deze hier tekenden zich af aan de kim

de tweede was van de eerste maar een schim

wat een onvoorstelbare gunst is dit?

hoe onvoorspelbaar op ’t eind van onze rit?

zorgt zo’n kleurenpracht echt voor een pot vol goud?

dan zeg ik nu heel dapper én heel stout:

" op dat geluk kan je misschien wel hopen

maar gezondheid kan je met dat goud niet kopen " !

Ludo Bisschops   18 augustus 2017   Buildwas

Regeltjes

‘k waag me hier op smalle wegeltjes

‘k hou me hier mooi aan alle regeltjes

‘k rij hier aan de andere kant

en ja, dat is toch best plezant

ik toer hier aan een slakkengang

‘k heb geen haast, er is geen drang

‘k zoek streken op waar ‘k nooit eerder was

’t is hier mooi aan de overzijde van ‘de plas’

een vrouw kan hier wel de schoonheid van een Zuiderse niet evenaren

sommige doen zelfs afschuwelijke dingen met hun haren

massa’s snoep en chips verdwijnen in hun mond

en zo vergaren die dan een ferme dikke kont

Ludo Bisschops,   Dartmouth  8 augustus 2017

Pro’s en contra’s

bij alles zijn er pro’s en contra’s

soms bezorgt ons dat wat extra’s

’n keertje een leuke discussie

doch ook al ‘s een kleine ruzie

bedenk toch echter ook altijd

steeds krijg je van dat laatste spijt

om dan weer de vrede te bewaren

moet je ’t al eens in je eentje klaren

de ene houdt het been dan stijf

de ander weet met frustraties geen blijf

probeer dan eens bloemen met een gedicht

maar doe het dan ook héél gericht

en geen chrysanten, ga voor rozen !

met een mooi kaartje, netjes geplooid

daarmee is het ijs al voor de helft ontdooid

behoedzaam en met een lach doe je dan je zeg

en kijk… ook de rest van het ijs smelt weg

om tot slot alles weer op te warmen

neem je elkaar héél lief in de armen…

Ludo Bisschops, 24 maart 2020

Passie

ik hou van schrijven en van klei

soms combineer ik het ook allebei

‘k ga graag op reis en soms héél ver

en bezoek keramisten her en der

ik kan steevast van hen wat leren

veel nuttige kennis genereren

soms valt m’n mond open van verbazing

bij ’t zien van mooie kunstige verglazing

wij noemen zoiets dus ‘glazuren’

voor mij een klus van vele uren

ik ben op dat vlak geen genie

krijg die recepten moeilijk onder de knie

maar al bij al ben ik zó gepassioneerd

dus ben ik zeker: ooit krijg ik ook dát geleerd !

Ludo Bisschops, 9 oktober 2020

Palmbomen.

palmbomen in de mist?

nee, ik heb me niet vergist!

in ’t Zuiden van dit Brexitland

is ’t zeer mooi en best plezant

de wegen zijn hier super smal

maar dat wist ik van tevoren al

ik kom hier immers niet de eerste keer

’t is hier leuk vertoeven spijts het weer

de zon zit in m’n hoofd en in m’n hart

enkel het wegdek is hier zwart

alles heeft hier een fris kleurtje

en soms ook een eigen geurtje

de Engelsen zijn lief en zeer galant

ze gaan op smalle wegen vlotjes aan de kant

met een simpel vriendelijk handgebaar

krijg je hier heel wat voor mekaar

in dit land vol historie en van wisselvallig weer

kom ik gaarne terug… keer op keer

St. Buryan, 11 augustus 2017

Over-enthousiast.

‘k doe aan geknutsel

‘k hou van gefrutsel

liefst dan in m’n atelier

want die is nu eindelijk oké

maanden was ik in de weer

‘t moest klaar zijn op ‘n keer

sedert twee jaar bouw ik op

met af en toe een heuse flop

dat bouwen doe ik dan met klei

aan niks gebonden, helemaal vrij

mijn genot is niet te meten

dat heb ik vooraf nooit geweten

m’n ijver is niet meer te remmen

m’n werklust niet te temmen

‘k haal nu die klei dus uit de kast

want ik ben wéér over-enthousiast !!

Ludo,    6-2-2020

Open deur

hou een keertje opendeurdag

laat de zon binnen in jouw hart

alsof je ze nu voor ’t eerst maar zag

zó eenvoudig voor mijn part

jouw deur niet op een kiertje,

maar helemaal open… wagenwijd!

niet voor maar een kwartiertje

maar voor een hele lange tijd!

je zal al heel gauw merken

en mét jou nog vele anderen

zo’n opendeurdag, dat gaat werken!

Je zal jezelf zien veranderen

je gaat zelf stralen als de zon

je geeft warmte, ja zelfs licht!

iets wat eerder nimmer kon

lukt nu, ‘t is een leuk gezicht!

Ludo, 3 september 2014

Ne kemel !!

kan ik hier mijn gedachten kwijt?

over vreugde, berouw… of spijt?

kan ik hier zeggen wat ik voor haar voel?

begrijp je wat ik hier bedoel?

mijn hartje loopt helemaal over

ben ik het die mezelf betover?

of is het een zeldzaam wezen

die dit hier seffens mag lezen

een dametje lief en bijzonder fijn

een vrouwtje oneindig zacht en klein

zij stal mijn hart, mijn ziel, mijn zinnen

‘k wil met haar gans opnieuw beginnen

‘k wil met haar swingen, sjansen

met haar zingen, zelfs dansen

ik wil met haar een lange weg op gaan

van hier tot zelfs aan de maan

maar goh, wat ben ik toch een kemel

zij bracht mij immers al tot in de hemel

Ludo B.

‘n dipje

als het eens wat tegenzit

bedenk misschien dan dit

nog vrij jong of best al oud

bij elkeen loopt ‘t wel eens fout

het baat niet je dan op te sluiten

trek je deur dicht, ga naar buiten

de straat op of naar ’t bos

laat donkere gedachten los

zing een vrolijk liedje

of fluit een melodietje

open maar flink je longen

maak wat gekke sprongen

voor je ’t beseft schiet je wat leuks te binnen

kan je gans overnieuw aan die dag beginnen

wis en waarachtig  denk je nog ‘even’ gauw:

waarom begon alweer mijn dag zo grauw?

Ludo Bisschops, Hamoir 6 mei 2014

Muziek

een rode draad door mijn bestaan

met rustige muziek ben ik begaan

teksten vergat ik vaak al gauw

maar m’n lippen floot ik blauw

voor ritme had ik dus wel gevoel

notenleer was echter nooit een doel

‘k zong als knaapje in een kerkkoor

de leraar zong gewoonweg alles voor

dat sloegen wij dan probleemloos op

toen was er nog plaats in onze kop

’t zal wel de schuld van die Jezuïeten zijn

maar de teksten waren uitsluitend in ’t Latijn

we zongen bij begrafenissen en bij dopen

een kostuum wou onze dirigent niet kopen

geregeld zongen we ook voor trouwers

en thuis natuurlijk voor ons ouwers

nu nog zing ik wel eens in een lege kerk

iets van dat vroegere Latijnse werk

heel af en toe ben ik daarin toch een keer betrapt

toehoorders hebben zelfs in hun handen geklapt

‘k zou normaal een tenor moeten zijn

dat klinkt ook veel mooier in ’t Latijn

‘k zing nu nog steeds mee met iedere plaat

muziek… da’s een fijne Rode Draad !

Ludo Bisschops

Sint Job 29 juli 2017