Archief

Palmbomen.

palmbomen in de mist?

nee, ik heb me niet vergist!

in ’t Zuiden van dit Brexitland

is ’t zeer mooi en best plezant

de wegen zijn hier super smal

maar dat wist ik van tevoren al

ik kom hier immers niet de eerste keer

’t is hier leuk vertoeven spijts het weer

de zon zit in m’n hoofd en in m’n hart

enkel het wegdek is hier zwart

alles heeft hier een fris kleurtje

en soms ook een eigen geurtje

de Engelsen zijn lief en zeer galant

ze gaan op smalle wegen vlotjes aan de kant

met een simpel vriendelijk handgebaar

krijg je hier heel wat voor mekaar

in dit land vol historie en van wisselvallig weer

kom ik gaarne terug… keer op keer

St. Buryan, 11 augustus 2017

Over-enthousiast.

‘k doe aan geknutsel

‘k hou van gefrutsel

liefst dan in m’n atelier

want die is nu eindelijk oké

maanden was ik in de weer

‘t moest klaar zijn op ‘n keer

sedert twee jaar bouw ik op

met af en toe een heuse flop

dat bouwen doe ik dan met klei

aan niks gebonden, helemaal vrij

mijn genot is niet te meten

dat heb ik vooraf nooit geweten

m’n ijver is niet meer te remmen

m’n werklust niet te temmen

‘k haal nu die klei dus uit de kast

want ik ben wéér over-enthousiast !!

Ludo,    6-2-2020

Open deur

hou een keertje opendeurdag

laat de zon binnen in jouw hart

alsof je ze nu voor ’t eerst maar zag

zó eenvoudig voor mijn part

jouw deur niet op een kiertje,

maar helemaal open… wagenwijd!

niet voor maar een kwartiertje

maar voor een hele lange tijd!

je zal al heel gauw merken

en mét jou nog vele anderen

zo’n opendeurdag, dat gaat werken!

Je zal jezelf zien veranderen

je gaat zelf stralen als de zon

je geeft warmte, ja zelfs licht!

iets wat eerder nimmer kon

lukt nu, ‘t is een leuk gezicht!

Ludo, 3 september 2014

Ne kemel !!

kan ik hier mijn gedachten kwijt?

over vreugde, berouw… of spijt?

kan ik hier zeggen wat ik voor haar voel?

begrijp je wat ik hier bedoel?

mijn hartje loopt helemaal over

ben ik het die mezelf betover?

of is het een zeldzaam wezen

die dit hier seffens mag lezen

een dametje lief en bijzonder fijn

een vrouwtje oneindig zacht en klein

zij stal mijn hart, mijn ziel, mijn zinnen

‘k wil met haar gans opnieuw beginnen

‘k wil met haar swingen, sjansen

met haar zingen, zelfs dansen

ik wil met haar een lange weg op gaan

van hier tot zelfs aan de maan

maar goh, wat ben ik toch een kemel

zij bracht mij immers al tot in de hemel

Ludo B.

‘n dipje

als het eens wat tegenzit

bedenk misschien dan dit

nog vrij jong of best al oud

bij elkeen loopt ‘t wel eens fout

het baat niet je dan op te sluiten

trek je deur dicht, ga naar buiten

de straat op of naar ’t bos

laat donkere gedachten los

zing een vrolijk liedje

of fluit een melodietje

open maar flink je longen

maak wat gekke sprongen

voor je ’t beseft schiet je wat leuks te binnen

kan je gans overnieuw aan die dag beginnen

wis en waarachtig  denk je nog ‘even’ gauw:

waarom begon alweer mijn dag zo grauw?

Ludo Bisschops, Hamoir 6 mei 2014

Muziek

een rode draad door mijn bestaan

met rustige muziek ben ik begaan

teksten vergat ik vaak al gauw

maar m’n lippen floot ik blauw

voor ritme had ik dus wel gevoel

notenleer was echter nooit een doel

‘k zong als knaapje in een kerkkoor

de leraar zong gewoonweg alles voor

dat sloegen wij dan probleemloos op

toen was er nog plaats in onze kop

’t zal wel de schuld van die Jezuïeten zijn

maar de teksten waren uitsluitend in ’t Latijn

we zongen bij begrafenissen en bij dopen

een kostuum wou onze dirigent niet kopen

geregeld zongen we ook voor trouwers

en thuis natuurlijk voor ons ouwers

nu nog zing ik wel eens in een lege kerk

iets van dat vroegere Latijnse werk

heel af en toe ben ik daarin toch een keer betrapt

toehoorders hebben zelfs in hun handen geklapt

‘k zou normaal een tenor moeten zijn

dat klinkt ook veel mooier in ’t Latijn

‘k zing nu nog steeds mee met iedere plaat

muziek… da’s een fijne Rode Draad !

Ludo Bisschops

Sint Job 29 juli 2017

M’n vrijheid.

m’n vrijheid is me bergen goud waard

veel meer zelfs dan die ‘eigen haard’

geef ‘k me door dit te zeggen bloot ?

toveren mijn wangen hierbij rood ?

neen, ‘k zeg gewoon hoe ik het voel

men begrijpt hier best wat ik bedoel

ik bezorg toch niemand enige last

als ik vertrek wanneer ’t me past

mijn gras zal buitenissig groeien

m’n haag zal ‘k nog niet snoeien

mijn vissen blijven heus wel leven

dus chaos zal het echt niet geven

en ’t is nog maar eens gebleken

‘k voel me goed in verre streken

geen campings en geen regeltjes

geen klinkers en geen tegeltjes

best aan een rivier of in een wei

maar ’t liefst dan zelfs nog allebei

ik vind altijd die fraaie plekjes wel

‘t is vanop zo eentje dat ik dit vertel…

Thionville, Frankrijk, op 27 mei 2015

Mislukkingen

velen hebben zo hun favoriete stekje,

in hun huis, hun uitverkoren plekje

waar men schrijft of luistert naar muziek

of waar men zich verliest in keramiek

maar kijk hoe ik het zie:

ik bezondig me er aan alle drie!

‘k laat er m’n ideeën vrije loop

gooi er al m’n dromen op één hoop

vaak krijgt klei dáárdoor kleur én vorm

maar soms baal ik ook enorm:

zit ik dágen bezig aan zo’n stukje

gebeurt daar toch wéér een ongelukje…

dan zit ik even met de handen in m’n haar

toch besluit ik: ‘ooit krijg ik ‘t voor mekaar!’

Ludo Bisschops

25 januari 2020

Miljarden stapjes.

wij verprutsen, consumeren

we zullen het niet verleren

onze consumptiemaatschappij

wie waren er als eersten bij?

’t moest alsmaar groter, alsmaar sneller

muziek steeds luider, kleding feller

doe nu niet zo onschuldig

je bent, net als ik, daaraan schuldig

het brood moest in een zak

groenten in een plastiek bak

aan de kassa kreeg je ’n tasje

dagelijks deden we ons wasje

we produceren massa’s uitlaatgassen

een oliefilm op de regenplassen

het milieu wordt stilletjes ziek

oceanen zitten vol plastiek

iedereen raakt verslaafd aan ’t internet

global warming is ver van ieders bed

’t wordt dus hoog tijd om te handelen

om negatieve trends te doen kantelen

laat ons voor dat lege blikje toch maar bukken

met miljarden zulke stapjes gaat het lukken

Ludo , 2/2/2020

Hartje van goud

Ik geef je mijn tranen,

ik geef je mijn lach

iedere morgen,

iedere dag

ik zal voor je zorgen,

voel je geborgen

voor jou zijn mijn armen,

daarin mag jij je warmen

soms was het verward

maar jouw behoort mijn hart

ik weet nu beslist

wat ik jaren heb gemist

een vrouw met een hartje van goud,

met haar wil ik leven, met haar word ik … oud

Ludo B.