Naar de inhoud

Bloggers in de kijker

Alles wat je nog niet wist ...
akke.beakke.be



bloggersindekijker1.jpg


Archief

Priet (pierre1951)

 

28-11-2006
Op visite: Priet (pierre1951)


Hallo allemaal, op de valreep ben ik uitgenodigd door Madammeke.

 

Ik ben Pierre Vanstipelen, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Priet. Ik ben een man en woon in Bilzen (België) en mijn beroep is Mobiliteitsambtenaar te Bilzen. Ik ben geboren op 11/02/1951 en ben nu dus 55 jaar jong. Mijn hobby's zijn: Schilderen en Tuinieren. In tekenen en schilderen kan ik mijn passie voor al wat mooi is kwijt. Mijn gezin is voor mij heilig. Mijn kleinzoon Pieter is mijn oogappel. Tevens ben ik voorzitter van de Kunstkring "Alkanna" en penningmeester van de Limburgse Federatie.

 

img110/1005/metpiere5zz6.jpg

 

Kunst

 

Voor ieder mens betekent Kunst iets aparts,

 

De één houdt van muziek, een mooi boek of goed geschilderd doek, sommigen zelfs van Commedia del Arté.

 

***

Er zijn mensen die denken dat ze Kunst moeten becommentariëren,

 

Ja, zij denken dat ze Kunst zien, zoals sommige anderen dénken dat ze Kunst creëren.

 

***

Zelf denk ik dat Kunst "iets" is dat zich door niets of niemand laat dwingen,

 

Dat de Kunst bestaat uit heel "gewone klein" menselijke dingen.

 

img49/6596/pastel5sr3.jpg

Eigenlijk zijn mensen, die het minst over Kunst gaan praten, of denken.,

 

Zij die meestal hun eigen leven leiden en sommigen zelfs hun leven schenken.

 

***

Dat deze mensen meer Kunst leggen in, of van hun dagelijks leven maken,

 

Dan velen van die pseudo-kunstkenners ooit in hun "carrière" zullen smaken.

  

***

Bedenk hierbij dat al die kleine dingen, bedacht, gebracht of gemaakt door doodgewone mensen,

 

Zeer Kunstig kunnen zijn, zonder dat zij zich enige sterallures toewensen. Voor mij is de definitie van Kunst zelfs met een "K", eenvoudig en klaar,

  

Leven als een doodgewone sterveling, alle dagen van Gods ganse jaar.

 


img116/7945/pieter1m5oa8.jpg
Het gedicht "leven" schreef opa Pierre
voor zijn kleinzoon

  

Leven

 

I

 

Toen ik geboren ben lag thuis mijn hele wereld,

 

later, toen ik groter werd was mijn wereld ons dorp.

 

Toen ik vader werd ging er een mooie wereld voor mij open,

 

later, toen ik grootvader werd kwam de hemel naar mij.

 

II

 

Mijn zoon is geboren in een donkere periode,

 

hij bracht toen weer licht in mijn leven.

 

Mijn kleinzoon is geboren in een donkere periode,

 

hij bracht het zonlicht weer tot bij mij.

 

III

 

’n Kind dient een prachtig leven te krijgen,

 

kinderen krijgen dient een prachtige gebeurtenis te zijn.

 

Kleinkinderen dienen een enorme stimulans aan je leven te geven,

 

achterkleinkinderen zouden de bekroning van je lange leven moeten zijn.

 

IV

 

Geboren worden is als een explosie,

 

geboren zijn brengt soms leed soms vreugd.

 

Geboorte geven komt voort uit twee mensen hun liefdesleven,

 

geboorte zien uit jouw geborene dient een explosie in jouw leven te zijn.

 

V

 

Bedenk dat je als kind, als een kind moest leren te leven,

 

bedenk dat je als ouder dat geleerde moest beleven.

 

Bedenk dat je als grootouder, moet genieten van een nieuw leven,

 

bedenk dat je als overgrootouder nog een korte periode met nieuw leven kan leven.

 

VI

 

Geniet als kind van het leven,

 

geniet als ouder van je kind en van het leven.

 

Geniet als grootouder dubbel van je kind, kleinkind en van je leven,

 

geniet als overgrootouder van je kind, kleinkind en dubbel van het nieuwe leven.

 

img128/9181/4848844af364b52cef44169ie3.jpg


https://blog.seniorennet.be/pierre1951/

Marylou (natuurfreek)

 

22-11-2006

Op visite: Marylou (natuurfreek)

Beste bloggers,

Voor mij een hele eer op de koffie gevraagd te worden bij Madammeke.

iklopendlanghsdevloedliqf7.jpg

Ik val na een bakje troost dan ook maar dadelijk met de deur in huis 61 jaar geleden werd ik als oudste van 5 in Lier geboren. Heb dus altijd met zussen en broer moeten rondsleuren wat wel en hypotheek op je jeugd legt. Geen eigen vrienden, geen feestjes enz Wie neemt nu 4 kleine kinderen mee op sleeptouw? Toen was de jeugd niet meer of minder tolerant als nu. Ik zelf ben ik al van in 1988 alleen maar kan best mijn mannetje of moet ik "vrouwke" zeggen staan. Heb 2 getrouwde dochters, dus 2 schoonzonen en 5 schatten van kleinkinderen in de leeftijd van 7 tot 18 jaar. Ik ben een zenuwpierke zoals ze bij ons in lier zeggen. Gelukkig vind ik de zo nodige rust, steeds in de natuur en dat hoeft niet eens ver weg te zijn. Die liefde voor al wat leeft, groeit en bloeit, heb ik er met de paplepel ingegoten gekregen door mijn grootvader. Ik verloor hem toen ik 8 was en dat heeft gemaakt dat ik iemand ben, die zeer moeilijk afscheid kan nemen.

hunlaatstehoopmonumentvfl5.jpg

Wandelen is een passie geworden die je zonder veel kosten zo vaak kan inlassen als je wil. Wandelen is voor mij als leven op een eiland, het ritme voelen van de natuur, luisteren naar de wind, de vogels, het ritselen van de blaren onder je voeten, voelen hoe de wind rukt aan de takken van de bomen of streelt langs je haren, kijken naar een formatie ganzen die overtrekt,de overdonderende kleurenpracht aanvoelen, genieten van de eindeloze horizon, voelen hoe de regen in je gezicht slaat....Of gewoon neerzitten in het gras, en insecten, of de reis van een waterdruppeltje aan een takgadeslaan. Wandelen is alles vergeten, voelen dat je leeft. Meestal wordt het je allemaal aangeboden ... 
gratis ,belangeloos voor niets

ineengoudenkadermediumdmt1.jpg

Mijn beroep als kleuterjuf heeft het mogelijk gemaakt die liefde voor de natuur door te geven aan vele generaties, want na een loopbaan van 37,5 jaar ... hebben heel wat kleine mensen, ieder met hun eigen talenten bij mij in de klas gezeten. Ik ben nu gepensioneerd maar de navelstreng blijft me verbinden. Ik wordt gevraagd om met Halloween mijn verschijning als lieve heks waar te maken Ik geef demo-namiddagen over nieuwe technieken. Ik was de 1ste kleuterjuf die met haar kleuters ging zwemmen. Won met mijn klasje talrijke prijzen en haalde krantenkoppen. Nu nog spreken volwassen mannen die ik niet altijd meer herken, er zit soms meer dan 1m verschil op, soms zijn ze al kalend maar ze vertellen me steeds opnieuw dat ik hun heb leren koken, want vrijdag was het kookdag,dat ging van soep bereiden tot pizza's zelf maken, beleggen en bakken. Alle taakverdeling was zowel voor jongens als meisjes, geen onderscheid en dat heeft nooit problemen gegeven, althans niet bij mijn kleuters. Sommige ouders zagen er wel graten in dat zoonlief moest afwassen. Ik stond pedagogisch sterk genoeg en dialoog lost alle problemen uit de weg.

samenmetannpeetersensr9.jpg
Wijlen Ann Peters

Creativiteit zit me in mijn bloed, ik kan zingen, tekenen, schilderen en nog zoveel meer. Ik vind dat men ook anderen van je talenten moet laten genieten, door vb. kennis door te geven. Ik wordt overal gevraagd,men kan me overal gebruiken. Soms moet ik, het blok er op leggen "trop" is " trop" was dat nu niet van den Boeynants die dat zei??? Ik schilder ook op zijde wat meer een passie is. Spelen met kleuren, er is niks dat zo therapeutisch werkt. Ik maakt sjaals, kleding, kaartjes en schilderijen. Af en toe komt er weleens iemand aankloppen die teneinde raad is.. Men vindt de juiste kleuren sjaal of stof niet voor een huwelijk. Niks aan de hand dan, haal ik de verfpotjes boven en begint het mengen tot we het gewenste kleurtje gevonden hebben. Maar meestal werk ik niet op bestelling, maar vanuit mijn gevoelens. Ik ben een gevoelsmens ... mijn hart maakt gewoonlijk samen met mijn intuïetie en mensenkennis een keuze.

detail1vandehoekensjaalpf7.jpg

Onrecht kan ik niet verdragen en daar ik niet op mijn mond gevallen ben ... zal ik dan ook ingrijpen. Wie er ook voor me staat maakt niet uit. Maar ik kan ook erg goed luisteren naar mensen, dat blijkt men van me af te kunnen lezen want ik wordt met heel veel miserie geconfronteerd. Maar luisteren kost geen geld. Je weet ook nooit het resultaat, maar als het ook maar 1 mens terug wat moed gegeven heeft, was het zeker de moeite. Het weinge vrije tijd dat ik heb, besteed ik aan vrijwilligerswerk.Heb in de psychiatrie geholpen, in vluchtelingencentra en momenteel dichter bij huis (want ik rijd niet op suikerwater) op een dementenafdeling, waar ik alle dagen (behalve op woensdag want dat is babysittingdag) de mensen ga eten geven en ze af en toe eens knuffel of liedjes met hen zing. Mijn passie voor koken barst hier al eens los in het bakken van een taart voor 30 bewoners en het personeel. Gelukkig heb ik weinig slaap nodig, 5 uurtjes zijn ruim voldoende .

voorzijdevantopjelj9.jpg

Als de spokentijd is aangebroken, kruip ik achter mijn computerke...Ik laat jullie meekijken naar de foto's, want fotograferen is mijn leven Zo kunnen jullie zien hoe ik de wereld bekijk. Zo ben ik nooit eenzaam want contacten op het seniorennet zijn er genoeg. Momenteel dansen we over een zijdedraad... Mijn moeder heeft een hersenbloeding gehad! Het gevaar voor overlijden is voorbij maar de zorgen blijven, Meer dan ooit...Ze vraagt nu extra veel zorgen, Ze kan niet meer stappen, alleen eten en zeer moeilijk praten. Ik ga haar 3 keer eten geven, meer dan een fulltime dagtaak. Er is nog weinig levenskwaliteit en dat doet heel veel verdriet. Als ik het echt niet meer zie zitten ,trek ik de natuur in en zien jullie de foto's. Vroeger vaarde ik ook kano maar door een hernia heb ik dat in een kast moeten stoppen met de deur op slot. Maar ik ben en blijf een optimist soms tegen beter weten in. Leven is zo mooi ... leer genieten van de kleine dingen, ze maken van ons tevreden en gelukkige mensen. Maar denk af en toe ook eens aan anderen. Een lief woord of gebaar doet wonderen.

fotovanmezelfyn5.jpg

Mijn leuze is .. 
Onmogelijk ken ik niet
Op mij kan men altijd rekenen!

Ik wens alle bloggers veel succes met hun blog toe. Bedankt Madammeke voor de sfeervolle ontvangst, je bent een toffe Madam
Marylou

https://blog.seniorennet.be/natuurfreek/


Klaproosje (klaproosje1)

 
 
14-11-2006
Op visite: Klaproosje



Dag lieve vrienden,

Eerst en vooral wil ik dank zeggen aan Madammeke omdat ik bij haar op visite mag komen. Ik neem een tasje koffie en begin eraan …

dominicaanse01nt7.jpg

Mijn naam is Cécile, maar de meesten noemen me hier Roosje, naar mijn chatnaam: Klaproosje1. Ik ben geboren in Vlaams-Brabant, de streek waar de mensen op bedevaart komen naar de zwarte Lieve Vrouw en  waar eveneens de serie "Witse" gedraaid wordt. De streek waar in de maand april boshyacinten een geurig en kleurrijk tapijt aanleggen in het Hallerbos. Kortom het prachtige Pajottenland!

Velen onder jullie zullen zich misschien ook afvragen hoe ik aan de naam Klaproosje kom. Wel heel eenvoudig: Ik hou enorm van de natuur en als kind was ik reeds gefascineerd door de prachtige klaprozen en korenbloemen die je midden het koren vond. Later vond je die klaprozen ook overal terug in mijn handwerkjes op school of in verjaardagskaarten. En nog veel later vergezelden ze me steeds op weg naar mijn werk, toen ik ze in de bermen van autowegen of gewoon in de voortuintjes zag bloeien. Het is net of ze zeggen: "kijk naar mij, dan voelt ge u niet alleen". Dus je kan al denken dat, gezien mijn voorliefde voor dit frêle bloemetje, de link naar mijn chatnaam vlug gevonden was.

nederland2004apeldoornhvz5.jpg

Ik ben gehuwd en heb 4 kinderen, 2 zonen Geert en Jan, 2 dochters Els en Kathleen. Een tiental jaren geleden echter, moesten wij afscheid nemen van onze oudste zoon. Hij was toen 20. Dit zijn wonden die voor altijd in je hart een hele diepe kloof nalaten. De steun die je mag ervaren van je gezin, van familie en vrienden is van onschatbare waarde. In zovele kleine dingen kan je zeggen dat je van elkaar houdt, dat je er bent voor de ander. Op 21 november herdenken wij weer de pijnlijke overlijdensverjaardag van Geert. Maar niet alleen mijn kinderen en hun partner zijn mij zo lief. Ik heb tevens ook drie zonnekes van kleinkinderen: Fee van bijna 3 en haar broertje Wannes van 6 maanden zijn de kindjes van de oudste dochter Els en Inne van 10 maanden is het dochtertje van Kathleen. Bij de jongste zoon Jan zijn er momenteel nog geen kindjes.

inneschattigjuli2006zh2.jpg

wannesenfeeop20septembesc6.jpg

Mijn zonnekindjes, daarvoor ga ik door het vuur. De armkes van die kleintjes om je heen, hen nen dikke knuffel kunnen geven, hun glimlach, dat is waar ik voor smelt. Ik zou ze voor geen geld ter wereld willen missen.

Of ik nog werk? Spijtig genoeg niet! Ik heb altijd gewerkt in de verkoop en in de laatste firma voor gelaat- en lichaamsverzorging had ik een grote verantwoordelijke functie, taak die ik met hart en ziel vervulde. Spijtig genoeg is het anders uitgedraaid en ben ik door een vervelend virus in mijn bloed, waardoor mijn hele immuunsysteem aangetast was, maanden thuis geweest. Toen ik dan uiteindelijk in maart van vorig jaar terug mocht gaan proberen om het werk te hervatten, kreeg ik daar het deksel op de neus; men had me niet meer nodig ! Reorganisatie binnen het bedrijf en het ogenblik van mijn hervatting leende zich natuurlijk heel goed tot mijn ontslag.

restaurantevreux1jp0.jpg

Leuk was anders, want van een hele drukke job, waardoor ik niet alleen heel veel op de baan was maar ook steeds omringd door heel vele mensen, viel ik terug tot de rust en de stilte tussen de muren van mijn woning. Een hele zware dobber! Maar… in de tijd rond mijn ziek zijn en gezien ik op dat moment ook niet veel anders kon doen, bracht ik regelmatig wat tijd door voor de pc. Ik leerde hoe je powerpoints maakt, ik zocht naar mooie foto’s en mooie teksten (ben ik dol op), ik leerde andere mensen kennen door af en toe eens te chatten. En … ik had ook meer tijd voor mijn kleine schatten, hé! Eigenlijk ga je op een andere manier beginnen leven: Tijd!!! Tijd voor jezelf, geen uurwerk meer nodig om jachtig tegen de tijd de ganse dag van her naar der te hollen, maar alles rustig aan en is het werk vandaag niet gedaan, wel dan is het voor morgen! Ik luister ook de ganse dag naar muziek, want muziek is mijn passie. Trouwens in de jaren 80 had ik op zaterdag en zondagmorgen een eigen programma bij de plaatselijke radio waar ik samen met dj’s van "Radio Contact Brussel" presenteerde. Zalige tijd !

Zo ben ik ondertussen aanbeland bij mijn hobby’s, euhhhhh ... waar zal ik eerst beginnen? Er zijn zovele dingen die ik heel graag doe. Mijn grootste hobby is mijn gezin, dat draag ik op handen. Ik kan genieten van hele kleine dingen maar ben vooral gelukkig als ik anderen gelukkig zie en mensen rondom mij zie glimlachen! Verder ben ik dol op de prachtige natuur, kan stil genieten van al de geluiden die de natuur met zich meebrengt, dat geeft me rust. Ik ben ook steeds te vinden voor een wandeling maar door de knieoperatie van april dit jaar is dit een beetje op een laag pitje komen te staan. Ik hou enorm van koken, ga eens graag op restaurant, ben verzot op reizen en om de cultuur van het land waar ik ben beter te leren kennen. Verder sporten, fitnessen, zwemmen, fietsen. En natuurlijk, ja, muziek beluisteren. Ofwel luister ik naar de radio ofwel zet ik een cd-tje op. Ik hou het graag op rustige muziek.

dpiepko4zc2.jpg

Dan heb ik nog een passie voor talen. Zo ben ik sinds september met een cursus Spaans begonnen. En ja, natuurlijk, mijn pc-ke, hé, anders zou ik hier vandaag niet op visite bij ons Madammeke zijn.Toen ik eind juli 2006 aan mijn blog begon, wist ik in de verste verte niet dat ik hier zoveel plezier aan zou beleven en zoveel lieve mensen zou ontmoeten. Echt … ik heb het me nog geen moment beklaagd en ik wil dan ook onze webmaster Pascal Vyncke danken omdat hij ons allemaal die kans heeft gegeven om dit te kunnen verwezenlijken.

Om af te ronden wil ik jullie nog allemaal laten meegenieten van een zelfgemaakte powerpoint over "Carnaval Halle". Mijn man en ik werden in maart immers verkozen als seniorenprinsenpaar voor het jaar 2006. In de powerpoint kan je zulks volgen, van de verkiezing van zowel de mini-prinsjes, de prins en prinses Carnaval als van ons, tot het eigenlijke Carnaval. Klik op de zilveren button en vervolgens op "openen" Veel plezier!



schoonhext8.jpg

En Madammeke, het was me echt een waar genoegen om hier, als "jonge" blogger (hihihi, ik bedoel dan in tijd dat ik een blogje heb) bij u op visite te mogen komen. Ik hoop dat iedereen wat genoten heeft en dat het aangenaam om lezen was.

Liefs en knuffff,

Klaproosje1 (Cécile)

https://blog.seniorennet.be/klaproosje1

 

Even voorstellen ...

 
Hallo iedereen,
 
Ik ben Sjoeke, 55 jaar jong en 36  jaar gehuwd. Ik heb een zoon, Mike en een lief kleindochtertje, Dauwke. Verder is er mijn lieve kat Jimmy.

Jullie zullen al wel gedacht hebben: "wat een luxe-madammeke!".
Niets is minder waar, ik ben maar een gewone vrouw, zoals er 12 in een dozijn zijn. Maar net zoals de meeste vrouwen droom ik graag eens weg in een glamour tijdschrift van luxe en schoonheid.
Je haalt er inspiratie en af en toe kun je jezelf dan eens verwennen in een vleugje overdadige luxe. Dat wil ik hier met mijn blogje ook brengen, zodat jullie af en toe eens kunnen wegdromen in de wereld van luxe en glamour.
 
Sjoeke
2007-07-19-002.jpg
19-07-2007 Mechelen op de Grote Markt

TIVOLI016-340pix.jpg
Op 02-08-2007 met mijn kleindochtertje, Dauwke

Prullemieke (nida1952)

 

01-11-2006

Op visite bij Madammeke:
Prullemieke

prullemieke001re6.jpg
 

Ik ben uitgenodigd om bij Madammeke op visite te komen, iets wat ik een hele eer vind. Nicole is mijn naam maar ik gebruik gewoonlijk de naam "Prullemieke". 54 Jaar geleden werd ik in Leuven geboren en ik ben moeder van 2 dochters en oma van 3 kleine meisjes. In 1996 kwam ik door een ongeval in een rolstoel terecht.

 

nicole1972dt4.jpg
1972 - 20 jaar jong

 
Ik verzamel graag “dingen”. Als bv de kleindochter morgen zeven wc- rolletjes en vijf kaasdoosjes nodig heeft om te knutselen op school, is dat zeker geen probleem! :-D Ik hou namelijk alles bij, in stapeltjes, veel stapeltjes ... Ik vind daar perfect mijn weg in terug, maar het klassement ontgaat mijn parnter keer op keer, hij noemt dit dan ook ten onrechte "rommel"! :wink:

 

prullemiekedanielhq1.jpg
Liesje, Daniël, ik en Emma

 

Ik verzamel graag dieren om mij heen, ik heb twee poezen , Pruts en de kleinste poes is "Micky", die ik zelf groot bracht met de papfles. Twee honden, een kleintje "Pim" en een grote "Mischa. Daardoor lijkt ons huis wel op een " bijhuis van de Zoo" en dat moet toch lastig zijn voor een partner die liever geen huisdieren houdt!!.

 

mickeymi2.jpg   mischa01lj5.jpg
Micky                       Mischa

pimmeke01vn9.jpg


Mijn vorige partner overleed 9 maanden na mijn ongeval. Dat was wederom een zware slag in mijn leven. Nadien heb ik terug een lieve man ontmoet, die zeer lief voor me is en goed voor me zorgt, alhoewel ik nog heel zelfstandig ben en het ganse huishouden nog doe vanuit mijn rolstoel. Sommige klussen, zoals de ramen lappen, kan ik niet meer, maar verder kan ik goed mijn mannetje staan.

 

Ik ga u even beschrijven hoe goed we het met elkaar kunnen vinden ...

Het is een grote kunst te aanvaarden dat hij s'morgens in zijn boxershort de deur openmaakt en nog liever bij de Noordpool uitkomt als even de weg te vragen. Hij is een kei in dweilen en waant zich soms het neefje van Mister Proper. Ik daarentegen, heb nog wel eens valse plooien in zijn hemden of strepen op de glazen na de afwas. Hij niet hoor!

 

In "schoonmaakvrije" tijd ben ik dan weer een schatje. Ik supporter als hij petanque gaat spelen, kan lachen om zijn moppen en zijn imitaties van een koe of een ezel (hetgeen niet aan iedereen gegeven is). Ik ben ook zeer begripsvol als hij "per ongeluk" de doos met 500 schroefjes laat vallen, om dan ijverig, zonder mopperen, mee te zoeken naar dat ene schroefje dat hij nu nét nodig had en ja, ik vind het dan nog ook en daarom alleen zou hij van mij een dubbel moeten laten maken.:wink:

 

birgit01tc0.jpg    sophie01gm7.jpg
Birgit    &    Sophie

 

Mijn 2 dochters (foto's boven) zijn nu 34 en 32 jaar oud en hebben vele trekjes van mij, vooral dan de "humor". Van toen ze nog klein waren zat het er al in, ga maar eens lezen op mijn blogje onder het artikel: "Uit de kindermond". Echt grappig.

 

Lotte, Lies en Emma zijn mijn kleindochtertjes. Ze zijn 2, 2,5 en 6 jaar jong. Alle drie hebben ze ook de "humor" van hun mama's en oma overgenomen. Zo komt er hier vaak een tamme kip op bezoek en de twee kleinsten vinden dat geweldig. Soms komen ze dan een "versleten" boterham vragen voor de kip :lol:  en zo zijn er nog vele leuke anekdotes die ik met hen meemaak.

 

lotte1kr9.jpg

 liesje1gg3.jpg

emma1tu0.jpg


De ommekeer ...

Tien jaar geleden, op 2 oktober 1996, veranderde mijn leven op één moment volledig. Ik maakte een "salto fatalé" ... Ik viel van een platform en brak mijn rug. Hierdoor belandde ik in een rolstoel.

 

prullemiekerolstoellx9.jpg

 

Interview  

 

Is het niet pijnlijk om te schrijven over zo'n aangrijpende gebeurtenis in je leven ?


Neen, integendeel , het werkt zelfs bevrijdend: ik moest iets met m'n ongeluk doen. Na 13 maanden ziekenhuis, na de dood in de ogen te hebben gekeken, wil ik aan iedereen vertellen dat er, ondanks alle miserie, altijd hoop is. Dit hier schrijven is eigenlijk voorgoed afsluiten van mijn oude leven en het opstarten van mijn nieuwe. Nu ben ik een mens met een handicap, maar niettemin een vrouw met even veel hoop en kansen op geluk als elk ander.

 

"Hoop en geluk" zijn nu twee sleutelwoorden in je leven?

 

Ik ben altijd een optimist geweest, ik moest mezelf terug uitvinden, m'n leven was letterlijk aan duigen gevallen. Met de scherven moest ik mijn leven opnieuw gestalte en inhoud geven, dit ging zeker niet vanzelf maar toch besef ik hoe mooi en rijk het leven kan zijn. Ik hoop met dit neer te schrijven de mensen doen in te zien hoe mooi het leven is,  ook zonder zo een traumatische ervaring!

 

Ben je veranderd sinds je ongeval?

 

Ja, vroeger was ik veel meer met mezelf bezig, vriendschappen waren leeg , ze betekenden niets. Het waren mensen om mee te feesten en niet om emoties mee te delen. Mijn ongeval heeft mij anders doen denken over liefde en relaties, het heeft van mij een ander mens gemaakt en ik ben nu gelukkiger dan ik ooit ben geweest.

 

Hoop je ooit nog te kunnen lopen?

 

Een mens moet altijd blijven hopen , voorlopig zijn er nog geen technieken gevonden om ruggewervels te genezen, opnieuw kunnen lopen is een doel, maar ik lig er niet wakker van , ik leef en dat is het voornaamste!

 

Prullemieke

 

Breng zeker een bezoekje aan dit blogje!

https://blog.seniorennet.be/nida1952/

 

 

Laathi (blog laathi)


25-10-2005

Mijn tweede gaste op visite: Laathi



Lieve Sjoeke,

Bedankt dat ik als gast op je blog mag verschijnen.
 
Jij schrijft fijne artikels over mode. Mensen hebben vaak kledingstukken en versieringen nodig maar ik wil je nu laten zien dat er in 't dierenrijk geen mode nodig is.

De diertjes zelf zijn mooier dan eender welk kledingsstuk of
accessoire je ze zou kunnen aantrekken.
 
Kijk maar eens het leeuwenvisje. Het lijkt wel een zwemmende haartooi van een Indiaan. De pluimen ruisen zachtjes door 't water. Zij flaneert als een sjiek madammeke langs de rotswand.

leeuwenvis4ho.jpg

En wat dacht je van de kwal? Is ze niet fotogeniek zoals ze met haar dwarrelende slierten door het water glijdt? Een toonbeeld van gratie en elegantie.
thai04kwal12cm8of4fk.jpg

Of bewonder eens deze mooie schelp, waar vindt je nog fijnere kleuren? Haar buitenkant is ruw en saai, maar binnenin is ze een toverwereld waarin je kan wegdromen. Met een beetje fantasie zie je woestijnen, stranden, meren, rivieren en gebergten in haar binnenste.

doopvondschelp8yv.jpg

Al deze wondere schepselen behoeven toch geen sjaaltjes of parelsnoeren nietwaar ...
 
Als jullie graag nog meer van mijn onderwaterfoto's wil bekijken nodig ik jullie graag uit op mijn blogje!

Liefs van Laathi.

Laathi (blog laathi)


24-10-2006

De stijl van ... Laathi


Sjoeke nodigde mij uit om iets over mijn kledingsstijl te komen schrijven...
Dat is nu echt iets om aan mij te vragen! Iemand die niet liever dan in oude slobbertruien of in kluskleding rondloopt...
Ik geef erg weinig om kleding, ze moet vooral praktisch zijn. En aangezien ik vijf poezen heb moet ze ook uit "katbestendige" stof gemaakt zijn waar liefst niet te veel haren op blijven kleven.
Make-up vind ik een plakkerige boel dus dat is zeker niet aan mij besteed. Om heel eerlijk te zijn, ik kan er ook het geduld niet voor opbrengen om mij elke dag te zitten beschilderen.In mijn optiek dient een verfborstel om muren en deuren mee te kleuren.

Laathialsbouwvakker2.jpg

Van een overtollige kamer heb ik destijds een kleedkamer gemaakt. Bij gebrek aan kasten heb ik eenvoudig rekken tegen de muren gehangen. Plaats genoeg dus... Maar wat gebeurt er als ge plaats genoeg hebt?... Ge gooit niets meer weg...
Toen mama overleed kon ik van een deel van haar kleren geen afscheid nemen... En iets later stierf mijn beste vriendin en ze liet me ook een flinke erfenis aan kleding na. Waar ik natuurlijk ook weer geen afscheid van kon nemen.
Aan mijn oude tienerkleding was ik vanzelfsprekend ook gehecht. Dat korte purperen truitje, die oude jas uit schapenvel, het uniform van 't "Rode Kruis", ... waar al die zalige jeugdherinneringen aan plakken als kattenhaar op een fluwelen bloes... zoiets kunt ge toch niet wegdoen? icon_smile.gif
Het resultaat is dat die kamer in de loop der jaren overvol is geraakt en zo de ideale plek is geworden om verkleedpartijen te houden. Mijn vriendinnen Mare en Viva voelen er zich als een kind in een speelgoedwinkel!

06101506612cmtk4.jpg

Liefst loop ik in lekker losse kleding. Voor mij geen ritsen of knoopjes of ingewikkelde sluitingen. Ik ben een superfan van alles waar een "elastiek" in zit. Geef de buik de vrijheid! (Mijn ware ziel zit in het naturisme, maar zo kunt ge natuurlijk moeilijk naar de supermarkt gaan.)

img182/6426/langegrijzerok12cmuq2.jpg

Voor mijn werk moet ik beweeglijk kunnen zijn en dat is ook niet mogelijk in een minirokje met nylons onder. Dus zelfs in onze winkel draag ik liefst een handige broek (met veel zakken!) en een eenvoudige trui. Ook om rond te reizen in 't buitenland bestaat er niets makkelijkers.

Laathimetlaptop.jpg

Tijdens strandvakantiedagen draag ik niets liever dan een pareo. Een rechthoekige lap stof die vlug aan, vlug uit is en te combineren valt met allerhande andere kledingstukken.

img224/9535/pareowapperendww3.jpg

Laathimettopje.jpg

Laathiopboot.jpg

Wat in een winderig steegje wel eens voor problemen kan zorgen icon_smile.gif.

LaathialsMarilyn.jpg

Omdat ik al jaren aan chronische hoofdpijn lijdt kan ik geen gewone schouderhandtas gebruiken aangezien ik geen druk op mijn schouder verdraag. Erg vervelend want als ik met een kameraad ging shoppen dan was die altijd zo hoffelijk om mijn handtas te dragen, en geef toe dat is voor mannen nogal een gek zicht en kan tot pijnlijke misverstanden leiden. Mijn arme vrienden zullen ondertussen nogal een reputatie gekregen hebben icon_smile.gif.
Sinds enkele maanden heb ik voor dat probleem echter dè oplossing voor gevonden! Een rugzakje waarvan ik de draagbanden helemaal op de zijkanten van mijn schouders kan laten steunen zodat de pijnlijke spieren die aanleiding geven tot de hoofdpijn ontzien worden.
Ik vond deze guitige tas op een rommelmarkt. Ze heeft de vorm van een schaapje. Als ik er mee rondloop krijg ik de geestigste commentaren, vooral van dames, die er allemaal eens aan willen voelen omdat mijn schaap er zo lief uitziet en het zo zacht is. Ze noemt dan ook "Irma". "Irma la Douce". Het is de plezantste handtas die ik ooit gehad heb en ze gaat dan ook overal mee.

Laathi-metirma2.jpg

Maar soms, o ramp, moet een mens ook al eens "opgekleed" zijn. Dan duik ik mijn kleedkamer in, en zoek iets uit wat ik altijd al op voorhand gekocht heb met het oog op "een feestje waarvoor dat wel eens van pas kan komen, ooit..."
Eens "opgekleed" vermijd ik dan de verdieping waar mijn poezen zitten,rep me't huis uit en als ik 's nachts terug kom flits ik direkt terug naar de kleedkamer alvorens mijn lieverds er voor kunnen zorgen dat ik er zelf weer als een poes uitzie... En dan kom ik terug beneden in... een slobbertrui of een jogpak om mijn beestjes te begroeten. icon_smile.gif

Make-up is echt niet mijn ding. Maar bij een avondjurk kan je natuurlijk moeilijk anders. Hieronder zie je 't resultaat van mijn lieve vriendinnen Mare en Viva, die me eens onder handen hebben genomen.

2006101504212cm1ps9.jpg

Het kan best mooi zijn, maar het is niet meer écht "ik". Voor één avond vind ik het best OK, maar ik ben toch heel blij als ik 's nachts die smos met eindeloze proppen watten van mijn snoet kan vegen. Ik kom dan bijna in de verleiding om mijn gyproc-schuurmachientje boven te halen of iets te gaan doen met white spirit. icon_smile.gif.
Maar echt goed voor - mijn sinds enkele dagen 49-jarige - velletje gaat dat niet zijn denk ik, dus ik was me dan maar en ik blijf me maar schrobben tot elk spoortje uit de allerlaatste porie verdwenen is en ik terug mijn vertrouwde rimpelige, "ouwe ik" zie verschijnen.

Mieke Moma (blog moma)


Op visite: Mieke Moma

03-10-2006


miekesz5.jpg

Hallo allemaal,

Voor ik jullie een beetje ga vertellen over mezelf, wil ik eerst Madammeke bedanken voor de uitnodiging om op visite te komen.

Mijn alias is Mieke Moma en mijn blogje heet Moma,s Place. Ik ben een jonge vijftiger en een rasechte Limburger!!!

Hoe ben ik nu aan de naam "Moma" gekomen? Awel, dat is heel simpel. Toen mijn kleindochter, Jessy, net begon te praten en een naam op mijn gezicht plakte was het niet "oma" maar wel "MOMA". Ik vond dit zo leuk en goed klinken dat het eigenlijk altijd Moma gebleven is. Verder heb ik een lieve man, een schat van een dochter en een schoonzoon die altijd klaar staat om me te helpen als er problemen zijn. Wat wil een mens nog meer, hé!!!

Mijn werk ... Tja, velen onder u zullen het al wel weten, dat is in de horeca. Ik werk momenteel alleen in het weekend, vrijdagnacht en soms ook zaterdagnacht. Sommige onder u noemen me dan ook "DISCO LADY". Het nachtwerk begint wel een beetje zwaar te worden maar ik zou het niet graag missen. De muziek en het contact met de jeugd houden me jong!!

mieke2yo4.jpg

De dingen die ik graag doe? Amaai!!! Dat is een ander paar mouwen! Er zijn zo veel dingen die ik graag doe!!! Toch zijn er een paar bezigheden die er uit springen, zoals op vakantie gaan, een restaurantje meepikken, computeren ... Maar mijn grootste passie is muziek beluisteren. Vroeger speelde ik ook zelf. Ik denk niet dat ik zonder muziek zou kunnen.

monafq7.gif


Wat mijn blogje betreft: toen ik vorig jaar in april startte met Moma,s Place, had ik niet het geringste vermoeden van welke invloed dit op mijn leven zou hebben. Ik heb er een hele hoop vrienden en vriendinnen bij gekregen en ook al hebben we alleen maar contact via de computer, ik zou ze nooit meer willen missen. Onlangs heb ik een paar bloggers ontmoet en deze maand zal ik er nog een paar leren kennen. Stuk voor stuk lieve en aardige mensen. Dus, mij zul je niet horen zeggen dat ik spijt heb dat ik met bloggen begonnen ben.

Zo lieve mensen dit was mijn verhaal. Ik hoop dat het niet te saai was??

Madammeke, bedankt voor de uitnodiging hoor!!!

http://blog.seniorennet.be/moma/


dans2766lr1.gif

 Dank je, Mieke, voor het swingen op mijn blogje :wink:


Yvette uit Kuurne (blog guidoenyvette)


06-09-2006

Op visite bij Madammeke ...

Yvette uit Kuurne


yvettepx7.png

Ik ben Yvette, een jonge vijftiger, die samen met Guido in Kuurne woont en aldaar als deeltijds schoolpersoneel in de centrumschool werkzaam is. Hoe ik ertoe gekomen ben om te bloggen? Daar zijn eerst veel andere dingen aan vooraf gegaan. Ik ben zeer graag creatief bezig.

Mijn droom was om als kinderverzorgster door het leven te gaan, maar ik had ook een passie voor mode, heb snit en naad gestudeerd. Tot de leeftijd van een jonge veertiger creëerde ik mijn kledij zelf, ook breien van exclusieve truien op bestelling was voor mij een grote uitdaging.

Ik hou nogal van organiseren, zo ben ik een aantal jaar medewerkster geweest in de vriendenkring en heb allerlei activiteiten mee helpen verwezenlijken, maar daar kreeg ik op een bepaald moment genoeg van. Zal met de leeftijd te maken hebben zeker. De drukte was weg maar ook was er een lege plek in mijn dagindeling gekomen en ik vroeg me af: "Met wat ga ik dit invullen?". Terug handwerken of iets buitenshuis? Dat laatste zag ik niet zitten, het moest binnenskamers blijven.

Ik had reeds enkele jaren eerder kennis gemaakt met de PC; alle uitnodigingen en nieuwsbrieven voor de vereniging die waren door mezelf gemaakt in Publisher want schrijven dat doe ik graag en vandaar ook mijn interesse voor het bloggen. Mijn leven draait momenteel volledig rond de PC. Leergierig ben ik altijd geweest, ik wil steeds nieuwe dingen ontdekken.

Bloggen: iedereen lijkt het tegenwoordig te doen. Ik beschouw electronische contacten ook als persoonlijke relaties en ik vind bloggen dus wel degelijk een sociaal netwerk. Ik heb wel nog tijd genoeg over om in het weekend te genieten van andere activiteiten, o.a. fietsen, wandelen en thuis bezig zijn. In de loop van het jaar houden we toch een drietal korte vakantie’s en dan is er ook nog de zomervakantie, dan genieten we van verschillende culturen en van de natuur.

Dank je, Madammeke, dat ik hier een stukje van mijn druk bestaan mocht komen vertellen!

Groetjes, Yvette

http://www.bloggen.be/guidoenyvette/

Betoverend veelzijdig ...



Dank je, Yvette, voor je bijdrage! 
Maar ik zou Madammeke niet geweest zijn, als ik je ook niet gevraagd had iets over die gekke ezel te vertellen!  ;) Daarom, lieve lezers, komt hieronder nog een stukje over de ezel "Ambroos" van Kuurne!



img313/5697/ambroosezeldw0.jpg

Op vele blogjes die ik al bezocht zag ik dat er in de zijlijn een blogmascotte stond. (Inderdaad, Dréke is de mascotte van vele bloggers) Als ik naar school ga, passeer ik altijd de biblioteek en de maker van Ambroos is een gebuur van de school en de bib. Zo op een morgen bij het langskomen ontdekte ik dat den Ambroos verplaatst was naar het dak van de bib en ik dacht zo: "Bingo, dat wordt de mascotte van mijn blog!". Nesten, de karikaturist, was enorm in de wolken. Ondertussen is hij nog meer beroemd geworden want er is een Ambroos aperitief bijgekomen. Einde september is het Kuurne Kermis en kijk dan maar eens goed op mijn blog want den Ambroos gaat dansen dat de stukken afvallen ...



Frieda (blog frieda-frieda2-powerpointfrieda)


22-08-2006

Op visite: Frieda



friedabe0.jpg

Mag ik me even voorstellen, ik ben Frieda, een romantisch iemand die graag lacht en plezier maakt en graag mensen om zich heen heeft.

Ik ben begonnen met mijn mijn blogje door toedoen van Lisettje (roosje) waar ik al een hele tijd mee bevriend ben. Een toffe dame moet ik zeggen en die heeft mij vorig jaar dus overhaald om een blogje te beginnen.

Maar waarover zou dat blogje gaan? Het eerste dat in mij opkwam was gedichten en mooie plaatjes en ja hoor, het is me toch wel een beetje gelukt, nu een jaartje later ben ik al met een derde blogje begonnen. Dit laatste gaat volledig over powerpoint's die ik zelf maak.

03bloemgroengrootvx2.gif03bloemgroengrootvx2.gif03bloemgroengrootvx2.gif

Nu een beetje over mijn hobby's:
In de zomer zit ik het liefste in mijn tuin te werken, plantjes aanplanten en het onkruid wieden. In de wintermaanden is het naaien, daar ik graag mooi gekleed ga. Ik sta ook graag in de keuken om taarten te bakken en lekker te koken en natuurlijk, last but not least: de PC en mijn blogjes!

frieda1go4.jpg

Door het bloggen heb ik al vele mensen leren kennen en met sommigen is er een warme vriendschap gegroeid. Ik ben al vaak op stap met enkele van hen geweest en dat is altijd lachen geblazen! Zo is het nog niet lang geleden dat we bij mij thuis een barbecue hebben gedaan en ik heb me toen kostelijk geamuseerd, de laatste gasten zijn toen rond 2.30 uur naar huis gegaan! :lol:

verkleinthq7.jpg

Ik ben ook al eens op stap geweest met Rita (Cooltje) en Madammeke ... Ja mensen dat was me wat, we hebben ons toen kostelijk geamuseerd! Eens goed gegeten en een lekker ijsje als afsluiter.  Volgende de maand heb ik een afspraak samen met Lisettje (Roosje) en onze lieve Corry, dan gaan we eens een uistapje maken naar de Zoo in Antwerpen, ja, en wat denk je nu, dit wordt weer een dagje vol leute en plezier! :lol:
03bloemgroengrootvx2.gif03bloemgroengrootvx2.gif03bloemgroengrootvx2.gif
Zo, Madammeke, dit was het een beetje wat ik vertellen kan. Wil je meer weten dan nodig ik je graag uit op mijn blogjes ... Ik heb er 3, dus keuze genoeg!

Liefs Frieda ...



Ook mijn man heeft een hobby, hij verzameld al meer dan 25 jaar gegevens van W.O. II.

Indien je moest geïnteresseerd zijn:

Meer van Bloggers in de kijker

↑ Terug naar de berichten