Zomaar een dag.

Zomaar een dag,

en wat voor een.....

Ik werk in de thuiszorg en heb schatten van mensen 

waar ik kom......Ik kom iedere week bij dezelfde mensen

dus je bouwt een goeie band op met elkaar.

Je weet alles van die mensen en hun kinderen

je bent ook meteen een maatschappelijk werkster voor hun hahaha

Nu is afgelopen donderdag de man van mijn client heel onverwachts overleden

en dan vind ik het zo frapant dat ze graag willen 

dat je toch langs komt,

al is het alleen maar even om te praten

en te steunen, terwijl de kinderen er ook zijn en ook hun kinderen weer.

Je voelt de pijn van die mensen en probeer zo goed mogelijk iets voor ze te betekenen.

Op dat moment lukt me dat wel,

maar zodra ik de deur achter me dicht doet,

dan komen de tranen........

Ik heb zo met die mensen te doen.

Mijn leidinggevende zeg iedere keer,

dat ik niet zo kloos moet worden met die mensen

maar dat gaat vanzelf, ik doe niets speciaals waardoor ze mij anders behandelen

heb een klik met al mijn clienten, dus als er dan iemand sterft 

dan vind ik dat ik er voor diegene die overblijft moet zijn......

Is dat zo verkeerd dan.........

Gelukkig heb ik een schat van een vriend,

waar ik dan mijn verhaal als het een beetje hoog zit

kwijt kan, die luistert als ik eenmaal begin te ratelen

hahahaha.........

En daarvoor wil ik hem graag bedanken, dat die een luisterend

oor bied.

Dank je wel lieve schat

ik hou van je.