Berichten van 1 september 2009 tot 30 september 2009

Een vrouw uit Zele maakte een limmerick
ze dacht maar hoe beginne kik
ze werd helemaal groen
het was voor de noen
en ze viel omver van de schrik

.

Halloween tijd breekt aan
een paar huizen verder liggen er al pompoenen aan de deur

 het is deze middag toch nog
een zonnige warme Laatste Zomerdag geworden


:

.

Hoe meer zand er door de zandloper van ons leven gelopen is,
hoe klaarder we er kunnen door zien.


Try to be yourself
in this world,

Liefste Boke
al word je stillekesaan oud
voor mij ben je van goud

 
Een wandeling, een knuffel,
jouw mandje naast ons bed,
wij koffie, jij het koekje,
de bank door jou bezet.
Jij hoort bij ons leven,
dat gaat nooit voorbij,
want in ons hoofd en in ons hart,
blijf jij er altijd bij.

Alles groeit naar het licht. We zijn lichtwezens.
We warmen ons aan het licht. aan de zon. We reiken naar het licht.
Onze hoop, ons verlangen is gericht op het licht.

We komen echter ook in aanraking met de schaduwkant als tegenpool.
Om ons heen en in onszelf en in onze interacties.
Daarvan willen we graag verlost worden.
Maar dan moeten we dat eerst onder ogen zien. Durven zien.

Eigenlijk kijken oude mensen liever uit op een straat waar wat gebeurt,
dan op groen dat een rust geeft die ze niet nodig hebben.