Gastenboek (387)

http://blog.seniorennet.be/beertje_daisy_sanders/

Wat ga ik bang de winter in. Alles is zo donker en kil.......Hoe langer het gemis, hoe groter die enorme lege plek. Toch voel ik dat je op bepaalde momenten héél dicht bij mij bent. Zeker zondag toen ik met Jutka naar de speeltuin ging. Ben enorm blij dat ik je wens in vervulling kan laten gaan, weet je nog Daisy toen je me vroeg : "Ga jij ervoor zorgen dat Jutka ook vriendinnetjes heeft in de buurt? Net zoals wij vroeger samen kwamen"
Maar tijdens die momenten is het verdomd moeilijk je tranen te bedwingen, maar dan op het curciale punt voel ik dat jij toch er bent. Zoals je er altijd was voor iedereen.
Ik kan er maar niet bij dat ik je 'echt' nooit meer zal zien, nooit meer 'echt' met je praten. Maar toch hangt er nog zoveel liefde van je wanneer je binnenkomt bij je maaken en je lieve Jutka.
Mijn dochterje heeft haar paardje naar jou genoemd, 'Daisy'.
Ze heeft ook zo'n prachtige manen, is zo lief, mooi, volgzaam, zacht, lief voor kinderen,....
Lieve Daisy, ik wist niet dat afscheid zoveel pijn kon doen.
De dag begint en eindigt met jou...
Ik hou van je Kusjes Isabel

Daisy, ik zal je blijven herinneren als mijn eeuwige jeugdvriendin ...
bloemen verwelken,
scheepjes vergaan,
maar onze vrienschap zal altijd blijven bestaan !
Zo staat het in mijn poëzieboek, naast een hele mooie tekening van jou...
Méér dan de waarheid, onze vriendschap hebben we na jaren teruggevonden en inderdaad die vriendschap was er nog en is er nog steeds...
Weet je, Juf. Hilde en ik mailden elkaar en in een van de mails die ze mij schreef staat iets dat me altijd zal bijblijven :

" ZIELEN DIE ELKAAR IN VRIENDSCHAP GEVONDEN HEBBEN VERLIEZEN ELKAAR NOOIT MEER "

Voor zij die jou in vriendschap gekend hebben hoop ik dat dit ene zinnetje een troost kan zijn ...

Lieve groet, Natalie Xxx

mama ik mis jou
er was eens een beertje bromdat op wandeling was met zijn mama
beertje brom was heel moe mama ik wil naar huis
om te eten
een dikke kus van jutka laila

Een bloem wil ik je geven, iedere dag.... Een roos geef ik je maandag... tulp doe ik dinsdag,... anjer krijg je niet want die brengt ongeluk en verdriet,.... woensdag krijg je een orchidee,..., donderdag een zonnebloem,... vrijdag een magnolia,... zaterdag een paardebloem,... zondag een vergeet-me-de-hele-week-niet!!!..... D'ske, ik mis je!!!! ik wil bij jou zijn!!!

Ik wou dat ik kon huilen
dat ik kon schreeuwen fel en luid.
Ik wou dat ik kon huilen,
dan gooide ik alles eruit.
Alle angsten, alle twijfels
alle spoken in mijn kop.
Nu blijven ze maar zitten,
krop ik noodgewongen alles op.
Ik vecht voor mijn tranen,
maar mijn ogen blijven droog
Alles blijft maar binnen in me zitten
ook al zit het nog zo hoog.
En als ik hard wil schreeuwen
blijft mijn stem onbegrijpelijk stil.
Ach, het is toch om te janken,
dat dat huilen niet lukken wil!

Ik wou dat ik kon huilen,
mijn hoofd over een schouder gebogen
van iemand die mij troosten wil
zonder mijn tranen te willen drogen

Maar zolang ik niet kan huilen
kan dichten ook een goede uitlaatklep wezen.
Dus...Erg Lief van je, Het gaat wel weer,
Bedankt dat je dit wilde lezen!

Adinda

Een dierbaar iemand verliezen doet altijd pijn, heel veel pijn en komt altijd veel te vroeg. Maar probeer de herinneringen te koesteren, daaruit zal je kracht putten om verder te gaan.
Ook ik heb een tijdje geleden mijn man verloren en weet wat het is iemand verliezen. Het is en blijft zwaar en moeilijk te verwerken.
Sterkte,
Ingrid

een jaar geleden daisyken verloor je voor de tweede keer je haar het was voor jou voor jutka voor ons allemaal een hele moeilijke dag want je wist dat je je haar nooit meer terug zou zien maar mijn meisje ik warm je elke seconde in mijn hart voor altijd je mama en een dikke zoen van jutka

Ja, het leven is soms genadeloos hard !! Sterkte

Het verlies van iemand die je dierbaar is doet altijd pijn. We stellen ons steeds de vraag, waarom moeten zulke vreselijke dingen gebeuren? Ik heb begin dit jaar ook twee dierbare verloren, mijn schoonzus en neefje, en het blijft moeilijk te verwoorden wat gevoel je daar aan overhoud. Vele groeten

Vorig jaar waren we met zijn allen in Lokeren. Daisy gaf haar afscheidsfeest ! Om eerlijk te zijn - ik vond dit een moeilijke stap maar 'k ben blij dat ik hem genomen heb. Afscheid en feest : 't lijkt moeilijk te combineren, maar jij , Daisy, slaagde erin om ons een sublieme avond te geven. Meer dan een mooie herinnering hebben we eraan overgehouden.
En mooier cadeau kon je ons niet geven.
Je straalde, je was mooi, je was zo typisch Daisy en die Daisy dragen we in ons hart voor altijd...
Je bent te bijzonder om te vergeten ...
Ik blijf aan je denken
Je vriendin, Natalie. Xxx

nu...zoveel maanden verder, toch blijft de pijn voor jou in men hartje zitten...het is zo pijnlijk jou te moeten missen, zo pijnlijk dat ik je niet meer kan horen, vele leuke telfoontjez doen...de pijn die ik heb is ondraagelijk! lieve mevr ik miz je...ik sluit men ogen...ik denk aan jou...ik denk aan onze leuke herinneringen...ik denk aan je mooie lieve glimlach...een lach dat elke mens betoverde! voor vele waz en blijf je heel speciaal! ook voor mij! ik weet dat jij van hier boven, nog over ons waakt! kon ik te tyd maar terug draaien...kon ik nog maar even bij je zijn...kon ik maar die stomme ziekte van je afnemen!!!!!!! dan hadden nu vele mensen geen pijn gehad...geen pijn om jou los te moeten laten! je lieve jutka...samen met jou! zo veel leuke dingen doen! het is echt een pracht van een meid! een heel spontaan meisje! ik heb met haar gespeeld...op de opendeurdag...maar toen ik haar in het begin zag...zag ik jou...men hartje kreeg weer een steek! weer moest ik vele tranen voor je laten! en zo zullen er nog veel komen! telkens ik iets van je aan heb (ik heb vele spulletjes van je lieve mama gekregen *bedankt mama van mevr sanders*) voel ik dat je naar me kijkt! dan voel ik dat je over ons waakt! lieve god? waarom hebt u haar ontnomen van ons? ik snap dit echt niet! zoveel slechte mensen, en lieve mevr sanders moest gaan? ik maak me hierin kwaad! ik maak me kwaad omdat de mensen die om haar geven pijn moeten lijden! en pijn lijden mag niet!
mevr ik mis je...elke dag meer en meer...een groot deel van men hart is met jou meegestorven! ik zie je graag!
*lieve jutka en mama van mevr sanders, hoppelijk gaat het jullie goed! ik heb beloofd om spoedig eens langs te komen, ik ga deze belofte zeker houde! ik wil contakt met jullie blijven hebben, vooral omdat jullie me goed hebben opgevangen! en mevr aps!, laat nog wat van jullie horen! ik zal je zeker nog schrijven, bellen, ... het ga je goed!*
groetjes aan iedereen en een dikke kus voor alle mensen die mevr sanders nooit zullen vergeten!!!!
*nathalie*

Liefste Daisy,
Vorig jaar zaten we allemaal samen voor jouw afscheidsfeest. We hadden het slechte nieuws nog niet goed verteerd maar jij wou een feest. Feest voor jouw afscheid... Nu een jaar later is er terug een feest voor jouw broer maar zonder jou. Dat maakt het feesten niet meer zo leuk. Er wordt wel gelachen en gebabbeld maar telkens om belevenissen van jou! Je leeft nog onder ons maar we kunnen jou niet meer vastpakken.... Er is niets tastbaar. Juist de herinneringen van jou. Ik hoop dat je toch nog altijd met ons mee feest. Bedankt voor jouw kaartje. Als je broer met zijn helikopter hoog vliegt geef hem dan een sein zo weet hij dat je naar hem kijkt. We missen je...
Kusjes en misjes
Ellen... ik zoek je.... en zal je vinden

Aan familie en vrienden, die van Daisy houden, weet dat er heel wat mensen aan jullie denken in deze moeilijke tijd.
Daisy heeft voor altijd een plaats in vele harten en zal zo altijd dicht bij ons blijven en met ons meereizen.
Vind veel steun en warmte bij elkaar.
Heel veel sterkte.

Ria

Woorden kunnen niet omschrijven hoe erg ik je mis....
Ik moet verder met opgeheven hoofd en een lach op mijn gelaat maar binnenin is het één en al mist!
Daisyken, als ik bij je ma en jutka ben voel ik je zo dicht...jouw aanwezigheid leeft daar in een huis vol warmte , gevoel en liefde!
Graag zou ik bij je zijn, even komen bezoeken, een intens gesprek hebben want jij en ik wij begrepen elkaar , ook zonder woorden!
Naar elkaar kijken volstond.
Nu als ik 'savonds naar de sterren kijk ..vraag ik me af...zie jij me ook?
We zullen het nooit weten...

Ik hou van je lieveken en zal je nooit vergeten!!
En geloof me zoals beloofd...ik zal er altijd zijn voor jouw dochtertje en je ma..........
Liefs
Jouw maatje
Adinda

jutka bedankt iedereen die haar met een mailtje eenkaartje of een telefootjeeen mooie verjaardag bezorgde een dikke kus vanjutka en haar meme

Liefste Daisy, mijn "schone" zus

Vandaag is het Jutka haar verjaardag.
Vandaag zou het een feest moeten zijn.
We maken er een feest van zoals jij dat zou willen maar met veel pijn in ons hart omdat je er zelf niet bij kan zijn. Het eerste jaar dat ze geen kadootje van mama kan krijgen, geen proficiat met 8 dikke kussen van haar mama. Je mama, zussen, broer, schoonbroers en schoonzus zullen haar allemaal proficiat wensen en haar overladen met warmte die ze moet missen van jou, Daisy, jouw warmte kunnen wij niet geven. Niemand kan haar geven wat ze in jouw moet missen. Dat is ondraaglijk.
We missen jouw heel erg. Waarom kan je niet gewoonweg terugkomen. Zoals we jouw altijd hebben gekend; mooi, vol leven, vriendelijk en gelukkig met jouw dochtertje Jutka. Het leven is niet eerlijk

Geef vanavond een teken dat je erbij bent dan is het feest van Jutka toch een beetje van jou!!!

Ik mis je
Groetjes je schoonzus Ellen

You will never leave my mind,... say a word, one word
(dit liedje draag ik op aan mijn perfecte schone zus want zo mocht ik haar altijd noemen en was ze ook!!)

dat moet erg zijn voor een kind zo jong haar mama te verliezen

op 13.april stierf daisy jutka haar mama nu moet ze voor de eerste keer haar verjaardag zonder mama vieren ze gaat op 7.september 8. jaar worden ze gaat zich op die dag erg eenzaam voelen wie wil kan haar een kaartje sturen jutka van de velde zeveneekskens 4. 9160 lokeren
haar meme mama van daisy

Daisy, net zoals Ria heb ik jou leren kennen in ons sportgroepje te Gent. Ook al hebben we elkaar maar enkele keren ontmoet, toch herinner ik mij jou als een vlotte, opgewekte vrouw die sfeer bracht in ons groepje. Ik wens jouw familie veel sterkte toe en weet dat jij in onze gedachten blijft en een plaats hebt in ons hart. Rita

oprechte eerbetoon aan daisy. ik weet dat het moeilijk is om een dierbare te verliezen. ik wens je veel sterkte toe. groetjes

Lieve Daisy, wat had ik nog zoveel willen vertellen. Nog elke dag komen er herinneringen boven van onze schooltijd. Ik keek op naar jou, je lach je omgang, je ideeën, je STRAALDE altijd en wist wel overal raad op. Jij was een pracht van een vrouw en mama voor Jutka. Het is zo moeilijk de woorden te vinden voor het verlies en gemis te verwoorden, maar één ding is zeker ookal kan ik je niet meer zien toch blijf je voor altijd bij mij.
Ik hoop dat er ooit een dag komt dat we elkaar weer opnieuw ontmoeten en gewoon verder kletsen zoals vroeger!!!!
Binnenkort bloeien zonnebloemen in mijn tuin, dan kan ik wel uren dagdromen over alles en nog wat.........
proficiat aan Ria voor de opmaak van dit blog: chapeau!!
Ik zal deze moedige, lieve, creatieve, fantastische vriendin nooit vergeten.

al het verdriet dat een mens moet meemaken ,het waarom zullen we nooit weten
jou blog verdient een bloemetje

Als borstkankerpatiente doet het je wel iets om dit allemaal te moeten lezen, en denk je wanneer kom ik terug aan de beurt. Alles is zo wankel,en als moeder van kinderen en kleinkind lees ik ook hoe snerpend
de pijn is om dragen voor de moemoe en kind en familie. Zo te lezen was deze mevrouw een grote steun voor iedereen en laat zij een diepe droevenis achter. Ik wens heel de familie veel sterkte toe. Liesje van borstkankersite.

mooi dit eer betoon aan daisy,en het geeft ook een steuntje in de rug van degene die nu nog aan het vechten zijn tegen kanker.Hopelijk door het neerschrijven in dit blog, helpdit jou verdriet eenstukje te verzachten.

hallo,

heel prachtig blog, enkel spijtig dat het wat weinig wordt bijgewerkt. ik zou het enorm interessant vinden moesten er ervaringen, tips of andere worden op geplaatst, eventueel informatie of meningen; die voor iedereen nuttig kunnen zijn;

nogmaals proficiat met het blog en ook veel eerbetoon aan Daisy

Telkens ik op je denk zie ik steeds het zelfde beeld... jij die als vrolijke, moderne, spontane juf die toekwam op de veerman. Iedereen hoopte stiekem zou dit onze neiuwe juf PO zijn... en ja je kwam voor onze rij staan. Hey zei je ik ben mevrouw Sanders maar jullie mogen me daisy noemen. Ik heb 3 jaar les van je gekregen en toch is het alof ik je een eeuwigheid gekent heb. Je was zo sociaal en spontaan dat het moeilijk was om niet met jou overeen te komen. Toen ik het nieuw hoorde dat je kanker had kon ik daar echt niet bij met men verstand, het leek me zo onmogelijk zo een levenslustig iemand KANKER... dat kon toch niet... als er iemand problemen had konden ze steeds bij jou terecht je bekeek mensen om hun innerlijk en niet om hoe ze eruit zagen of wa ze droegen...
Toen hoorde ik dat je aan de beterhand was dacht ik bijmezelf ...ik wist dat je beter zou worden mevr sanders je bent een echte vechter...Maar toen vernam ik van nathalie dat je terug hervallen was en dat je niet meer zou beter worden toen ben ik meteen beginnen huilen... zo een jong iemand met een dochtertje...
Ik denk nog dikwlijls aan jou en hoe jij echt verschilde van andere leerkrachten... ik denk nog dikwijls aan de leuke lessen Po ( het koeiestoeltje dat we samen maakte)... maar vooral ik zal je nooit vergeten daarvoor was je een TE uitzondelijke persoon... Veel sterkte aan de familie en speciaal aan haar liefste dochtertje jutka...

Aan mevr sanders…

Wat moet ik nu doen? Ik voel me zo slecht…ik ben ziek…ziek van de gedachten dat je hier binnenkort niet meer zal zijn! Ik kan dit niet aan…ik kijk zo naar je op…jij bent mijn grote voorbeeld! Ik wou zo graag als jou zijn…even mooi…even lief…even grappig…enz…
Elke keer als ik aan je denk…krijg ik een krop in men keel…en de tranen in men ogen…elke dag denk ik aan je…elke minuut…seconde…beertje daisy…weet je nog? J die heb ik nog steeds! Ik ga die heel men leven koesteren…ons beertjeJ beertje daisy…ik zou het niet meer kunnen missen…als het bij me is…heb ik het gevoel dat jij bij me bent…laat me nooit alleen…alstublieft doe het niet! Ik heb zon pijn…ik ben in een diepe put aan het geraken…ik ga er nooit meer uitgeraken…zeg me alstublieft dat dit een nachtmerrie is…het kan niet anders…ik wil je nog zoveel zegen, zoveel bewijzen…zoveel dingen met je samen doen…ik wil…ik wil er voor je zijn…en voor jutka…ik kan niet begrijpen waarom god dit doet???een jonge mooie opgebloeide vrouw met een prachtig jong kindje…wat is een kindje zonder haar mama?
God kan dit echt niet maken! Dit is verkeert! Zoveel slechte mensen…en toch neemt hij de goede…het leven is echt niet eerlijk…ik ga je zo missen!L…ik wil zo graag bij je zijn…waarom gaat iedereen van me heen? Het doet z’n pijn…
Ik wou echt dat ik met je kon ruilen! Echt! Jij verdient dit niet! Je hebt nog zo’n mooi jonge dochter om voor te zorgen! En ik ? ik heb toch niks! Want iedereen haat mij! Alstublieft God … laat ons ruilen!
Niemand zal mij missen hoor! Wat zit ik nu te zeveren? Volgens mij bestaan God niet! Anders doet hij zoiets niet! Want als hij zou bestaan, zou niemand pijn lijden! Dat is het ergste wat iemand kan overkomen! Pijn lijden en afscheid nemen!

dit was een brief dat ik geschreven heb naar men beste vriendin! maar heb hem nooit niet kunnen afgeven :'( ik heb zo veel spijt dat ik niet meer tyd met haar heb doorgebracht! ik zie haar zo graag! ze was de belangrijkste persoon in men leven! naar haar kijk ik op! zij was zo moedig! zij was diegene die me er door heeft gesleurt! mij terug hoop heeft doen geven! ik heb geleert van haar de moed niet op te geven! voor te blijven vechten! en dit zal ik ook doen! *respect* mevr...het ga je goed! we denken elke dag aan U!
ik doet me heel veel pijn! telkens weer moet ik wenen voor jou! telkens weer krijg ik een steek in men hartje! bedankt dat je er altijd voor me was! bedant dat je tot op je laatste dag bezorgt om me was, bedankt voor de vele fijne momenten, bedankt voor je lieve beertje daisy! bedankt voor dat je mij als je 2de dochter beschouwde, bedankt dat je me graag zag! ik hou enorm veel van u! en ik zal je nooit vergeten!
*ook bedankt aan de lieve mama van mevr sanders en mevr aps...omdat jullie me zo goed opvangen!* => bedankt mevr...dat je zelf na je vele pijnen nog altijd zorgde voor mij!
*een hele dikke knuffel voor lieve jutka!*
jutka...je bent een pracht van een kind! ik beloof...wanneer het nodig is, dat ik er voor je zal zijn, zoals je lieve mama er ALTIJD voor mij was! vergeet dit aub nooit!

*hou jullie goed*
xxx...natje...xxx

Daisy,
Waarom Jij,Jij die iedereen moed gaf,jij die steeds optimistisch was.Zelfs tijden de laatste maanden van je leven was Jij het die iedereen steunde,door er gewoon maar te zijn.
Ze zeggen dat je voor alles wat in je leven gebeurd een reden moet zoeken om het aanvaardbaarder te maken,ik zoek reeds lang,maar vind er geen in dit geval.
We zullen je levenmoed en optimisme als voorbeeld nemen,en je ma ,dochtertje,broer en zussen te steunen wanneer ze het nodig hebben.
Je nicht Ria

ik was ontroerd bij het lezen van je blog !!
Waarom moeten zulke vreselijke dingen gebeuren , van het leven dat men droomt is het leven de weerklank niet
Zelf ben ik mijn man verloren toen hij 30j was in een verkeersongeval ; moed en toch geloven in de toekomst
Groetjes
klik voor een bezoekje

hallo ik ben de mama van daisy
samenmet jutka haar dochtertje van 7 jaarwillen wij ook iets zeggen Lleve meid van mij jij was er altijd voor ons de lege plaats doed onmenselijk veel pijn maar samen met jouw kleine meid gaan we peoberen door deze donkere nacht te gaan bedankt voor de vele mooie herrinneringen een dikke kus van jutka en ik ik ben voor altijd je mama waar je ook bentdoet er niet toe je bent voor altijd in ons hart bedankt ria voor de mooie vriendschap23 7 05mama en jutka

hallo ,Daisy is een zus van mij en heeft zoveel moed gehad ondanks dat zij dit verloren is haar strijd tegen die kanker,Ik zie haar vrolijke lach haar spontaniteit ,haar optimimise zij genoot van het leven ,maar helaas was dit niet voor haar gegeven .Zij is een zus uit de duizenden en moeten verliezen is zwaar om dragen haar ogen haar lach haar alles zeg maar te moeten missen haar stem haar bezoekjes.Ik hoop lieve zus dat wij elkaar ooit zullen ontmoeten en dat wij dan weer als vroeger zussen zullen zijn .het doet pijn diep pijn om zo een zus te moeten missen .Het lijden en pijn van haar zijn moeilijk te verdragen ,Ik hoop dat het haar goed gaat.Het eerbetoon aan Daisy is fantastisch en laat vele gevoelens de vrije loop.Carina

Als eerbetoon aan Daisy, vindt ik dit een mooi gebaar, zoals verwacht heeft het véél te korte periode dat ons Daisy bij ons was, heel wat induk nagelaten. Het klopt maar al te goed van het liedje "De Steen" van Bram Vermeulen. Het is wel enorm zwaar om te moeten verder gaan zonder haar. Enorme respect had en heb ik nog steeds voor haar moed en zelfrespect die zei droeg in haar ziekte en stiekem ben ik wel jaloers op haar moed. Het ga je goed meisje, je blijft altijd bij ons, diep in ons hart, blijf je verder leven.

Lieve Daisy,
Ik zie nog je vrolijke lach, zo diep in mijn geheugen gegrift.Jouw manier van prachtig doen, die stralende zoveel zeggende ogen...Ik hoor je nog zachtjes zingen, jouw laatste lied voor jouw Jutka,( Shnappi; de krokodil),Woorden die zoveel zeggen wat mis ik jouw stem...Ik voel de tranen van verdriet, van eenzaamheid en pijn nu door te moeten gaan zonder jou, zonder alles wat je bent!!


Fantastisch vind ik dit initiatief!!Daisy opende zoveel harten en raakte ze met haar persoonlijkheid!!
Een prachtvrouw die ons troost gaf bij haar eigen zware strijd!
Altijd klaar staan voor anderen ook al had ze het zelf zo moeilijk, een vrouw , een moeder, een dochter ,een vriendin uit de duizend!!
Zal nog veel komen op deze site!!Haar moed, haar vechtlust, haar optimisme zal vele anderen helpen !!
Een vriendin die erg gemist wordt!!
Adinda

hallo ik ben een vrouw en heb gelukkig wat meer geluk gehad maar wel een zeer slechte tijd meegemaakt ,ben beide borsten kwijt en hoop dat alles nu stil blijf ik dank ook mijn man voor zijn steun en liefde die hij me in deze 4jaar heefd gegeven en het is een moeilijke strijd en alleen kan men moeilijk winnen maar ik brand nog elke dag een kaarsje voor degene die nog strijden en en voor hen die achterblijven
groetjes celina

vind ik dit gebeuren, het verlies van iemand die je dierbaar is doet altijd pijn. Het is dapper dat je er durft over te praten. Graag zeg ik je dit ' blijf vechten zorg goed voor jezelf ' ik heb een familielid die al 25 jaar tegen kanker vecht , telkens op 'n andere plaats. Zij is sterk en moedig wil zeker geen medelijden, ondertussen is ze wel bijna 75 jaar.
. . . sterkte bomi