Beste familie weet je gesteund door zovelen die nog steeds naar jullie blog komen om daar even te vertoeven en om de herinnering te bewaren aan al wat goed was ;Ik ken jullie niet ,maar alleen aan de reacties te zien,was Daisy zeer geliefd !Nog héél veel moed om verder te gaan zonder haar.Door op speurtocht te gaan ben ik jullie tegengekomen .Wil je mij ook vinden zoek dan naar : louisa Groetjes en hou moed !
veveke27 februari 2006 om 15:52
als ik op je blog kom ....
Kan ik alleen mijn bewordering uiten voor hetgene je doet om mensen die overleden zijn aan die verschrikkelijke ziekten te eren , dat sier je !!!
corry19 februari 2006 om 18:43
Bezoekje
Goed geschreven. groetjes
Adinda18 februari 2006 om 14:14
Wereldvriendschapsdag vandaag...
Vandaag is het wereldvriendschapsdag...
Daisy,
Vele woorden hoef ik er niet aan te besteden......... Mis je x
Adinda
Natalie Van der Stede14 februari 2006 om 18:48
14 februari
Daisy, nog steeds doorkruis je heel vaak mijn gedachte op eender welk moment, maar nooit komt de gedachte aan jou ongelegen. Ik denk aan je... Vandaag een dikke Valentijnskus Xxx Natalie
Annabel9 februari 2006 om 10:43
Voor altijd in ons hartje ...
Heey. Mevrouw Sanders, altijd het zonnetje op school, een leerkracht die voor iedereen klaarstond. Ikzelf (Leerling MSGO \"De Veerman\") zal haar verschrikkelijk missen. Helemaal in het begin van het schooljaar, kregen we les van haar, plastische opvoeding. We moesten een voorblad maken voor in onze map, vooraan te steken. Ik had gedaan met tekenen, en Mevrouw Sanders kwam naar me toe, ik weet nog zeer goed wat ze zei: \"Annabel, mooie tekening! Je hebt een heel erg leuke manier van tekenen\". Dit vergeet ik nooit meer, want na dit lesuurtje, heb ik haar nooit meer gezien ... Mevrouw Sanders, zal altijd in mijn hartje blijven! De begrafenis was zeer triest, de tranen rolden over m\'n wagen. Als de mama van Mevrouw Sanders contact wil opnemen mét mij, dan mag ze dat gerust doen. Mevrouw Sanders, voor altijd blijf jij in m\'n hartje, \'k laat je nooit gaan ... Liefs & Dikke zoen, Annabel.
nathalie4 februari 2006 om 16:01
liefst
dag mama van mevr sanders jutka en vrienden en familie van lieve mevr sanders... claudine...ik wil je even nog wat zeggen... die zondag van de herdenkingsmis...dat we naar haar rustplaats zijn gegaan...ik ben echt blij dat ik het heb gekunt...ik weet dat ik lang heb gewacht...mevr aps (gerda) wou me niks zeggen dat we naar haar rustplaats gingen, de zenuwe gierde zo door men lichaam, ik had echt schrik dat ik het niet zou aankunne...maar ik ben blij dat jullie allemaal erbij waren! ik heb me sterk gehouden ;) goed he...en ik mis haar nog alt neig ze!!! het is zo raar...ik heb haar 5 mooie jaren gekent...en ze ligt heel diep bij men hartje!!! en daar zal ze altijd blijven! ik praat graag over haar...sommige zeggen dat ik te veel zaag over haar...maar ik kan er gewoon niet aan doen...als ik over de leuke dinge van haar kan spreken, voel ik me goed! en aan de rest denk ik ni!!! ik zal ze nooit vergeten!!! het zal een pijnlijke verjaardag voor mij worden in april...ik vier hem niet! hoe kan ik vieren...als het de tyd is van dat mevr sanders haar pijnlijke afscheid??? da gaat toch niet he...........veel liefst natje... geef jutka een dikke zoen van mij!!!
claudine.kint1 februari 2006 om 07:39
voor de papa
nerm gerust kontakt op met mij de mama van daisy
verontruste vader30 januari 2006 om 09:53
zonder titel en zonder woorden.
scha jongen27 januari 2006 om 13:03
hallo
Ik wens jullie veel sterkte toe in deze moeilijke tijden,mijn moeder en mijn broer hebben ook kanker,dus ik weet niet wat ons te wachten staat.Maar ik heb gans Uw blog gelezen en ook in Uw gastenboek,zoveel steun is toch een troost, al koop je daar niet veel mee,nog veel sterkte toegewenst.groetjes Rudi,
Isabel15 januari 2006 om 15:57
verjaardag
Daisyken, Wat een rare dag vandaag... Je verjaardag;; en toch ben je er niet. Hoe is het daar boven met jou ? Ben je nu ook feest aan het vieren? Wat blijven wij met heel veel vragen zitten.... Was je maar voor nog eens één enkele dag bij ons, we zouden je bestormen met heel veeel zoenen, bloemen, vriendschap,..... Daisyken, we waren met z\\\\\\\'n allen in de kerk om dicht bij jou te zijn, om je verjaardag te vieren,..... We hebben een konijntje gekregen van je lieve Jutka en mama, ze noemt pluisje. Telkens ze bij ons in de living komt zal er steeds weer aan jou gedacht worden. Ze is ook zo lief en zacht. We zijn zo blij met haar. Tot later kusjes en lieve groetjes Isabel
Natalie Van der Stede15 januari 2006 om 14:54
vandaag
Lieve Daisy, vandaag is het een heel bijzondere verjaardag ...
Ik wou dat jouw Jutka je drie zoenen kon geven vandaag. Ik wou dat jouw mama je omhelzen kon vandaag. Ik wou dat jouw broer, zussen, shoonbroers en familie met je feesten konden vandaag. Ik wou dat jouw vrienden je kaarten en bloemen konden brengen vandaag. Ik wou dat iedereen die je graag zag je dit kon vertellen vandaag.
Veel mensen denken aan je vandaag. We missen je elke dag, maar we missen je heel hard vandaag...
Verjaardagszoen van mij, Natalie Xxx
Adinda14 januari 2006 om 15:25
Daisy
Hallo Daisy, hier met je vriendin.
Hoe is het daar in het paradijs
Is het gegaan zoals je voorspelde
toen je ons verlietvoor je Hemelse reis .
Denk wel dat je het naar de zin hebt
ben je je pa en Lorenzo al tegengekomen ?
Je had beloofd dat je hen zou zoeken
anders geef het maar door in mijn dromen..
Je bent nu al een tijd bij de Schepper
niet meer op deze aarde .
Wil je zeggen dat we je missen
jouw heengaan liet wonden na .
Daisy het ga je goed, doe de groeten aan iedereen die ik ken.
‘t Is haast onbegonnen werk om alle 5.000 blogs een goeie dag te zeggen. Bij de Uwe ben ik toch eventjes blijven hangen. Echt de moeite waard. Vooral het neerpennen van gedachten en overpeinzingen.Proficiat..
jutka26 december 2005 om 21:42
pijn doet zo veel pijn in je hart xxxxx
mijn hart is gebroken zonder jou mijn mama. het is heel st il z onder j o u in huis hoor laila mist jou hoor en ik ook en meme ook en papa kerstmis was niet leuk zonder jou iik mis jou veel kussjes van je dochter jutka xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ria25 december 2005 om 09:33
Kerst"gemis"
Lieve Daisy, Ik hoop dat Kerstmis voor jouw familie en vrienden, die je zo erg missen, een feest van licht, vrede, ontmoeting en verbinding mag zijn. Dat elke dag van het nieuwe jaar hen mensen brengen die hen omringen met liefde, vriendschap, warmte en oprechte genegenheid. Dat droefheid draaglijk is, en dat hun hart en ziel mag gevuld worden met mooie herinneringen en beelden van hoop,... Ik wens het je geliefden, je vrienden met gans mijn hart. Ik denk aan je. Liefs, Ria
Adinda24 december 2005 om 17:00
Een Kerst met een hééél bijzondere ster
Lieve Daisy,
Jij bent in mijn hart en gedachten..... Er is een heel bijzondere ster aan de hemel voor ons ...........een ster die we allemaal kunnen bewonderen in al haar schoonheid en haar warmte. xx Adinda
nathalie23 december 2005 om 17:02
de feestdagen
dag mama van mevr sanders en jutka.. alle vrienden van mevr sanders ik wil jullie allemaal prettige feesten toewensen! ik weet het zal nooit meer het zelfde zijn zonder lieve mevr sanders! ik vier kerst al sinds vorig jaar niet meer! veel te moeilijk dagen! en claudine sorry dat je al even niks meer van mij hebt gehoort...maar ik heb in het ziekenhuis gelegen enzo! men darmen zijn niet goed! en het is heel gevaarlijk voor men baarmoeder voor geen kindjes meer te krijgen! ik ben uit het ziekenhuis gaan lopen! ik kom er niet graag! lieve jutka en claudine in zie jullie heel binnekort...ik ben jullie, want men computer thuis gaat niet! dikke zoen en knuffel!!! *heel veel liefst voor mevr sanders, ik mis je heel hard*
Claudine23 december 2005 om 16:40
Herinnering van Natalie
Lokeren, 26-07-86
Hallo Daisy
Eerst en vooral bedankt voor je kaartje uit Dworp.
Ik wist niet dat je op kamp ging.
Hoe gaat het ermee? Alles goed, jazeker? Met mij ook.
Verveel je je niet teveel?
Bij zulke momenten moet je maar eens afkomen en wil je dan die foto’s meebrengen, dan kunnen we ze eens bekijken.
Hoe gaat met je dwarsfluit-spelen? Krijg je nog steeds les
van die meneer de vrijdagmorgen? Jij wordt vast nog beroemd, jaja!
Als ik eens passeer zal ik je ook eens bezoeken, als het past maar eerst laat ik je mijn
groetjes doorgeven om m’n brief af te sluiten.
Nog vele groeten
En ook aan je mama
““
OO
0
-_°_-
Natalie
Ja.Wie?23 december 2005 om 00:06
Kerst zonder Jou
Ben nooit nie goe met woorden geweest. Dus heb het maar van een ander gepiekt die het beter kan.
De regen stroomt als tranen langs de ruit 'T is of de ganse hemel om je huilt Ik voel me zo mistroostig als het weer Ik mis je zo ik mis je meer en meer
'K herinner mij de tijd van jij en ik Van d' allereerste tot de laatste blik
Ik mis je zo ik mis je meer en meer Ik zie je in mijn dromen keer op keer Wie zegt me hoe en waar zie ik je weer Ik mis je zo ik mis je meer en meer
Ik weet niet wat er mij toen heeft bezield Te denken dat ik minder van je hield 'K besef nu dat het lang niet over is Omdat ik jou nog alle dagen mis
Adinda20 december 2005 om 18:49
Lieve Claudine en lieve Jutka
Eerst en vooral Claudine..echte vriendschap betekent niet dank u wel te hoeven zeggen..!! Dat hoef je bij mij niet te doen..Ik doe dat vanuit heel mijn hart; als vanzelfsprekend......IK hou van jullie!
xxxxxxx Adinda
Adinda20 december 2005 om 18:40
Kerst en Nieuwjaar zonder jou..
Gedwongen worden afscheid te nemen van een echte vriendin die je volwassen maakte, steeds voor me klaarstond. M'n pijn en verdriet omvormde tot een glimlach, tot vreugde die voor me opkwam, me verdedigde ..die om me gaf en om wie ik gaf, van wie ik hield, waarop ik bouwde en vertrouwde is bijna onmogelijk!!!
Afscheid nemen van een echte vriendin is haar voor de rest van mijn leven verder dragen en dichtbij houden in het diepst van mijn hart..en haar nooit meer loslaten want zij was en is iemand héél apart!
Daisy, Het moet vast heel mooi zijn daar, op de plek waar je nu bent. Een plek zonder pijn , verdriet en ongemak ...verlost van je aardse pak. JOU KAN IK NIET VERGETEN!
'Liefde' is voor de mensheid al te groot om te vatten..en 'dood' is nog eens zo groot. Men zegt dat je er moet leren mee leven...vergeten; bedoelen ze dan de dood? Dan vragen ze te veel van mij! Het gedacht dat ik je nooit meer zal zien..Ik denk nog maar eens aan jou! ER gaat een rilling over mijn lichaam..kou? Wetende dat je verlost bent van al je zorgen en pijn vermindert dat gevoel van mijn innerlijke pijn.
ER komen nieuwe vrienden bij , maar dat gat in mijn hart geraakt niet gevuld, niet bij mij! Jij bent niet te vervangen!!!!!!!! Jij bent uniek!!!!!!! Ik mis jou 'alles'..........ik mis jou!!
Adinda xxx om 24.00 op 31 december zal jij en Lorenzo de eerste zijn waaraan ik zal denken en waarschijnlijk een traantje wegpinken..
CLAUDINE19 december 2005 om 22:05
VOOR ALTIJD HAAR MAMA
bedankt adinda dat je er altijd bent in goede en minder goede momenten ik zou jullie zoveel xillen wensen maar ben een beetje mijn draad kwijt maar ik geef jullie allemaal de grootste en dikste knuffel die er bestaat envandaisy een dikke kus CLAUDINE EN JUTKA
mama daisy19 december 2005 om 21:59
daisy
bedankt natalie dat je langs kwamspijtig dat ik niet thuis was ik hoop u spoedig eens te zien en inderdaad het eerste eindejaar zonder daisy wij lopen doelloos rond op zoek naar een antwoord maar dat krijg je niet maar het doet goed te weten dat je aan haar en jutka denkt een dikke eindejaarszoen van ons en zeker van daisy tot bunnenkort
Natalie Van der Stede19 december 2005 om 20:41
eindejaarszoen Xxx
Kerst zonder jou, ... Daisy 2006 starten zonder jou, ... Daisy Maar niet zonder de duizend en één herinneringen aan jou, ... Daisy
claudine13 december 2005 om 10:12
danken in naam van daisy
met dit bericht wil ik iedereen bedanken die daisy met een kaartje met een bloempje met een bezoekje haar ziek zijn haar laatste maanden draaglijker gemaakt hebben bedankt iedereen en een dikke knuffel van DAISY
claudine13 december 2005 om 09:42
wij missen je
daisyken vandaag 8.maand dat je bij ons weg bentOP REISmisschien.Het doet zoveel pijn zonder u Jutka mist haar mama meer en meer ze heeft je zo nodig wij doen ons best Daisyken wij vertellen heel veel oer haar mama de beste mama van de hele wereld Straks breng ik bloemetjes bij u dat zal het mogelijk maken die dag terug door te komen wijn ZIEN JE GRAAG voor altij altijd in ons hart een dikke kus van ons allemaal maar de dikste van jutka en mama
jutka4 december 2005 om 21:32
mijn konijn heeft kindjes
mama mijn konijn heeft babys ik wou dat je ze kon zien maar het is vreet dubbel zo veel zorgen mama ik mis je jutka en de drie kleine konijntjes en mama konijn en laila en papa konijn
Adinda1 december 2005 om 09:33
Verjaren zonder jou
Lieve Daisy,
Vandaag is mijn eerste verjaardag zonder jou!! Wat mis ik je ... Ik weet dat je daar zeker op me neerkijkt en ook het gemis voelt om samen te zijn.
Weet dat zeker vandaag mijn hart bij jou is en ja ..ik voel jou!! Jouw ma en je lieve dochter hebben me al verrast met een prachtige verjaardagskaart! Tranen kwamen in mijn ogen maar mijn hart werd verwarmd !!
jouw soulmate Adinda xx
Isabel30 november 2005 om 21:27
Hallo Daisy, Wat is het koud en killig buiten. Net hetzelfde gevoel van het gemis en de leegte om jou. Vandaag denkte ik speciaal véél aan jou. Weetje , uw maateken is jarig morgen, ik ben er zeker van dat je dit voor geen geld wou missen. Konden we misschien wel samen bij haar gaan en haar verrassen en knetergekke dingen doen... Maar ik kan er enkel eens van dromen. Ben er wel 100% van overtuigd dat je op één of andere manier aanwezig zal zijn...... Ik mis je nog steeds meer en meer. Kusjes Isabel
dag mama van mevr sanders, jutkatje en karina...naar jullie toe wil ik even wat zeggen ! zaterdag waz echt heel speciaal voor mij! ik weet nu...ik ben niet alleen dat verdriet heeft, maar ook zovele andere mensen! bedankt dat ik op deze speciale dag erbij heb mogen zijn!...het was heel speciaal en een hele goede ervaring, maar ik waz vooral blij dat ik bij jullie kon zijn!...lieve mama van mevr sanders, je bent echt een hele lieve vrouw! heel speciaal en heel bezorgt!ik wil heel graag met jou lieve mevr sanders haar graf kuisen, want alleen durf ik niet te gaan :(...bedankt dat je er bent voor mij....lieve kleine jutka...je bent een supermeisje! door jou kan ik lachen! je kan bij iedereen een glimlach op het gezicht toveren! je kussens voor je mama waren heel mooi!!...karina, jou had ik nog niet gezien! je bent heel lief! ik ben blij dat ik je leren kennen heb, en dan wel nog op zo een speciale dag :) ik keek in de spiegel...ik zal lieve mevr sanders, ik heb het je verteld :)............ die dag waz heel speciaal voor mij! mama van mevr sanders, toen je na de film in de groep vertelde...en je weende...kreeg ik het echt moeilijk! jullie hebben zo al veel verdriet! ik heb hard op men tanden moeten bijten! maar ik kan niet huilen waar iemand bij is...ik schrijf wat ik voel, ik zeg het in men hoofd wat ik voel!... ik hoop dat mevr sanders onze 4 ballonnen met onze boodschap heeft ontvangen! ik heb haar een kus en een knuffel gestuurt! en heb nog een paar dingen gezegt! ik heb op de site van claire mevr sanders gezien! ze is altijd zo vrolijk geweest! een glimlach verscheen op men gezicht, omdat ik haar zag! ik heb haar lang niet gezien! maar later, wanneer het kan, zal ik haar trug zien! en zal ik haar vertellen over deze speciale dag! dat ik haar nooit vergeet! en zoals iedereen hier, haar heel hard mis!!![for ever in my heart]xxxxxx
claudine27 november 2005 om 08:54
mijn jeugd en mij sterven
natalie bedankt dat je opzo een mooi moment de eersrte sneeuw aan daisy dachtweet je nog de bezoeken aan daisy bezoeken van intenseliefde en vriendschap toen je kwam met je sjaaltje je parfum op zulke momenten was daisy echt gelukkig bedankt natalie enje weet het wel altijd welkom een dikke knuffel van jutka en meme
claudine26 november 2005 om 07:41
de verbinding
daisyken vandaag gaan we terug samen met jutka naar de verbinding weet je nog hoe goed jeje daar voelde onder leiding van claire jutka voeld zich daar ook goed daar kan ze vertellen hoezeer ze haar mama misten maakt samen met claire hele mooie tekeningenlieve schat ik wou dat je nog eventjes bij ons kon zijn wij missen je iedere dag meer en meerhet doed zoveel pijn zonder jou een dikke knuffel van je lieve schatdie het zo moeilijk heeft en van mij je bent iedere seconde in mijn hart je mama
Natalie Van der Stede26 november 2005 om 07:40
de eerst sneeuw
De eerste sneeuw !
Mijn kindjes zijn door het dolle heen ... Het doet me veel plezier om hun geluk voor een sneeuwvlok te zien ... Lieve Jutka, ik wou dat je samen met jouw mama de eerste sneeuwballen kon gooien ... Ik wou dat ook Daisy jouw vreugde om de winterse bui kon ervaren ... Lieve meid, ik denk nog veel aan jouw mama en aan jou en je familie. Dikke zoen van mij Xxx
corry22 november 2005 om 11:20
ontroerend
Heel mooi gevoelig blog. Liefs en groetjes. hou je taai Corry
ria18 november 2005 om 11:29
Een jaar geleden
Daisy,
Het is bijna een jaar geleden, dat ik je toevallig tegenkwam in het U.Z. Gent. Je vertelde me toen het slechte nieuws over jouw toekomst. Het was alsof een reuzegrote vuist me een slag op mijn lichaam gaf. Dit nieuws vond ik niet kunnen, en ik brak vanbinnen. Ik kon er nachten niet van slapen. Ik was er helemaal kapot van. Ik heb boeken, internet geraadpleegd, mensen gesproken om toch nog te kunnen helpen. Je had immers nog weinig tijd.
Je was altijd omringd door een prachtige, liefdevolle, hechte, open familie. Je zag je familie zo graag. Er stonden altijd wel bloemen en foto's op de tafel. Je kon je intens verwend voelen met een kopje thee van je ma en iemand die langs kwam om met jou wat bij te praten. Je was zo gastvrij. Ik hoop dat je nog genoten hebt van al die mensen die je zo graag zagen. Ik hoop dat je soms weleens lag te mijmeren: wat ben ik een rijk mens, wat zijn er dierbare mensen om me heen, wat hebben we het goed samen.
Het proces van ziekte en sterven was uitermate pijnlijk, letterlijk en figuurlijk, ook om het te zien. Je geest wou wel, maar je lichaam niet meer. Ik heb veel respect voor jou. Ik heb veel van je geleerd. Je was bezig met het sterven en de dood, met het afscheid van al het dierbare in dit leven, met het afscheid van het leven zelf, met loslaten. Je kwam tot het besef dat de dood een deel van je leven was. Je hebt je intens met de dood beziggehouden. Je hebt erover nagedacht, gelezen, gepraat, opnieuw gedacht en gepraat. Je bent geen enkele gedachte, hoe pijnlijk ook, uit de weg gegaan. Je hebt geregeld wat er te regelen viel. Je hebt gezegd wat gezegd moest worden. Je maakte af wat af kon en moest. Het drama was niet de dood, het drama was dat de dood zo vroeg kwam. Tegelijkertijd was je bezig met wat er nog wel was en wat er nog wel kon. Veel mensen hebben nog zoveel dingen samen gewild. En dat kan niet meer, nooit meer. Dat doet pijn voor zovele mensen. Iedereen die je kent heeft veel verloren en dat verlies doet pijn. Iedereen die je kent is woedend, machteloos, wrokkig, en verdrietig geweest.
Wat er blijft is liefde. Heel veel liefde. Je bent thuis in het hart van zoveel mensen. Er zijn heel veel mensen die nog dagelijks aan je denken. Je was een sterke vrouw, die op een héél bijzondere en eigen manier vorm heeft gegeven aan zo'n moelijke periode in het bestaan. Ik denk nog heel veel aan je kracht, je aanvaarding van wat er met je gebeurde, je gastvrijheid, je liefde voor je familie. Ik denk aan je,
Ria
veronique14 november 2005 om 16:16
vriendin Adinda
Ik ben op deze site terecht gekomen via Adinda en ik moet zeggen het is een héle mooie maar ook zéér ontroerende site om te bezoeken . Ik heb Daisy niet persoonlijk gekend maar door alles wat ik hier lees en ook hoor van Adinda moet zij een prachtvrouw geweest zijn . Veel sterkte voor alle mensen in haar naaste omgeving en vooral kleine Jutka . Vriendelijke groetjes Veronique.
weet je nog mevr die ene keer toen ik overstuur waz en dat ik je belde...ik zij je dat ik bijna 2 maand overtyd waz...en dat ik me erg zorge maakte! jij zoals altijd...klaar voor me te helpen..zij tege me voor het lachen...als je niet naar de dokter gaat mag je niet komen :) meteen na jou telefoontje voelde ik me goed! we hebben toen meer als 1 uur aan de lijn gehongen! ik heb je toen ook gezegt dat ik zal gaan! dankzij u heb ik uiteindelijk naar de dokter gedurft...en waz het niks... weet je ook nog dat ik je zei...gelijk wnnr ik een kindje heb...jongen of meisje...jouw naam gaan ze krijgen! zo die 2de naam e :) je lachte toen zo lief! en je zei dat je dat heel lief vond...en weet je mevr mss had je het nog niet door! maar ik ga dat doen! jij leeft verder in vele harten, en ook ga je verderleven in mijn kindje...ooit ga ik je naam roepen! *daisy* men groote vb! mijn kindje moet net zoals jou zijn! het zonnetje in ieders leven dat binnewandeld! ik mis je zo mevr... ze zeggen tegen mij dat ik te veel over jou babbel...maar weet je...als ik over u vertel voel ik me veel beter! ik praat graag over jou! ik zeg dan alt zo van ja mevr sanders die begreep me! die stond altijd voor mij klaar! of wnnr ik iemand zie met lange haren, den zeg ik ook altijd...kijk mevr sanders had ook zo mooi haar! ik weet voor sommige is het niet leuk dat ik zo veel over je babbel, maar ik kan er echt niks aan doen! ik kijk zo naar je op! elke dag, maar dan ook elke dag vertel ik over jou! gelijk tegen wie! ik zal jou nooit vergeten! en ook niet de mensen waar ik zoveel over jou tege vertel! ze kennek je alleen maar van mijn woorden! en allemaal vinden ze jou een fantastiche vrouw!!! maar dat zal je altijd blijven! lieve mevr! tot gauw en ik vergeet je niet! ik mis je echt heel erg! sommige dagen gaat het nog, maar er zijn zo van die dagen waar ik het echt heel moeilijk heb en dan pas besef ik van er is niemand zoals haar die mij kan helpen! alleen zij!!!! ik mis je!!!!!
Cates11 november 2005 om 09:28
Ontroerend
.Hallo, ik ben heel erg onder de indruk van je blog. Ik wens jou de familie en vrienden heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Heel veel sterkte !! Groet Cates.
lieve mevr...ik heb een supermooie foto gekrege van je mama...hij is echt prachtig...ik heb hem in het groot laten afdrukken...hij hangt hier nu juist boven de pc in de living...zo zie ik elke dag je lieve mooie lach die ik nooit zal vergeten...daaronder hangt een kopie van je afscheidkaartje voor mij! het originele hangt ingekadert op men kamer bij je foto's, brieven en kaartjes...ik heb een speciaal plekje voor jou gemaakt op men kamer! boven men bed...zo kan ik elke dag tege je praten...zeggen hoe ik me voel...dat ik me slecht voel omdat ik je zo hard mis! en dat ik je nooit zal vergeten! lieve mevr je blijft voor altijd in men hartje!!! dikke zoen *natje*
Ik heb het krantenartikel over Daisy en hoe zij haar laatste levensmaanden beleefd heeft al een aantal keren gelezen en herlezen. Men word er heel stilletjes van . 1 november is de dag waarbij de meeste mensen nog eens stil staan bij het leven en de dood. Ik hoop dat een getuigenis als dat van Daisy door vele mensen zal gelezen worden.Als men het dan eens niet goed meer ziet zitten hoeft men maar eens aan Daisy en haar bewonderenswaardige moed te denken om weer verder te doen.Ik heb haar nooit gekend maar zij moet een prachtige vrouw ,moeder en dochter geweest zijn.Sterkte verder aan iedereen die van haar hield.
01-11-2005 om 19:34 geschreven door vanglabeke noël
ja ik wil zeker meegaan! ik denk wel dat het me goed zal doen! samen verdriet delen! pff ma ik ga dan weer wenen ze :'(
dikke zoen nathalie
mama daisy31 oktober 2005 om 08:01
helpen
natalie wil je met ons meegaan naar claire van den abbeele op 26.11.005 komen mensen met verdriet samen als je wilt h kan je met ons mee ik wil ook met jou naar het graf van daisy gaan heel veel knuffels van de mama van daisy
nathalie30 oktober 2005 om 22:01
pijn! pijn! pijn !
mevr...:'( *snik* kep zoveel verdriet...weer een jongen die me pijn doet...bij wie moet ik nu uithuilen????, ik wil bij je zijn...je zoveel willen vertelle...men hartje doet pijn! ik mis je! ik heb niemand meer! niemand! ik mis je!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! *snik*
sara29 oktober 2005 om 23:13
Bedankt Daisy
Hey Daisy,
Ik weet het, we hebben elkaar niet echt gekend... spijtig genoeg, maar toch had ik na die enkele keren dat ik je gezien en gesproken heb, een heel raar gevoel. Een goed gevoel. Het was alsof we iets gemeen hadden. We zijn allebei "mama" en jij zou jouw Jutka niet meer kunnen knuffelen, net zoals ik mijn Stefke niet meer kan vasthouden... Ik heb je nog steeds heel graag, maar dat weet je wel hoop ik, ik praat dikwijls tegen je als ik het kaarsje aansteek naast je foto, naast de foto van Stefke.
Ik ben je ook enorm dankbaar, sinds dat jij dat boekje aan hem hebt gegeven, voel ik een soort van opluchting, er stonden allemaal dingen in die ik hem wou zeggen en tonen.
Nee, we zijn je zeker nog niet vergeten, ook Steven niet en zelfs mijn dochtertje vraagt dikwijls naar jouw Jutka, ze vraagt dan waarom haar mama er niet meer is en wanneer ze dan terugkomt enzo. Wat moet je daar op antwoorden. Waarom? Dat weet niemand, het enige wat ik weet is dat het altijd de verkeerde zijn. Dat het beter iemand anders zou geweest zijn die dit overkwam, is misschien voor sommmigen wat grof, maar toch ... zo'n jonge mama, toffe zus, lieve dochter, leuke vriendin, sympathieke vrouw, plezante juf voor velen (op je begrafenis was het genoeg te merken dat je heeeeel populair was). Ik ben er zeker van dat velen nog elke dag aan je denken, ook ik. Echt waar!
Daisyke, ik denk aan je, hou je goed meid! Geef mijn zoontje nog een dikke knuffel en zoen van me.. Ik zal ook doen wat je me gevraagd hebt, beloofd! ik weet het, ik had het al veel eerder moeten doen, ik voel me echt schuldig nu, ik weet niet goed wat zeggen tegen je mama .... tegen Jutka, ... maar ik ga mijn best doen ...voor jou!
Dikke kus
sara29 oktober 2005 om 22:49
+
Hey Daisy,
Ik weet het, we hebben elkaar niet echt gekend... spijtig genoeg, maar toch had ik na die enkele keren dat ik je gezien heb, een heel raar gevoel. Een goed gevoel. Het was alsof we iets gemeen hadden. We zijn allebei "mama" en jij zou jouw Jutka niet meer kunnen knuffelen, net zoals ik mijn Stefke niet meer kan vasthouden... Ik ad en heb je nog steeds heel graag, maar dat weet je wel hoop ik, ik praat dikwijls tegen je als ik het kaarsje aansteek naast je foto, naast de foto van Stefke.
Ik ben je ook enorm dankbaar, sinds dat jij dat boekje aan hem hebt gegeven, voel ik een soort van opluchting, er stonden allemaal dingen in die ik hem wou zeggen en tonen.
nathalie29 oktober 2005 om 21:38
mevr sanders: de moedigste vrouw dat er bestaat!
lieve mama van mevr sanders en jutka..jullie artikel in de krant waz echt mooi! ik heb 2 kranten gaan halen! en nog maar eens wordt bewezen dat mevr sanders echt moedig was! ik denk niet dat het er veel kunnen, zomaar zelf allez regelen! ik heb echt ongeloofelijk veel respect voor haar! echt waar! vandaag waz het weer een zware dag! ik leesde het artikelen, vele gedachten gingen door men hoofd! nu hier juist...kom ik te wete dat een hele goeie maat van mij verongelukt is en het niet gehaald heeft! hij waz pas 19! ik denk dat mevr sanders en stieven hierboven hele goeie maatjes worden! stieven was ook heel spontaan en lief zoals mevr sanders en kon super mooi dansen! echt alle soorten dans! het leven is zo moeilijk! dagen zoals vandaag besef ik pas hoe hard ik u mis mevr !!! want als ik het moeilijk had, altijd kon ik wou jou terrecht! en nu? nu krop ik het maar op! ik voel me slecht mevr! sorry! ik kan er niet aan doen! ik voel me slecht dat ik nog niet langs geweest ben op je rustplaats! ik wil wel! maar ik heb het lef gewoon niet! ik durf niet! het spijt me! je vint me waarschijnlijk wel laf! ik ga men best doen! ik wil met je praten! mevr je weet nog niet half oe graag ik u zie en mis!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Adinda29 oktober 2005 om 12:48
Zoals jij wou
Lieve Daisy,
Ik hoor je woorden nog bij ons bewuste afscheid....herinner mij zoals ik was, je vriendin...wees niet bezorgd ; ik ga bij mijn pa en jouw zoontje ..jij blijft hier bij mijn mama en mijn dochter..
Ik hoor je nu al zeggen; treur niet maar ga verder met je leven, steeds zal ik er staan ; leiden en begeleiden.
Zie dit niet als een afscheid maar als een nieuw begin..
Daar aan die andere kant , achter nevelsluiers en prachtige zonneschijn.
Het ga je goed meid, samen met je pa en Lorenzo en zovelen zal je wel weten wat echt is en wat niet!
En NEEN nooit wordt je vergeten... je leeft verder in ieder van ons die echt om je geven !!
x ikke
mama28 oktober 2005 om 21:23
je niet vergeten
lieve schat morgen verschijnt er in de krant een artikel over hoe moedig je was zo zal men nog eens aan je denken je was te prachtig te veel mens teveel moeder teveel dochter en je weet het je blijft diep in mij wonen waar je ook bent bij mij ben je altijd
net doed pijn je mama
387 berichten
Afscheid nemen doet steeds weer pijn
Groetjes en hou moed !
als ik op je blog kom ....
dat sier je !!!
Bezoekje
groetjes
Wereldvriendschapsdag vandaag...
Daisy,
Vele woorden hoef ik er niet aan te besteden.........
Mis je x
Adinda
14 februari
Daisy,
nog steeds doorkruis je heel vaak mijn gedachte
op eender welk moment,
maar nooit komt de gedachte aan jou ongelegen.
Ik denk aan je...
Vandaag een dikke Valentijnskus Xxx
Natalie
Voor altijd in ons hartje ...
liefst
voor de papa
nerm gerust kontakt op met mij
de mama van daisy
zonder titel en zonder woorden.
hallo
Ik wens jullie veel sterkte toe in deze moeilijke tijden,mijn moeder en mijn broer hebben ook kanker,dus ik weet niet wat ons te wachten staat.Maar ik heb gans Uw blog gelezen en ook in Uw gastenboek,zoveel steun is toch een troost, al koop je daar niet veel mee,nog veel sterkte toegewenst.groetjes Rudi,
verjaardag
Wat een rare dag vandaag...
Je verjaardag;; en toch ben je er niet.
Hoe is het daar boven met jou ? Ben je nu ook feest aan het vieren? Wat blijven wij met heel veel vragen zitten....
Was je maar voor nog eens één enkele dag bij ons, we zouden je bestormen met heel veeel zoenen, bloemen, vriendschap,.....
Daisyken, we waren met z\\\\\\\'n allen in de kerk om dicht bij jou te zijn, om je verjaardag te vieren,.....
We hebben een konijntje gekregen van je lieve Jutka en mama, ze noemt pluisje. Telkens ze bij ons in de living komt zal er steeds weer aan jou gedacht worden. Ze is ook zo lief en zacht. We zijn zo blij met haar.
Tot later
kusjes en lieve groetjes
Isabel
vandaag
vandaag is het een heel bijzondere verjaardag ...
Ik wou dat jouw Jutka je drie zoenen kon geven vandaag.
Ik wou dat jouw mama je omhelzen kon vandaag.
Ik wou dat jouw broer, zussen, shoonbroers en familie met je feesten konden vandaag.
Ik wou dat jouw vrienden je kaarten en bloemen konden brengen vandaag.
Ik wou dat iedereen die je graag zag je dit kon vertellen vandaag.
Veel mensen denken aan je vandaag.
We missen je elke dag, maar we missen je heel hard vandaag...
Verjaardagszoen van mij, Natalie Xxx
Daisy
Hallo Daisy, hier met je vriendin.
Hoe is het daar in het paradijs
Is het gegaan zoals je voorspelde
toen je ons verliet voor je Hemelse reis .
Denk wel dat je het naar de zin hebt
ben je je pa en Lorenzo al tegengekomen ?
Je had beloofd dat je hen zou zoeken
anders geef het maar door in mijn dromen..
Je bent nu al een tijd bij de Schepper
niet meer op deze aarde .
Wil je zeggen dat we je missen
jouw heengaan liet wonden na .
Daisy het ga je goed, doe de groeten aan iedereen die ik ken.
Morgen ben je jarig ..
Adinda xx
Groetjes
goeie middag
pijn doet zo veel pijn in je hart xxxxx
het is heel st il z onder j o u in huis hoor laila mist jou hoor en ik ook en meme ook en papa kerstmis was niet leuk zonder jou iik mis jou veel kussjes van je dochter jutka xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Kerst"gemis"
Lieve Daisy,
Ik hoop dat Kerstmis voor jouw familie en vrienden, die je zo erg missen, een feest van licht, vrede, ontmoeting en verbinding mag zijn.
Dat elke dag van het nieuwe jaar hen mensen brengen die hen omringen met liefde, vriendschap, warmte en oprechte genegenheid.
Dat droefheid draaglijk is, en dat hun hart en ziel mag gevuld worden met mooie herinneringen en beelden van hoop,...
Ik wens het je geliefden, je vrienden met gans mijn hart.
Ik denk aan je.
Liefs,
Ria
Een Kerst met een hééél bijzondere ster
Jij bent in mijn hart en gedachten.....
Er is een heel bijzondere ster aan de hemel voor ons ...........een ster die we allemaal kunnen bewonderen in al haar schoonheid en haar warmte.
xx Adinda
de feestdagen
en claudine sorry dat je al even niks meer van mij hebt gehoort...maar ik heb in het ziekenhuis gelegen enzo!
men darmen zijn niet goed! en het is heel gevaarlijk voor men baarmoeder voor geen kindjes meer te krijgen! ik ben uit het ziekenhuis gaan lopen! ik kom er niet graag! lieve jutka en claudine in zie jullie heel binnekort...ik ben jullie, want men computer thuis gaat niet! dikke zoen en knuffel!!!
*heel veel liefst voor mevr sanders, ik mis je heel hard*
Herinnering van Natalie
Lokeren, 26-07-86
Hallo Daisy
Eerst en vooral bedankt voor je kaartje uit Dworp.
Ik wist niet dat je op kamp ging.
Hoe gaat het ermee? Alles goed, jazeker? Met mij ook.
Verveel je je niet teveel?
Bij zulke momenten moet je maar eens afkomen en wil je dan die foto’s meebrengen, dan kunnen we ze eens bekijken.
Hoe gaat met je dwarsfluit-spelen? Krijg je nog steeds les van die meneer de vrijdagmorgen? Jij wordt vast nog beroemd, jaja!
Als ik eens passeer zal ik je ook eens bezoeken, als het past maar eerst laat ik je mijn groetjes doorgeven om m’n brief af te sluiten.
Nog vele groeten
En ook aan je mama
“ “
O O
0
-_°_-
Kerst zonder Jou
Ben nooit nie goe met woorden geweest. Dus heb het maar van een ander gepiekt die het beter kan.
De regen stroomt als tranen langs de ruit
'T is of de ganse hemel om je huilt
Ik voel me zo mistroostig als het weer
Ik mis je zo ik mis je meer en meer
'K herinner mij de tijd van jij en ik
Van d' allereerste tot de laatste blik
Ik mis je zo ik mis je meer en meer
Ik zie je in mijn dromen keer op keer
Wie zegt me hoe en waar zie ik je weer
Ik mis je zo ik mis je meer en meer
Ik weet niet wat er mij toen heeft bezield
Te denken dat ik minder van je hield
'K besef nu dat het lang niet over is
Omdat ik jou nog alle dagen mis
Lieve Claudine en lieve Jutka
xxxxxxx Adinda
Kerst en Nieuwjaar zonder jou..
M'n pijn en verdriet omvormde tot een glimlach, tot vreugde die voor me opkwam, me verdedigde ..die om me gaf en om wie ik gaf, van wie ik hield, waarop ik bouwde en vertrouwde is bijna onmogelijk!!!
Afscheid nemen van een echte vriendin is haar voor de rest van mijn leven verder dragen en dichtbij houden in het diepst van mijn hart..en haar nooit meer loslaten want zij was en is iemand héél apart!
Daisy,
Het moet vast heel mooi zijn daar, op de plek waar je nu bent.
Een plek zonder pijn , verdriet en ongemak ...verlost van je aardse pak. JOU KAN IK NIET VERGETEN!
'Liefde' is voor de mensheid al te groot om te vatten..en 'dood' is nog eens zo groot.
Men zegt dat je er moet leren mee leven...vergeten; bedoelen ze dan de dood?
Dan vragen ze te veel van mij!
Het gedacht dat ik je nooit meer zal zien..Ik denk nog maar eens aan jou!
ER gaat een rilling over mijn lichaam..kou? Wetende dat je verlost bent van al je zorgen en pijn vermindert dat gevoel van mijn innerlijke pijn.
ER komen nieuwe vrienden bij , maar dat gat in mijn hart geraakt niet gevuld, niet bij mij!
Jij bent niet te vervangen!!!!!!!!
Jij bent uniek!!!!!!!
Ik mis jou 'alles'..........ik mis jou!!
Adinda xxx om 24.00 op 31 december zal jij en Lorenzo de eerste zijn waaraan ik zal denken en waarschijnlijk een traantje wegpinken..
VOOR ALTIJD HAAR MAMA
CLAUDINE EN JUTKA
daisy
bedankt natalie dat je langs kwamspijtig dat ik niet thuis was ik hoop u spoedig eens te zien en inderdaad het eerste eindejaar zonder daisy wij lopen doelloos rond op zoek naar een antwoord maar dat krijg je niet maar het doet goed te weten dat je aan haar en jutka denkt een dikke eindejaarszoen van ons en zeker van daisy tot bunnenkort
eindejaarszoen Xxx
Kerst zonder jou, ... Daisy
2006 starten zonder jou, ... Daisy
Maar niet zonder de duizend en één herinneringen aan jou, ... Daisy
danken in naam van daisy
wij missen je
mijn konijn heeft kindjes
dubbel zo veel zorgen mama ik mis je
jutka en de drie kleine konijntjes en mama konijn en laila en papa konijn
Verjaren zonder jou
Vandaag is mijn eerste verjaardag zonder jou!!
Wat mis ik je ...
Ik weet dat je daar zeker op me neerkijkt en ook het gemis voelt om samen te zijn.
Weet dat zeker vandaag mijn hart bij jou is en ja ..ik voel jou!!
Jouw ma en je lieve dochter hebben me al verrast met een prachtige verjaardagskaart! Tranen kwamen in mijn ogen maar mijn hart werd verwarmd !!
jouw soulmate
Adinda xx
Wat is het koud en killig buiten. Net hetzelfde gevoel van het gemis en de leegte om jou. Vandaag denkte ik speciaal véél aan jou.
Weetje , uw maateken is jarig morgen, ik ben er zeker van dat je dit voor geen geld wou missen. Konden we misschien wel samen bij haar gaan en haar verrassen en knetergekke dingen doen... Maar ik kan er enkel eens van dromen.
Ben er wel 100% van overtuigd dat je op één of andere manier aanwezig zal zijn......
Ik mis je nog steeds meer en meer.
Kusjes
Isabel
de verbintenis waz heel speciaal
die dag waz heel speciaal voor mij! mama van mevr sanders, toen je na de film in de groep vertelde...en je weende...kreeg ik het echt moeilijk! jullie hebben zo al veel verdriet! ik heb hard op men tanden moeten bijten! maar ik kan niet huilen waar iemand bij is...ik schrijf wat ik voel, ik zeg het in men hoofd wat ik voel!...
ik hoop dat mevr sanders onze 4 ballonnen met onze boodschap heeft ontvangen! ik heb haar een kus en een knuffel gestuurt! en heb nog een paar dingen gezegt!
ik heb op de site van claire mevr sanders gezien! ze is altijd zo vrolijk geweest! een glimlach verscheen op men gezicht, omdat ik haar zag! ik heb haar lang niet gezien! maar later, wanneer het kan, zal ik haar trug zien! en zal ik haar vertellen over deze speciale dag! dat ik haar nooit vergeet! en zoals iedereen hier, haar heel hard mis!!![for ever in my heart]xxxxxx
mijn jeugd en mij sterven
de verbinding
de eerst sneeuw
Mijn kindjes zijn door het dolle heen ... Het doet me veel plezier om hun geluk voor een sneeuwvlok te zien ...
Lieve Jutka, ik wou dat je samen met jouw mama de eerste sneeuwballen kon gooien ... Ik wou dat ook Daisy jouw vreugde om de winterse bui kon ervaren ...
Lieve meid, ik denk nog veel aan jouw mama en aan jou en je familie.
Dikke zoen van mij Xxx
ontroerend
Liefs en groetjes.
hou je taai
Corry
Een jaar geleden
Het is bijna een jaar geleden, dat ik je toevallig tegenkwam in het U.Z. Gent.
Je vertelde me toen het slechte nieuws over jouw toekomst.
Het was alsof een reuzegrote vuist me een slag op mijn lichaam gaf.
Dit nieuws vond ik niet kunnen, en ik brak vanbinnen.
Ik kon er nachten niet van slapen. Ik was er helemaal kapot van.
Ik heb boeken, internet geraadpleegd, mensen gesproken om toch nog te kunnen helpen.
Je had immers nog weinig tijd.
Je was altijd omringd door een prachtige, liefdevolle, hechte, open familie.
Je zag je familie zo graag.
Er stonden altijd wel bloemen en foto's op de tafel.
Je kon je intens verwend voelen met een kopje thee van je ma en iemand die langs kwam om met jou wat bij te praten.
Je was zo gastvrij.
Ik hoop dat je nog genoten hebt van al die mensen die je zo graag zagen.
Ik hoop dat je soms weleens lag te mijmeren: wat ben ik een rijk mens, wat zijn er dierbare mensen om me heen, wat hebben we het goed samen.
Het proces van ziekte en sterven was uitermate pijnlijk, letterlijk en figuurlijk, ook om het te zien.
Je geest wou wel, maar je lichaam niet meer.
Ik heb veel respect voor jou.
Ik heb veel van je geleerd.
Je was bezig met het sterven en de dood, met het afscheid van al het dierbare in dit leven, met het afscheid van het leven zelf, met loslaten.
Je kwam tot het besef dat de dood een deel van je leven was.
Je hebt je intens met de dood beziggehouden.
Je hebt erover nagedacht, gelezen, gepraat, opnieuw gedacht en gepraat.
Je bent geen enkele gedachte, hoe pijnlijk ook, uit de weg gegaan.
Je hebt geregeld wat er te regelen viel.
Je hebt gezegd wat gezegd moest worden.
Je maakte af wat af kon en moest.
Het drama was niet de dood, het drama was dat de dood zo vroeg kwam.
Tegelijkertijd was je bezig met wat er nog wel was en wat er nog wel kon.
Veel mensen hebben nog zoveel dingen samen gewild. En dat kan niet meer, nooit meer. Dat doet pijn voor zovele mensen.
Iedereen die je kent heeft veel verloren en dat verlies doet pijn.
Iedereen die je kent is woedend, machteloos, wrokkig, en verdrietig geweest.
Wat er blijft is liefde. Heel veel liefde.
Je bent thuis in het hart van zoveel mensen.
Er zijn heel veel mensen die nog dagelijks aan je denken.
Je was een sterke vrouw, die op een héél bijzondere en eigen manier vorm heeft gegeven aan zo'n moelijke periode in het bestaan.
Ik denk nog heel veel aan je kracht, je aanvaarding van wat er met je gebeurde, je gastvrijheid, je liefde voor je familie.
Ik denk aan je,
Ria
vriendin Adinda
Ik heb Daisy niet persoonlijk gekend maar door alles wat ik hier lees en ook hoor van Adinda moet zij een prachtvrouw geweest zijn .
Veel sterkte voor alle mensen in haar naaste omgeving en vooral kleine Jutka .
Vriendelijke groetjes Veronique.
kindje daisy
ik mis je!!!!!
Ontroerend
prachtige foto!
krant
01-11-2005 om 19:34 geschreven door vanglabeke noël
dank u mama daisy
dikke zoen nathalie
helpen
pijn! pijn! pijn !
Bedankt Daisy
Ik weet het, we hebben elkaar niet echt gekend... spijtig genoeg, maar toch had ik na die enkele keren dat ik je gezien en gesproken heb, een heel raar gevoel. Een goed gevoel. Het was alsof we iets gemeen hadden. We zijn allebei "mama" en jij zou jouw Jutka niet meer kunnen knuffelen, net zoals ik mijn Stefke niet meer kan vasthouden... Ik heb je nog steeds heel graag, maar dat weet je wel hoop ik, ik praat dikwijls tegen je als ik het kaarsje aansteek naast je foto, naast de foto van Stefke.
Ik ben je ook enorm dankbaar, sinds dat jij dat boekje aan hem hebt gegeven, voel ik een soort van opluchting, er stonden allemaal dingen in die ik hem wou zeggen en tonen.
Nee, we zijn je zeker nog niet vergeten, ook Steven niet en zelfs mijn dochtertje vraagt dikwijls naar jouw Jutka, ze vraagt dan waarom haar mama er niet meer is en wanneer ze dan terugkomt enzo. Wat moet je daar op antwoorden. Waarom? Dat weet niemand, het enige wat ik weet is dat het altijd de verkeerde zijn. Dat het beter iemand anders zou geweest zijn die dit overkwam, is misschien voor sommmigen wat grof, maar toch ... zo'n jonge mama, toffe zus, lieve dochter, leuke vriendin, sympathieke vrouw, plezante juf voor velen (op je begrafenis was het genoeg te merken dat je heeeeel populair was). Ik ben er zeker van dat velen nog elke dag aan je denken, ook ik. Echt waar!
Daisyke, ik denk aan je, hou je goed meid! Geef mijn zoontje nog een dikke knuffel en zoen van me.. Ik zal ook doen wat je me gevraagd hebt, beloofd! ik weet het, ik had het al veel eerder moeten doen, ik voel me echt schuldig nu, ik weet niet goed wat zeggen tegen je mama .... tegen Jutka, ... maar ik ga mijn best doen ...voor jou!
Dikke kus
+
Ik weet het, we hebben elkaar niet echt gekend... spijtig genoeg, maar toch had ik na die enkele keren dat ik je gezien heb, een heel raar gevoel. Een goed gevoel. Het was alsof we iets gemeen hadden. We zijn allebei "mama" en jij zou jouw Jutka niet meer kunnen knuffelen, net zoals ik mijn Stefke niet meer kan vasthouden... Ik ad en heb je nog steeds heel graag, maar dat weet je wel hoop ik, ik praat dikwijls tegen je als ik het kaarsje aansteek naast je foto, naast de foto van Stefke.
Ik ben je ook enorm dankbaar, sinds dat jij dat boekje aan hem hebt gegeven, voel ik een soort van opluchting, er stonden allemaal dingen in die ik hem wou zeggen en tonen.
mevr sanders: de moedigste vrouw dat er bestaat!
Zoals jij wou
Ik hoor je woorden nog bij ons bewuste afscheid....herinner mij zoals ik was, je vriendin...wees niet bezorgd ; ik ga bij mijn pa en jouw zoontje ..jij blijft hier bij mijn mama en mijn dochter..
Ik hoor je nu al zeggen; treur niet maar ga verder met je leven, steeds zal ik er staan ; leiden en begeleiden.
Zie dit niet als een afscheid maar als een nieuw begin..
Daar aan die andere kant , achter nevelsluiers en prachtige zonneschijn.
Het ga je goed meid, samen met je pa en Lorenzo en zovelen zal je wel weten wat echt is en wat niet!
En NEEN nooit wordt je vergeten... je leeft verder in ieder van ons die echt om je geven !!
x ikke
je niet vergeten
net doed pijn je mama