Archief

Geheugen perikelen
------------------------
Als de rook om je hoofd is verdwenen? Ik denk dat ik in mijn vorig leven ergens al eens verteld heb over mijn geheugen perikelen. Ik had laatst gevraagd aan mijn oncoloog of hij nog patienten heeft gehad met problemen van het geheugen. Hij zei dat er heel veel kankerpatienten ermee te maken hebben . Dat noemen ze een typische chemo boun of zoiets in die aard.Na mijn operatie en chemo had ik altijd het gevoel dat ik ne hoop watten in  mijn hoofd zitten had. Het was daar zeer mistig. Ik had serieuse concentratie stoornissen, ik kon geen gegevens meer opslagen op mijn hersencomputer, ik had moeite met zinnen maken. Het was in mijn hoofd ne regelrechte hutsepot. Ik kon er mee wenen , maar ook soms mee lachen. Wat ik allemaal had uitgespookt, het was niet meer menselijk. Ik volgde toen een cursus engels, en als de leraar een zin zei ,die ik moest vervolledigen, was ik in de helft mijne zin al kwijt , ofwel zat ik nog met woorden bezig die al een half uur gezegd geweest waren. Moest ik richting Hasselt , reed ik richting Antwerpen uit. Stond ik een half uur van huis wist ik al niet meer of ik mijn fornuis had uitgezet. Stond ik voor iemand voor de deur, overviel me een paniek dat ik niet meer wist hoe die persoon weer heette. Ik dacht echt dat ik serieus aan  het dementeren was. Ik ben daar dikwijls bezorgd om geweest. Nu moet ik zeggen dat mijn hoofd veel klaarder is geworden. Dus kankerpatienten er is nog hoop . Ik vergeet nog wel namen enzo, maar dat wijt ik aan mijn leeftijd. Ik hoor mijn leeftijdgenoten toch ook al eens nadenken. Ik zou heel graag willen weten hoe het op dit gebied met andere patienten is gesteld, en of zij daar ook last van hebben. Zou je me daar eens over willen mailen of zo.
Groetjes aan mijn boezemvriend(innen) Liesje

Hoe gaat het met de nazorg
---------------------------------
Hoe lang en hoe vaak ter controle?
Nacontrole wordt de eerste drie jaar elk kwartaal gedaan. Blijft de patiënte vrij van klachten en lijkt de ziekte tot staan gebracht, dan wordt  overgegaan op een schema van een halfjaarlijkse controle.
Er wordt van uitgegaan dat de recidief of de metastase - als die er al zijn - zich meestal in de eerste vijf jaar na de eerste tumor voordoet. Ook na tien jaar echter, soms zelfs na twintig jaar, kan zich opnieuw een tumor ontwikkelen.
Ook wie zich gezond voelt en geen klachten heeft, moet zich beslist aan de afspraken voor nacontroles houden. Noteer klachten en problemen die u ondervindt in het dagelijks leven en leg die bij de volgende afspraak aan de arts voor. Zelfs onschuldig ogende klachten moeten ter tafel komen.

Wat U de dokter moet vertellen bij de volgende afspraak.
--------------------------------------------------------------------
*pijn aan het litteken
*pijn in de borst
*armklachten
*Bij zelfonderzoek opgemerkte veranderinge,rode plekken, jeuk, etterende afscheiding zowel in de geopereerde borst al in de gezonde borst.
*bijwerkingen van de therapie
*opvallende veranderingen in het gewicht
*gevoel van ziek zijn
*nieuwe niet te verklaren pijn in spieren en botten.
*hoofdpijn
*toenemende vermoeidheid, verminderde prestatie- en concentratievermogen, lusteloosheid.
*hoesten
*ademnood bij belasting
*gebrek aan eetlust en een vol gevoel
*psychische of sociale problemen.

Antioestrogenen
--------------------
Een vrouw na de overgang, bij wie een hormoonreceptor-positieve tumor werd verwijderd, wordt behandeld met antioestrogenen. Het ove de hele wereld meest gebruikte hormoonpreparaat uit deze groep is tamoxifen.
Het belangrijkste effect van antioestrogenen is dat ze voorkomen dat de oestrogenen aan zich eventueel nog aanwezige tumorcellen, aan de epitheelcellenm van de borstklier en eventueel aanwezige metastasen binden.
Hoewel de eierstokken na de overgang hun taak beëindigen, worden er nog kleine hoeveelheden oestrogeen geproduceerd in de bijnieren en het vetweefsel.
De behandeling reduceert het aantal recidieven en de kans dat in de andere borst ook borstkanker ontstaat wordt met ten minste 30 procent verminderd. Bij een vrouw die nog niet in de overgang is, stimuleert tamoxifen  veeleer de oestrogenenproductie van de eierstokken.
Tamoxifen wordt over het algemeen goed verdragen, maar toch zijn overgansklachten niet uitgesloten. Een vrouw kan tijdens deze behandeling last krijgen van opvliegers, misselijkheid, jeuk en wisselende en depressieve stemmingen.Veranderingen in het baarmoederslijmvlies en vaginale bloedingen behoren ook tot de mogelijkheden.
Tamoxifen wordt ondertussen ook al gebruikt ter voorkoming van een mammacarcinoom. Dit is vooral geschikt in het geval van vrouwen met een verhoogde kans op borstkanker. Dus bij vrouwen die erfelijk belast zijn.

Hormoonbehandeling
--------------------------
Biij twee derde van de vrouwen met borstkanker is het gezwel een hormoonreceptor-positieve tumor, dus gegroeid onder invloed van oestrogenen, en progesteron.Deze vrouwen kunnen na het wegnemen van  de tumor een hormoonbehandeling krijgen.Daarmee moet voorkomemn worden dat onder invloed van deze hormonen opnieuw een kwaadaardig gezwel, een recidief dus, groeit of een niet genezen borstkanker voortschrijdt. Hoe meer hormoonreceptoren er in het tumorweefsel zit, des te positiever de reactie op hormoonbehandeling is .
De hormoonbehandeling betekent voor elke vrouw  een psychische ontlasting en een beduidend minder ingrijpende behandeling dan het chirurgisch verwijderen van de eierstokken. Ondertussen is er een hele reeks hormoonpreparaten , of hormoonblokkers, die bij borstkanker worden ingezet, de zogenaamde aromataseremmers..Deze medicamenten worden ingezet bij een eerste tumor. Het kan soms een vervanging zijn van de chemo.Bovendien richt de toepassing van de afzonderlijke groepen medicijnen zich naar het gegeven of de behandelde vrouwen al dan niet de overgang achter de rug heeft.
<wordt vervolgd>