Naar de inhoud

het dagboek van

akke.beakke.be

monique speciaal voor jou

Allerbeste vriendin

Vrienschap is voor mij.
Me allerbeste vriendin maakt me blij
We blijven vrienden voor altijd
Want ik wil jou nooit meer kwijt
We blijven altijd trouw voor elkaar
En staan altijd voor elkaar klaar
Ik moet gaan stoppen met het gedicht
altijd blijf je bij mij in het gezicht
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door brighteyes om 17:21 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

monique24 januari 2007 om 02:12

ha die cindypindy

wat lief van jou zeg dat mooie gedicht.
we zijn al zo lang vrienden en dat zullen we ook altijd blijven no mather what. we woonden bij elkaar in de straat en we hebben bij elkaar op de basisschool gezeten totdat jij in groep 8 naar een andere school ging wat ik overigens helemaal niet leuk vond want jij was mijn maatje mijn steun en toeverlaat. en tot overmaat van ramp ging je ook nog eens verhuizen ook en dat was al helemaal een ramp want mijn enigste echte vriendin ging weg. we zijn elkaar daarna een poos uit het oog verloren maar hebben daarna de schade weer ingehaald weet je nog daar bij het lansink met die iwan? hihihihihihihi
het liedje van marco borsato draaide toen de meeste dromen zijn bedrog.
tja maar die droom van iwan was echt bedrog.

hey meid we hebben zoveel leuke dingen maar ook minder leuke dingen meegemaakt en die zullen we nooit vergeten tenzij we dement worden dan he?
hopelijk niet snel he.
het is jammer dat ik nu zo ver weg woon want ik weet hoe moeilijk je het daar hebt met je vader en je moeder.
maar ik denk aan je en als je iets nodig hebt dan weet je me wel te vinden/bellen of emailen toch? ik zal er voor je zijn.

ik ga nu maar gauw naar bed want het is al heel laat maar ik zag vanavond pas je gedicht en ik wilde er toch even op reageren

doe de groetjes daar aan everybody en wens je moeder ook veel sterkte van mij want dat is niet niks wat ze allemaal moet doorstaan.

groetjes ook aan die kleine muiter justin die mij jammer genoeg niet echt kent maar ook dat zal wel weer los lopen toch?

en voor alles is een oplossing.

doei cindypindy hou je taai he

monique
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

moeilijke tijden.

Toen mijn zoontje geboren was was ik ontzettend blij. Maar ik voelde me ook erg verdrietig en drukte iedereen van me weg. De dokter zei tegen me dat dat wel normaal was en dat mijn hormonen in de war waren. Ik voelde me zelf ook erg verandert. Was ontzettend snel boos en heel erg kattig. De enige die nog wat goeds kon doen was mijn man.

Ben best een tijdje depressief geweest maar het gaat nu steeds beter. Ik praat veel met mijn man over hoe ik me voel. Er is gewoon heel veel verandert sinds de geboorte van mijn zoontje. Ik heb meer verantwoordelijkheden gekregen.

Maar ik ben nog steeds de zelfde meid als voordat ik justin kreeg.
Moet alleen alles wat ik meegemaakt heb een plaatsje geven. Daarom schrijf ik dit in mijn blog. Want 1 ding heb ik al geleerd en dat je je gevoelens van je af moet schrijven. Als je dat niet doet val je in een diep gat en dan is het nog maar de vraag of je er uit komt.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door brighteyes om 19:27 Reageer op dit bericht

Mijn droomwens..

Wat ik heel erg graag zou willen?? Zwemmen met dolfijnen. Ze trainen en dan laten zien wat ik ze allemaal geleerd heb. Dat is mijn grootste wens.
Ik heb iets met deze dieren. Thuis heb ik vanalles van ze staan. Het zijn zulke leuke en inteligente dieren.

Wie weet...............................................
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door brighteyes om 19:19 Reageer op dit bericht

speciaal voor mijn moeder

Omdat ik zoveel van je hou!!!!!! En ik weet dat je moeilijke tijden meemaakt. Maar zoals je weet hoef je dit niet alleen te doen.Wij zijn er allemaal voor je.

Dikke kus
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door brighteyes om 19:15 1 reactie Reageer op dit bericht

onze hond

Onze hond was 8 maanden toen mijn man hem gekocht heeft. Hij was heel erg bang. Voor alles en iedereen. Hij luisterde niet naar zijn naam, was bang voor de riem, bang om naar buiten en naar binnen te gaan, bang voor auto's vrachtwagens. Eigenlijk voor alles dus. Mijn man heeft heel erg hard met nero getraind. Dit heeft heel veel energie en tijd gekost maar het was zeker de moeite waard.
Want toen nero nog bij die andere man woonde lag hij alleen maar in de garage of tuin. Hij moest vechten voor zijn eten, want er zat nog een rottweiler teefje van toen 1 bij hem in de tuin en ja die was de baas. Die man heeft onze hond zo verwaarloost.

Ik snap zulke mensen niet. Wie kan een hond nou zo behandelen. We zijn nu inmiddels 9 jaar 4 maanden verder, maar hij blijft nog steeds bang voor alles wat ritselt.

Nu krijgt hij wat meer kwaaltjes. Zo hebben we vorig jaar bij hem een kwaadaardige tumor in zijn heup laten weghalen.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door brighteyes om 17:50 Reageer op dit bericht

vervolg onze hond.

We woonden toen in een appartement, en moesten dus eerst een trap op voor we in onze woonkamer kwamen, we hebben hem daarom meegenomen naar de camping en daar zijn we een weekje gebleven. Zo kon nero uitrusten en zo kon die wond, die echt enorm was, rustig genezen.

Nu heeft hij weer een paar knobbels en ik ben als de doods dat hij weer een tumor heeft. Ik weet wel dat hij nu al 10 is, maar ik moet er echt even niet aan denken.

We gaan binnenkort met hem naar de dierenarts en dan gaan we het laten onderzoeken. Hij heeft verder geen pijn dus we zullen wel zien.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door brighteyes om 17:49 Reageer op dit bericht

de droom van mijn man

Mijn man is helemaal weg van ouwe amerikaanse auto's. Hij spaart ze ook. 1:18. Er zitten echt hele mooien tussen. De grootste wens die mijn man heeft is om zelf ook een amerikaanse auto te hebben. Maar dan wel een ford thunderbird.
Tsja dat wordt nog heel lang sparen. Maar dromen mag...........
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door brighteyes om 22:52 Reageer op dit bericht

voor justin

In jouw werd onze diepste wens vervuld een kindje om ons leven mee te delen om samen mee te lachen en te spelen te oefenen met eindeloos geduld in jou werd onze droom dan toch nog waar de droom om een gezin te mogen vormen met eigen waarden en met eigen normen al bouwend aan een toekomst.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door brighteyes om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van het dagboek van

↑ Terug naar de berichten