Archief

Saciro kwam uit het asiel. Omdat we het niet eens konden worden over zijn naam heeft mijn vaderhem zo genoemd. Grappig he. Dat zijn de begin letters van mijn zus, van mij en mijn zusje. Hij was alleen niet zo lief. Hij beet de buurman in de neus maar dat was de buurmans eigenschuld omdat hij zonodig het bot van saciro moest afpakken. Ik had niet zo heel veel met saciro omdat hij gewoonweg niet zo lief was. Mijn ouders hebben hem ook zo snel mogelijk weer terug gebracht.

Tico hebben we gekocht op de camping waar we 16 jaar gestaan hebben. Echt een super lieve hond. Hij is niet echt oud geworden, maar 5 jaar, dit omdat hij prostaatkanker had. Ik heb geen afscheid van hem kunnen nemen, want toen ik thuis kwam van het zwemmen hadden mijn ouders hem al in laten slapen. Ik snap wel dat ze dit gedaan hebben omdat ze ons die verdriet wouden besparen, maar ik vind het wel jammer dat ik geen afscheid van hem heb kunnen nemen.

Daarna kregen we terry, die hebben we heel erg lang gehad. Maar helaas door een droevig autoongeval heeft hij het niet gered. Hij is 10 jaar geworden. Ook hem mis ik nog elke dag vooral omdat hij zomaar van de een op de andere dag er niet meer was. Toen ik bij mijn ouders kwam was ie al overleden.  

Ik heb er ook een hondje bij gekocht toen terry nog leefde. Ook een jackrusseltje. Alleen konden die twee niet zo heel erg goed met elkaar. Helaas toen ik het huis uit ging kon ik mijn hondje niet meenemen, dat brak mijn hart maar ik wist dat hij het gezelliger had bij mijn ouders omdat mijn vriend een rottweiler had. En dat leek me niet zo'n goed idee. Ook jacky is helaas  niet oud geworden. Hij is eerder gestorven dan terry. Jacky is maar 2 jaar geworden. Ook van dit hondje heb ik geen afscheid kunnen nemen. Ik mis hem nog elke dag.


Toen kregen we brutus echt een schatje. Maar ook door een autoongeval heeft hij het niet overleefd. Van hem heb ik wel afscheid kunnen nemen, ik ben naar de dierenarts gegaan en vroeg aan hun of ik hem even mocht zien. Hij stond bij de dierenarts zelf in huis. Het was echt heel zielig om hem zo te zien. Mijn ouders hebben toen een goede beslissing genomen om hem in te laten slapen. Want hij had ook veel pijn maar hij zou nooit meer normaal worden.

Nu hebben mijn ouders een heel leuk hondje. Geen jackrussel meer maar een ander leuk hondje. En mijn vader laat hem geen moment uit zijn zicht verdwijnen. Ze doen alles samen echt leuk om te zien.

Zelf heb ik een rottweiler.Hij is echt lief maar ook al op leeftijd. Hij is nu 10. En ik huiver bij de gedachten dat hij er op een gegeven moment niet meer zou zijn.

We hebben in het begin in een duplexwoninkje gewoont. Het was wel heel erg knus maar te klein voor ons. We waren toen nog met z'n tweeen, maar we hebben ook nog een rottweiler van 58 kilo. Dus dat kun je je wel een beetje voorstellen.
We hebben daarom besloten een huis te kopen. De grootste fout van ons leven. Echt een bouwval. Daar hebben we 3 jaar gewoont.

We hebben toen ons huis te koop gezet en binnen een week was het huis verkocht. Niet te geloven!!!!!!!!!!!

We wonen nu in een eengezinswoning in een kindvriendelijke buurt, en het is hier echt top. Hier wil ik echt oud worden.
Je kan hier lekker wandelen met de hond. Of lekker met z'n allen wandelen.


Ben hier echt gelukkig

Mijn zusje was seremoniemeester. Ik ben zo trots op haar. Ze heeft alles tot in de puntje geregeld. Weet niet wat ik zonder haar moest doen.

Ook heeft ze samen met een vriendin van mijn moeder de trouwkaartjes gemaakt+ de trouwalbums.

Ik ben hun hiervoor nog elke dag dankbaar.

Dank je wel zusje en ....

Toen ik ongebeer 10 jaar oud was(kan eerder zijn maar ook iets later), vertelde mijn moeder mij dat mijn vader niet echt mijn vader was. Ik begreep niet echt wat ze bedoelde. Ze vertelde mij dat ze vroeger getrouwd was met een andere man en dat die man mijn vader is.

Dat was voor mij best een schok. Maar ik heb geprobeerd contact met hem te zoeken. Maar uit alles bleek dat hij mij niet echt zo zag zitten. Hij vergat me wel eens op tehalen en liet mij dan gewoon wachten zonder af te bellen.   Dat hij dat gedaan heeft heeft mij heel verdrietig gemaakt. Maar ik bleef het proberen. 

Op mijn 18e ging ik naar hem toe omdat hij papieren inmoest vullen i.v.m studiefininaciering. Nou de hel brak daar los. Zijn vrouw vertelde gewoon glashard dat als hij voor mij ging betalen, zei een scheiding aan ging vragen omdat ze zelf 2 kinderen hadden.  Ik wist niet wat ik hoorde en ben overstuur het huis uitgerent naar mijn moeder toe.

Meerdere malen heb ik toen nog geprobeerd om contact met hem te houden. Maar elke keer drukte hij me weer weg. En op een gegeven moment vond ik het genoeg.