Archief

Mijn moeder vroeg zich af waarom er niet eerder naar hun gebeld was toen ik het auto ongeluk kreeg.  Maar daar kreeg ze op dat moment geen reactie op.
Ik kreeg in het ziekenhuis onderzoek naar onderzoek en wat bleek, allebei  mijn knieen kapot.Dan ben je net 17 en ben je voor je leven getekend. Het schijnt dat ik iets heb met mijn knieschijven en het aanhechtsel. Ze vonden me nog te jong  voor kunstknieeen, dus ik zal het er nog even mee moeten doen. Ik kreeg zoveel verband om mijn benen heen, en het deed zo ontzettend veel pijn.
Eenmaal thuis aangekomen waren mijn vader en mijn zusje zo blij dat ik er weer was. Dat verzachte de pijn wel een beetje. Het gevoel en het idee dat er toch mensen op je zitten te wachten doen je ontzettend goed. Ik was zo rond half 8 thuis en wat denk je, toen kwam de politie pas bij mijn ouders aan de deur om te vertellen dat ik een auto ongeluk had gehad en dat ik in het ziekenhuis lag. Mijn moeder flipte helemaal. Wat ze allemaal heeft gezegd weet ik zo niet meer want ik was op dat moment zo moe en zo blij dat ik weer veilig thuis was bij mijn vader moeder en zusje.
Het meisje wat mij had aangereden heeft mij niet gebeld om te vragen hoe het met me ging, dus heeft mijn moeder voor me gebeld. Haar vader zei dat zijn dochter had gezegd dat het allemaal wel meeviel maar dat hij alleen niet begreep hoe het kwam dat de auto total loss was omdat ze geen boom had geraakt. Nee zei mijn moeder tegen hem ze is tegen mijn dochter aangeknald.Die is vervolgens door jullie voorraam heengegaan en over de auto heen geslagen. Ze wordt nooit meer de oude. Allebei haar knieen zijn door uw dochter kapot gereden.

Ze heeft nog nooit haar excusses aangeboden voor wat ze mij heeft aangedaan. En ik neem haar dit nog elke dag kwalijk.

We reden met z'n tweeen naast elkaar en 1 jongen zat bij mij achterop. We reden op een weg waar klinker oplagen. Opeens komen er uit het niets 3 auto's knetterhard aanscheuren. Volgenmij reden die auto's wel 80 kilometer per uur. Het was ontzettend koud die nacht het vroor min 6.
Die eerste 2 auto's scheurden voorbij en toen was er opeens een witte auto. Je zag haar nog sturen om te voorkomen dat zo ons ramde maar als je zo snel uit een bocht komt dan is dat toch echt niet mogelijk. Ze ramde ons. Ik vloog tegen de voorruit aan en kwam toen zo'n twee meter verder terecht, mijn vriendin lag in de bosjes op de stoep en een vriend van ons die bij mij achter opzat lag aan de overkant van de straat. Wat een drama!!!!! Het ging allemaal zo snel. Ik ben een paar tellen bewusteloos geweest tot dat  ik op een gegeven moment de stem van dat meisje  hoorde die mij aangereden had. Ik hoorde haar zeggen dat ze  haar moeder moesten bellen omdat haar moeders auto in de prak zat. Belachelijk gewoon. En toen zei ze ook nog tegen mij dat als de politie kwam ik niet moest zeggen dat ze te hard gereden had. Ik werd zo kwaad. Ze stonk ook nog naar alcohol. Ik heb haar echt uitgescholden. Weet niet meer precies wat ik allemaal zei, maar het is bij haar iniedergeval duidelijk overgekomen. Wat een dom kind wie gaat er nou met alcohol op achter het stuur zitten . En ze was net 19 en had net haar rijbewijs.

Tot mijn 13e hebben we in een hele leuke buurt gewoont. Mijn vader werkte heel erg hard om ervoor te zorgen dat alles betaald kon worden. Dat betekende dat hij van s'morgens vroeg tot s'avonds laat weg was. Hij deed er alles om ervoor te zorgen dat we ook leuke kleren konden kopen en dat we met school meekonden op school reisje. Ik heb nog 1 zus en 1 zusje.

Toen ik 13 was zijn we ergens anders heen verhuist. Dat was opzich ook wel een leuke buurt. Alleen was het zo dat de mensen er heel anders waren. Ook ons huis was een stuk kleiner. Maar wel ontzettend knus. Daar heb ik dan ook een hele leuke tijd gehad. Ik leerde daar veel mensen kennen en ging met mijn 13e ook voor het eerst stappen naar groothuis. Maar wel samen met mijn zus die 2 jaar ouder is.

Groothuis dat was wat. Ik ging er elke week heen. Ik heb daar zoveel mensen leren kennen en zoveel plezier gehad. Ik ging er dus voor het eerst heen toen ik 13 was. Toen ik daar dus voor het eerst binnen kwam keek ik mijn ogen uit. Het was best groot. Overal trappen. Ben er dan ook regelmatig verdwaald. Best grappig als ik daar aan terug denk. Ben daar heen gegaan tot mijn 20e en toen vond ik het wel genoeg. Er kwamen op een gegeven moment alleen nog maar jonge kinderen en dan voel je je als snel oud. Ook ging ik niet meer zo vaak omdat ik toen mijn vriend heb leren kennen wat nu inmiddels mijn man is.
We gingen altijd 2e kerstnacht naar groothuis toe. Dat was echt geweldig. Iedereen is dan in de kerststemming en is er vrij weinig trammelant. Ook had ik daar een jongen leren kennen die ik heel erg leuk vond. Was helemaal  hotel de botel van hem. Kon aan niets anders meer denken dan aan hem. Nooit bij nagedacht dat hij niet echt hetzelfde voor mij voelde. Ik herriner het me nog als de dag van vandaag. Wat een verdriet heb ik om  hem gehad.
Ik was 17 toen we besloten om met een hele grote groep te gaan stappen in groothuis. Mijn moeder had alleen 1 voorwaarde en dat was dat ik om 3 uur thuis moest zijn. Nou dat vond ik geen probleem. Er was ook nog een jongen bij die mijn moeder niet helemaal vertrouwde en ze zij dat als je op het politiebureau terecht komt hoef je me niet te bellen.
Achteraf heeft ze gelijk gehad wat die jongen betreft. Hij kon niet zo goed tegen alcohol en heeft heel groothuis onder gespuugd. Ik was echt kwaad op hem en we hebben hem toen met zijn allen naar het station gebracht waar zijn moeder hem op zou halen. Alleen werd hij opeens super agressief en ging raampjes inslaan van het station. Toen besloten zeker meer dan de helft van de jongens en meisjes die bij ons waren om naar huis te gaan.
1 jongen zei tegen ons dat we ook wel konden gaan en dat hij wel bij die jongen bleef tot zijn moeder kwam. Wij zijn toen ook met zijn drieen naar huis gefietst.
Dat hadden we beter niet kunnen doen..................................................

Hoi allemaal. Mijn naam is cindy. Ben 28 jaar jong en getrouwd met dirk. Samen hebben we een zoontje van 2.
Ik ben deze blog begonnen omdat ik alles wat ik meegemaakt heb in mijn leven graag van mij af wil schrijven. En ik weet dat er mensen zijn die je zullen steunen in moeilijke tijden. Ook wil ik mijn leuke dingen in het leven zoals de geboorte van mijn zoontje graag delen met andere mensen.