KLARE TAALA f en toe krijg je een tekst te lezen waarbij je denkt : wat bedoelt die persoon, waar heeft hij/zij het over? Ik begrijp er niets van.
Hij voelt zich daarom niet minderwaardig.
Ik bewonder mijn dokter als een God.
Hij weet dat ik een leek ben, hij gebruikt daarom gemakkelijke woorden zodat ik hem steeds goed begrijp.
Hij is niet enkel een mens die alles goed weet, hij kan ook alles, hij is een artiest.
Mijn vriendin Poesje deelt mijn mening.
Zij bewondert hem net zoals ik.
Ik vertrouw haar mening. Zij heeft geen universitaire titel maar ze verdient er een.
Van mij krijgt ze een eretitel, een MA. (Master of Arts).
( Let op: Spelfouten dienen ook vermeden te worden –“ Master” wordt zonder ‘s’ geschreven.)
Ze heeft wel geen zwarte band in een gevechtssport, maar ze krijgt zelfs mij op mijn knieën. Daarom krijgt zij van mij deze onderscheiding.
Ik bewonder ook haar eenvoud en bescheidenheid.
Voor haar hoeft het geen banket te zijn, ze is tevreden met appelmoes.
Zij bewondert net zoals ik onze dokter. In onze ogen is hij een God. (Let op :zulke herhalingen moeten best vermeden worden)
Onze dokter schrok zich een hoedje toen ze hem onlangs zei: “Onze woorden naast jouw prachtige frasen klinken zo banaal dat ik je gedichten lees, in me opneem en er verder het zwijgen toe doe.”
Hij wist niet dat zij zijn gedichtenbundel had gelezen en was heel vereerd met haar reactie.
Onze dokter, een man zonder enige pretentie, bedankte haar voor die lieve, mooie woorden.
Zo zie je – onze dokter is ook een mens van vlees en bloed, net zoals wij. Grrrrrrr….aag gedaan en steeds tot uw dienst !
6 reacties op dit bericht
Beste Davina,
Gewoon vreselijke om te lezen
Onsamenhangende lectuur, waarschijnlijk geschreven door iemand die te diep in de fles gekeken heeft.
De dokter
Bewonderende groetjes brompot.
antwoord
Je opmerking is terecht.
Ik staarde me blind aan de taalfouten van dit vreselijk stukje tekst, maar de inhoud raakt ook kant noch wal.
Is de schrijver van dit stuk wartaal voor of tegen zijn dokter - het is na veelvuldig lezen nog steeds een raadsel.
Daarom mijn besluit om het toch maar te goeder trouw in de positieve zin te vereenvoudigen.
Mijn besluit - na veelvuldige twijfel - was dat de schrijver zijn dokter als een God aanziet.
God lijkt me wat overdreven, maar wat zouden we inderdaad doen zonder onze artsen die zich steeds dag en nacht inzetten voor ons.
Het verplegend personeel dat hen voortdurend bijstaat moet ook de gepaste waardering krijgen.
Beide beroepen worden zwaar onderschat.
Hartelijk dank voor uw reactie.
Vroeg of laat
ooit komt de dag dat men zich gelukkig zal voelen geholpen te kunnen worden door een dokter. Velen zijn door hem gered of hebben door zijn toedoen hun levenskwaliteit terug gevonden.
Laten we dokters dankbaar zijn dat ze ervoor gekozen hebben want er zijn aangenamer jobs. Ganse dagen alleen maar bezig zijn met de miserie van een ander, geloof me, leuk is ook iets anders.
Foutjes.