Jeugdige devotie.

Kinderen die meestappen in een processie of ommegang.  Het blijft velen aanspreken/ontroeren.

Graaf Robrecht van Bethune 'zou' de kapel van Blindekens in de Kreupelenstraat in 1306 gesticht hebben uit dankbaarheid omdat hij in de slag om de Pevelenberg gespaard gebleven was.  Hier rijdt 700 jaar later een imitator van hem door de Brugse straten naar aanleiding van de Blindekensprocessie.

De officiële omroeper vertelt iedereen wat er vandaag te gebeuren staat: de Blindekensprocessie.

Sinds 1304 al bestaat de 'Brugse belofte' die de vrouwen gedaan hebben, namelijk dat zij een kaars van 36 pond elk jaar vanuit de Blindekenskapel in processie naar de bedevaartsplek 'de Potterie' zouden brengen als hun mannen behouden zouden terugkeren van de slag bij de Pevelenberg.  Hun mannen kwamen terug en dus volbrachten ze elk jaar trouw hun belofte.  Dat iedereen die die belofte gedaan heeft ondertussen al zeker 650 jaar dood en begraven is stoort Brugge niet.  Beloofd is beloofd, en ten andere: het is een manier om de wijk West-Brugge elk jaar toch minstens 1 keer in de kijker te plaatsen.  Een tip misschien voor andere wijken die zich wat achteruitgestoken voelen?  Richt een processie in!
Al net zo lang als 1304 - en zelfs nog langer -  gaat de Brugse burger gebukt onder belastingen en boetes die hem van hogerhand opgelegd worden.  De eigenaar van deze wagen heeft vandaag alvast zijn boete-doening binnen.  Het verschil met vroeger is dat de "schabletters" (scha-beletters = politieagenten) vroeger allemaal mannen waren en dat men nu het werk van boetes uitschrijven in handen stopt van charmante jongedames.  

Bah, neen!  Geen kerkdiefstal.  Eén dag in 't jaar, op 15 augustus, word het mariabeeldje in de Blindekenskapel uit zijn houten kastje gehaald om mee te dragen in de processie.   En laat dat nu uitgerekend vandaag zijn.

Goeiemorgen Brugge, Bruggelingen en Bruggefans.  Laten we de dag opgeruimd starten.  Het regent al niet meer zoals gisteren, de Blindekensprocessie is juist gepasseerd en toen ik stond te wachten op de processie zag ik dit bericht hangen aan een horecazaak in de Smedenstraat:
"Gevraagd: extra zaal (met ervaring) voor de zaterdagen"
Ik vraag me af waar ze zo een zaal zullen vinden.

Te zien op de kanttentoonstelling in de expositieruimte van de brouwerij Straffe Hendrik.  Voor oningewijden kan dit een stom stukje naaldkant lijken.  Wij weten beter.  Dit is de plattegrond van de Brugse binnenstad en hé, mijn straat waar ik woon staat erop.  Brugge is een ei vol verrassingen en Bruggeblog laat u dat dagelijks tonen.  Wat de quizvraag betreft: zoek het ook nooit buiten deze lijntjes.  Alles wat ik fotografeer en beschrijf gebeurt in Brugges binnenste ei, tenzij bij hoge uitzondering vermeld.

We zijn er bijna.  Ik vermoed dat foto 3 voor velen alles duidelijk maakt.  Waar in Brugge is dit?

In de buurt van het station kunnen we ons de vraag stellen: moet er nog zand zijn? 
Overal elders is de vraag: moet er nog regen zijn?

Heeft u er ook al op gelet dat dit jaar het welbekende restaurant Le Panier d'Or op de Markt zijn panier d'Or kwijt is?  Op hun eigen website ziet u hoe de situatie verleden jaar was, namelijk met een gevaarlijk overhellende mand bovenop het topstuk van hun bakstenen trapgevel.  De mand was weliswaar niet van goud maar verguld en hij stond er toch al sinds 1887.  Maar nu is hij zoek.

In de Walstraat is er een antiquariaat gevestigd en in de etalage ervan ligt momenteel deze spotprent.  Wat nu cartoons noemt waren vroeger pure spotprenten.  Mikpunt van dit exemplaar is onze Achille Van Acker, die na de tweede wereldoorlog eerste minister van ons land was geweest en ook verantwoordelijk werd voor de kolenmijnen.  Vandaar zijn bijnaam Achille Charbon en zijn manier van optreden deed de tekenaar verwijzen naar een collega van hem voordien, de heer Paul Tschoffen, oud-minister geweest van de Koloniën en tijdens WO II ook zetelend in de regering in Londen, tevens een vertrouwenspersoon van onze toenmalige koning.    Na de bevrijding kwam die Tschoffen in dienst van de Civil Affaires terug in België als geïmproviseerd luitenant-generaal.
Natuurlijk bevat de spotprent ook een verwijzing naar het aparte gebruik van de franse taal dat Achille Van Acker hanteerde: "zénéral en cef".
O, ja: voor de spotprijs van 125 euro is de spotprent van u, ingelijst en al.

Als u hierin het overzicht kwijt bent, dan bent u gegarandeerd de klos.

Vanuit Bobowa, Polen is er een delegatie naar het Brugse Walplein komen afzakken om er hun eigen kantkloskunsten te demonstreren en ons tevens warm te maken voor hun eigen opendeurdagen van 4 tot 8 oktober.  Wat bij ons de Brugse Kantdagen zijn noemt bij hen Bobowska Koronka Klockowa.  Ik zou zo zeggen, als we begin oktober toch niks om handen hebben: allen daarheen!  Ik zou u wel aanraden om vooraf goed te informeren waar Bobowa ligt.  Naar het schijnt ergens iets voorbij Krakau.   Niet te verwarren met Bobowo, nog zo een plaatsje ergens in het hol van Pluto, excuseer: in Polen, maar wel een kleine 600 kilometer daar vandaan. 

... bevestigen altijd de regel.  Dit is de witte raaf tussen alle kantklossters in die het Walplein dezer dagen overspoelen: een kantklosser.!

1 avond na het succesvolle benenwerk.  Weinig volk op straat en overal lege tenten die wachten om afgebroken te worden.

Jan Peere stuurde via e-mail een antwoord in.  Hij dacht aan een van de twee bruggen aan de Kruispoort.  Sorry Jan, maar daar stond ik niet.  Daarom een tweede foto van de plek in Brugge.  Ook dit is daar te zien.  Waar?

In een der vitrinekasten van de huidige kanttentoonstelling in de brouwerij Straffe Hendrik ligt op een blauw kussentje, samen met een ring, dit kunstig doosje. 

De organisatoren van de 'Kantdagen' kunnen misschien eens overwegen om hun evenement tot 'Waterkantdagen' om te dopen.  Bij momenten valt de regen bij bakken uit de lucht.  Toch schrikt het de bezoekers niet af.