Sterke man

Bij de opening van een nieuw (mannen-) urinoir in de Kuipersstraat kwam er deze week opnieuw protest van vrouwelijke zijde, meer bepaald van Agnes Versluys (Sp. a) en van Annick Lambrecht (Brugse Samenwerking).  Eindelijk, uiteindelijk, na lang klagen en zagen van die twee is het stadsbestuur voor hen gezwicht.  Speciaal voor dit heikel probleem is er vandaag een spoedzitting geweest. 
Wat werd er nu beslist?
Welnu, op verschillende punten in de Brugse binnenstad komen de zogenaamde 'WC 3' toiletten, dat zijn damestoiletten die hetzelfde zijn als de verplaatsbare herentoiletten die we ook al in 't stad gezien hebben, maar zij hebben nog vier kleine ondoorzichtige deurtjes extra, dit om de privacy van de dames te vrijwaren.   Alleen hebben de dames nu nog de plastuit of P-mate nodig maar ook daar heeft het stadsbestuur een oplossing voor gevonden.   Tijdens de openingsuren van In & Uit zullen plastuiten gratis aangeboden worden.  Uiteraard aan personen van vrouwelijke kunne.  Bij twijfelgevallen, als bij de persoon die zich aandient moeilijk het geslacht bepaald kan worden, krijgt die het voordeel van de twijfel.   Er is een maximum voorzien van drie gratis plastuiten per vrouw per dag.  Wil men er meer dan kan men er kopen.  Wie een medisch getuigschrift voorleggen kan waarin staat dat de persoon in kwestie zwanger is of problemen aan de urinewegen heeft, die krijgt acht gratis plastuiten per dag.
Ik ben razend benieuwd naar de start van de plastuitenactie en de eerste damestoiletten die in ons stadsbeeld zullen opduiken.
O ja, ik heb horen zeggen dat ze weer een prachtige slogan voor de campagne uitgedacht hebben:
"Dames, plas 't eruit in uw gratis plastuit!".

Dit is Robert Motyka uit Bobowa, Polen.  Hij was ook te zien afgelopen weekend tijdens de Brugse Kantdagen op en rond het Walplein.  Met vaardige hand vervaardigt deze Motyka niets anders dan kantwerksters, kantwerksters en nog eens kantwerksters.  Zijn specialiteit: houtsnijwerk.
Dit zicht doet me onwillekeurig denken aan het kleinkunstliedje van Jan de Wilde Walter, ballade van een goudvis.  Origineel is het een gedicht van W.H. Auden.   De laatste twee strofen gaan in het Nederlands als volgt: 

"Walter keerde nooit terug naar de Brabantbank
hij leerde eigenhandig kleiwerk draaien
z’n kleren stonken maar hij zei: De vogelen des velds
ze ploegen niet, ze zaaien noch ze maaien ...

Hij leeft nu van z’n beeldhouwwerk, maakt Saskia’s van klei
ze lijken allemaal wel heel tevreden
‘k Ben de Alfa en de Omega, bromt hij zacht in zichzelf
ik heb de sleutels van de toekomst en het heden."

Misschien had die Robert Motyka vroeger ook een soort van Saskia gekend en was die kantwerkster?

    Ik was gisteren natuurlijk niet de enige die de Blindekensprocessie gefotografeerd heeft.  Rudy De Nolf bijvoorbeeld ook en als u een goeie impressie in vijftig foto's wilt van wat de processie voorstelt moet u zeker eens naar zijn site surfen.  Hij heeft heel de processie meegemaakt tot in de Mariakapel van Potterie toe.  Ik heb afgehaakt aan de Markt.  Ik had eerst al te lang gewacht eer de stoet vertrok.  Eerst ging hij starten om kwart voor negen, dan om kwart over negen.  Als puntje bij paaltje kwam werd het half tien en toen men aan de Sint-Salvatorskathedraal kwam moest men nog wachten omdat de mis daar nog niet uit was en men de prominenten mee wilde.  Het werd een Brugs uurtje dus.  En zeggen dat de processie vroeger altijd stipt om acht uur uitging!