Kunst opent poort (3)
Afgelopen weekend hingen enkele prachtige kimono's op in de Ezelpoort, in het kader van de multiculturele kunsttentoonstelling die er plaats vond. We kunnen ze vergelijken met de kazuifels van onze geestelijken, met dat verschil dat er geen religieuze motieven op geborduurd zijn maar vooral vogels en bloemen en planten.
Isabel Walgraeve
Veel van de deelnemers gisteren aan ambachten in de buurt hebben eerst een cursus gevolgd waarna zij een eigen stijl proberen te ontwikkelen. Zo ook Isabel Walgraeve. In 1999 volgde zij aan de kunstacademie avondcursus schilderen. Zij schildert het liefst van al portretten en haalt die soms van internet. Koppen die haar boeien schildert ze na. Misschien iets te waarheidsgetrouw maar ze steekt ze altijd in het blauw. Hier is het de achtergrond die een vrolijk blauw toegemeten krijgt.Isabel Walgraeve
Enkele van de werken die Isabel Walgraeve gisteren in het Genthof 30 tentoonstelde. Blauw speelt een belangrijke rol in deze tentoongestelde werken. Voor het schilderij links onderaan baseerde zij zich vooral op een foto van de Amerikaanse schrijver Charles Bukowski. Meer over Isabel Walgraeve en haar schilderijen vindt u hier.spelen met vuur
Deze man speelt graag met vuur. Het is namelijk inherent aan zijn (kunst-) ambacht om met vuur te spelen. Want de man is glasblazer. En zonder vuur kan men geen glas blazen, vandaar... Zijn naam: Werner Vitt. Zijn glasblazersterritorium is gelegen in het Genthof. Genthof 30 om heel precies te zijn.glasblazen
Daarom noemt men glasblazen glasblazen. De kunst van het glasblazen bestaat er nu eenmaal in om perfect te blasglazen, euh .... balsglazen? Neen, verschoning: om perfect te glabszalen. Ach neen, ik bedoel: galsbalzen. Blagzalsen? Sorry hoor, ik geraak er niet meer uit: blasgalzen, balszalgen, zlabsalgen? Ach, zoekt u het zelf maar uit! Ik geef het op. Klikt u op het prentje en u weet wat ik bedoel... Zalbslagen?Quizvraag 65
"Made in Belgium" zoveel is zeker. Maar waar in dat België staat dit? Om het u niet al te moeilijk te maken: het is ergens in de binnenstad van Brugge. Het is aan u om uit te vissen waar.Ambachten in de buurt
Ziezo, de ambachten in uw buurt - dag, ingericht door de plaatselijke afdeling van Vakantiegenoegens zit erop. Enkele van de deelnemers aan die dag kende ik al. Als je hele dagen door 't stad dweilt kan het ook niet anders. Brugge telt heel wat kunstateliertjes en met enkele ervan was ik al vertrouwd geraakt. Maar vandaag kon men op een ongedwongen, losse manier met de personen achter de ambacht kennis maken. Topper voor mij blijft nog altijd deze Katrien Maes met haar keramieken beeldjes. Die beeldjes stralen echt haar persoonlijkheid uit. Guitigheid, ondeugendheid, branie, pretoogjes, het zit er allemaal in. Ik zou bijna durven beweren: artieste en beeldjes zijn een open boek. Katelijnestraat 57
In de Katelijnestraat, meer bepaald op het nummer 57, wonen twee kunstenaars die, net zoals Katrien Maes, werken met keramiek maar op een totaal andere manier. Ortrud Grevel (achteraan) creëert graag vazen en dierplastieken, schaapjes bijvoorbeeld. Bart Maréchal (op de voorgrond) zoekt het veel abstrakter. Vierkanten of kubussen maken bijvoorbeeld. Op het ogenblik zit Bart meer in zijn cirkel- en bolperiode. Maar ook hij maakt, net zoals Ortrud, vazen. Zij deden vandaag mee aan de ambachten in de buurt - dag.fietsen op de Vesten
Fietsen op de Vestendolksteek
De fatale dolksteek die de monnik zijn geliefde nonnetje toebracht. Uitgebeeld in zand op het zandsculptuurfestival dat nog tot 17 september in het stationspark van Brugge te zien is en daarna nooit meer. Over deze legende leest u meer in mijn vorige berichten.Spookhuis?
In de wetenschap dat dit complex (waarvan slechts de helft nog authentiek is) dateert uit 1616 en dat het convent dat er vroeger stond een totaal ander gebouw was; in de wetenschap dat in 1877 een Engelse familie Unlacke hier gewoond heeft en Engelsen graag spookverhalen vertellen en graag geloven in spookhuizen; in die wetenschap moeten we een heel grote korrel zout nemen om ook maar iets van de legende van het spookhuis voor waarheid aan te nemen. Maar het blijft leuk natuurlijk: Brugge heeft zijn spookhuis! Stel het u even voor: u gaat dit gebouw binnen want u bent werkzoekende. U tokkelt wat op het klavier van een van de PC's die er opgesteld staan, in de hoop dat u iets vindt wat voor u geschikt is en plots voelt u een hand op uw schouder rusten. U draait zich om maar ziet niemand. Enigszins uw concentratie verloren kijkt u terug op het computerscherm. Juist op dat ogenblik valt er iets kletterend op de grond achter u. Verschrikt draait u zich weer om en u ziet een dolk liggen. Maar in het lokaal is er op dat ogenblik, buiten u, niemand! U vlucht het huis uit zo snel u ook maar lopen kunt om hier nooit, nooit, nooit meer terug te keren, o neen, om zelfs nooit meer werk te zoeken ondanks alle verdere aanmaningen en inkrimpingen van uw werklozensteuntje.
Spanjaardstraat 17
Gebouwd in 1616 in opdracht van de Spanjaard (dit is nu eenmaal de Spanjaardstraat!) François de Peralta staat de man uitgebeeld op het fronton boven het jaartal. De deur bevat een prachtige deurnaald met daarop het wapenschild van de De Peralta's én een beeldje van Franciscus van Assisi.Spookhuis in Spanjaardstraat
We gaan nog eens een stukje zandsculptuurfestival bekijken. Een aantal Brugse legenden worden daar uitgebeeld. Een van die legenden gaat over een huis in de Spanjaardstraat. Nu zou ik daar veel kunnen over schrijven maar anderen hebben het mij al voorgedaan. Laat ik gewoon wijzen op het jaartal 1616 dat we zien en straks eens vergelijken met het huis zoals zij er nu uitziet.quizvraag 64 - de oplossing
Ik had zo een klein vermoeden dat deze plaats snel geraden zou worden. Carlos Dejaegher was er rap bij om te vertellen dat op de vorige foto het huis in de Vlamingstraat no. 78 te zien was. Nu is daar een bank in gevestigd. Daar recht tegenover staat achter het vensterraam deze bolle spiegel en dat is toch zo verleidelijk om daar een foto van te nemen. Aan de overkant van de straat, een beetje verderop gelegen, ziet u hier de voormalige Jezuïeten of Heilig Hartkerk.Bel
Nog eens die bel tonen die hangt aan de poort van het begijnhof de Wijngaard. Ik vind het toch zo charmant. Om zeven uur 's avonds (ook in de zomer) gaat die poort, samen met de andere toegang tot het begijnhof, onherroepelijk dicht. Men moet nu eenmaal nog wat van de gebruiken van vroeger van een begijnhof in stand houden, nietwaar? Wilt u na dat uur toch nog iemand bereiken of bezoeken die zich binnen de muren bevindt, dan hoeft u maar gewoon aan te bellen. Neen, niet meer via deze antieke bel, maar via een modernere manier van communicatie: de parlofoon ofte buitendeurtelefoon. quizvraag 64
Een nieuwe fotovraag voor u. Waar in Brugge is dit? Mocht u denken dat er met deze foto trucage gemoeid is: neen. Ik heb gefotografeerd wat ik zag.Vergane glorie
Al heel lang levert Brugge een pracht van een visitekaartje af. Voor wie vanuit Oostkamp komt en aan de verkeerslichten Brugge die Scone voor zich uit ziet liggen ziet ook dit gebouw naast zich dat als een toonbeeld kan gelden van vergane glorie. Het was vroeger een afdeling van de RTT, dat logge instituut dat later Belgacom werd. Achter dit gebouw liggen er op hetzelfde terrein nog andere gebouwen die gerenoveerd werden en een andere bestemming kregen. Maar dit hoopje afbrokkelende stenen dat uitgerekend het meest vooruitgeschoven staat op dit drukke kruispunt waar dagelijks duizenden mensen passeren, dat zielige gebouwtje staat nog altijd te verkommeren.gras
Blijkbaar volgt men hier het statement van Sam Gooris op (voor zover Sam Gooris in staat is een statement te maken) : laat het gras maar groeien. Gras, onkruid, wilde planten, het groeit allemaal onbekommerd voort op het dak van het voormalige RTT-gebouw.Quizvraag 63 - de oplossing
Het antwoord van Marie-Rose Van Acker is juist. Dit huis staat in de Katelijnestraat en herinnert aan het verblijf aldaar van de beeldhouwer Hendrik Pickery. Hier is hij ook overleden. Om meer precies te zijn, want de Katelijnestraat is nogal lang: het is als u de poort van de huidige Stedelijke Kunstacademie binnengaat, welnu het is het huis rechts (dat ligt naast het restaurant De Bron dus). In de weerspiegeling van de ruiten herkent u o.a. de godshuizen aan de overkant van de Katelijnestraat.
Ambachten in de Buurt
... en met die buurt wordt Brugge bedoeld. Vakantiegenoegens richt morgen een wandeltocht doorheen onze stad in waarbij van het ene atelier naar het andere geslenterd wordt. In tegenstelling tot anders zullen morgen de deuren van alle 25 ateliers wagenwijd openstaan voor de deelnemers aan deze tocht. Tenzij er een beetje te veel tocht is en de wind ze terug dichtkwakt. Maar ook dan kunt u er morgen nog in.