
Ondanks het feit dat het web vol vreselijke virussen zit is het virus dat mij besmet heeft normaal gezien niet via internet overdraagbaar. Gelukkig maar, want ik kan u verklappen dat de andere helft van mijn trouwboek die hier, net als ik hele dagen in huis rondslingert, het inmiddels ook zitten heeft in die mate zelfs dat ze een longontsteking heeft en dat het ook op haar stembanden geslagen is. Voor mij kan het wel eens een voordeel zijn dat ze niet meer praten kan, maar kom, ik heb dit uiteindelijk niet opzettelijk gewild. Mocht u zelf uitgerekend toch, dankzij het lezen van dit blogje over Brugge, besmet geraken, ik schud onverbiddellijk alle verantwoordelijkheid van me af! Al uw klachtenreacties in dat verband worden stante pede gedeleted.
Terug naar Brugge nu, waar het weer nat, warm en winderig geworden is. In onze verbeelding verwachten we rond deze tijd altijd een koppel rendieren in de sneeuw te zien. Uiteindelijk moeten we het stellen met een koppel nep-rendieren in de regen. De Amerikanen zingen er graag een sentimenteel liedje over, over die dieren in de sneeuw. U kent het ongetwijfeld ook, de titel is: "Rudolph, The Red-nosed Reindeer". Het klinkt uiteindelijk hetzelfde maar ik vermoed dat het tegenwoordig zo geschreven wordt: "Rudolph, The Red-nosed
Raindeer". Als u goed toekijkt, dan ziet u dat die
regendieren inderdaad een rood neusje hebben. Net zoals ik trouwens, dat komt bij ons door het vele snotteren en snuiten in onze zakdoek.