De Minnewaterbrug

Toeristen terug op weg naar huis.  Ben benieuwd wat er in hun plastic tasjes zit.  En  neen, Mia Jacobs, ik ben de toeristen hier niet beu.  Ik woon vlakbij de toeristische zone en vind ze meer een studieobject dan storend.   Maar één ding is een feit: 99,99 procent van hen kent, nadat ze Brugge bezocht hebben Brugge niet.  Ze kennen het Brugge van de boekskes.

nog gauw wat mooie plaatjes op u afvuren.

Tsja, aangezien tot nu toe niemand met de juiste oplossing aandraven kwam geef ik hier een vierde en laatste foto van het straatje vrij.  We zoeken de naam van het straatje rechts.  Neen, u hoeft geen vergrootglas boven te halen om de naam vanop het groene straatnaambord te lezen.  Ik heb het bewust geschrapt.  Dat zou deze quiz vandaag nog makkelijker maken dan het nu al is! 
Ik ben benieuwd wie eindelijk als eerste met de juiste oplossing op de proppen komt.

Ze zijn weliswaar minder gekend, maar toch hebben ook zij hun stempel op Brugge gedrukt: de gebroeders Pickery die hier samen met hun echtgenoten begraven liggen.  Talloze beelden van hun hand bepalen mee het gezicht van onze stad.  De standbeelden van Hans Memlinck en Jan Van Eyck, de leeuwen aan de trappen van het Provinciaal hof: het zijn maar enkele voorbeelden van werken van hun hand.

Het grafmonument van de met ruime voorsprong beroemdste bewoner van het kerkhof: Guido Gezelle.

Vandalisme?

Religieugen?

We blijven vandaag eens, als uitzondering op de regel, buiten de stadskern hangen.  Ik schotel u willekeurig enkele beelden van het Brugs kerkhof voor.  Per slot van rekening wonen hier ook veel bewoners uit de kern.  Sommigen zeer tegen hun goesting of tegen die van hun familie.  Officieel mocht in 1810 niemand nog binnen de stadsmuren begraven worden maar dat zinde de bevolking niet.  Het was een vreemde tijd waarin dikwijls, met medeweten van de pastoors, mensen \'s nachts \'in den duuk\' toch nog binnen de stad begraven werden.

Waar nu een chique villa- en appartementenwijk is lag dus een bloedput.  Ze werd gegraven omstreeks 1288 en opgevuld in 1335 want er werd een nieuwe bloedput gebruikt nog verder van de stad verwijderd, ergens in het Beisbroek.  Daar zijn eens boringen gedaan en het bleek dat de grond er een veel hoger ijzergehalte heeft dan normaal.  En het hemoglobine in ons bloed bevat ijzer.

Dit is een zicht op de villa\'s van de Abdijbekestraat.  Men zegt dat het er \'s nachts spookt (grapje ;)).

Maar ook menselijk bloed werd in een bloedput gegoten.  Vroeger dachten de \'chirurgijns\', de voorlopers van onze dokters dat je kon genezen door aderlatingen op de patiënten toe te passen.  Het was een veel toegepaste praktijk.  En dat bloed mocht niet meer gebruikt worden, het moest weg in de bloedput.  Die bloedput lag op een andere plaats dan de bloedput die de beenhouwers gebruikten.  Ze lag ook buiten de stad, buiten de Smedenpoort, in de omgeving van de Magdalena leprozerie.  Hier in de omgeving van de Abdijbekestraat moet het geweest zijn.  Die Magdalena leprozerie was ook een van de plaatsen waar pestlijders naartoe gebracht werden. 

Waar die bloedput exact lag, zou ik niet weten.  Hier ergens?  In alle geval is het een vruchtbare zone voor mollen geworden.  Links ligt een grasveldje dat compleet tot mollenveld herschapen is.  Soit, in alle geval, die bloedput, een soort van \'zimperpit\' of zinkput moet ontstaan zijn in de Middeleeuwen en verdween tussen 1782 - 1784.