
Vandaag heb ik afgezien, bergen schrik gehad, ik stond waarlijk te trillen op mijn benen voor u, ja voor u! Ik heb namelijk hoogtevrees. Ben de hoge Katelijnebrug opgeklommen en heb bij dit winderige weer Brugge aan mijn voeten gezien. Brrr, ik mag er niet meer aan denken. Ver weg van de brugleuning heb ik gestaan. Ik heb ook, om de kapel van de zusters Redemptoristinnen mooi in beeld te krijgen de brandtrap van het hotel Novotel beklommen. Hoog was me dat! Echt waar, hier wil ik zeker niet om niet liegen, ik hèb hoogtevrees. Zie ik beelden op televisie die vanuit de hoogte genomen zijn, dan begint het al te kriebelen in mijn buik. Ik wankel dan vanuit mijn luie zetel, bang om te vallen. Als ik zo hoog sta dan druk ik me tegen de muur, en probeer niet naar beneden te kijken, alleen maar door de lens van mijn Canon. (Jaah, ik ben een Canonist!). Die hele sessie op de brandtrap van het Novotel heeft maximaal twee minuten geduurd, voor mij duurde het een eeuwigheid, maar het leverde ook dit unieke plaatje op van het torentje van de stedelijke Academie.