quizvraag 170 - de oplossing

Het allereerste theaterstuk dat in de Brugse Kuipersstraat 23 (cinema Liberty) loopt is "Caviar & Chips".  Wilt u het vooralsnog zien, dan moet u zich wel haasten.  Want ondanks het feit dat er elke dag (behalve de maandag) wordt gespeeld is het nu zondag al de laatste keer dat u deze 'Caviar & Chips' in Brugge kunt zien.  Daarna zult u helaas naar de Britse badplaats Brighton moeten gaan om deze drie sympathieke jongedames het beste van zichzelf te zien geven.  Waarom zeg ik 'sympathiek'?  Wel, ahum ... hun website verklaart dat wat deze drie meiden maken 'visual, interactive and physical theatre' is.  Ik moet eerlijk bekennen dat ze alledrie op alle drie die punten bij mij prima scoorden, maar in het bijzonder de van Venezolaanse afkomst Britse Marianna Burelli (da's diegene rechts op het bankje).   Al bij het binnenkomen van de zaal kreeg ik van haar een klinkende zoen op de wang en ook ergens halverwege de show kwam zij zomaar eventjes op mijn knietjes zitten draaien terwijl op dat ogenblik de boxen opzwepende latina music vibes produceerden.  Ik geef het bij dezen grif toe: ik ben een bevoorrecht en aldus bevooroordeeld persoon.

Dit is 'm dan, de ingang van 'The English Theatre of Bruges'.  Waar vroeger de cinema Zwart Huis was en de laatste jaren cinema Liberty en zelf tot een maand geleden nog films gedraaid werden in het kader van Cinema Novo, wordt voorlopig de cinemabladzijde omgedraaid.  Clare Allen is de bezielster geworden van puur Engels theater in onze stad en zij vond vrij toevallig in Patrick De Klerck, de uitbater van cinema Liberty, een bondgenoot.  O.a. door de grote concurrentie van het verleden jaar in Sint-Michiels geopende slokop Kinepoliscomplex bleek zijn eigen cinemaatje niet meer rendabel te zijn.  Hij zocht naar andere bestemmingen voor het gebouw.  Dankzij Clare Allen wordt de zaal uiteindelijk toch verder gebruikt en kunnen er voortaan toeristen maar ook Bruggelingen komen genieten van een brok onvervalst modern Engels theater.  Op de website kunt u merken dat men aan een ongelooflijk tempo voor de rest van het jaar theaterstukken op ons los zal laten.  Om de veertien dagen krijgen we een nieuw stuk te zien, helaas zonder de ondertiteling die we in de cinema wel vinden.  Maar laat dit echt geen onoverkomelijke handicap zijn.  Voor wie de Engelse taal met een onvervalst Engels accent redelijk begrijpt (en onder die categorie vallen tegenwoordig de meeste Vlamingen) is dit theater in Brugge voortaan een aanrader.

Deze keer gaan we naar de Kuipersstraat.  Deze omgeving mag gerust een uitgaansbuurt van Brugge genoemd worden.  De nabijheid van de Eiermarkt, de nabijheid van het theater, van de vele café's, restaurants en dergelijke meer maken dat  - gesteld dat Brugge 's avonds bruist - de kans relatief groot is dat het hier ergens in de buurt is dat de bruistabletten te vinden zijn.  Halverwege deze Kuipersstraat bevindt er zich, in de schaduw van het grote Brugse theater, een gebouw dat de Bruggeling goed kent als het "Zwart Huis".   Wat de Bruggeling nog niet weet is dat dat "Zwart Huis" sinds kort een Engels theater herbergt.

Ik geef u vanavond al meteen de nieuwe fotovraag.  Dan ben ik daar alweer van verlost.  Maar u nog niet, want het is aan u om te vertellen waar in Brugge en meer bepaald waar in het centrum van Brugge dit te zien is.

Dit is eens een gelegenheid om het concertgebouw te tonen.  Het onderwerp van de afgelopen quizvraag bevindt zich ernaast, net tussen het fiets- en wandelpad in.  Deze foto is ruim een week geleden genomen toen het nog zomerde in april.

De vorige keer was maanden geleden, maar nu heeft Jan Peere iedereen  nog eens geklopt.  Als eerste wist hij te vertellen dat dit  te maken heeft met een verluchtingsrooster van de parking 't Zand, meer bepaald van het gedeelte dat men in een tweede fase bijgebouwd heeft en zich onder het Concertgebouw en onder een stukje van het Koning Albert I-park bevindt.  Hier dus.

Omdat ik straks nog weg moet geef ik voor één keer de quizvraag een tweetal uurtjes eerder dan gewoonlijk.  Flater reageerde op de eerste foto dat hij dat nog nooit gezien heeft.  Ik vermoed nochtans van wel.  Het is alleszins de bedoeling dat al wie hier passeert de sticker ziet en er dan ook nog een betekenis aan kan geven.  Awel, waar in het hartje van Brugge is dit?

De laatste bepaalt alles zou Ben Crabbé zeggen zowel in het televisieprogramma Blokken als in het programma 'De Tabel van Mendelejev'.  Deze werkelijk allerlaatste foto die ik u toon van de afgelopen 'Dwars door Brugge' bepaalt inderdaad alles, namelijk een schot in de roos vanwege Bruggeblog.  Wat immers gedacht van dit zeldzaam geziene jeugdige plezier, gekoppeld aan puur sportief vertier?  Gisteren te zien omstreeks 16u10 in Brugge tijdens de 15km wedstrijdloop.  De enige die dit moment zag en beleefde was slechts ikke, ikke, ikke maar dankzij mijn fototoestelletje kunt u het gelukkig ook zelf min of meer meebeleven.

Gelukkig dat Tia Hellebout in een andere categorie (namelijk bij de vrouwen) meespeelt, want anders had deze man na een aanloop van ruim 10 kilometer haar haast op een haar na geklopt.  Zijn hoogspringwerk, ofschoon getuigend van een techniek uit een ander tijdperk, mag er hoe dan ook nog altijd zijn.

Dit jaar zag men af van het voorzien van sponsen.  In de plaats daarvan (en aangezien het gisteren toch nog altijd een vrij warme dag was) dacht men eraan om de brandweer te vragen om ter hoogte van de inrit naar de autobusparking op het Kanaaleiland een watersprong te installeren.  Wie geen verfrissing wilde kon er altijd met een boogje omheen lopen, maar voor wie dit koele water een welkome afwisseling was, die liet zich graag voor enkele seconden natspuiten.  Volgens het woordenboek betekent watersprong o.a. water dat omhoog springt (van een fontein enz.).  Ik vind dat er een nieuwe betekenis mag aan toegevoegd worden: het springen over een watersprong.  Deze meneer demonstreert het met volle overgave en demonstreert meteen ook de uitdrukking (en eveneens in van Dale terug te vinden) 'hoe ouder hoe zotter'.

We zijn stilaan toe aan de apotheose.  Aan de drie momentopnamen van Dwars door Brugge van dit jaar die bij mij nog heel, heel lang zullen nazinderen.  Maar eerst nog eventjes dit tussendoortje.

Ter hoogte van de Bargeweg werden de deelnemers aan de 15 km doorheen Brugge vergast op kleine stukjes sinaasappel.  Als zo'n lieftallige dame je zo'n petieterig klein stukje aanbiedt, dan kan je als man natuurlijk nauwelijks weigeren.  Wie dit kleine niet geert is zeker het grote niet weerd.

We gaan stilaan naar de laatste fotootjes van Dwars door Brugge anno 2007.  Ik zou er u nog gemakkelijk zo'n 200 andere kunnen tonen, maar dat doe ik niet.  Daarvoor moet u bij andere sites aankloppen.  Ik toon u alleen het kruim van het kruim.  Foto's met een verhaal, zoals deze bijvoorbeeld.  Hier zien we Ghirma Woldu, aan de start nog als een der topfavorieten beschouwd, op z'n minst toch als iemand die gemakkelijk een top 5 plaats had kunnen veroveren.  Maar deze keer mocht het niet zijn.  Ik vermoed dat een blessure roet in het eten gegooid heeft want hier zien we hem de voetgangersbrug in de richting van het vestibuleplein afstrompelen terwijl de ene na de andere loper hem voorbijsnelt.

De vorige quizvraag werd door Frederik Cloetens als eerste opgelost.  Hij schreef gisterenavond al: "Dat ziet eruit als de Haanstraat".  Het ziet er niet alleen zo uit, het is het Haanstraatje en geen andere.  Proficiat Frederik!  Ik tracteer u al meteen op de volgende fotovraag.  Waar in het centrum van Brugge kunt u dit zien?

Terug naar de kop van de wedstrijd, tenminste naar de strijd tussen de eerste twee dames.  Dit is Veerle D'Haese die kort na de vorige foto die we van haar zagen toen ze nog samen met Ria Thienpondt midden in dat mannenclubje zat, geleidelijk aan afstand genomen had op die Ria.  Zelfs hier op de voetgangersbrug aan het vestibuleplein (km 10) had ze nog altijd een riante voorsprong opgebouwd.  Toch is het zo dat Ria Thienpondt de Belgische marathonkampioene van 2005 nog remonteerde om haar daarna in de laatste meters te verslaan.

In tegenstelling tot gisteren was het vandaag - iets wat we al lang niet meer gewoon waren - een hondenweer.  Ik vermoed dat dit beestje vandaag niet zo happig zou geweest zijn om samen met zijn baasje 15 kilometer doorheen Brugge te draven.  't Zijn bovendien twee zwartlopers, hier op heterdaad betrapt.  Ik bespeur bij hen alleszins nergens een borstnummer.

foto: Marc Willems

Zelfde commentaar als bij de vorige foto.
Dit is de Spinolarei die sedert verleden jaar opgenomen werd in het parcours van Dwars door Brugge.

Foto: Stef Flater

"Dwars door Brugge", een der Vlaamse klassiekers onder de stadslopen doet zoals het zegt: het dwarst Brugge.  Dat levert leuke plaatjes op zoals dit hier.

Foto: Stef Flater

Dit is de rode lantaarn.  Deze kleurrijke figuur is al jaren in loopmiddens gekend omdat hij aan veel loopwedstrijden deelneemt maar van start tot finish nooit loopt.  Hij 'wandelt' alles uit en komt als dusdanig regelmatig als rode lantaarn over de streep.  De onscherpte van de toeschouwers is min of meer bewust gecreëerd om de man toch min of meer een allure van snelheid aan te meten.