Heilig Bloedprocessie 2007 (20)

De Heilig Bloedprocessie bevat altijd een onderdeel waarin het bijbelse tafereel 'Jozef bij de Farao' uitgebeeld wordt.  Om dat te bekomen moeten we uiteraard een flink uitgedoste farao samen met een al even fraai geklede gemalin hebben.  Hier liggen de sieraden van beiden al op hen te wachten.

Brugges jong en oud doet jaarlijks aan de Heilig Bloedprocessie mee.  Er zijn mensen van 80 jaar bij en er zijn baby's bij.  Dit jongetje bevindt zich op de rand van zijn baby- en peuterbestaan en toch mag hij straks ook mee opstappen in die grote processie en wordt hij daarin te moe, dan zal zijn mama hem wel verder op haar arm meedragen.

In tegenstelling tot het vorige groepje heeft deze groep vrouwen duidelijk last van plankenkoorts.

Het zou een fragment kunnen zijn uit een der legendarische jeugdreeksen die de vroegere BRT maakte: Fabian van Fallada, Keromar, Johan en de Alverman, ...  Maar dat is het niet.  Het zijn drie deelnemers aan de processie die gezellig bijeen op een bankje wachten tot zij het signaal krijgen dat zij mogen vertrekken.

Een prachtig sfeerbeeld.  Terwijl op de achtergrond verschillende figuranten wat rondlummelen wordt hier het haar van een andere figurante geborsteld.

Echt niets wordt aan het toeval overgelaten.  Hier wordt de baard van een figurant nog vlug bijgewerkt (bijgekleurd?).  Het is algemeen geweten dat Brugse politici die 'bunker' die de Beurshal is al jaren liever zouden zien verdwijnen.  Nog niet zo lang geleden werden de plannen getoond om een volledige nieuwe beurshal te bouwen op de plaats waar nu de 'oesterparking' is tussen het station en de Onze-Lieve-Vrouwkliniek in Sint-Michiels in.  Als dat gebouw er effectief komt, dan zou de Heilig Bloedprocessie van daar uit moeten starten en zo via de Boeveriestraat het centrum bereiken, wat meteen het parcours enkele honderden meters langer zou maken.  Dat zal de figurant die jaar na jaar de Christusfiguur speelt die het zware houten kruis meesleurt niet graag horen!

Geduldig wachten, deel 2.  Maar deze keer zijn het niet de toeschouwers, maar de deelnemers aan de Heilig Bloedprocessie die wachten tot ze eindelijk mogen vertrekken.  Deze momentopname en ook de volgende was gisterenmiddag te zien in de Beurshal aan de Hauwerstraat.  Deze Beurshal is al sinds zijn opening in 1967 de ontmoetings- en startplaats van vele stoeten geweest.  Elk jaar sindsdien komen de zowat 1500 figuranten van de Heilig Bloedprocessie hier op Hemelvaartsdag bijeen.  Let op mijn woordkeuze 'figuranten'.  Iedereen die meedoet aan de processie vindt het een hele eer om dat te doen en iedereen wordt gelijk behandeld.  Toch is het natuurlijk zo dat iemand die Christus speelt of Maria of Mozes of Diederik Van den Elzas veel meer in de kijker loopt.

Vandaag doe ik verder met mijn reeksje over de Heilig Bloedprocessie die gisteren opnieuw door de Brugse straten trok.  Trouwe Bruggebloglezers weten dat Marc Willems (die zelf een interessante site heeft, Weathercam) regelmatig bijdragen levert voor dit blog.   Omdat verschillende van zijn foto's van gisteren zo uniek zijn, wil ik vanavond niks anders dan foto's van hem op u loslaten.  Hier en daar heb ik ze alleen nog een beetje verknipt om ze nog krachtiger te maken dan ze al waren.  Wat denkt u bijvoorbeeld hier van?  Geduldig wachten groot en klein, jong en oud langs de kant van de weg tot de processie eindelijk aan hen zal voorbijtrekken.

Laat ik deze avond starten met het plaatsen van een tweede fotootje i.v.m. de lopende quizvraag.  Waar in het centrum kunnen we dit zien en weet u soms ook wat het voorstelt?

Zegt de ene grapjas tegen de andere:
"Zeg, als broers van Jozef hebben we hem als ik me niet vergis nu al zo'n acht keer verkocht.  Laat ons hem de volgende keer gewoon gratis weggeven.  Misschien spelen we hem dan eindelijk definitief kwijt en kunnen we ons meer beginnen toeleggen op al die schone vrouwtjes die hier langs de kant van de weg zitten."
"Ha, je weet het," zegt de andere, "ware het niet van die vrome, ingetogen sfeer die hier in de straten heerst, ik had er al lang eentje tussen de bulten van mijn dromedaris gegooid om er later na deze vertoning beter kennis mee te maken!"  Ik ben de laatste jaren wat hardhorig, daarom kan het dus gerust zijn dat ik hier en daar een woord of een zin uit dit gesprek verkeerd begrepen heb.  Mijn excuses daarvoor.
A propos: mocht u nog andere fantastische sfeerbeelden van de Heilig Bloedprocessie van vandaag willen zien, dan kunt u in alle geval terecht op de special van Marc Willems, en die vindt u hier.

Mak als lammeren, zo kunnen we het zeer geëerde publiek voor de jaarlijkse Heilig Bloedprocessie gerust noemen.  Ja, ik weet het, dit is weer maar eens een goedkope woordspeling, maar zo debiteert Ben Crabbé er tijdens zijn dagelijks kwisje 'Blokken' duizenden.  Waarom zou ik dat dan niet mogen doen?  Vooral als het nog waar is ook?  Geeft u gerust toe:  welke manifestatie die zo'n dertigduizend toeschouwers op de been kan brengen is zo tam, zo mak, zo vroom, zo gedisciplineerd als hier tijdens de Heilig Bloedprocessie?  De tegenstelling met een kolkend Jan Breydelstadion als Club Brugge erin thuisspeelt en de pannen van het dak speelt (wat dit jaar jammerlijk genoeg nog niet gebeurd is) kan echt niet groter zijn.

Dagelijks staat zij ons vanuit de honderden nissen in de Brugse huizen op een gelijkaardige wijze gekleed en gekroond (maar meestal grijs oftewel zwartgeblakerd) aan te gapen.  Slechts één keer per jaar kunnen we haar (of toch tenminste een springlevende kopie van haar) in volle glorie en altijd bijzonder kleurrijk uitgedost komen bewonderen.  Ik heb het natuurlijk over de Maagd Maria, die altijd al een der meest opmerkelijke figuren uit de Heilig Bloedprocessie geweest is.  Dit jaar was dat natuurlijk niet anders.

Een onscherpe foto maar ik wil hem u toch tonen omdat u hieraan merken kunt dat ook een oude draak zoals de Heilig Bloedprocessie eigenlijk is toch jaar na jaar een beetje mee-evolueert met zijn tijd.  De stad heeft zijn logo onlangs veranderd?  Welnu, ook de processie der processies doet daar in zijn recentste editie stilletjes aan mee. 

Tussen alle items over de Heilig Bloedprocessie van vandaag in geef ik u een nieuwe fotovraag.  Zoals altijd kunt u dit zien in het centrum van Brugge.  Het is aan u om te weten waar.  Ik weet het, maar verklap het voorlopig lekker niet.

De instrumenten van de leden van de speelschaar S.F.X., altijd present op de Heilig Bloedprocessie, glommen net zoals hun eigenaar van trots.

Aan het gezicht van deze man is duidelijk te merken dat dit voor hem een verplicht nummertje geworden is.  We zien hem heel duidelijk denken: "och god, och god, waar ben ik ooit aan begonnen om lid te worden van de Confrerie van het Heilig Bloed.  Zie me hier nu weer eens lopen, in dit koddige kostuum, en volgend jaar heb ik het weeral zitten!".

De paarden die dagelijks de koetsen doorheen Brugge trekken worden verplicht om zo'n poepzak achter zich te hebben hangen.  Zij eigenlijk niet: hun baasjes moeten het hen dagelijks omdoen.  Zo blijven onze straten poepchic, zo redeneert men toch.  Tijdens de Heilig Bloedprocessie veegt men aan dat reglement altijd zijn gat.  Sorry voor de platvloerse uitdrukking maar het is nu eenmaal zo dat er op alle regels uitzonderingen zijn, en dit is er zo eentje.  De bereden politie die altijd voorop gaat zou het goeie voorbeeld moeten geven, maar doet het dus ook niet.

Iemand had de snelle beslissing genomen om het goedje uit de omgekieperde sanitaire cabine snel in de greppel te schuren.  Al bij al heeft dit incident de Heilig Bloedprocessie maar vijf minuutjes opgehouden.

Het lijkt net alsof ik altijd ergens ben waar er iets te beleven valt.  Langs de Dijver staat een huis waarin vroeger een antiquairsbedrijf was maar dat nu gerenoveerd wordt.  Voor dat huis staat al sinds enige tijd een sanitaire cabine ten gerieve van de werklieden.  Die cabine staat vreemd genoeg op een lattenrooster.  Ik had al gezien dat er enkele mannen die nodig moesten er handig gebruik van hadden genomen.  Op het ogenblik toen de politie als voorbode van de processie op de brug op de hoek van de Nieuwstraat met de Dijver arriveerde hoorde ik plots een doffe knal.  De cabine was van zijn lattenrooster gevallen en de inhoud liep eruit, onder de stoeltjes waarop mensen zaten, naar de straat toe.  Gelukkig zat er op dat ogenblik niemand in de cabine (het zou je maar overkomen!) en er liep gelukkig juist ook niemand voor.  Twee politiemannen zetten het zaakje opnieuw recht, niet zonder er zich van vergewist te hebben dat het voortaan rechtop zou blijven.