Herdersbrug (28)

 In die hangar van de Brugse Trim- en Roeiclub hangen de bootjes omgekeerd rij op rij aan rekken die, dankzij een ingenieus systeem uitgedokterd door iemand van Wingene, in een mum van tijd omhoog kan of desgewenst naar beneden.  Als alle boten bovenaan hangen (en dat is in principe toch in de meeste gevallen zo) dan kan deze hangar gebruikt worden voor de meest diverse gelegenheden.  Een muziekgroep die hier even repeteren wil?  Geen probleem!
Voor de leek in de roeisport doet het vreemd aan om te zien dat de schoenen standaard in de roeiboten beschikbaar zijn.  We kunnen het misschien een klein beetje vergelijken met triatleten die na het zwemmen ook zomaar in hun fiets springen waarop hun schoenen al van voordien bevestigd zijn.

  Er wordt wel eens gezegd: 'Men moet roeien met de riemen die men heeft'.  Welnu, in de roeiclub van Brugge aan de Herdersbrug heeft men gelukkig roeiriemen genoeg!  Bemerk ook de koperen toeters die de stuurmannen of stuurvrouwen hanteren om de ploeg (zoals dat heet bij boten met meerdere roeiers) te commanderen.

  We gaan stilaan een kijkje nemen in het heiligdom der heiligdommen.  Ik heb het over de hangar van de Brugse Trim- en Roeiclub, gelegen vlak naast de jeugdherberg Herdersbrug te Dudzele.

Gisteren had ik het over de magnifieke roeiers van de Brugse Roei- en Trimclub die zo'n 20-25 jaar geleden medailles behaalden op Olympische spelen en op Wereldkampioenschappen.  Dat er in deze club tegenwoordig misschien ook nog jong en aanstormend talent aanwezig is, dat bewijst alleszins deze foto waarop fier de jonge meisjes dubbelvier pronken met de medaille van Belgisch kampioen 2005.  En laat nu die Julie Deloof (links op de foto) wel niet de dochter zijn van Pierre-Marie Deloof (zilver medaillewinnaar OS 1984) én de kleindochter van Paul Deloof (voorzitter van de club en van de jeugherberg)?

Tenzij u mij vandaag dit heeft zien fotograferen (en ik moet eerlijk bekennen, dat zijn er toch wel een paar) zult u deze quizvraag eens lekker niet na 1 foto kunnen oplossen.  Maar er is altijd een kansje dat u gokt en meteen raak gokt.  Waar in godsnaam in het centrum van Brugge stond ik bij het nemen van deze foto van dit vreemdsoortig ding?

De aanwezigheid in een stad van levende standbeelden die zo veel mogelijk proberen er niet levend uit te zien: we geraken er stilaan aan gewoon.  Meestal loop ik tegenwoordig dergelijke dingen straal voorbij vanwege dat déja-vu effect.  Maar voor dit koppel dat zich deze namiddag aan het Simon Stevinplein vast verankerd had maakte ik evenwel een uitzondering.  't Waren precies twee schipbreukelingen in Brugge op weg naar nergens.  Onbewust deden ze me denken aan de Britse TV-reeks Hornblower, en dat is een groot compliment want die reeks werd alom gewaardeerd (ook door mij).

  Dit noem ik nu eens met opzet een fotografisch bedrog.  Het lijkt alsof deze planken doorbuigen onder het gewicht van deze trofeeën.  Maar, toegegeven, de Brugse Trim- en Roeivereniging mag bogen op een mooi palmares waarbij natuurlijk de zilveren en bronzen medaille op de Olympische Spelen van 1984 uiteraard dé grote uitschieters waren.  En laat me zeker niet vergeten de prestatie van Wim Van Belleghem te vermelden, want hij werd in 1987 in de categorie lichtgewichten skiff wereldkampioen.  Maar in België kan men van roeien en medailles nog altijd niet eten.  Thans runt Wim Van Belleghem een bloeiend transportbedrijf.  Een boeiend interview met deze man leest u hier.

Naast het zilver van de dubbeltwee roeien bij de mannen behaalde de Brugse Roei- en Trimclub in 1984 op de Olympische spelen nog een medaille dankzij Ann Haesebrouck die er in de discipline skiff de bronzen plak behaalde.  Kopieën van beide medailles hangen ingelijst in de jeugdherberg Herdersbrug als stille getuigen van een roemrijk verleden.

Flater schreef deze avond:
"Is dat niet te zien in de Gentpoortvest, niet ver van de Katelijnestraat? Het huis is eigenlijk gelegen aan zowel de Gentpoortvest als aan de Visspaanstraat."
Dat klopt!  Het huis betreft het restaurant 't Zwaantje dat hier gevestigd is sinds 1998. 
Of ik een foto nu op zijn kop zette of niet (kwestie van het een beetje moeilijker te maken), het blijkt dus dat er altijd iemand is die de plek herkent!  In dit geval was het Flater.
De volgende fotovraag zal helaas pas voor morgen zijn.

De aanwezigheid van deze Olympische ringen is niet helemaal toevallig.  Op de Olympische Spelen van 1984 (Los Angeles) behaalden namelijk twee roeiers van de Brugse trim- en roeiclub ei zo na een gouden medaille.  Nadat ze lang aan de meet gelegen hadden werden ze in extremis nog voorbijgestoken door de Amerikaanse boot.  Het werd zilver voor Dirk Croix en Pierre-Marie Deloof.

De decoraties binnenin maar vooral buiten aan de gevels van de jeugdherberg zijn gemaakt door de locale graffittikunstenaar Kristof Montens.  We kennen hem in Brugge o.a. van de versiering van de ijspiste op de Markt.  Maar hier op deze plek zocht hij zijn inspiratiebron echt niet ver: namelijk bij de roeiclub die aan de jeugdherberg verbonden is.

Ik kan het nooit laten.  Overal waar ik kom, en ik zie er een gastenboek liggen, dan moet ik daar doorheen bladeren.  U kunt wel begrijpen dat het doorbladeren van een gastenboek als dat van de jeugdherberg Herdersbrug enige talenkennis vereist.  De logé's hier zijn echt afkomstig vanuit alle delen van de wereld.  Maar dat ook gewone Vlamingen en zelfs bekende Vlamingen (BV's) en hun entourage deze herberg aandoen bewijst bijvoorbeeld deze pagina die verwijst naar het recente bezoek van de zangeres Tonya.

Dit is een deel van de ontmoetingsruimte waarin men gezellig samen kan zijn en bijvoorbeeld televisie kijken.  Alles in High Defenition én aangesloten op vier satellieten.  Dat blijkt meestal erg gewaardeerd te zijn bij het internationale gezelschap dat zich doorgaans in de jeugdherberg ophoudt.    Deze kant van de ruimte is de zogenaamde zelfbedieningswand.  Men kan er mits het inwerpen van de nodige munten quasi alles uit toveren, gaande van diverse soorten koffie over diverse soorten frisdrank, vele soorten bier, heel wat versnaperingen of zelfs verschillende ijsjes.

We gaan nog eventjes door ivm de jeugdherberg Herdersbrug, want het mooiste nieuws daarover moet eigenlijk nog komen.  Voor de rugzaktoerist mèt laptop is er op elke kamer een internetaansluiting aanwezig.  Voor de rugzaktoerist zonder is er nog altijd dit bescheiden internethoekje.

Voorbijgangers mochten zelf eens kijken wat het doet om met een luchtkarabijn te schieten.  Het is nogal logisch dat men daarbij goed geconcentreerd moet zijn.  De entourage van deze jongeman die het ook wel eens wilde proberen, die was het een ietsje minder.

In december verleden jaar schreef ik enkele artikels over de Derby Schutters die hun schietstand hebben in de bunker onder de Gentpoortvest.  Vandaag zag ik een paar van die mannen terug op hun speciale bovengrondse (demonstratie-) schietstand tijdens het buurtfeest van Annabil.

Nog een ingrediënt om mensen op een buurtfeest te amuseren:
verenigingen uit de buurt uitnodigen om aan iedereen die belangstelling heeft te tonen wat zij doen.  In dit specifieke geval werd een vereniging van bezitters van miniatuur terreinwagens aangesproken en bereid gevonden hun kunnen te demonstreren.  Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet wist dat die wagentjes zo'n rotvaart kunnen hebben en dat zij nagenoeg over elk soort terrein kunnen rijden.  De koprollen die zij maken moet men er natuurlijk altijd bijrekenen.

Niet alleen de optredens werden door de buurt gesmaakt, maar ook de ijsjes van het ijscowagentje.  Dat men er het geraas van het verkeer op de ring aan de overkant van het kanaal moet bijnemen, dat stoorde deze familie totaal niet.

Het volgende ingrediënt voor een geslaagd buurtfeest:
het voorzien van voldoende stoeltjes en tafeltjes, voldoende eten en drinken en (als het even kan) een podiumpje met daarop voldoende optredens van artiesten groot en klein.  Die artiesten waren deze namiddag o.a. deze Johnny Champ and the Chimps.  Het is opnieuw aan u om uit te maken wie nu die Champ is en wie de Chimps.