Webcam verdwenen !!!!

83 jaar geleden.  Het was het jaar 1924.  Een Franse journalist met de naam Albert Londres volgde de Tour de France.  Zijn vurige verslagen van toen verschenen eerst in de krant en werden later gebundeld in het ondertussen legendarisch geworden boekje met als titel "Dwangarbeiders van de weg".  Eén fragment daaruit wil ik u niet ontzeggen.  Het is het moment tijdens de pas derde etappe van die ronde waarop 2 Franse renners, de broers Henri en Francis Pélissier, resoluut van hun fiets stappen en niet meer verder willen.
Henri Pélissier: "De Tour de France, u hebt geen idee!  Het is één grote lijdensweg.  Net zoiets als de kruisweg, maar die had niet meer dan 14 etappes, en de onze telt er 15.  We lijden van start tot finish.  ....."
Daarna toont diezelfde Henri Pélissier van alles wat nu onder de noemer "doping" vallen zou, maar waar vroeger nog geen naam voor was, en iedereen behielp zichzelf om toch maar de ronde te kunnen uitrijden.
Dat legendarische interview met de Pélissiers kunt u hier nalezen.

Johan Van Moorhem, de man achter de tweedehandszaak in boeken CD's en DVD's 'Den Elder' in de Langestraat, is terug thuis.  Na 42 dagen waarvan ongeveer 310 uur stappen en bijna evenveel uren klim- en daalwerk heeft deze Johan zijn droom verwezenlijkt: de 900 km wandelen dwars doorheen de Franse Pyreneeën vanaf de Atlantische Oceaan tot aan de Middellandse Zee.  Dit allemaal zonder doping.  Daar kunnen veel coureurs die deelnemen of beter gezegd: deelnamen aan deze aflevering van de Tour de France een punt aan zuigen.  Het grote verschil met die renners is dat Johan hier geen schatten aan verdient en als hij er iets aan verdient, dan stuurt hij het verdomd nog door naar het schoolproject the Swallow in Gambia.  Als dàt geen zuivere sportprestatie is! 
Vanaf nu kunt u Johan Van Moorhem opnieuw zien op zijn vertrouwde plekje in Den Elder, gelukzalig nagenietend van zijn lange trektocht, en dat onder het toeziend oog van meesters als Bob Dylan en Louis Jordan.
Johans belevenissen kunt u nalezen op zijn blog (mét schitterende foto's),  maar storten voor het project the Swallow als waardering voor dat project en voor Johans prachtprestatie kunt u nog altijd op het rekeningnummer 860-1003949-78 van Coast to coastwalk, Langestraat 84 te Brugge.

Nog maar eens een foto van dat plekje in Brugge waarvan de bewoners deze stad in hun hart dragen.  Herkent u de plek nu?

Zoals sommigen onder u weten heeft de binnenstad van Brugge slechts één enkele webcam en die kijkt uit op onze Markt.  Die webcam is o.a. te zien via Weathercam, maar ook en vooral hier.  Deze webcam dreigt heel binnenkort te verdwijnen vanwege geen centen meer.
Ik laat Rudy Boedts van Meteowest even aan het woord:
"Met de webcamera op de markt van Brugge gaat alles goed.
Alleen hebben we nu ook de beslissing van het Stadsbestuur van Brugge ontvangen via een schrijven. Zij hebben ons het volgende laten weten, en ik citeer:
"gezien de vzw Hotels Regio Brugge niet gemotiveerd was om met ons mee te financieren, en wij zelf een ontoereikend budget hebben, is het ons momenteel helaas onmogelijk op uw vraag in te gaan".
1. Gezien het stadsbestuur geen 3.000 euro ter beschikking heeft om de camera te behouden,
2. Gezien de vorige partner, De Beurze, op de makt ook de financiering niet wil verder doen,
3. gezien dat er ook geen andere partners te vinden zijn,
hebben wij dan ook geen enkele reden om zelf verder in te staan voor het behouden van de camera.
Eerstdaags wordt de camera dan ook uit gebruik genomen dus geen beelden meer op het internet en ook niet meer via de TV-zenders die deze ook overnemen. Dus de 3.500 tot 5.000 bezoekers pe dag van de camera op het internet zullen geen beelden meer te zien krijgen.
Ik denk dat we van onze kant voldoende hebben ondernomen om het project tot een goed einde te brengen.
Dus voor ons is er geen alternatief meer, de camera wordt weggenomen, wat niet weg neemt dat er na een nieuw akkoord met één of meerdere partners, er alsnog een nieuwe camera kan geplaatst worden."
Besluit:: met de webcamera op de Markt van Brugge gaat het helemaal niet goed .

Wegens omstandigheden kan ik u vandaag niks anders tonen dan het tweede deel van de fotovraag.  En aangezien het quizvraag 200 betreft toon ik u bij deze tweede foto met opzet slechts een klein stukje de omgeving van deze sticker.  Het mag ook eens extra moeilijk zijn, hé!  Dat het gaat om een sticker, dat zult u ondertussen wel begrepen hebben, maar de vraag luidt:  waar precies in Brugge hangt uitgerekend deze sticker?

Dit getuigt niet alleen van vandalisme maar bovendien van weinig originaliteit.  Vele jaren geleden, toen die bruine borden met witte tekeningen en daaronder tekst plots langs de grote wegen verschenen met daarop de aanduiding van de toeristische streek die men aan het naderen was; welnu, toen kwam er iemand plots op het idee om op dergelijke borden in onze streek met daarop enkel en alleen het woord "Kust" er nog een tweede kort woordje bij te lappen.
Dit is er een flauw afkooksel van

Brugge heeft sinds kort een nieuwe graffittibus.  Laat hier a.u.b. geen misverstand over bestaan.  Dat busje bevat materiaal en personeel om storende graffitti en tags van huizen en openbare gebouwen te verwijderen, niet om ze aan te brengen.  Maar blijkbaar is dat busje de laatste dagen nog niet tot bovenop de molenwal van de Bonne Chiere geraakt.

We zijn bijna halfweg de vakantie en - mede dankzij het kwakkelweer misschien - duiken nu alweer her en der graffitti en tags op.  De jeugd begint zich blijkbaar te vervelen.  Dit is momenteel te zien aan de Bonne Chieremolen.

12.000 gratis bezoekers, dat moet je verdienen!  Jaar na jaar lapt de organisatie van de Brugse Tripeldagen het hem toch maar weer.  Onder de noemer "Vlaanderen zingt" slagen zij erin om misschien niet heel Vlaanderen maar dan toch een flink deel van Brugge op een zomerse avond in juli naar de Markt te lokken om daar met zijn allen luidkeels te gaan meebrullen met hits van vroeger en nu. Sommige bronnen gewagen zelfs van 17.000 bezoekers.  En om de kelen van al die duizenden zanglustigen optimaal te houden stonden er afgelopen zaterdagavond rondom de Markt verschillende (weliswaar niet gratis) drankstands.
Zelf was ik er dit jaar niet bij (ik vreesde dat ik met mijn sonoor en diepbasserig keelgeluid iedereen de Markt zou afjagen en dat wou ik de organisatoren echt niet aandoen), maar Flater, die was er wèl.  Dankzij hem krijgen we deze kleine impressie van een moment waarop de ambiance blijkbaar nog moest losbarsten.

Koortsachtig luisterde en keek ik vandaag alle nieuwsberichten van alle mogelijke media na.  Had ik soms een belangwekkend bericht niet gehoord?  Aanleiding tot deze paniek mijnentwege was het aanschouwen van onze Belgische driekleur, halfstok hangend voor de West-Vlaamse directie van de Regie der Gebouwen in de Oude Gentweg.  Een nationale vlag die halfstok hangt, dat betekent dat er een belangrijk iemand (iemand van het koningshuis?) gestorven is en dat het hele land in de rouw is.  Slecht dankzij navraag bij de buren, bij familie en bij kennissen kwam ik tot het besef dat er dezer dagen in ons land niks ernstigs gebeurd is.  Ons aller Fabiola leeft godzijdank nog, onze koning ook, en die dartelt binnenkort weer als een jong veulen doorheen zijn paleis, en ook ons aller Leterme is naar het schijnt op de goeie weg.
Maar wat betekent dan deze halfstokke vlag?  Zou het misschien kunnen zijn zoals in de scheepvaart, waarbij zoiets aanduiden wil dat men vanaf nu hier op halve kracht werkt?

Stefaan Cloetens mag zeggen dat het dankzij hem is dat we vandaag, 24 juli 2007, al toe zijn aan de quizvraag met het magische nummer 200.  En om die quizvraag 200 heel speciaal te maken hebben 'wij' daarom ook iets heel leuks uit Brugge voor u uitgezocht, namelijk dit.
Waar in 't centrum van onze stad is dit en alleen dit te zien?

Stef(aan) Cloetens heeft gelijk!  Het is een der lantaarnpalen in het Minnewaterpark die, samen met al zijn vriendjes lantaarnpalen her en der over het park verspreid, naar aanleiding van het Cactusfestival versierd werd.  Achteraf werd alle versiering weer verwijderd ... behalve bij dit ietwat door het gebladerte verscholen exemplaar.

Jawel, het is bijna zover!  Straks zijn we aan het feestelijke nummer 200 toe.  Maar daarvoor moet u eerst nog deze fotovraag oplossen, natuurlijk.  Waar in hartje Brugge is dit te zien?

Onder het goedkeurend oog van de ouders wordt heel geconcentreerd gespeeld.  Er staan namelijk punten (en eventueel een prijs) op het spel.

Die oude volksspelen lokten groot en klein, oud of jong, maar het was vrij verrassend vooral de jeugd die men gisteren op het binnenplein van de Vismarkt aantrof.  Het blijkt dus dat onze jeugd toch niet alleen geïnteresseerd is in hun eigen allermodernste spelconsole, maar dat ze daarnaast helemaal niet de neus ophalen voor onze traditionele (zeg maar: "ouderwetse") volksspelen.

Zoals we aflezen kunnen van deze affiche kon gisteren groot of klein deelnemen aan oude volksspelen die uitgestald stonden op het binnenplein van de Vismarkt.  Mocht u het doodjammer vinden dat u er niet bij was omdat u het niet wist: volgende maand krijgt iedereen nog welgeteld een kans om dit mee te maken, namelijk op zondag 19 augustus.
De organiserende vereniging kan dit evenement realiseren dankzij o.a. de financiële inbreng van de Brugse zomercheques.

Deze reus stond gisteren te schuilen onder het hoogste gedeelte van de vishal op de Vismarkt.  Hij stond er naar aanleiding van een buurtfeest, ingericht door de plaatselijke culturele vereniging met de wel heel speciale naam "de orde van de kiekewiet".

De gedenkplaat die hangt aan het huis in de Moerstraat, de plek die gezocht moest worden voor quizvraag 198..

Voor de tweede keer op rij wint Martine Verhaeghe de quizvraag hier op Bruggeblog!  Ik vermoed dat ik met die twee quizvragen blijkbaar enkele plaatsen uitgekozen heb die ze goed kent omwille van haar bijzondere interesse voor bloemen en planten en voor de kunst.
In dit huis bijvoorbeeld heeft de kunstschilder Henri-Victor Wolvens meer dan 45 jaar gewoond en het huis is ook mooi bebloemd.  En dat wist Martine blijkbaar allemaal!
O ja, dit huis staat dus in de Moerstraat.
Niet dat ik het Martine niet gun, maar straks met de nieuwe fotovraag zal ik uit een ander vaatje moeten tappen of ze maakt een hattrick.