Zaterdag 22 september 2007

Zo zou deze zaak in Groeninge bijvoorbeeld kunnen noemen, maar neen, men grabbelt natuurlijk weer maar eens in die Engelse grabbelton. Toegegeven, de woordspeling is er een van formaat ("The Bear Necessities"), maar hoeveel percent van wie hier passeert snapt dit? Laat ons het daarom aub liefst in het Nederlands houden, dat is ook onbegrijpelijk voor de meeste toeristen, maar dan is het tenminste toch iets authentieks, iets van alhier, en daar smelten de toeristen nog het meest van al voor.
Dit gezegd zijnde: deze namiddag begaf ik me weer maar eens onder dat bonte allegaartje van toeristen. Op een zaterdagnamiddag zoiets doen, wel, dat levert altijd leuke beelden op. Ik stoor op mijn slentertocht niemand en niemand stoort zich aan mij. Maar het is wel degelijk ik die hen altijd wel op iets grappigs kan betrappen, zonder dat ze het zelf beseffen. In dit geval was de grappigste van dit Italiaanse gezelschap de gids zelf. Bij gebrek aan andere interessante informatie over Brugge zette hij hier aan dit winkeltje met beren een discours op waarbij de anders altijd kwetterende Italiaanse monden om hem heen minutenlang stilvielen. Weinig heb ik er van begrepen, maar toch vermoed ik dat hij het absoluut niet had over ons beroemde Brugse Beertje. Waarover dan wel?