de Buddenbrooks

Dankzij het tijdelijk wegvallen van een naburig gebouw krijgen we dit verrassende zicht op Brugges Flatiron.  Langs de straatzijde van de Gulden Vlieslaan valt deze spreuk af te lezen: "Wiens brood men eet, diens woord men spreekt".
(met vriendelijke dank aan Peter G. voor deze tip)

Kijk, dit is het ongewone zicht dat we dezer dagen krijgen als we wandelen langsheen de Gulden Vlieslaan in de richting van het kruispunt met de Ezelstraat.  Vlak voor het kruispunt staat nu eenzaam en alleen het gebouwencomplex uit 1905 in Brugse neo-gotiek.  En het staat er flink driehoekig te wezen.

Even een kleine toelichting.  In New-York verrees in 1902 een driehoekig gebouw, 91 meter hoog, en dankzij zijn vorm kreeg het de bijnaam en later de officiële benaming 'The Flatiron Building'  (het strijkijzer, zo ook genoemd omdat er in het gebouw veel ijzer verwerkt werd).  Rond diezelfde periode bouwde men in Brugge eveneens een strijkijzer, weliswaar minder van ijzer en zeker minder hoog.  Het gaat 'm om de Gulden-Vlieslaan 69-70 met daarbij aansluitend het hoekhuis met de Ezelstraat.  Lange tijd kon dit gebouw aan onze aandacht ontsnappen, maar nu men de vroegere Garage Ford ernaast gesloopt heeft, hebben we plots een nieuwe kijk op dit gebouw gekregen.

Als iemand in zijn of haar voortvarendheid om de juiste oplossing te geven meer dan één plek in Brugge aanduidt, dan kan ik helaas niks daarvan goedkeuren.  Want deze quiz kent slechts één beperking: per gepubliceerde foto mag elkeen niet meer dan één (1) oplossing ingeven.  Deze beperking is er gekomen om iedereen gelijke kansen te geven.  In het geval van deze fotovraag zou het bijvoorbeeld  volstaan om een lijstje van alle kerken en kapellen in Brugge op te sommen om prijs te hebben.   Toch moet ik bekennen  onder de indruk te zijn van Jean Pierre De Keersmaekers redenering.
Ik stel de vraag dus nog maar eens: waar in Brugge is dit te zien?

Prachtig vind ik dan weer dit portret van collega-kunstenaar Marcaine, de man die onlangs nog op dit blog flink in de bloemetjes gezet werd.

Wat bleek tijdens mijn rondgang in Johans 'Watercolour Garden' besides the famous Brugse Zot Brewery?  Dat deze kunstenaar zichzelf kopieert.  Dit werk hangt in de galerij en, mijn kop eraf, maar zijn dat niet diezelfde zwanen in exact diezelfde houding die we zagen op het werk dat vandaag ter plekke geconcipieerd werd?

Curieus als ik was bezocht ik deze namiddag de tentoonstelling van een deel van Johans werken.  Ondertussen had ik al goed begrepen dat Johan een 'watercolour man' in hart en nieren is.  Ik was benieuwd.

Met zijn rug naar het Sashuis, probeerde Johan Lootens het moment van de dag te vatten.  Dat de toeristenbootjes zoals op deze foto vervangen werden door zwanen mag toegeschreven worden aan Johans subtiele kunstenaarsblik.  Die blik was er namelijk al voor 10 uur deze morgen, en dan varen die bootjes nog niet uit.  De reitjes behoren op dat ogenblik enkel en alleen toe aan de zwanen.
Eerlijk gezegd: wat verkoopt bij toeristen beter?  Een schilderij met daarop een koppel moderne bootjes of een schilderij met prominent in beeld enkele sierlijke zwanen?  De keuze is, vermoed ik, gauw gemaakt.

Vandaag maakte ik kennis met Johan Lootens, de kunstenaar.  Johan is afkomstig uit het Gentse en stelt momenteel werken van hemzelf tentoon in de galerie palend aan wat we kennen de brouwerij Henri Maes langs het Walplein.  Johan is een toffe knul met blijkbaar een kunstenaarsblik.  Die blik strekte zich vanmorgen uit over ons Minnewater.

Deze plek in het centrum van Brugge werd voorlopig nog niet herkend.  Daarom pleeg ik deze tweede, al iets meer onthullende foto.  Waar is dit te zien?

Ik weet niet wie dit nieuwe beeld ontworpen heeft, maar ik heb zo de indruk dat het kindeke Jezus stilaan de sterke armen van zijn moeder Maria aan het ontgroeien is.  Amai, wat voor een kopje heeft hij gekregen!  En, afgaand op zijn gelaatsuitdrukking, lijkt hij niet bepaald de snuggerste thuis te zijn.  Ach kom, hij zit in goed gezelschap: ook onze prins Filip zit met hetzelfde (imago-)probleem opgescheept.

Vandalisme!!!  Wat de Duitsers tijdens de twee wereldoorlogen niet gedaan hebben, hebben vandalisten wél gedaan.  Ze hebben namelijk ons kindje Jezus, thans zittend in de armen van zijn moeder op het pleintje voor de Magdalenakerk een kopje maar ook een handje kleiner gemaakt.
Dat 'het gebuurte' dit enkele jaren lijdzaam moest aanzien, werd voor sommigen blijkbaar te veel.  In alle stilte werd een nieuw beeld vervaardigd.  En kijk: hier prijkt het nieuwe beeld in zijn volle glorie.   Waarom men aan het vervangen van het oude beeld door het nieuwe weinig ruchtbaarheid gegeven heeft, dat laat zich makkelijk raden: de schrik voor vandalisme!!!!

We tonen nog maar eens een foto vanuit onze zogezegde oude doos.  Deze foto toont de Gentpoort zoals die er uitzag in het jaar 1914.  De Duitsers hadden toen al kennelijk ons land overspoeld.  Frappant aan deze foto zijn niet alleen de tramrails, ook niet de Duitse tekst, en nog evenmin het bedrijfsgebouw links in beeld dat er nu al lang niet meer is.  Het meest frappante voor mij is de aanwezigheid van de madonna met kind in de nis bovenaan de poort.  De Duitsers hebben dit beeld dat in 1904 gemaakt werd onaangeroerd gelaten, ook bij hun aftocht.  Nu prijkt er in die nis de Heilige Adriaan.  De madonna met kind werd namelijk geplaatst op het pleintje even verderop vlak voor de Magdalenakerk.

Dit is quizvraag 232.  Altijd wordt iets getoond wat in de binnenstad van Brugge door iedereen die doorheen deze stad wandelt vrijelijk te zien is.  Waar precies is dit te zien?

Marnix Knockaert zorgde voor die oplossing. Gisteren toonde ik de in deze periode van het jaar uiterst schilderachtige Gouden-Handrei.  Dat toont vooral de achterkant van de huizen uit de Gouden-Handstraat.  Dat de voorkant van die huizen langsdaar ferm tegenvallen kunnen, dat bewijst vooral dit huis ergens halverwege de Gouden-Handstraat.  Meer nog: dit is het huis genaamd 'de Gouden Handt', en het heeft een barokke trapgevel van 1632 en het gebouw biedt naast die trapgevel nog veel meer ander moois.  Het is alleen uiterst moeilijk om uit de vervallen staat waarin het gebouw zich nu bevindt dit moois nog allemaal te herkennen.
Van stadswege wil men ons graag vertellen dat het huis de Zeven Torens in de Hoogstraat de enige kankerplek van onze binnenstad is en dat die kankerplek binnenkort omgeturnd wordt tot een der mooiste plekjes van Brugge.  Dat kan dus allemaal waar zijn, maar wat moeten we dan denken van bijvoorbeeld dit huis in de Gouden-Handstraat?

Diezelfde binnenkoer van de school, nu bekeken van beneden af.  Rondom de imposante gebouwen.  In het midden het basketplein, de banken, de wereldkaart, de bladeren die vallen van de bomen...  Het is duidelijk herfst.

Deze school, thans Hogeschool West-Vlaanderen, departement lerarenopleiding, werkte indertijd actief mee aan het evenement Brugge 2002, culturele hoofdstad van Europa.  Het project in deze school werd gebald onder de noemer "Attachment +".  De leerlingen werden er geconfronteerd met werken van moderne kunstenaars en zij konden zelf ook actief meewerken  aan een project.  Een blijvend resultaat daarvan is sindsdien deze wereldkaart, geconcipieerd door kunstenaar Jef Geys.

Eigenaardig, hoogst eigenaardig.  Net zoals in de Hitchcockfilm The Birds zitten deze vogels het ene moment rustig op een dak van een huis in de Gouden-Handstraat, en net zoals in die angstaanjagende film schieten ze het andere moment allemaal in actie.  Brrr, ik mag er echt niet aan denken!!!

Dit is een fotootje van deze morgen.  Het probleem van het eendenkroos werd verholpen.  In de verte ziet u nog die kunstmatig aangelegde dam liggen.  Maar er is nog een ander probleem op deze schilderachtige plek in Brugge, dat men nog altijd niet verholpen heeft.  Het is het probleem van "The Birds".  Kent u die Hitchcockfilm?  Ik ken hem maar al te goed en begin gewoon te griezelen als ik die beesten, zoals nu, in grote groep op me af zie zweven.  Er doen geruchten de ronde dat afgelopen zomer een toeristenechtpaar hier op deze plek door deze groep nietsontziende beesten op een avond aangevallen werd en dat zij met ernstige hoofd- en rugwonden afgevoerd werden naar het UZ St. Jan. 
Ach kom, alle gekheid op het spreekwoordelijke stokje: het is wél een feit dat die vogels hier al een hele tijd hun vaste stek gevonden hebben.