quizvraag 239 - de oplossing

Dit is nu precies wat ik bedoelde met "mogen uitproberen".  Bij een competitiesport die het roeien toch is hoort absoluut een trainer.  En die trainer van de Brugse Trim- en Roeivereniging fietst telkens mee langs de boord van het Boudewijnkanaal, instructies en aanmoedingen gevend doorheen zo'n koperen 'roeper'.  En dat moesten de jongens van het OAN-klasje natuurlijk ook eens uitproberen!  Allez, niet dat fietsen, maar toch op z'n minst dat roepen doorheen zo'n roeper.

Aan de jeugdherberg Herdersbrug is ook een roei- en trimclub verbonden.  De kinderen van de klas werden niet alleen in het heiligdom van deze club rondgeleid, ze mochten er ook het een en ander uitproberen.  Zie volgende foto.

Dit is min of meer een groepsfoto van de kinderen van OAN.    Bij hen staan enkele medewerkers van de jeugdherberg Herdersbrug, maar ook 'meester' Luc Fossaert.  Deze Luc Fossaert is bij de cultuurminnende Bruggeling vooral gekend als de hoofdredacteur van het voortreffelijke cultuurmagazine 'Exit'.

O.A.N.
Dit drieletterwoord zegt u hoogstwaarschijnlijk niets, vandaar dit woordje uitleg.
O.A.N. staat voor Onthaalonderwijs voor Anderstalige Nieuwkomers.  Het is een soort onderwijsvorm die hier uit de grond gestampt werd om vooral kinderen van bijvoorbeeld asielzoekers in ons land een degelijke eerste opvoeding mee te geven, gericht op onze taal, maar ook en vooral praktijkgericht.  Dergelijke uiterst jonge kinderen worden plots gedropt in een leefwereld en cultuur die ze nauwelijks kunnen begrijpen.  Daarom is er tegenwoordig dit specifiek soort onderwijs, waarbij die kinderen op een pedagogisch verantwoorde manier ondergedompeld worden in onze Vlaamse cultuur.  Daar hoort bijvoorbeeld een bezoekje aan een markt bij, maar bijvoorbeeld ook een bezoekje aan een zaak waar geproefd kan worden van onze heerlijke Belgische wafels.  Vandaag waren de kinderen van OAN uitgenodigd in de jeugdherberg Herdersbrug en blijkbaar genoot iedereen met volle teugen van de wafels.  Niet iedereen kon onmiddellijk die grote wafels meester, maar niet alleen de leerkrachten, maar ook leden van het personeel ter plaatse waren uiterst behulpzaam om te maken dat deze kinderen (waarschijnlijk voor het eerst in hun leven) op een treffelijke manier van onze wafels konden proeven.
Zelf was ik er vandaag niet bij, maar bij het zien van deze foto krijg ik nu al het water in de mond.  Met van die donkerbruine suiker erop, en eventueel nog een beetje "creme-freche" daarop, mmm.... lekker!

Ik geef het zelf toe: dit was en is totnogtoe een heel moeilijke.  Waar in de binnenstad van Brugge kunt u dit zien?  Afgaande op het feit dat die Brugse binnenstad echt maar "een schorte groot is" zou men denken dat de oplossing rap gevonden zou worden.  Niks is minder waar dus.
Allez, komaan, nog een laatste inspanning.  Waar is 't?
Tot slot wil ik nog even het enige reglement van deze quiz ten berde brengen.  Per foto die er geplaatst wordt (dat gebeurt meestal elke avond tussen 21 en 22 uur) mag iedereen van u slechts 1 (EEN) antwoord indienen.
Dus, helaas Els Pannecoucque, ook al zou één van uw twee antwoorden correct zijn, ik zou het echt niet mogen goedkeuren.  Dit is gewoon een kwestie van iedereen altijd gelijke kansen te geven, begrijpt u?  Eén antwoord per persoon per foto, da's de regel.

Want in het bos, daar staat een huisje, gezellig en o zo klein
De deur, die staat er altijd open, ja, en zelfs het raamkozijn!

Midden in dat bos staat een huis.  Dat huis is deels afgebrand, deels ingestort.  Wat er uiteindelijk nog van rechtopstaande muren rest werd volgeklad.

Om u maar eens te tonen hoe landschappelijk waardevol dit Lappersfortbos is.  Dit is een landweggetje dat vanaf de Vaartdijk erheen leidt.  Het pad wordt langs weerszijden afgeboord door een rij knotwilgen.

Iedereen moet dagelijks keuzes maken.  Meestal zijn het precies die kleine dagelijkse beslissingen die iemand neemt die hem of haar typeren.  Neem nu mij bijvoorbeeld.  Vanavond had ik veel goesting om mee op te stappen in de fakkeltocht die ijvert voor het volledige behoud van ons  Brugse Lappersfortbos.  Ik heb het uiteindelijk niet gedaan.  Niet omdat het slecht weer was, maar gewoon omdat ik op datzelfde moment voor geen geld ter wereld de ontknoping wilde missen van een belangrijke tennismatch van mijn idool, iemand die dit jaar aan prijzengeld alleen al zo'n vijf en een half miljoen aan Amerikaanse dollars binnengerijfd heeft.  Het Lappersfortbos kon volgens mij vandaag dus even wachten.  Die marathontennismatch was veel belangrijker.  Ik paai me met de gedachte dat betogen of niet aan heel die Lappersfortaffaire toch niks zal veranderen en dat Justientje mijn steun deze keer hard nodig had.

Wat het onderwerp van deze quizvraag voorstelt werd, net zoals de vorige keer trouwens, eerder gevonden dan waar het zich bevindt.  Waar in het centrum van Brugge is dit te zien?  Voor alle duidelijkheid: we kunnen in Brugge nu nog altijd verschillende van dergelijke tegels aantreffen.  Dit exemplaar bevindt zich niet op de Woensdagmarkt en ook niet op het Sint-Amandsplein.  Waar bevindt het zich dan wel?

Ik kan misschien sarcastisch uit de hoek komen in verband met sommige lachwekkende zaken omtrent de personen die het totale behoud van het Lappersfortbos hoog in hun vaandel voeren, maar diep, heel diep in mijn hart voel ik me met hen verbonden.  Ik zou het alleen totaal anders aanpakken.  Ik zou de bewindslieden die het in dit dossier voor het zeggen hebben ontvoeren en hen vlakaf vertellen dat ze de boom in kunnen.  In plaats van hun luxeleventje in hun warme winterse woonst mogen ze volgens mij dus de komende maanden zelf eens gaan overwinteren in een onbeschutte boomhut in het Lappersfort.  Wedden dat ze na een dergelijke periode van catharsis stuk voor stuk als pure natuurliefhebbers zonder eurotekens in hun ogen hun verdere ambtstermijn opnemen zullen?
Jaah, ik weet het, ook ik ben veel te naïef wat dergelijke zaken betreft, net zoals trouwens al die Lappersfort-tiesten.

Lappersfortpoets zijn - in tegenstelling tot wat u denken mocht - geen personen die graag dit fort lappen of oplappen willen.  Nog veel minder willen ze het bos poetsen, want ze beschikken stuk voor stuk enkel over twee linkerhanden.  Wel integendeel dus: ze willen dit bos haar pure ongereptheid totnogtoe louter in ronkende verzen bezingen nog voor het te laat is.
Oh yes, indeed!  These are the one and only 'Leppesfoutpouwiets'.  I'm terribly sorry if, by any chance, I recently misspelled that word!

U krijgt een tweede poging.  Waar in het centrum van Brugge is dit te zien?

Dit is nu echt eens iets voor de liefhebbers van een late halloween: morgenavond 11 november omtrent 19u vertrekt er vanuit het centrum van Brugge een fakkeltocht en tijdens die fakkeltocht zult u de meest vreemde creaturen uit de streek kunnen aantreffen, griezelig verlicht door de flikkerende flambouwen.  Dat wordt gegarandeerd griezelen!  Serieus nu.  Die optocht, een stille betoging, wil nog maar eens de aandacht vestigen op iets wat 5 jaar geleden nationaal nieuws werd maar nu nog altijd voor controverse zorgt.  Deze weg hier wordt namelijk verbreed en daarvoor zal zeker een stukje van het Lappersfortbos moeten wijken.  Normaal gezien is alles al in kannen en kruiken en die verbreding van de weg komt er.  Daar zal jammer genoeg geen enkele fakkeltocht nog iets aan veranderen.  Zegt u nu zelf: als deze smeekbede aan de Helige Maria die hier al jarenlang hangt niet helpt, wat kan er dan echt nog helpen?

Een deel van de Bruggelingen is vanmorgen met een kater opgestaan.  Het sprookje van het kleine Cercle Brugge dat samen met grote broer Club bovenaan de rangschikking in eerste klasse stond en gisteren zo maar eventjes grote broer ging kloppen, welnu, dat sprookje ging namelijk niet door.   Vandaar de kater bij een deel van de Bruggelingen. Voor wie eventueel van een andere planeet komt: ik heb het over koning voetbal en bij voetbal telt slechts één ding en dat is doelpunten maken, het liefst zoveel mogelijk en het liefst in de netten van de tegenstander en het liefst ook goals die achteraf niet afgekeurd worden door die ene gekke man in 't zwart die zich tussen al dat gewriemel in zich met zijn fluitje in de mond heer en meester van het spel voelt.
Awel, gisteren stond na 90 minuten spelen de doelpuntenteller bij Club op één eenheid meer dan bij Cercle en zo eindigde abrupt het sprookje van de kleine broer.  Het leven kan voor sommigen echt ongenadig hard zijn.  Het verschil tussen winst en verlies is soms miniem.  Zelf was ik er niet bij maar naar het schijnt ontbrak het bij "de kleine" zeker niet aan inzet, alleen aan afwerking en aan dat tikkeltje afgedwongen geluk dat in sport meer dan eens het verschil maken kan.
We zijn nu exact één dag later en in ons brave Brugge wapperen de vlaggen onverstoorbaar verder, nog altijd gedreven door één en dezelfde wind ...   Nu alleen nog hopen dat, ondanks eenzelfde bikkelharde concurrentiestrijd, ook één en dezelfde wind doorheen ons politieke landschap waaien wil die alle vlaggen van 't land eindelijk eens in één en dezelfde richting laat wapperen.  't Zal ijdele hoop zijn, vrees ik.

Terwijl de ene helft van Brugge momenteel in het Jan Breydelstadion zit voor de derby die niet alleen Brugge maar ook de rest van het land beroert (om alsjeblieft, al is het maar voor enkele uurtjes, onze staatsperikelen te kunnen vergeten), zit de andere helft aan de PC om deze nieuwe quizvraag op te lossen.
De vraag is zoals altijd: waar in het centrum van Brugge is dit te zien?
Antwoorden krijgen we graag binnen op een gele briefkaart die u adresseert naar:
Bruggeblog
Ossenbilkske 69
8000 Brugge
Antwoorden mag ook altijd door te klikken op reacties hieronder.  Da's misschien nog het beste, want het is het snelst van al de mogelijkheden.
Veel succes!

 Of deze Desiré vroeger een groene jongen avant la lettre was weet ik niet.  Ik weet alleen dat hij het nu, tijdens zijn onsterfelijke leven erna, wèl is. 

 Aan de hoofdingang van wat men in Brugge het 'Brugs kerkhof' noemt staat dit bordje.  Fietsers verboden.  Omdat dit kerkhof erg groot is kan men hier dagelijks fietsers snappen die dit verbod aan hun wielen lappen.

Vannacht en vandaag waaide er een storm over ons land.  In Brugge zelf was dat gelukkig weer maar eens een storm in een glas water.  Een storm die ons, eenmaal buiten, tintelende rode vingers bracht en daarna de opwekkende gedachte bracht om, gelukkig weer terug thuis, opnieuw in de gezellige warmte te zitten.
Hier op het Brugs Kerkhof in Assebroek waaide alles gewoon over.  De tijd staat hier voor zijn bewoners letterlijk stil.